Super MagnificatXCII
peꝰ meꝰ miſcd̓ia mea. Quare miſcd̓ia mea?qꝛ recordatꝰ miſcd̓ie ſue mihi dedit illā ¶ Diſcipulꝰ Copioſiſſimā cū diſſolutōe dubitatōis facte/ materiā deuotōis aꝑuiſti. de ſuſceptōe dignatiua dei ¶ Mgr̄. Immoſi recōcites qͣꝫ merito ſic inciderim. ¶ Diſcipulus.ꝓ Cur illud ē? precor eloq̄re. ¶ Mgr̄. Spūsmeus vt xp̄ianꝰ dei dono qͥ ⁊ ſacras ab infātia lr̄as nouit/ ꝯſiderabat frequētes ſcripturarum voces ſub hac ſnīa. Memento finisRecordare nouiſſima Memēto iudicij meiEt qꝛ mors nō tardat. Et ab eccl̓a. Mediavita in morte ſumus. Exꝑiebar hͦ idē qͦtidiein mortibꝰ hoīm etiā magnorū ⁊ chariſſimorū. Animaduertebā tutū eſſe ꝯſiliū ſapiētisAn̄ iudiciū para iuſticiā. Et qꝛ bonꝰ finis n̄eſt quē nō p̄ceſſit bona vita. Subibat ⁊ illd̓Ad aliquē ſanctoꝝ cōuertere. Quid multa?Propoſuit mihi ſpūs exemplū vnius ſctōrū. cuiꝰ ī morte fuerat hoc verbū. Dn̄e Ieſuſuſcipe ſpm̄ meū. Percuſſit ilico cor meū ſuauis q̄dā ⁊ ſpōtanea deuotio ſuſpirans mecū ⁊ dixi. O ſi daret̉ hoc eſſe verbū meū ſil̓rvltimū. Dn̄e Ieſu ſuſcipe ſpm̄ meū. Suggeſſit ꝓinde cor meū in me. Cōſuetudo inqͥteſt altera natura. Cōſueſce ī vita qd̓ ꝓtinusoccurrat in morte/ dū curſus vite tue cogetdicere. Cōſummatū eſt. Dic verbū vltimuꝫxp̄i. Pr̄ ī manꝰ tuas ꝯmēdo ſpm̄ meū. Iūgeſupplicās cū illo magno ꝓthomartyre Stephano. Dn̄e Ieſu ſuſcipe ſpm̄ meū. ¶ Diſcipulus. Iocūda ſil̓ ⁊ exēplaris eſt hec narratio. ¶ Mgr̄. Cōfirmatōꝫ hꝫ ab illo qͥ duriſſimꝰ ad baptiſma ſuſcipiēdū/ ꝑ appoſitionē floꝝ de altari eiuſdē ſtephani ſub puluīari capitis ipſiꝰ dormiētis delatoruꝫ repentemutatꝰ ē ī virū alterū. qꝛ tetigit deus cor ſuūSuſcepit deꝰ ſpm̄ eiꝰ ad fidē. baptizatꝰ ē. etdeinceps vſqꝫ ad vltimū fuit in ore ſuo hͦ v̓bū. cū neſciret Stephani illud fuiſſe nouiſſimū. Dn̄e ih̓u ſuſciꝑe ſpm̄ meū. Uade ⁊ facſimilit̓. ¶ Diſcipulus. Fiet ita. ꝓpicio mihi deo cū om̄ibus ſanctis eius et ſtephano.Fuerat iſte mos meus. tn̄ dicā in om̄ī recollectōe mea ad deū cū nouiter ꝓfitentibꝰ Suſcipe me ẜm eloquiū tuū ⁊ viuā. ⁊ nō cōfundas me ab expectatōe mea. adiuua me ⁊ ſalIuus ero. ¶ Magiſter Salubriter id effeceris. ſumus em̄ nos xp̄iani de numero illorūquos aſpernabat̉ phariſaica iuſticia. et ideoiam nō iuſticia. qꝛ phariſaica. qꝛ hic peccatores recipit. Suſcipit nos benignus ih̓s inreligione ſua cū clamamus. Abba pr̄. Su-
