Super Magnificat
XC
tū. ¶ Contemplabat̉ ꝙ a tāto bono. tā honeſto. tā vtili d̓ ſe ⁊ delectabili/ nō erat pͥuādꝰ vl̓arcendꝰ hō ſine magno ⁊ legitimo impedim̄to vt ꝓ immūdicia corꝑali ſola / que mortalipctō iucta nō eſt/ ſcādalo tn̄ rōnabili nō īminēte. Lōgus eēt hic ꝓceſſus de leproſis. demēſtrua patientibꝰ. vel emorroides. vel polIntōes ī ſomno cū ceterꝭ. Rō oīm ē. qꝛ non ēafflictio dāda afflicto/ ſꝫ ꝯſolatio. Rō alt̓a.qꝛ cibꝰ iſte magꝭ eſt ſpūs qͣꝫ carnis. qͥ nec carnalibꝰ ſordibꝰ ī ſe vel ex ſe maculat̉. Eleuet inhac ꝯſideratione deuotio fideliū ſurſuꝫ corhͦ da. ¶ Contēplabat̉ magnificās anīa Mariedn̄m cuꝫ exultatōne ſpūs ī deo ſalutari ſuo.quemadmodū pn̄tialit̓ erat ī hͦ ſacr̄o iſte cuimīſtrāt milia miliū. et decies cētena milia aſſiſtūt ei. Nō ita tn̄ ꝙ oēs dimiſſo empireo celo aſſiſterēt huic ī terrꝭ ſacr̄o niſi ẜm ordinatiōꝫ diuīe ſapīe cū bn̄placito creatorꝭ. ¶ Cōtemplabat̉ nō eſſe īdignū ſed digniſſimū videri angelicꝭ ſpiritibꝰ viſitare pn̄tialit̓ eccleſias in qͣ celebrat̉ vel ſeruat̉ euchariſtie ſacrm.Exemplū huiꝰ figurale fuit ī ſcala Iacob. ⁊ī monte ſynai. qn̄ data eſt lex ꝑ angelos ī manū mediatorꝭ cū ſil̓ibꝰ multꝭ. ¶ Contemplabat̉ quāta erat patiētia xp̄i/ quāta angeloruꝫbtōꝝ hic aſſiſtentiū. dū tolerāt indignitateꝫꝯtrectātiū hͦ ſacr̄m Cū illi tāta ſeueritate puniebant̉ accedentes ad mōtē ſynai. Un̄ ⁊ beſtia ſi tetigiſſꝫ montē obruebat̉ lapidibꝰ. Sepe aūt p̄t ī hͦ ſacramēto ꝯq̄ri xp̄s. Manꝰ tradētis me mecū ē ī mēſa. Et illud. Iuda oſculo filiū hoīs tradis. Nihilominꝰ ex pctīs taliuꝫ elicit deus bona ī ſalutē electoꝝ ſicut exbonis dei mala pctōres eliciunt. ¶ Contemplabat̉ ꝙ hͦ ſacrificiū dabat gl̓iaꝫ deo ī excelſis. ⁊ ī terra pacē homībꝰ bone volūtatꝭ. letificabat angelos. liberabat purgatorio detētos. vt eorū pena breuior ſit aut leuior. Uiatoribꝰ impetiubat nūc ꝯuerſionē ad gratiā.nūc ꝯſeruationeꝫ ī gr̄a. nūc ꝯͣ mundi ꝑiculafirmamentū. nūc angeloꝝ cuſtodiā ⁊ refrenationē tēptatoꝝ. ¶ Contēplabat̉ ex his ⁊ ſil̓ibus effectibꝰ/ laudabiliꝰ eē ex amore ſacram̄ti ⁊ ꝯfidentia miſcd̓ie dei ſepiꝰ accedere qͣꝫ extimore vel ſcrupulis diu ſe ab eodē ſacramēto qͥdāmodo excōicatū facere. qͥ nec ſe exponit ꝑiculo qͥ n̄ hꝫ certitudinē de legitimo īpedimēto ⁊ accedit. quēadmodū ſuꝑ notatu ē.Sꝫ ⁊ ſtultꝰ illius timor ē. vel reuerētia minꝰprudens qͥ ad dn̄m ſe vocātē ⁊ inuitātē nonaccedit. ſed procraſtinat. ſed dicit corui crascras cras. Sepe demū fit illud. Qui nō eſt
