De canticordoLXXIX
de cetero nemo mihi moleſtus ſit. Ego enīſtigmata ih̓u in corꝑe meo porto. ¶ Suusquoqꝫ coapoſtolꝰ Petrꝰ. chriſto ait paſſoin carne et vos eadē cogitatiōe armamini.Nam crux lignū ſalutare eſt qd̓ ad pͥmā dignitatē renouauit oīa. Sic pollicitꝰ fueratchriſtꝰ dicens iudeis. Ego ſi exaltatus fuero a terra oīa trahā ad meip̄m. In qua tubenigniſſime ⁊ innocētiſſime ieſu ꝑpēdiſtivbi fuit extēſum tui corꝑis organū. inſtartympani. vbi ceciniſti v̓ba ſalutis nr̄e. vbiquinqꝫ plagis capitalibꝰ qͣſi totidē notulisvel caracteribꝰ te īſigniuiſti. ⁊ ꝓprij ſanguinis minio rub̓caſti. vbi tu piſcina ꝓbaticaſalutaris/ qͥnqꝫ porticus vulneꝝ habēs. dediſti haurire aquas ī gaudio de fontibꝰ ſaluatoris. p̄cipue tibi p̄ſenti teqꝫ videnti tibiꝯcinēti o beata beataꝝ tu digituloſ illic cōplodebaſ qͦs ſemꝑ ad bellū ſpūs docueratbn̄dictus deꝰ Qui mirrhā ſtillabāt ꝓbatiſſimā/ qͥ app̄hēderūt fuſum pro tunica viriſui et filij ieſu quē cibauerat quē ꝯtrectauerat. cuiꝰ lachrymas ſiccauerat ⁊ nūc deſcribebāt ſibi cū ſenſibꝰ alijs qͥnqꝫ voces inenarrabiles cāticordi qͣles inqͥrimus. ¶ Gāma myſticū phas nobis ē ad qͥnqꝫ notulaſſeu voces vl̓ litterulas pūcta vl̓ caracteresfigurare. Sic licꝫ hō noſter vetus/ crebronob̓ aduerſus. nihilominus loq̄bat̉ d̓ ip̄omyſticus ſermo ꝓphete. Tu v̓o vnanimiſdux meꝰ ⁊ notus meus. qͥ ſimul mecū dulces capiebas cibos. ī domo dn̄i ambulauimus cū cōſenſu. Tūc recolēs diſſidiū ꝑ demones ingeſtū ꝯuerſus ad illos imp̄caturvenire mortē ſuꝑ illos. ¶ Ex hͦ p̄dicto tn̄ tāte latitudīs myſterio hͦ vnū trahimꝰ ad rēp̄ſentē ꝙ vetꝰ hō dux ē noſter. qꝛ neceſſe eſtẜm ph̓m quēcūqꝫ intelligētē fātaſmata ſpeculari ⁊ a ſenſibꝰ cognitōeꝫ acciꝑe. Cōſentaneū eſt igit̉ vt gāma noui hoīs ꝯſonet adgāma veteris. ⁊ ſi nō ſit ī oībꝰ ꝓrſus idem.Hoc aūt gāma qd̓ manuale pueris inſtituit̉/ ſex vocibꝰ diffinit̉. licꝫ ẜm fraſim ⁊ theſim multimode repetitꝭ. q̄ ſunt. vt. re. mi. fa.ſol. la. Teneamꝰ ꝓinde ẜm ph̓icā diſciplinam ꝙ oēs veteris hoīs voces ſeu notulepaſſionū reducunt̉ ad qͣttuor notas a poeta. cui cōſonat apud Boetiū ph̓ia. Tu qͦqſi vis lumine claro ⁊c̄. Deniqꝫ ꝯplectit̉ illaſeccl̓ia mater nr̄a dum canit in ꝓſa. Cōfuſaſunt hec oīa ſpes metus meror gaudium.Ecceqͣttuor voces exp̄ſſaſ. qͣs enumerādodedit eccl̓ia qͥntā aliā intelligi. dū cōfuſas
