Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

LXXIXDe Canticordo

LXXIX

cutus ph̓iaꝫ Ariſto. tradidit noīa paſſionūnon ꝓprie dici de affectibus ſpūalibꝰ. Alterplus herens Auguſtino. tradidit in ſpū rationali ſic inueniri concupiſcibilē iraſcibi voluntarias ẜm ꝓpriam theologorū acceptionē. quēad modū ī appetitu ſenſuali ẜmph̓m. Et hoc abſqꝫ dubitatione putamꝰveꝝ. qͣꝫuis (vt Aug. tradit) fruſtra verbisvbi de re conſtat nectitur cōtrouerſia. Neqꝫem̄ ph̓s ip̄e (quāto minꝰ quiuis theologus)negat etiam deo gaudiū delectationē et leticiam. dicit em̄ deuꝫ vna ſimpliciſſima immutabiliſſima operatione delectari. Platoquoqꝫ dicit deum poſtqͣꝫ mundū fabricauitexultaſſe gaudio. Et ī ſacris litteris gloriatur ſapientia delicias ſuas in filijs hominūEt letabit̉ deus in oꝑibus ſuis. quidaffectus ſui mutatione ſed exterioris oꝑationis innouatione. Elicit̉ amplius ex p̄notata diſtinctōe tanqͣꝫ claue nr̄a pro canticordo ex motu cordis carnalis accipi debet v̓tutū aut vicioꝝ/ nec etiā reuelationuꝫvinculis certa diſtinctio. Uere ꝓrſus enūciauit ſapiēs Cor tuū ſicut parturiētꝭ fantaſias patit̉ niſi ab alto īmiſſa fuerit viſitatio.Neqꝫ paꝝ formidāda ē v̓bi dei os pſalmiſte ꝯminatio. Dimiſi eos ẜm deſideria cordis ſui / ibunt ī adinuētōibꝰ ſuis. Quāqͣꝫ dixiſſe legat̉ deuotꝰ Bern̄. ex motu cordisſpūſſancti p̄ſentiā agnoſcebat. Qd̓ qͣlit̓ ītellexerit habeat̉ ex alijs dictꝭ ſuis regul̓ euāgelicis in motu paſſionū corꝑaliuꝫ ſedimitatōe cuſtodia diuīoꝝ ſermonū ꝯſiliuꝫdicunt ponēdū. Conſiliū meuꝫ (inqͥt pͣs.)iuſtificationes tue. Paſſiōes aūt cordis carnal̓ habeto eo ſuſpectiores quo feruētioresnec rōis frenū ſequētes attēderis/ quātūcūqꝫ ſancte deuote iuſte ſublimes appareant.qm̄ latet ī talibꝰ aut ſub talibꝰ vt ſepe demoniu meridianū. Habetur cōſequēterſemꝑ illi ſunt v̓tuoſiores iudicant̉ deuotiores ī ꝯpūctōibꝰ lachrimis ad qͣs ſexus femineus qꝛ ꝓnus ē cātatur deuotꝰ. Ueꝝpotuerūt iſte veritates ſimilibꝰ īfra explicari ſoluendo terciā dubitationē ſi ſcd̓ammitus abſoluerimus. pro rep̄henſione murmurantium contra tot cantica oris que carnis ponimꝰ. fieri crebro fatigatiōehomīs vtriuſqꝫ nemo negat. licet alia aliarōne hic ille moueat̉. Cōſonat diſtinctōdilectione dei. quā oportet ſemꝑ maxima in ſenſu intenſionē vel extenſionē. ſed īmente appreciationē ponderationeꝫ

citius eligitur omnis amor alius ꝓprie etiāvite. deſeri/ qͣꝫ dei ſubeatur offenſa. Patuit īmartyribꝰ magis qͣꝫ ī carnaliter philocaptꝭ.Saluat hec diſtinctio cōſequenter quo pacto ſtant ſimul in eodeꝫ/ triſticia leticia.motus habeant ꝯtrarios in corde. illa ſtringit. hec dilatat. verum in mentali. ſed ſenſuali paſſione locum habet. Demū ad edioficationē eccleſiaſticoruꝫ maxime monacho pauca notemꝰ. Eccleſiā ꝯſideremꝰ ciuita gl̓ioſam. Preterea reginā illā aſtitit adextris dei ī veſtitu deaurato circūdata varietate. eſſe rurſus corpus inſigne myſticūhabēs inſtar corꝑis naturalis/ multa membra que eundē actū habēt. ſed in ea diſtribuit ſpūſſanctus dona ſua prout vult. tamgratuita ſolum qͣꝫ gratificantia gratum faciētia. Deniqꝫ ciues huiꝰ ciuitatꝭ oꝑtet quēlibet ambulare vocatōe qua vocatꝰ ē. hunc īactiua/ alteꝝ ī ꝯtēplatiua. nūc ī oꝑatōe. nūcin ocio ſancto. qn̄qꝫ ī obediētia regulari. aliquādo in quadā ſpūs corꝑis libertate. Deſcendit hmōi varietas vſqꝫ ad cāticorum diuerſificatōem ī eccl̓iaſticis cerimonijs multiplicem. Itaqꝫ dum apl̓i diſcurrebāt oēmterrā ad ꝯuerſionē gētiū. Ipſi tn̄ legūturin hmōi cāticis exterioribꝰ ſemet exercuiſſe.p̄ſertim more iudeorū ī ſynagogis temploSalomonis. Et qm̄ legalia ceſſaſſe docuerunt. ac deinceps magis traduxerūt ritꝰtiliū flamines archiflamīes ad eccl̓iaſti politiā/ qͣꝫ ſacerdotiū Aarō. ſub fine tn̄altero qͣꝫ gētiles. Porro tꝑe martyꝝ circūierunt aliqͥ ī melotis. ī pellibꝰ caprinis. ī montibꝰ ſpeluncis ī cauernis terre. apd̓ quos quales ſatꝭ ꝓbabile ē vocalia cātica fuiſſe. Poſt dilatationē eccleſie ac reddita pacefuit nihilominꝰ multa varietas. Sola pſalmorū accētuatio tenuis fuit apud aliquos.apud alios celebrior arte ſua cantꝰ. Fuitapud alios diſcātus. addita ſunt cymbala īeccleſijs beneſonantia que cāpanas dicimꝰFuerūt apud alios organa multarū fiſtularum iunctis apud aliquos tubis ductilibꝰ. Poſtremo qͥd neceſſe ē nūerare ſingulasquales ī canticis eccleſiaſticis habite ſuntnūc obſeruant̉ varietates. amas ad fructū vel vſuꝫ Dedit Augꝭ. qͦdā loco ꝯfeſſio ſuaꝝ ītelligi/ ꝑuā difficultatē circa hanc ita vt ī neutrā ꝑtē auſus fuerit precipitare ſentētiā. recordabat̉ inſtitutionis ambroſiane de cāticꝭ hymnis/ ne ppl̓sī eiꝰ cuſtodia vigilās merore tabeſceret.

Ee 4