hodie cras minꝰ aptus erit. ¶ Cōtemplabat̉tales qͥ nolūt accedere niſi ſint actualit̓ deuoti ⁊ feruidi. ſil̓r agere qͣſi frigidus nolit ad ignē proximare niſi pͥus calidus ſit. nec ſordidus niſi ſanus Sit tn̄ iſte viuēs nō mortuꝰꝑ mortale qͥ ꝯfidit accedere. alioqͥn ſi ſit mortuus nō recipit emolimēta viuorū. nō ē conditio mortuoꝝ vt comedāt ¶ Contemplabatur Maria etiā ſe ex ſe nequaqͣꝫ eē dignā. excelſior ſuꝑ oēs. Dicebat igit̉ cum apl̓o. Uenit deus ſaluos facere pctōreſ. qͦrū pͥma egoſuꝫ. Sꝫ miſcd̓iaꝫ ī p̄ſeruatiua ſctīficatōne ⁊redēptione ab oī pctō etiā originali/ ꝯſecutaſuꝫ. alioqͥn etiā natura filia ire fuiſſeꝫ ſicut etalij. Solus ⁊ vnicus filius meus neqꝫ peccatuꝫ neqꝫ neceſſitatē habuit ꝯſeq̄ndi pctm̄pͥuilegio ſingulari. qꝛ ſingularit̓ ex ſpūſāctonatus. ¶ Contēplabat̉ aliqn̄ cōicātes ſecū īeuchariſtia pctōres eſſe. forte ⁊ pctōres ſciebat eē aliqͦs qͥ ſacrm̄ mīſtrabāt. qͣlis fuiſſe putat̉ ſeptimus diaconorū Nicolaus. Sꝫ nōceſſabat ob hͦ. non refugiebat. nō ſe excōicabat .i. extra cōicationē ſe ponebat. Sciens ⁊recolens dictū filij ſui qͥ ſumit̉ ī hͦ ſacr̄o. Ueni pctōres ſaluos facere. duꝫ phariſeoꝝ falſa iuſticia indignaret̉/ exprobrās et dicēs. h̓pctōres recipit. Et iterū ad diſcipuloſ. Quare cū publicanis ⁊ pctōribꝰ manducat magiſter vr̄. Sed neqꝫ xp̄s ꝓhibuit iudā ꝑ abnegationē cibi ſui. ¶ Contēplabat̉ amplius etꝯplectabat̉ ampliſſimo ſinu charitatꝭ om̄espctōres terre/ pub licanos ⁊ meretrices. quales ſepe p̄cedunt ī regno dei. Clamabat valide cum lachrimis intra templū cordis ſui ſeꝯnumerās exēplo Danielis. Pctōres. te rogamus audi nos. Miferere noſtri ẜm magnā miſcd̓iam tuā. qꝛ pctōres magni ſumꝰ.Et ẜm multitudinē miſerationū tuaꝝ. quiamulti ſicut inſpicis ſumus. Exemplū itaqꝫdedit nobis quātūcunqꝫ videamur iuſti/ vtquēadmoduꝫ illa fecit ita ⁊ nos faciamꝰ Nemo aliū iudicet. nemo dānet. ſꝫ ſolū ꝑ eccleſiam ſuā ⁊ ſuos dānet deus. Coruus fuit quipaſcebat helyā. Preſcpͥſit formā or̄onis. excipiens nullū qͥ dicere iuſſit. pr̄ nr̄. nō meus.dimitte nobis debita noſtra. nō mea ¶ Contemplabat̉ fieri qn̄qꝫ vt rex introduceret queſtorē ī cellaria ſua/ collaturus bona. dū propluribꝰ ⁊ maioribꝰ indigentibꝰ exponit ſe q̄rere. Siquidē vbi abundauit delictū ſuperabundat et gr̄a. maior qͦꝫ miſeriarū abyſſusabyſſum fortius inuocat miſcd̓iaꝝ ¶ Centē Iplabat̉ ⁊ aſſumebat hm̄oi ſacrm̄ qͣſi hora ſua
Qq 2