Aiphabetum
typo vinee ſubdit̉ de nr̄a ſunamiteꝭ Uineafuit pacifico in ea ſubaudi pace de qͦ mō dictū ē/ exqͦ facta ſū corā illo qͣſi pacē reperiensQue vinea hꝫ ocl̓os qͥ ſūt potētie ⁊ vires ipſiꝰ anīe cū habitibꝰ ⁊ actibꝰ ſuis Tradidit.pacificꝰ xp̄sL eā cuſtodibꝰ angelicꝭ ⁊ doctoribꝰ ſcu p̄latis. ⁊ hoc qͥdē non ſine merce. qm̄vir affert ꝓ fructu eiꝰ mille argēteos. qͥ ſunttotidē actꝰ boni vel meritorij in nūeri ꝑfection deſignati. ¶ Cōfirmās rurſus ip̄e xp̄uscuſtodiā adoleſcētule ſue ſub p̄miſſe vinee tipo dicitꝭ vinea mea corā me ē Iꝑ ꝯplacentia⁊ cuſtodiā. Deinde protinꝰ ſermonē ꝯuertitad eandē Mille largētei ſupple ſūt illiꝰ qͥ ētibi pacificꝰ. Remuneratōes ꝑfecte reddent̉eis qͥ ſūtl tui pacifici rogātes que ad pacemtuā ſūt ⁊ efficacit̉ laborātes Et ducenti largētei qͣſi ꝑfectiorꝭ nūeril his qͥ cuſtodiūt fructꝰ eiuſdēvinee ne p̄dāt̉ aut demoliāt̉ ¶ Sequit̉ vox dilecti xp̄i Que habitas in ortis.Idoctrinal̓ pietatis ⁊ v̓tual̓ oꝑatiōis lamiciauſcultāt Ite. qͥ ſunt oēs zelātes ꝓfectū ſalutꝭtuel Fac me audixe vocē tuā nō clamore v̓boꝝ exterioꝝ ſed pioꝝ deſideriorū. ¶ Amornouitiꝰ rn̄det/ vel ex hūilitate verecūda indignā ſe reputās loqͥ dilecto ſub pn̄tia amicoruml Fuge dilecte mi ſſicut Petrus. Exi ame dn̄e. vel ſi altiora ſentiamꝰ de ea / dicemꝰhāc rn̄ſionē ex fiducia procedere. ⁊ ꝑ inſinuationē. oſculū ⁊ amplexū dilecti poſtulare īpetitione ſecreti ad altiora ſecretioraqꝫ locaqͣꝫ ſint orti cum amicis Ita em̄ pͥus optauerat. Quis mihi dette fratrē meū ſugētē vbera matris mee/ vt inueniā te ſolū foris ⁊ deoſculer te/ ⁊ nēo me deſpiciat vel reſpiciat/ ſperās a dilecto fugiēte ſuꝑ mōteſ aromatū poſſe ſe ſurſū trahi amoroſo qͣſi ſuſpirio blandaſuſurrauit ī amicoꝝ pn̄tial Fuge dilecte miaſſimilare capree hynnuloqꝫ ceruoꝝ ſꝑ alacrē amoris ⁊ ſurſū agētis hilaritatēl ſuꝑ mōtes aromatū) mōtes eternos/ a qͥbꝰ mirabilit̓ illumīas. vbi ē ſecretū ſolitudinis. ſerenūlumīs. cubiculū pacis. latibulū caliginis līforaminibꝰ petre ī cauerna macerie vbi ſūtdeſerta ſeculoꝝ ⁊ ſpecioſa deſerti. regio pacꝭ⁊ lucis/ ⁊ terra viuētiū. deſerta. inuia ⁊ inaqͦſa carnalibꝰ. vbi ē deſideriū colliū eternorū.vbi loq̄ris ad cor ī multitudine magna dulcedinis amātibꝰ te. abſcōdēs eos ī abſcondito faciei tue a ꝯturbatōe hoīm/ et ī abſcondito tabernaculi tui a ꝯͣdictiōe linguaruꝫ. Illuc ad extremū tracta ⁊ poſita ſola cuꝫ ſolovnica cū vnico. qͥd aliud expectē. quid oreꝫ.