mus hic dū viuimus ī ea nouitij. Tp̄s ꝓbationis habemꝰ / vſqꝫ qͦ venit dies ꝓfeſſionisfaciēde corā abbate nr̄o deo / ⁊ celeſtiū ꝯuentu toto / vt tūc habeamꝰ vocē ī capl̓o. ſtallū īchoro. cibū ī refectorio. lectulū ī dormitorioCōſtituit hic ⁊ ꝯſtruxit officinas magnas/abbas nr̄ xp̄s ſue abbatie/ dū pēderet ī cruce ꝓ nobis nouitijs. Oratoriū. Pater ignoſce illis. Capl̓m. Latronē ꝯfitētē abſoluēsAmē dico tibi ⁊c̄. Dormitoriū. curā matrisIoh̓i ī qͦ gratia totā linquens. Clauſtꝝ. clamās ⁊ ſtās ꝑſeuerāter ī cruce. Refectorium.dicēs. Sitio. Cellā ꝓbatōis vſqꝫ ad ꝯſammationē dicēs. Cōſummatuꝫ ē. Deniqꝫ nilſuꝑeſt niſi ꝓfeſſio ī manibꝰ abbatꝭ. nō ẜm carnē/ ſꝫ ẜm ſpm̄ dicēdoª. Pr̄. In manus tuasꝯmēdo ſpm̄ meū. Et orādo. Dn̄e ih̓u ſuſcipe ſpm̄ meū. ¶ Diſcipulꝰ. Nimiū heu miſeros dixerim hos nouitios/ ſi ꝓfeſſionis hora dum venerit audiant/ nō ſuſcipiam vos.Diſcedite a me maledicti ī ignē eternū. Quoꝯͣ btīſſimi qͦs miſcd̓ia ⁊ v̓itas ſuſcipiūt. Audiētes. Uenite bn̄dicti pr̄is mei. ¶ Sed re Kuertamur vt oſtēdas qͥs ē iſte puer iſrael ẜmlitterā. qͥs ẜm allegoriā. qͥs ẜm tropologiaꝫ.qͥs ẜm anagogiā/ ſicut an̄ tangēs nondū elucidaſti. ¶ Magiſter Iſrl̓ vnus lr̄alis ē ẜmcarnē ppl̓s vn̄ xp̄s carnē ſumpſit. Nuſqͣꝫ eīangelos app̄hendit ſed ſemē Abrae in Maria. Iſrl̓ ē alter lr̄alis. ꝑ repromiſſionē ppl̓sgentiū qͥ vidit lucē magna. Hunc populuꝫab impotentia. ab ignorantia. a nequitia. abomni turpitudine ⁊ inquinatiōe/ ſuſcepit deus in populū acceptabilē. doctū. ſanctū. pulcrum. incoinquinatū. vt rex potentiſſimusad regnandū. vt doctor ſapientiſſimꝰ ad erudiendū. vt ſponſus ſuaniſſimus totus pulcer ⁊ decorus. totus deſiderabilis. Cui diceret. Deſpōſabo te mihi in fide. qꝛ charitate ꝑpetua dilexi te. Deniqꝫ repudiato carnali iſrl̓/ ſpiritalē ſuſcepit gentilē populū tanqͣꝫiſrl̓ puerū ſuum. ¶ Diſcipulus Non me latet qͥn multa pn̄t litteraliter hic q̄ri de vocatione gentiū iudeis reprobatis. Trāſi ad allegoriaꝫ. ¶ Magiſter. Spectat ad eam ipſagentiū ſpiritalis vocatio. Nihil em̄ ꝓhibeteundē textum plures ſimul ꝯiūgere ſenſus.quoꝝ qͥlibet tn̄ erit litteral̓. qͣꝫuis ſit allegoricus ⁊ moral̓. Ptꝫ ex illo. Ex egypto vocauifiliū meū. Et iteꝝ. Iſrl̓ pͥmogenitus meus.vn̄ iſrl̓ litteral̓ ⁊ allegoricꝰ ipſe pariter vnuseſt xp̄s. ¶ Demū iſrl̓ moralis ⁊ anagogicusfigurat̉ īꝑſonali iſrl̓. qͥ et Iacob dictus eſt.
Rr 4