Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De canticis ſolarioLXXX

mollē cantū miẜicordie quo nil hoībꝰ acceptabiliꝰ eſſe debꝫ/ vellē intimare. Exhilareſce ad hec et ſpera tu perieras miſerāde homo. Quid vltra negare tibi mater miẜicordie poterit/ ſi ꝓpriū ꝓte filiuꝫ ꝯſenſitofferri tante miſerie? Quid cōcedet btīficata in celis/ que talia dabat in terris afflicta?Perdidit miſeriā nūqͥd et miẜicordiā. ꝑdidit paſſionē/ ſed nunqͥd ꝯpaſſiōeꝫ? Perdidit ꝓfecto cōpaſſionē afflictiuam/ ſꝫ retinetcōpaſſiōem electiuā atqꝫ ſuccurſiuā Reddamꝰ ei viciſſitudinē. qͣliter hoc inqͥes fiet. Aptemus ei iugiter voces cāticordi noſtriꝑ v̓ba canticordi ſui vni verbo euāgelij. Cōcordemus pariter voci ꝯſilij voceꝫvoluntatis nr̄e. quodcūqꝫ dixerit vob̓ inqͥt facite. Sed qd̓cūqꝫ facere ſciſ oīnopoſſe nos o beata niſi dicens filiꝰ tuꝰ dederit voci ſue vocē v̓tutis. In cuiꝰ v̓bo laxātes oꝑatōis rhete ſimul opē ferente ꝯpleamus iuſſum tuū. qd̓cūqꝫ dixerit vob̓ facite. Atuero pauſandū eſt tandē aliqn̄. verhoqꝫ nr̄o finis dandus eſt. Nec ignoramꝰfuturos eſſe nōnullos qͥbꝰ aptior videbit̉q̄dam ſimplicitas vniꝰ vl̓ paucoꝝ affectuum ſua exercitatiōe. quēadmodū ſimplicibꝰ ruſticanis plꝰ placet aliqn̄ tympanuꝫgallice tabour omeruedon. fiſtula repetēſaſſidue idē. quoniā aureſ ad ſubtiles armonias habent idoneas. Habemꝰ in collatōibꝰ patꝝ de reductōne oīm affectuū adhec verba. Deꝰ in adiutoriū meū intende.dn̄e ad adiuuandū me feſtina. Edidimusnuꝑ monocordū ſuꝑ orōnem dn̄icam/ ſubvna amoris corda. Dehinc pſalteriū decacordū ſuꝑ vna tātūmodo/ ẜm vnā ꝯſideratiōem aūt ſuꝑ tribꝰ ẜm alterā aūt deniqꝫſuꝑ decē ꝯformiter ad legis decem verba.Alijs ꝟo delectabiliꝰ eſt alternis vti natura ſua mutabilitate in mutatōe d̓lectetur. Demū gāma noſtꝝ ſub qͥnqꝫ verbis volebat apis loqͥ ſenſu ſuo/ poterit oībuſaccōmodū fieri rudibꝰ et peritis. multiuolis et pauca q̄rentibꝰ/ ſint pueri/ ſint ſenes.ſint puelle vel v̓gines. maxime diuīſcipant̉ pſalmodijs. plꝰ enī valet hoc locopia deuotio/ qͣꝫ eruditio lr̄ata. plꝰ penitensaffectus qͣꝫ veſtigans intellectꝰ. ꝓut ī opuſculis et induſtrijs de theologia myſtica īuenerimus annotaſſe. Tantūmodo diſcatdiſcipulꝰ chriſtianus reducere ſe ad ſe/ vtprecurrat pͥor ī domū ſuā illic ludat.ceptōes ſuas agat. Non in delictis ait ſa-

piens. nec in verbo ſuꝑbo qd̓ ꝓrſus aduerſum eſt v̓bo dei. Suꝑſunt ad extremumml̓ta ſuꝑ auditu melodioſiſſimo verbo d̓ique noſtꝝ gāma nouū ornarēt. vt qͥs auditor. qͥs cantor. qͥs exauditor idoneꝰ vbi deomni genere muſicoꝝ in pſalmis memoratoꝝ. catu. pulſu. flatu. mēte. ſpiritu. praxisaddēda eſt ad gamma noſtꝝ. De cāticꝭ inſuꝑ exultatōis et lamentatōis ꝑmaxīasles ſunt in dialetica et rhetorica loci ad triplicē inueſtigatōem hiſtoricā videlicꝫ phiſicā et theologicā/ latiuſ oꝑtet cāticoꝝ oīmoriginē naturāqꝫ venari. Elegia deniqꝫ caſta verſibꝰ imparibꝰ caſtos catabit amoreſSed tanta ſunt ad p̄ſens dicta ſatis. concordante noſtro p̄cētore/ ait. Beati audiūt v̓bū dei et cuſtodiūt illd̓ In cuiꝰ fiducia v̓bi/ vacans vacantibꝰ cāticordi verbum feci.Terciū opuſculum.Olumen aliud colligit ī ſe thomos tres plꝰ ẜm modos traditōis varios/ qͣꝫ pro diuerſitate materie. Primus thomꝰconciliat et ſequi facit facetamelegiā cantatricē amorū domine theologiequaſi lyricum et odarū carmen. Secundus thomus alter ſecūdus habꝫ canonesſeu regula ſamphoriſmos vl̓ maximaſ auttheoreumata de canticis per notulas qͥnqͣginta. Tercius thomus alter tercius ver ſolatij multiplex in ſe dirigit per particulas quīguaginta. Et ita iuncti ſimul hiduo thomi/ centilogiū cōſtituūt.Carmen ſuper recogitatōne mortis.Erne qͥs eſ. quid agis/ morerꝭ dicduc̄ cor in alta.Cor cruce ꝯpūgāt ſpēs timor ardor amāſCātica ſaltū/ lamentū/ plāctūqꝫ frequentaIungito iocundū pſalteriū cythareCōcine ſic̄ olor tua mors īmīet o morſMortua morte ieſu. ſis mihi porta polipus adeſt aīa ſpōſa cubile beatuSpōſi conſcendas federe ꝑpetuoErgo cātet hymē/ mēs/ os/ cor/ lingua viPlaude ſali corā/ te iubilꝰ rapiat (gorqꝫTe tn̄ et tua fle tua ſit ſpes vnica chriſtiPaſſio/ ſit meritum gratia ſola tuum

Ff 5