De canticis ⁊ ſo latīoLXXX
Mors vēit ī terra q̄ carnis vincl̓a reſoluitCātantē in pſalmis victor ī alta vehitEccleſia ſticorum exhortatio ad cantum.Emꝑ ī ore tuo ſit laus ſint cātica ſiōQuāuis captiuū te babylone dolesFac hoc p̄cipue/ cui cantus eccl̓ie dantAbſqꝫ labore cibos veſte domoqꝫ tegiHoc leue pōdꝰ ⁊ hͦ tibi ſpōte iugū poſuiſtiFer necdū viues rumpe vel excutiasSed tedet dices eadem totiēs iterariMentē cū cerebro vox reboanda grauatQuo crucier doleāqꝫ mō neſcitis amiciFundere ſufficiat corde preces dn̄oFrater nil magnū ſine magno vita laboreFert hominū/ ꝑſtes vſus alacris eritTu tibimet crebro dic eccl̓ie vice fungorPſallentiſqꝫ dolor vertit̉ in meritūPaucis crede dat̉ cōſtans oratio cordisLaudādū ſed opus/ dū canis ore/ facisReddis vota deo/ tua fratrū debita ſoluisCorpus dū torques frigore/ fame/ ſiti.Lex hec eſt hoīs veterꝭ/ labor et ſudor h̓ ſitPoſteriꝰ requies ve ſine/ cātica/ laus.Uiuere nō phas ē homini ſꝑ ꝓut optatOptet qd̓ lex vult ⁊ ſua tꝑa dant.Redde priꝰ dn̄o qd̓ debes/ deinde vacabisScripto vl̓ ſtudio ſeu meditare ſilens.Scito valere nihil ſtudiū. n̄ martyriū. necCor raptū. niſi ſit iuſſio facta deiInde metire tuos inſtinctꝰ/ qn̄ ſequendiNam motꝰ cordis fallere crebro ſolentTe deſiderio cordis cōmittere noliCōmentiſqꝫ tuis ſed patris imperioEſto tuis ita ſollicitꝰ ſtudijs/ quaſi ſemꝑCor ſit ad arbitriū preſto redire tuūGratia dux hͦ ſola pōt cōferre/ p̄cemurGr̄a ſit iutrix/ ſit comes aſſiduaTriſtis es eqͦ tūc anīo pſallēs tibi vim facUim patit̉ celū/ vim faciamus eiHox vēiet gaude mors te d̓ carcere ſoluēſPſalmis cātātē victor ad alta vehetDe laudibus elegieſpiritualis.Uiſqͥs amas ꝓſā/ metrꝭ igͦſcito nr̄isSpōte ſtilo veniūt/ corqꝫ lepore traOiuos blāda libēſs elegia cātet amoreſ (hūtracta malis totiens ſerua libidinibusSolet̉ ſeniū/ iam nō captiua reſectisUnguibꝰ et caſto cōiugis apta thoro
Cur nō ancille froneſis ſi libera fiatMūdaqꝫ cōplacito cōfoueare ſinuNon maieſtati dictorū/ detrahit vſusSetrorū/ maiꝰ pondus eis tribuitUerſibꝰ omnimodis vates ſcripſiſſe ſciūt̉Ut hieremias/ iob ſic dauid ⁊ moyſesCarmīa ꝯpoſuit ſalomō rex milia qͥnqꝫCātata eſt mulier fortis ab ore ſuoFrenāt ne vaga ſit metra mētē pl̓ima pauArtāt/ et p̄ſtāt eſſe ſui memores(cislꝰ ſenſus/ plꝰ lucꝭ habēt/ plꝰ ordīe pollētUerſus / ſi cor eis cū ſtudio dederisUlerius et breuius ſeruant̉ ſcripta ligataMetro/ nam viciū ꝓtinus inſinuantFortior eſt vox q̄ ꝑ ſtricta foramina trāſitQuaꝫ que decurſu liberiore meat.Non aliter metris ſentētia p̄ſſa canorisUi maiore ſonat/ ꝑcutit et penetrat.Legatur per modū ꝓdialogiEſipit an̄ ſeniū r̄petēs pueriliat n̄. ſꝫUult aqͥle ritu/ vita redire priorDemoniū caueas lateat ne meridianūUanis in ſtudijs ꝑdere tempus amansCedāt vana p̄cor/ cedant ſed cū pietateCarminibꝰ textis/ fructus ineſſe poteſtAſt meliora p̄t flendi quoqꝫ tꝑs et etasEt quis in hoc euo ſcire poemata vult?Que meliora pōt excluſus ab oībꝰ exulOfficijs? ſed nec carmina flere vetantNocte deꝰ dat/ ait iob/ carmīa/ rex t̓bulatꝰMiſit ait dn̄s carmē in ore nouumRara nimis fateor poeſis mō ſꝫ cano celisForſitan/ et veniet tempꝰ amicitiusScenica nob̓ ſunt vl̓ ludicra iure fugādaQuis pia culparit ſub numeris redigiTutus nr̄a leges nō hic portēta deoꝝNō hic q̄ caſtis moribus obuia ſintPlus ꝓdeſſe volunt qͣꝫ delectare/ minoremQuo fit vt ornatū querere ſat ſit eisOcia tēpora dant qͥbus eſt ſapientia dictꝭDanda ieſus teſtis/ ocia pigra necantDe eodemORebe fidē grecꝭ dephīs ariona vexitFluctꝰ ꝑ medios dū lyra mulcet eūAlt̓ delphinꝰ rex ſeuū ꝑ mare vectoſNos tandē tuto littore conſtituitIſte deꝰ/ tibi laus/ nobis hec ocia fecitLudere cū cythara pſalterioqꝫ deditExemplar quoꝝ trāſmiſimꝰ ⁊ monocordūº