LXXIXDe Canticordo
LXXIX
cutus ph̓iaꝫ Ariſto. tradidit noīa paſſionūnon ꝓprie dici de affectibus ſpūalibꝰ. Alterplus herens Auguſtino. tradidit in ſpū rationali ſic inueniri concupiſcibilē ⁊ iraſcibilē voluntarias ẜm ꝓpriam theologorū acceptionē. quēad modū ī appetitu ſenſuali ẜmph̓m. Et hoc abſqꝫ dubitatione putamꝰ eēveꝝ. qͣꝫuis (vt Aug. tradit) fruſtra d̓ verbisvbi de re conſtat nectitur cōtrouerſia. Neqꝫem̄ ph̓s ip̄e (quāto minꝰ quiuis theologus)negat etiam deo gaudiū eē delectationē et leticiam. dicit em̄ deuꝫ vna ſimpliciſſima ⁊ immutabiliſſima operatione delectari. Platoquoqꝫ dicit deum poſtqͣꝫ mundū fabricauitexultaſſe gaudio. Et ī ſacris litteris gloriatur ſapientia delicias ſuas in filijs hominūEt ꝙ letabit̉ deus in oꝑibus ſuis. nō quidaffectus ſui mutatione ſed exterioris oꝑationis innouatione. ¶ Elicit̉ amplius ex p̄notata diſtinctōe tanqͣꝫ claue nr̄a pro canticordo ꝙ nō ex motu cordis carnalis accipi debet v̓tutū aut vicioꝝ/ nec etiā reuelationuꝫvinculis ⁊ certa diſtinctio. Uere ꝓrſus enūciauit ſapiēs Cor tuū ſicut parturiētꝭ fantaſias patit̉ niſi ab alto īmiſſa fuerit viſitatio.Neqꝫ paꝝ formidāda ē v̓bi dei ꝑ os pſalmiſte ꝯminatio. Dimiſi eos ẜm deſideria cordis ſui / ibunt ī adinuētōibꝰ ſuis. Quāqͣꝫ dixiſſe legat̉ deuotꝰ Bern̄. ꝙ ex motu cordisſpūſſancti p̄ſentiā agnoſcebat. Qd̓ qͣlit̓ ītellexerit habeat̉ ex alijs dictꝭ ſuis ⁊ regul̓ euāgelicis q̄ nō in motu paſſionū corꝑaliuꝫ ſedimitatōe ⁊ cuſtodia diuīoꝝ ſermonū ꝯſiliuꝫdicunt eē ponēdū. Conſiliū meuꝫ (inqͥt pͣs.)iuſtificationes tue. Paſſiōes aūt cordis carnal̓ habeto eo ſuſpectiores quo feruētioresnec rōis frenū ſequētes attēderis/ quātūcūqꝫ ſancte deuote iuſte ſublimes appareant.qm̄ latet ī talibꝰ aut ſub talibꝰ vt ſepe demoniu meridianū. ¶ Habetur cōſequēter ꝙ nōſemꝑ illi ſunt v̓tuoſiores qͥ iudicant̉ deuotiores ī ꝯpūctōibꝰ ⁊ lachrimis ad qͣs ſexus femineus qꝛ ꝓnus ē cātatur eē deuotꝰ. ¶ Ueꝝpotuerūt iſte veritates cū ſimilibꝰ īfra explicari ſoluendo terciā dubitationē ſi ſcd̓am pͥmitus abſoluerimus. pro rep̄henſione murmurantium contra tot cantica oris que carnis eē ponimꝰ. ⁊ q̄ fieri crebro cū fatigatiōehomīs vtriuſqꝫ nemo negat. licet alia ⁊ aliarōne hic ⁊ ille moueat̉. Cōſonat diſtinctō d̓dilectione dei. quā nō oportet ſemꝑ eē maxima in ſenſu ꝑ intenſionē vel extenſionē. ſed īmente ꝑ appreciationē ⁊ ꝑ ponderationeꝫ qͣ