quid inſinuē a dignatōe dilecti mei/ niſi illd̓ab initio. Oſculet̉ me oſculo oris ſui?¶ Finit Iohannes de Gerſon ſuꝑ Canticacanticorū. Frater Iohānes prior celeſtinorū Lugduni de completōe huiꝰ oꝑis ⁊ morte fratris ſui adiūxit quod ſequit̉.Ompleuit iſte doctor eleuatꝰ hͦ opꝰcegregiū ſuꝑ cātica cāticoꝝ apd̓ lugdunū gallie Anno dn̄i. Mccccxxirdie ſabbati. ix. mēſis Iulij. xij. v̓o die eiuſdēmēſis anno etatꝭ ſue. lxvi. inter v̓ba orōnisſpm̄ deo deuote reddidit. ⁊ dulcibꝰ nunc (vtpie credit̉) ampleribꝰ ⁊ oſcul̓ dilecti ſpōſi ꝑfruit̉. De qͥbꝰ ī his vltimis ſuis cāticꝭ tāta ettā ſublimia mira ſubtilitate ⁊ affectꝰ ſuauitate/ dulci gutture velut olor ꝑata modulatꝰ ē.Uale mī dn̄e ⁊ frater ⁊ vnici tui germani celeſtini qͦndā tibi chari ī hoc ceno relicti. curāapud dn̄m piā agere nō deſiſte.62Incipit tractatusd̓ e. euatōe mētꝭ ī deū. cui titulꝰ ē Alphabetūdiuini amoris. Un̄ ⁊ aꝑte tractatui d̓ cāticꝭcāticoꝝ ſubiūgit̉. in qͦ p̄cipue de amore ſpōſiagit̉. Qui a nōnullis Ioh̓i Gerſon auctoriaſcribit̉/ qͣꝫuis eiuſdē nō eſſe videat̉.ProemiumD honoreꝫ oīpotētꝭ dei/ aliqͦsmodos ⁊ vias ꝓ eleuatōe menatis in deū ꝓpono conſcribere.Et qͣꝫuis hoc nō ſit currentisneqꝫ volētis/ ſed dei miſerētꝭ.tn̄ cū dei adiutorio habitis exercitijs et modis/ multo faciliꝰ p̄t ſe qͥs eleuare. Un̄ pͥmoſciēdū/ ꝙ diuerſi diuerſas ponūt diſpoſitiones. Btūs Anſelmus ī ſuis meditatōibꝰ incipit ꝑ viā timorꝭ. Et hec eſt via inchoatiuaBtūs Dion̄. ponit tres vias .ſ. purgatiuā. qͣpͥmo hō mūdat ꝯſcīam ſuā ꝑ pnīam. Uiā illuminatiuā .ſ. qua ſe hō accēdit ī amorē dei.ꝑ memoriā ⁊ gratitudinē bn̄ficiorū dei. qꝛ ſicut dicit Aug. in meditationibꝰ ſuis. Ad deum diligendū nihil tantū valet ſicut bn̄ficiorū eius frequēs mēditatio. Tercia eſt vnitiua/ qua hō ꝑ amoroſam cognitionē ⁊ adheſionē vnit̉ ſummo bono ꝯgratulādo ꝑfectionibꝰ ſuis. ⁊ totū ſe ei intime ſubijciēdo ꝓmptiſſima volūtate. Btūs Bn̄dictꝰ ponit viam inſtructiuā. A beato Gregorio elicit̉ modus exemplatiuꝰ. Bern̄. ⁊ Caſſianꝰ dicuntꝙ oportet pͥmo meditari q̄ inducūt timorē.Scd̓o q̄ ꝓuocāt imitationē ⁊ vitā ſanctoꝝ.