Super Magnificat 7AV III

LXXXV III

nomē illius angeli qͥ ad te miſſus ē virgineꝫdeſpōſatā viro ⁊c̄. Appellabat̉ hic Gabriel.fortitudo dei. qꝛ forti mulieri quā ſalomoninqͥrebat deputatꝰ ē. qꝛ fortioreꝫ forti armato nūciabat tibi. qꝛ ſingulariter ad oꝑa fortꝭnoſtre ſaluatōis ordinatus fuiſſe ꝓbabilitereſtimat̉. Sicut ī ꝓphetia ad Danielē ī reuelatione ꝯfortatiua. ⁊ directiua ad ioſeph ſpōſum tuū virginalē. In nūciatiōe Ioh̓is adZachariā. In cātico celeſti ad paſtores. Inmonitione ne redirent ad Herodē ad regesIn reſurrectōis nūciatōe ad ml̓ieres. ¶ Habemus ꝓinde nomē illius angeli qͥ purgauitEſaie labia ꝑ calculū de altari. vocatꝰ ē ſeraphin ab incēdio. ¶ Habemus de cherubindictis a plenitudine ſcīe ī aīalibꝰ ⁊ rotꝭ Ezechielis ¶ Nūc pijſſime quero Petre. qd̓ eratnomē angeli te liberātis. quē angelū ꝓpriuꝫfuiſſe cuſtodē tuū fas credere ē nobis. Dicitur in apocrifis Eſdre/ ſermo nobis fieri deUriel angelo. cuiꝰ interpretatio ſonat igniſdei. Ur ſiquidē ignis. el deus. Bn̄dictiſſime deꝰ. liceat nobis cuius ignis ē ī ſyō. ⁊ caminus in hierl̓m. ī cuiꝰ dextera eſt ignea lex:cuiꝰ eloquiū ignitū vehementer. immo qͥ totus ignis ꝯſumens es. Cuiꝰ deniqꝫ iſta voxeſt. Ignē veni mittere in terrā Et quid voloniſi vt ardeat? Liceat angelum tuum o Petre. licet ⁊ quēlibet aliorū viatoribus ſingulis deputatū Uriel appellare. cuius officiūeſt ſuauiter vrere renes ⁊ cor noſtruꝫ. conſumere ſordes viciorum. ſuccendere totum corad virtutes. ſacrificare pietatis holocauſtū/Z quod eſt in odorē domino ſuauiſſimū ¶ Poteſt nec negamus ſufficere nomen angeli. ꝙnuncius domini eſt. ſed addere videt̉ aliqͥdꝙ angelus iſte ſit ſpiritus ⁊ flāma ignis. qͥafulget in intellectū/ ⁊ ardet in affectū. Subleuauit angellis ſpiritus Helyaꝫ igneo cuiru. qui prius ambos qͥnquagenarios e celodeſcendens icēderat. Data fuit lex ꝑ angelos in manu nediatoris. quātus ꝟ̓o flagrauerit ignis loquit̉ hyſtoria. Cuſtos erat paradiſi flāmeus enſis. Deſcendit deniqꝫ ſpūſanctus ſuꝑ apoſtolos in igneis linguis factus Uriel ī ſingulis. Quid ē ꝙ vriel iſte redigit quos inflāmat in cinerem ꝑ timoreꝫ ethumilitatē ſpiritus. mollit ꝑ pietatem ⁊ mititatem contra cordis duriciam lapideaꝫ. reſoluit in luctum ꝑ proprie fragilitatis ſcientiam. corroborat ꝑ decoctionem ⁊ humorisfluidi reſolutionē. vn̄ venit apud animaꝫ fames ⁊ ſitis congrua. tractabilē reddit ad cō-

ſiliū ⁊ miſcd̓iam. ſubtiliat ⁊ purificat cor adintelligentiā. Demū ſaporē ⁊ īternā pacē efficit ꝑ renouatiōem iuuētutis ſicut aqͥle. ſicutceruorū. ſicut accipitris. vt ſerpentis. ¶ Note ſunt ſimilitudines iſte quales per methaphoram operat̉ in nobis Uriel noſter. ſi nōobſtiterit ipſi animus noſter. anima nr̄a cuꝫcorde ſimul et ſpiritu. ¶ Studioſitas theologorū querit pl̓ima de cuſtodijs circa nosangelorum. Si nos vnqͣꝫ deſerūt? Si nosſaluandos p̄ſciunt aut damnādos? Si xp̄smagni conſilij angelus (cui miniſtraueruntangeli poſt ieiuniū. quem et angelus in agonia confortauit) habuit angeluꝫ ꝓ cuſtodia?Sil̓r ſi talem habuerit dn̄a nūc angelorumfutura? Si deerit antixp̄o cuſtos angelus?Nūquid angelus bonus loqui pōt anīe nr̄eſine fantaſmatū ſimulacris. qꝛ de ordinatōefantaſmatū ꝑ angelū. ⁊ impedimētoꝝ remotione non ē dubiū. Eſt em̄ modus iſte ordinarius ꝓ ſtatu vie/ qualiter erudit magiſterdiſcipulū. ꝓponēdo ꝑ ordinē doctrinam cognoſcendorū luxta moduꝫ capacitatis ſue.Si boni angeli ſūt incitatores ad bonū/ ſic̄mali dicunt̉ incitatores ad malum? Si cauſent radiū vel lumen ſpiritui nr̄o? Si cogitationes nr̄as inſpiciūt? Quis numerus angelorū? Sit hec ſtudioſitas theologis accōmoda. Deſit aūt curioſitas ab om̄ibꝰ quosdecet amplius ſtudere deuotōi qͣꝫ ſubtili ſpeculatōi. Certū habeat vnuſquiſqꝫ ſeruiensdeo. qm̄ oēs ſunt (ẜm apl̓m) adminiſtratorijſpūs. ⁊ hoc mediate vel īmediate. in mīſterium miſſi ꝓpter eos qͥ hereditateꝫ capiunt ſalutis. Qui v̓o capiūt ⁊ qͦt noli querere ſi nōvis errare Certus eſto/ ſi bene vixeris ſub lege magni angeli/ ⁊ cuſtodia ſuoꝝ angelorū.quorū dn̄a ē Maria/ ſaluꝰ eris. ſocius eorūfactus in euuꝫ. ¶ Studeamus igit̉ plus bn̄ Uviuere qͣꝫ diſputare. Sis o xp̄iane ſpiritusaſſidue paratus ad mortē. Uiue deo purusvelut hic ⁊ nūc moriturus. Erat vnus inſignis cauſidicus ī articulo mortis. Dixit cōfeſſor / vt voce qͣ poſſꝫ diceret ſeptē pſalmosUenit ad verſum illum. Qm̄ non ē ī mortequi memor ſit tui. Cepit arguere more ſuoqualiter illud ſtare nō poterat. Nā ⁊ ip̄e moriens memor erat dei. Sub intulit cōfeſſor.O dn̄e tp̄s ē penitendi et orandi. non diſputandi. Reſpicit omnes hec narratio. qm̄ media vita in morte ſumus. Angelicuꝫ potiusimploremꝰ auxiliuꝫ qͣꝫ de modis auxiliandidiſputemꝰ. Sciūt aduocādi. ſciūt auxilia-

Po I