eſſe notat. quaſi videlicꝫ vna ſit ex omnibꝰaut multis cōpoſita reſultāſqꝫ ſicut ex qͣttuor elemētis ſimplicibꝰ/ mixta fiūt. hāc certeꝯpaſſionē noīamꝰ a cō qd̓ ē ſimul. ⁊ paſſioquaſi ſimul paſſio. Hāc aliter poſſumꝰ nominare miſeratōem ſeu miſericordiā. cuiꝰ temr̄em et reginā ꝑ orbē terraꝝ ꝯfitet̉ eccl̓iaO maria Gāma .a. myſticū p̄t elegia diuīacantatrix amoꝝ caſtoꝝ ſub duplici metrocomplecti. A ſit amor gaudēs. ſpes ē. ꝯpaſſio iota. O timet. vqꝫ dolēs odit. ⁊ iſta notes. ¶ Bn̄dictus deꝰ factus ꝓ nobis v̓buꝫabbreuiatū/ qͥ nobis hoc breue v̓bū pꝰ ml̓tā cōquiſitōeꝫ ſuggerere dignatꝰ ē qd̓ emūlat̉ ſignū thau. cor fixum quoqꝫ tēſumqꝫ inip̄o ieſum chriſtū rep̄ſentat qd̓ ſimul ad puerile gāma veteris hoīs ſe ꝯformat. qd̓ proinde ph̓icis diſciplinis cū theologicis anagogijs reſonāter eſt accōmodū ꝑ qd̓ ad extremū qd̓libet canticū. ſit pſalmꝰ. ſit hymnus ſit in ſono tube. ſit in cithara. ſit in pſalterio. ſit in tympano et choris. ſit ī cordis ⁊organo. Deniqꝫ quomodolibet̉ oīs ſpiritlaudet dn̄m poterit annotari. ¶ Pape dicetaliqͥs/ nimiū gͣndis eſt hec ꝓmiſſio. Grandis plane ſed ſimplici corde recepta/ fideliſeſt et vera ꝓpicio illo qͥ dixit. Dilata os tuū⁊ implebo illd̓. Qualiter īpleuerat pſalmiſtam qͥ dicebat ex ſentētia. Immiſit ī oſ meum canticū nouū/ carmē deo nr̄o. Conuertamꝰ ocl̓os etiā carnis ad ſignū qd̓ exaltauit deus in natōibꝰ. cuiꝰ typū tenuit eneuſſerpēs exaltatꝰ ī deſerto. Ecce iſtic ē longitudo latitudo ſublimitas ⁊ ꝓfundū. Eccequattuor extremitates inſpicimꝰ et in ſublimi ſurſum rōnabiliter collocamꝰ pͥmā lr̄aꝫque gaudiū et amorē ſignificat. quoniā vertit̉ ad celos vbi nihil qd̓ nō ſit gaudiū exercet̉. Glorioſa inquit pſalmiſta dicta ſunt d̓te ciuitas dei. Sicut letātiū oīm habitatōeſt in te. Ac ꝑinde reſonātiū ab a vocali pͥma gaudio vel amore noſtꝝ gāma tanqͣꝫ adigniori ſumit initiū. Ceteꝝ collocamꝰ inextrema ꝓfunditate deorſum v. vocalē/ quedeſignat dolorē et odiū. Nā ꝓfundū inferni qͥd alid̓ ſonat. vbi dolor et fletꝰ et ſtridordentiū. odiū quoqꝫ ꝑtinax dei ſctōꝝ ſctāꝝqꝫ omniū. Ponimus ſubinde in tono ſubbrachio dextro e vocalē/ que deputat̉ ſpei ſignificāde ſeu deſiderio. Nam et illic ſperauit beatus latro. et ſperās audiuit. Hodiemecū eris in ꝑadiſo. Dehinc trāſeuntes adtonū ſiue brachiū ſiniſtrū cōfigimꝰ o. vo-
Ff 2