Super ꝯLiagnificatXCII

XCII

¶ Suſceptō trāſformatiua clarior/ qn̄qꝫ nōnunqͣꝫ obſcurior inuenit̉. Prouenit hͦ pͥncipaliter a bn̄placito ſuſcipiētis actiue. ſed diſpoſitiue a ꝯditione ſuſcepti. Uox inde eſt ilPauli. Trāſformamur de claritate ī claritatē. qꝛ videlicet alia claritas ſolis. ⁊ alia claritas ē lune. ſicut nō par ſemꝑ ē reuelatio faciei. Tenet dn̄s in manibꝰ luceꝫ ⁊c̄. Si vultvidet̉/ ait Aug. ſi nō/ non. Sit aliqͥs clauſisnalpebris ſeu mēbranulis oculorū poſitusextra radios ſolis. ꝯſtat ꝙ nihil aut tenuiſſime videbit. qͣꝫuis ocl̓i ſint ſaniſſimi. nec velamen aliqd̓ maxime ꝯpoſitōis habētes. Prodeat iſte ad intentiſſimū lumē ſolis aſpiciendū ꝯuerſo intuitu. nō videbit itaqꝫ rotā ſol̓.attn̄ multo ſplendore luceſcet oculis ꝑ velamen palpebrarū. Sit aliud exemplū de oculis aꝑtis ad obliquū lumē ſolis circa crepuſculū diei ī ſuſceptiōe matutina quali xp̄s reſurrexit cū tenebre eēt ſuꝑ terrā orto iā ſole.Sit aliud exemplū. Si poneremus ſoleꝫ liS bere obiectalit̓ ſe viſui pn̄tare. ¶ Suſceptiotrāſformatiua feruentius excādeſcit aut tepidius duplici rōne que nūc de claritate ponebat̉ .ſ. arbitrio dei vel diſpoſitōe ſubiecti. Diſponit̉ aūt ſubiectū qd̓ eſt mēs rōnalis maxime ꝑhumilitatē ſpūs. qꝛ humilē ſpū ſuſcipiet gloria. Interroga naturā. audis ſub exēplo rn̄dentē. Obijce ſpeculū ꝯcauū politumſolaribꝰ radijs. cauſabit̉ ex multa reflexioneī puncto ꝯcurſus radioꝝ ardens ignis. Similis erit effectꝰ ex vaſe criſtallino vel vitreopleno aqua. Quid ꝙ aſpectus pulcritudiniſcorꝑalis aliquos trāſformat in furiaꝫ ⁊ mentis amētiā/ cur nō poterit inſpecta pulcritudo ſpiritalis dei? Cur nō diuinoꝝ ſpectaculorum pulcerrimorū ꝯſideratio in taleꝫ ſuomō ſpūalis ardoris effectū mentē euehere?Cur nō poterat extra ſe fieri? Cur non ad dilecti pulcritudinē tota rapi ac ꝑinde amenseſſe? Sic em̄ diuinus loquit̉ Diony. ī re noſtra. ſed o felix amentia ꝓ qua ſequit̉. ¶ Suſceptio tranſformatiua ſpūalis cōtrario mōſe habet ad tr anſformationē aīalem et brutalem. Tradit Diony. ꝙ amor in terrenis ē diſperſio et labefactio amoris. Sed diuinusamor/ ē ſicut quidā eternus circulus. ꝑ optimū. ex optimo ⁊ in optimo et in optimuꝫ inenarrabili ꝯuerſione circūiens Colligit̉ ꝓtnus differētia breuis inter duos amores. qͥrum vnus conſtituit ciuitateꝫ dei ẜm Augꝭ.alius ciuitatē Babylonis. Primus vnit. ſecundꝰ diſꝑgit. Et vere ſic eſt ſi ꝑ om̄ia reſpe-

xeris. Dedit xp̄s intelligi cām. qꝛ inqͥt vnuꝫeſt neceſſariū. plurima v̓o ſunt ꝯtingēter variabilia. Neceſſariuꝫ itaqꝫ (qꝛ tm̄ modo vnicum ē) colligit. cetera oīa qꝛ labilia ſunt diſꝑgunt. Amor qui innitit̉ vni neceſſario/ ſtabilit̉ in eo amor innitens mutabilibꝰ. vt mutet̉neceſſe eſt. Eſt aūt oīs creatura vanitati ſubiecta. Audi de homine qͥ fugit velut vmbra.⁊ nunqͣꝫ in eodeꝫ ſtatu ꝑmanet. Ciuitas igitur babylonis quā fundat amor ſui vſqꝫ adꝯtemptum dei. qͣꝫ recte babylon .i. confuſionominat̉. Ciuitas vero iure vocat̉ eccleſia.qꝛ conuocat ⁊ colligit. Dicit̉ et hieruſaleꝫ cuius participatio eius in idip̄m. Edificās (inquit ꝓpheta) hieruſalem dn̄s. diſꝑſiones iſrael congregabit. Fit hoc dum ſuſcipit dn̄siſrael puerū ſuum. qꝛ ſil̓r venit ad hoc Caypha prophetāte. ſed nō a ſeip̄o. venit em̄ vt filios iſrael in vnū congregaret ꝯgregationenō tam locali qͣꝫ ſpūali. in vnā fidē. in vnuꝫouile. in vnuꝫ nidulū/ ſub alas amoroſiſſimecirca fetus galline. q̄ eſt eterna ſapīa xp̄s ih̓s¶ Suſceptio quelibet a deo nomīe ꝓprijſſimō/ dici pōt vnitio. ſiue lr̄aliter ſuſceptioneꝫaccipias ſiue ꝑ allegoriā. Myſteriū qͥppe incarnationis qn̄ celebratum eſt. finis ſuus totus fuit vnitio. Tūc em̄ fecit xp̄s vtraqꝫ vnūdum ꝯiunxit ima ſummis. dum factus ē lapis in caput anguli. duꝫ cantata eſt in terrapax homībus bone voluntatꝭ. pace reformata celeſtiū cū terrenis. Si v̓o ꝑ tropologiā.ſi ꝑ anagogiā ſuſceptio iſrael pueri ꝯſideret̉.quid aliud videbit̉ qͣꝫ vnitio: hoc eſt ad vnūcollectio ⁊ ad vnū exaltatio. ad vnuꝫ impletio. reſtitutio ⁊ cōuerſio humiliū mente cordis ſui. ¶ Diſcipulus. Sile queſo ſile. iam Tſatis eſt mihi. iam quaſi luce ſerenitatis infuſa/ om̄is ꝯſummationis video finē. Cōſummatio ſermonuꝫ em̄ iſta eſt ꝓcul dubio. Dethoc vnū deus ⁊ dicemus. ſufficit nobis. credemus dicenti. ſufficit tibi gr̄a mea. ¶ Magiſter. Eſtuas gaudio nouo. qͣſi nō priusoīa q̄ protulimus millies audieris. tū a ſcripturis euangelicis ⁊ apl̓icis. tum a collationibus mutuis/ quibus ita frequēter inſertꝰeſt ſermo de theologia myſtica a doctore Dionyſio. ¶ Diſcipulus Audiui fateor ⁊ legi.nunqͣꝫ ꝟo mentē ita ꝑſtrinxit quedā vt nuncintima ꝑceptio. Nunqͣꝫ ita mihi ſapuit verbū hoc homīs pleni fide ⁊ ſpūſancto. Stephanū loquar. Dn̄e Ih̓u ſuſcipe ſpm̄ meū.Quod verbū nōne ꝯſonāter erat ad verbuꝫMarie ſiue canticuꝫ Suſcepit iſrl̓ purum

So