Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tractatus duodecimus

letata cantabit deo ſalutari meo oīs eccleſiaſanctorū. Tu ad liberandū ſuſcepturꝰ hoīeꝫ horruiſti v̓ginis vterū. Beata prorſusdignatiua ſuſceptio. vn̄ me matrē dei. matrēgratie. matrē miſcd̓ie. mebtāꝫ deniqꝫ dicentoēs generatōes. Un̄ collaudabunt extollēs quedā mulier de turba vocē dixit. Btūsvēter te portauit. vbera que ſuxiſti. Sed horruit plane. Cōceptio nempe pͥus effecta ē ī ſuꝑiori cenaculo cordis virtutē gratie ſeminalis. que virginalē aīe mee portiunculā eleuauit diuinitꝰ / vt eſſem mater vbidignatiuā ſuſceptionē prius in mente qͣꝫ incarne. Tūc tenebre cognitōis noſtre moral̓lucē ꝯp̄henderūt qͣꝫ apprehēderūt. Nihil em̄ aliud ab ipſo plene ꝯp̄hendit ip̄m niſi idip̄m. Tunc dedit omnibꝰ quot qͦt receperunt poteſtatē filios dei fieri. his qui credūt in noīe eius. nos diuinitatis ſue ꝑticipes eſſe tribuit. Felix Iohānes generꝭ noſtri lux decus. felix miſſus es a deo vt teſtimoniū ꝑhiberes de lumine. et de his addexterā altarꝭ incēſi. orāte vniuerſo populo. que Gabrielē. que ꝓphetatiōe futurimeriti. que ſil̓itudine ad Helyā repromiſſa ſunt/ fuit celebrata Grata mihi erit recordatio tēporis illius. qn̄ de Nazareth licentia recepta a virginali ſpōſo. a iuſto Ioſeph.abij in mōtana feſtinatōe. Intraui in do Zacharie. ſalutaui Elyſabeth. exclamauit ſalutata. Et vn̄ hoc mihi vt veniat mat̓dn̄i mei ad me? Cauſaꝫ addidit cognitōnisexultationē infantis ī vtero. Subiecit. Beata que credidiſti. qm̄ ꝑficient̉ ea dicta ſūttibi a dn̄o. Magnifici nēpe ꝓprietas eſt conſummare qd̓ īcepit. certe dei ꝑfecta ſūt oꝑaSubdidi ꝓtinꝰ ip̄more ꝓprio qd̓ diu mēteprius tractauerā/ cāticū nouū ī iubilo. Magnificat aīa mea dn̄m Et exultauit ſpūs meus ī deo ſalutari meo. Mouebat ſpūſſctūsſpūs bn̄dicti fructus vētris mei/ totum cormeū. vt in aīa in ſpū exultatōe magnificaret dn̄m. Dederat iaꝫ cognoſcere poſterio decurſum oēs generatōes ſeculorū. quā iudicauit talis filiꝰ illuſtrare talē matrēbn̄placito voluntatis ſue. Hinc iſta p̄nūciatio ꝓphetica Ecce em̄ ex hoc beatā me dicētom̄es generatōes. Iungunt̉ alie poſtmodūin hexacordo pſalterij de miſcd̓ia dei. in ꝓgenie progenies reliquis. Atuero delectatplurimū ꝯferre in corde meo ſuꝑ iſtis noībꝰdn̄m deo ſalutari meo. Eſtimauerūt ꝑſcrutatores ſeculi. ꝓpter relationē actualeꝫ ad

creaturas/ deus ab eterno dictꝰ fuerat dn̄s.Sed ſi vniuerſa creatura ꝯueniret in vnuꝫ.poſſet expͥmere vocē ſupplicē patris mei dauid. Cōſerua me dn̄e. dixi dn̄o/ deꝰ meus estu. qm̄ bonorū meoruꝫ eges. Deus itaqꝫſicut fuit ab eterno ſine creaturꝭ deus. ita dici poteſt fuiſſe dn̄s. aciualem ſed aptitudinalē creaturarū poſſibiliū ad ſe relatōeꝫDeus em̄ pleniſſimo liberrimo iure dn̄at̉ſue creature ſiue ſit ſiue ſit Pōt em̄ ſi vulteducere in eſſe exiſtētes. rurſus eas in nihilū redigere que exiſtūt. cui nulla poteſtcreatura dicere/ cur ita faciſ? Qualis eēt hecī dn̄o maieſtas .i. magnitudinis ſtatus. ſi adſui magnitudinē deꝰ creaturis exiſtentibꝰ indigeret? Uidit anīa mea ī arce poſita domcordis mei/ magnificū nimis immēſuꝫ dominiū dn̄i dei. Cecinit idcirco iubilū Magnificat aīa mea dn̄m. Excitauerā pſalmiſte vocē crebrius. Bn̄dic aīa mea dn̄m etoīa intra me ſunt nomī ſācto eius. qꝛ ſctm̄nomē eius. Cōſiderabā qꝛ nihil accreueratſibi. ſed creaturis ex eaꝝ ꝓductiōe. Nulla eſtapud trāſmutatio neqꝫ viciſſitudinis obumbratio. Semꝑ ē ē ſꝑ potēs ē. Et ēpͥmū ſanctū nomē eius. Qui eſt inquit miſitme ad vos. Addidit ſpūs meꝰ. Exultare poterat pro om̄i laude. ſatis ē deū noīare deuꝫ:qm̄ maiꝰ eo cogitari p̄t. Addidit ad exp̄ſſionē vſitatiſſimo more totiꝰ ſcpͥture (maxīepͣs. In deo ſalutari meo. Prolixꝰ nimiseēt ſermo. ſi myſteriū ꝯtentū ī v̓bis iſtꝭ dn̄odeo ſalutari meo q̄reret expͥmere. Myſteriūſiquidē beatiſſime trinitatis appropriatꝭꝑſonaꝝ ꝯtinet̉ his termīs. dn̄s deꝰ ſalutarismeꝰ. ſimul et habitudo creature intellectual̓ad ip̄am trinitatē. Capax em̄ eiꝰ eſt ſola. etbeatitudinē ꝑticeps ipſius .i. ꝑfecte capaxpoteſt. Spectat dn̄s ad potentiā adiutiuāactu vel aptitudine. Spectat deus ad ſapientiā prouiſiuā. Spectat ſalutaris et meusad bonitatē reductiuā. Cōꝑat̉ oīs creatura qͣꝫtūcunqꝫ tenuis entitatꝭ ad iſta tria. vn̄ſortit̉ vnitatē. veritatē et bonitatē aliquā ſuo analogiā ad pͥmū ens. vnū. veꝝ. bonūSortit̉ modū. ſpēm ordinē. Sortit̉ deniqꝫ mēſurā. numeꝝ pōdꝰ. Reddant̉ ſingulaſingul̓. Porro creatura intellectual̓/ longealtiori diuiniori ꝓximioriqꝫ dignitate potētiā. ſapīaꝫ beniuolētiā diuīas īmitat̉. Dicebat̉ nūc. qꝛ triū iſtoꝝ capax eſt. Et quōcapax? Certe memoriā. cognitionē amorem. Deniqꝫ influentiā gratuitā ꝑfecte ca-