Tractatus ſecundus
do vult pſallere in ſe iuxta exēplar quod inſpexerit in gāma noſtro/ nūc ꝯcinēdo per. agaudiū. ꝑ. e. ſpem. nūc per i. ꝯpaſſionē. autſi voluerit fiat in ſe. o. timor. vel. v. dolor gͣuis. Puto quiſquis hoc ſapiēter nec minꝰhumiliter attēderit cognoſcet fructuoſuꝫ eſſe gāma noſtꝝ. Fructuoſuꝫ dixerimꝰ vt nouella corda in chriſto dū aduenerit tempuſamantiū iuxta parabolā Ezechielis. dumeuaſerint in etatem illā in qua ſue ſint libertatis ꝓ libito volūtatis vt amēt et cantent.Sciant paulatim cōponere cātica amatoria caſtiſſimi cordis. vt addiſcant hymnisiā cōpoſitis ſuos affectus cōſonare. quemadmodū nouerat beata illa anīa marie freq̄ntādo dulcia cātica canticoꝝ q̄ dicunturdragma vel dragmata vl̓ dragmatica. vbiſcꝫ ſit amantiū mutua nō exp̄ſſis noībꝰ ꝓprijs allocutio. Inchoāte dilecta ⁊ dilectoreſpōdēte. Itaqꝫ vox oris vox iocūda voxd̓cora qn̄ laudi ꝯcanora pura ē vox cordiūC ¶ Gāma myfticū poteſt ad ꝯſonātias muficales: que vulgariter appellant̉ tercia. qͥnta. octaua deẜuire. ſimiliter et ad tonos ſeuneumata. Poſſet hͦ intuitu pͥmo videri cōtrariū p̄dictis de diſtinctōe canticordi a cātico oris. quoniā fit introrſus canticordū.nec ꝑticipat cū eo alienꝰ. nec cōſequens ipſi cōſonant ꝑ diateſſeron aūt diapēte aūt diapaſon. Quoniā inſuꝑ aduerſari videt̉ illud philoſophicū. ꝙ impoſſibile eſt intellectū ſimul plura intelligere. Similit̓ igiturnec canere ſeu notulare deniqꝫ nōdū apparet ars tradita de tōnis affectōnū quēadmodū de vocalibꝰ neumis inuenit̉. ¶ Difficilia iſta nec vſitata fatemur. ſed non nihilnos ſperamꝰ eē dicturos. Legit̉ btūs Ignacius vir totꝰ ignei cordis ⁊ philocapturin chriſtū voces angelicas audiſſe ſuꝑ mōtem vnū qͥ p̄miſſis antiphonis cōſeq̄nterintonabāt hymnos. quēadmodū deduxitad eccl̓iam ſuā celebrādā. Si voluerit igitur aliqͥs cātare ī corde ſuo. exemplo anne⁊ apoſtoli: et pl̓imoruꝫ/ cur nō poterit ſibicōponere neumata iuxta variā pſalmoꝝ etaffectuū qualitatē? Hoc aūt vocabulū neuma/ cur ad ſignandū ſpiritūſanctuꝫ tractūeſt nō ſatis inuenio niſi ꝙ ſpiritꝰ dn̄i continet omnia. et ſcientiā habꝫ vocis. quod ꝑſpicuū fuit in apl̓is. Significat autē neuma cōbinatōnē vocū vel notulaꝝ ordinatam ¶ Porro ſicut adoleſcētuli diſciplinantur pͥmitus vt notulas et voces cātici oriſ
ſciant noīare/ digitis iuncturiſqꝫ iūgere. ſciant poſtmodū dum nūc vno nūc alio modo cantādo cōbinare. Deinde lr̄am notul̓applicant. tandē generatur in eis ars cātādi ſine numeratōe cuiuſlibet notule. Impedirent̉ enim. que ſi ꝑfecta eſt dicēte philoſopho nō d̓liberat. Non aliter qͣnto fuerit aliquis in meditando vitates ſalubres habilior/ in canēdis affectōibꝰ ordinatiſ agilior.tanto fit (ceteris paribꝰ) ad canticordū ꝓmptior. adeo ꝙ vocales qͥnqꝫ poterit in qͦlibꝫverbo reꝑtas ad meditatōem reducere cuꝫaffectu. ¶ Sed quia nō omniū eſt hec exercitatio/ poterit ſaltem vnuſqͥſqꝫ dum ſenſerit euagationē ſue mētis extra lr̄am vel ſenſum eiꝰ redire ꝓtinus ad cor. ⁊ dicere velutꝑ interiectōeꝫ ⁊ ſuſpiriū vl̓ gemitū. O protimore. U ꝓ dolore. Iꝓ miſeratōe. Eproſpe. A ꝓ ſpūali leticia reꝑanda in ſe. Dicemus hic vnū ꝓ vagis et ꝓfugis in cantibeccl̓ie. quod piū valde nec obliuiōi tradendum ingrate. Hec ſiqͥdem qͣꝫtūlibet oberrauerit in cogitatiōibꝰ etiā criminalibꝰ ſi rediens hoc mō ad cor ingemuerit dicēs. Penitet me. Reddit̉ cōtinuo virtus efficax etviuax ſuo cātico nedū interiori ſed vocali.qͣꝫuis ex priori fuerit origine culpabile. Nihil enī ꝓhibet diuerſoꝝ eundē actū exterioreꝫ naturalit̓ fieri nūc bonū nūc malū moraliter. Hinc Ambroſius monet ī hymnoFlāmeſcat igne charitas accēdat ardor ꝓximus. quoniā ſi charitas aſſit. nō erit iamvelut es ſonans aut cymbalum tinniens.¶ Gāmā myſticū phas eſt ml̓tiplicare ẜm Ofraſim. hͦ eſt eleuatio nē et dep̄ſſionē ſub dictis quinqꝫ vocalibꝰ. et ampliꝰ qͣꝫ multiplicetur gāma vetus ſub ſex notis vl̓ vocibuſExemplū fuit in ſpiritibꝰ chriſti ⁊ marie. qͥvoces affectuū eleuauerūt vſqꝫ ad clamorēaltiſſimū. et ad humiliationē inattingibilēdeduxerūt. Sic de beatis ſpiritibꝰ dicit ꝓſa. Mirant̉ hic eleuatio. et deficiūt hic omnimoda dep̄ſſio. Nō eſt igit̉ neceſſaria ml̓tiplicatio fraſis qͥnqꝫ vocaliū in gāma nr̄oQd̓ ſi quis multiplicatōem figurari velletpoterit hoc vel ꝑ additōem punctoꝝ in ſuiſum. vel dep̄ſſionē in deorſum/ aut certe perlineas quinqꝫ vel ſex iſtud oſtēdere vel in libris vl̓ muſicis inſtrumentis exemplum.¶ Gāma nouum multiplicat̉ ẜm theſim ꝓductōem ſcꝫ et breuiationē ꝑ pauſas inſuꝑ⁊ diapſalmata. Ratio ſil̓is eſt ad p̄cedentēſignificationē quā vocales recipiēt. ẜm ꝙ i