Tractatus duodecimus
letata cantabit deo ſalutari meo oīs eccleſiaſanctorū. Tu ad liberandū ſuſcepturꝰ hoīeꝫnō horruiſti v̓ginis vterū. Beata prorſus ⁊dignatiua ſuſceptio. vn̄ me matrē dei. matrēgratie. matrē miſcd̓ie. mebtāꝫ deniqꝫ dicentoēs generatōes. Un̄ collaudabunt ꝙ extollēs quedā mulier de turba vocē dixit. Btūsvēter qͥ te portauit. ⁊ vbera que ſuxiſti. Sednō horruit plane. Cōceptio nempe pͥus effecta ē ī ſuꝑiori cenaculo cordis ꝑ virtutē gratie ſeminalis. que virginalē aīe mee portiunculā eleuauit diuinitꝰ / vt eſſem mater vbi ꝑdignatiuā ſuſceptionē prius in mente qͣꝫ incarne. Tūc tenebre cognitōis noſtre moral̓lucē nō tā ꝯp̄henderūt qͣꝫ apprehēderūt. Nihil em̄ aliud ab ipſo plene ꝯp̄hendit ip̄m niſi idip̄m. Tunc dedit omnibꝰ quot qͦt receperunt eū poteſtatē filios dei fieri. his qui credūt in noīe eius. dū nos diuinitatis ſue ꝑticipes eſſe tribuit. Felix Iohānes generꝭ noſtri lux ⁊ decus. felix qͥ miſſus es a deo vt teſtimoniū ꝑhiberes de lumine. et de his q̄ addexterā altarꝭ incēſi. q̄ orāte vniuerſo populo. que ꝑ Gabrielē. que cū ꝓphetatiōe futurimeriti. que cū ſil̓itudine ad Helyā repromiſſa ſunt/ fuit celebrata ¶ Grata mihi erit recordatio tēporis illius. qn̄ de Nazareth licentia recepta a virginali ſpōſo. a iuſto Ioſeph.abij in mōtana cū feſtinatōe. Intraui in domū Zacharie. ſalutaui Elyſabeth. exclamauit ſalutata. Et vn̄ hoc mihi vt veniat mat̓dn̄i mei ad me? Cauſaꝫ addidit cognitōnisexultationē infantis ī vtero. Subiecit. Beata que credidiſti. qm̄ ꝑficient̉ ea q̄ dicta ſūttibi a dn̄o. Magnifici nēpe ꝓprietas eſt conſummare qd̓ īcepit. ⁊ certe dei ꝑfecta ſūt oꝑaSubdidi ꝓtinꝰ ip̄more ꝓprio qd̓ diu mēteprius tractauerā/ cāticū nouū ī iubilo. Magnificat aīa mea dn̄m Et exultauit ſpūs meus ī deo ſalutari meo. Mouebat ſpūſſctūsſpūs bn̄dicti fructus vētris mei/ totum cormeū. vt in aīa ⁊ in ſpū cū exultatōe magnificaret dn̄m. Dederat iaꝫ cognoſcere poſteriorē decurſum ꝑ oēs generatōes ſeculorū. quātū iudicauit talis filiꝰ illuſtrare talē matrē ꝓbn̄placito voluntatis ſue. Hinc iſta p̄nūciatio ꝓphetica Ecce em̄ ex hoc beatā me dicētom̄es generatōes. Iungunt̉ alie poſtmodūin hexacordo pſalterij de miſcd̓ia dei. in ꝓgenie ⁊ progenies cū reliquis. Atuero delectatplurimū ꝯferre in corde meo ſuꝑ iſtis noībꝰdn̄m ⁊ deo ſalutari meo. Eſtimauerūt ꝑſcrutatores ſeculi. ꝙ ꝓpter relationē actualeꝫ ad