citius eligitur omnis amor alius ꝓprie etiāvite. deſeri/ qͣꝫ dei ſubeatur offenſa. Patuit īmartyribꝰ magis qͣꝫ ī carnaliter philocaptꝭ.Saluat hec diſtinctio cōſequenter quo pacto ſtant ſimul in eodeꝫ/ triſticia ⁊ leticia. cūmotus habeant ꝯtrarios in corde. illa ſtringit. hec dilatat. verum nō in mentali. ſed ſenſuali paſſione locum habet. ¶ Demū ad edioficationē eccleſiaſticoruꝫ maxime monachorā pauca notemꝰ. Eccleſiā ꝯſideremꝰ ciuitatē gl̓ioſam eē. Preterea reginā illā q̄ aſtitit adextris dei ī veſtitu deaurato circūdata varietate. eſſe rurſus corpus inſigne myſticūhabēs inſtar corꝑis naturalis/ multa membra que nō eundē actū habēt. ſed in ea diſtribuit ſpūſſanctus dona ſua prout vult. tamgratuita ſolum qͣꝫ gratificantia gratum faciētia. Deniqꝫ ciues huiꝰ ciuitatꝭ oꝑtet quēlibet ambulare vocatōe qua vocatꝰ ē. hunc īactiua/ alteꝝ ī ꝯtēplatiua. nūc ī oꝑatōe. nūcin ocio ſancto. qn̄qꝫ ī obediētia regulari. aliquādo in quadā ſpūs ⁊ corꝑis libertate. Deſcendit hmōi varietas vſqꝫ ad cāticorum diuerſificatōem ī eccl̓iaſticis cerimonijs multiplicem. Itaqꝫ dum apl̓i diſcurrebāt oēmterrā ad ꝯuerſionē gētiū. Ipſi tn̄ nō legūturin hmōi cāticis exterioribꝰ ſemet exercuiſſe.p̄ſertim more iudeorū ī ſynagogis ⁊ temploSalomonis. Et qm̄ legalia ceſſaſſe docuerunt. ac deinceps magis traduxerūt ritꝰ gētiliū ꝑ flamines ⁊ archiflamīes ad eccl̓iaſticā politiā/ qͣꝫ ꝑ ſacerdotiū Aarō. ſub fine tn̄altero qͣꝫ gētiles. Porro tꝑe martyꝝ circūierunt aliqͥ ī melotis. ī pellibꝰ caprinis. ī montibꝰ ⁊ ſpeluncis ⁊ ī cauernis terre. apd̓ quos⁊ quales ſatꝭ ꝓbabile ē vocalia cātica nō fuiſſe. Poſt dilatationē eccleſie ac reddita pacefuit nihilominꝰ multa varietas. Sola pſalmorū accētuatio tenuis fuit apud aliquos.apud alios celebrior cū arte ſua cantꝰ. Fuitapud alios diſcātus. addita ſunt cymbala īeccleſijs beneſonantia que cāpanas dicimꝰFuerūt apud alios organa multarū fiſtularum iunctis apud aliquos tubis ductilibꝰ.¶ Poſtremo qͥd neceſſe ē nūerare ꝑ ſingulasquales ī canticis eccleſiaſticis habite ſunt ⁊nūc obſeruant̉ varietates. Rē amas ad fructū vel vſuꝫ ¶ Dedit Augꝭ. qͦdā loco ꝯfeſſionū ſuaꝝ ītelligi/ nō ꝑuā eē difficultatē circarē hanc ita vt ī neutrā ꝑtē auſus fuerit precipitare ſentētiā. Nā cū recordabat̉ inſtitutionis ambroſiane de cāticꝭ ⁊ hymnis/ ne ppl̓sī eiꝰ cuſtodia vigilās merore tabeſceret. ⁊
Ee 4