creaturas/ deus ab eterno dictꝰ fuerat dn̄s.Sed ſi vniuerſa creatura ꝯueniret in vnuꝫ.poſſet expͥmere vocē ſupplicē patris mei dauid. Cōſerua me dn̄e. dixi dn̄o/ deꝰ meus estu. qm̄ bonorū meoruꝫ nō eges. Deus itaqꝫſicut fuit ab eterno ſine creaturꝭ deus. ita dici poteſt fuiſſe dn̄s. nō ꝑ aciualem ſed ꝑ aptitudinalē creaturarū poſſibiliū ad ſe relatōeꝫDeus em̄ pleniſſimo ⁊ liberrimo iure dn̄at̉ſue creature ſiue ſit ſiue nō ſit Pōt em̄ ſi vulteducere in eſſe nō exiſtētes. ⁊ rurſus eas in nihilū redigere que iā exiſtūt. cui nulla poteſtcreatura dicere/ cur ita faciſ? Qualis eēt hecī dn̄o maieſtas .i. magnitudinis ſtatus. ſi adſui magnitudinē deꝰ creaturis exiſtentibꝰ indigeret? Uidit anīa mea ī arce poſita domcordis mei/ magnificū nimis ⁊ immēſuꝫ dominiū dn̄i dei. Cecinit idcirco ꝑ iubilū Magnificat aīa mea dn̄m. Excitauerā ꝑ pſalmiſte vocē crebrius eā. Bn̄dic aīa mea dn̄m etoīa q̄ intra me ſunt nomī ſācto eius. qꝛ ſctm̄nomē eius. Cōſiderabā qꝛ nihil accreueratſibi. ſed creaturis ex eaꝝ ꝓductiōe. Nulla eſtapud eū trāſmutatio neqꝫ viciſſitudinis obumbratio. Semꝑ ē qͥ ē ſꝑ qͥ potēs ē. Et hͦ ēpͥmū ſanctū nomē eius. Qui eſt inquit miſitme ad vos. Addidit ſpūs meꝰ. Exultare poterat pro om̄i laude. ſatis ē deū noīare deuꝫ:qm̄ maiꝰ eo cogitari nō p̄t. Addidit ad exp̄ſſionē vſitatiſſimo more totiꝰ ſcpͥture (maxīepͣs. In deo ſalutari meo. ¶ Prolixꝰ nimiseēt ſermo. ſi myſteriū ꝯtentū ī v̓bis iſtꝭ dn̄odeo ſalutari meo q̄reret expͥmere. Myſteriūſiquidē beatiſſime trinitatis cū appropriatꝭꝑſonaꝝ ꝯtinet̉ his termīs. dn̄s deꝰ ſalutarismeꝰ. ſimul et habitudo creature intellectual̓ad ip̄am trinitatē. Capax em̄ eiꝰ eſt ſola. et ꝑbeatitudinē ꝑticeps ipſius .i. ꝑfecte capax eēpoteſt. Spectat dn̄s ad potentiā adiutiuāactu vel aptitudine. Spectat deus ad ſapientiā prouiſiuā. Spectat ſalutaris et meusad bonitatē reductiuā. ¶ Cōꝑat̉ oīs creatura qͣꝫtūcunqꝫ tenuis entitatꝭ ad iſta tria. vn̄ſortit̉ vnitatē. veritatē et bonitatē aliquā ſuomō ꝑ analogiā ad pͥmū ens. vnū. veꝝ. bonūSortit̉ modū. ſpēm ⁊ ordinē. Sortit̉ deniqꝫ mēſurā. numeꝝ ⁊ pōdꝰ. Reddant̉ ſingulaſingul̓. ¶ Porro creatura intellectual̓/ longealtiori ⁊ diuiniori ꝓximioriqꝫ dignitate potētiā. ſapīaꝫ ⁊ beniuolētiā diuīas īmitat̉. Dicebat̉ nūc rō. qꝛ triū iſtoꝝ capax eſt. Et quōcapax? Certe ꝑ memoriā. cognitionē ⁊ amorem. Deniqꝫ ꝑ influentiā gratuitā ꝑfecte ca-