Tractatus primus

vt ibi frequētate nobis dulcia cantica dragmatis. Uidebis ī cāticis canticoꝝ ſic obſeruari vt ſpōſa preloquat̉. ſponſus reſpōdeatꝯmixtis aliquādo interrogatōibꝰ vel reſpōſionibus ſodaliū ſiue adoleſcētulaꝝ ſiue cuſtodū ſiue amicorū ¶ Epithalamiū introduxit ſponſam quaſi philocaptā ⁊ inamoratāde ſponſo ſuo. cuius aſſidue p̄fentiā. verba.complexuꝫ oculus deſiderat. ſed hoc tamencū virginali pudicicia/ ⁊ mira grataqꝫ puellari verecūdia. Quid em̄ procacius. qͥd odibilius. quid punibilius in ſponſa puella etvirgine. ſi vltro nedū rapiat viꝝ. ſi vel palampetat aut roget ad ꝯſummationē operis nuptiaꝝ. petit tamē ſignis aliquibꝰ cuꝫ pudicacirculocutione ⁊ inſinuatōe verecunda tempus expectans ⁊ locū beneplaciti viri. dū fuerit introducta ꝑ cum in matrimoniale cubiculū. nō iam vt ſponſa ꝑ ſpem. ſed vt vxor ꝑfeliceꝫ/ nec amplius diſſolubilem vnionem.¶ Epithalamiū/ introduxit ſpōſuꝫ tāqͣꝫ philocaptū ſpōſa nō ſine verecūdia quadā ſi videt̉ ī turba cū ſponſa vel ad ſpōſum / queritobinde ſolitudineꝫ vt illa blādiat̉. ꝓſpicit ꝑcācellos ⁊ feneſtras/ zelās ſcire qͥd agat ſpōſaſalit ⁊ tripudiat feſtinus totus dū ꝑgit ad eādum vult audire voceꝫ ſuam. faciem videre.oſtium aperiri. ſe ſequi. Nihilominus expectat hora venire cubiculi nuptialis / nolensante legitimū tempus ſpōſaꝫ cognoſcere nōdum federe ꝯſummato ¶ Habemus ex iſtisepithalamij notul̓ nō paruā (niſi ſallor) eruditionē ꝓ cognitōe reliquorū. que vl̓ illic tradit littera vel gloſa doctorū notat. Sed adhuc pauca iūgamus nō que dant totuꝫ ſuꝑcantica cōmentū. hoc em̄ nō eſt p̄ſentis opuſculi/ tot metaphoras ſigillatim aꝑire/ ſatiserit vel vbertim apertas repetere. ſat erit aliquas quaſi ſcintillas excutere ꝓ colluſtratione cū incendio leui cordis deuoti. ¶ Epithalamiū eſt canticū de amore ad amorē. d̓ charitate ad charitatē. de dilectione ad dilectionem ſine fantaſia carnalis ſexus in amāte vl̓amata. Dicet aliquis hic contradictionē implicari ꝑ terminos. Nōne maſculinū inquiet genus ad maſculū. femininū ſpectabit adfeminā. alioquin diſtinctio talis qͥd oꝑabit̉ īarticulis. Rurſus ſi qd̓ natū eſt ex carne caro ē. ſic qd̓ ſimilitudo carnal̓ eloquij cauſatnōne corporeū fantaſma putandū ē. Ueruꝫattēdat qͥ ſic opponit/ dictum hoc vltimū retorqueri ꝓ nobis. Nā pōt oculꝰ rōnis et intellectus/ ex fantaſmatibꝰ vtiqꝫ corporeis/

ſpēs elicere ⁊ fodere ſpūales / ꝑ qͣs ītelligit eaq̄ ſunt ſpūs. qͥ teſte xp̄o carnē ⁊ oſſa nō habētnec eoꝝ ſil̓itudinē. ſed qd̓ natū eſt ex tali ſpūſpūs ē: Uidere ē ꝓinde rē eandē p̄cipue ſpūalem reciꝑe quēlibet articulū. Exemplū d̓ ſpirituſancto quo nihil indubitabilius ⁊ ſine ſexu. latine hic dicit̉ ſpūs hec charitas vel ſpiratio paſſiua vel gr̄a. ⁊ hoc flamen. hebraicehec ruha. grece hec neuma vel chariſma. Deniqꝫ deus ſi ꝑ Eſaiā ſpōſum ⁊ ſpōſam ſe viꝝ⁊ mulierem que matricē etiā habeat/ confitetur. Ita demū dat intelligi ſe ꝑ naturaꝫ neutrā eſſe. ꝑ metaphorā apponit̉ vterqꝫ. niſi forte qͥs ita deſipuerit. vt hermofrodita pro duplici ſexū mōſtruoſoqꝫ credatur. ¶ Epithalamiū vocat alterū amorē tanqͣꝫ virū ⁊ ſpōſū.nō ꝓ ſexu carnis. ſed quoniā eſt potentie maioris. ſapiētie clariorꝭ. influētie potiorꝭ. Uocat alterū amorē vt ſpōſam. nō ꝓpter debilitatem ſexus que nō eſt. exempli gr̄a. in ſapiētia increata nec creata. ſed ob quandā fecunditateꝫ. venuſtatē. iocunditatē allectiuā quibus ſolet mulieri eminere ſibi quaſqꝫ tribuitſapiētia Ego inquit mater pulcre dilectiōiscum alijs ſonātibus ad p̄dicta. Deſerat igit̉mens epithalamiū canens: palliū metaphorarū foris. ⁊ nudam charitatē vel amorē introducat. alioqͥn ſi neſcierit ſe non idoneū/ qͥcātet epithalamiū fateat̉. ¶ Epithalamiū/ ꝓprie eſt in via nō in termino. in deſpōſationenō in cōſummato cōnubio. Cōcludit̉ ex p̄miſſis hec epithalamij noſtri ꝯditio. q̄ conſequēter infert epithalamiū nō requirere confirmatū amorē vel charitatem. Ac ꝑinde datur intelligi ꝙ exultatio epithalamij/ compatitur ſecum lamentatione ⁊ planctum nō minus aliqn̄ qͣꝫ elegiacū carmē. in amore carnali qd̓ elegiacū a miſeria nominat̉. quia in littore quot conche tot ſunt ī amore dolores.ait vnus. inſanos amores docere ſe partemiactans. ¶ Epithalamiū Salomonis ea ꝓbat que mox intulimus. licet ī amore diuiovideri poſſint indigna. Et qͥdē de ſaltatōe etexultatōe/ de tripudio geſtiēti gaudio. nullꝰvel ambigit vel malefert ſi ſint in amore diuinali. Atuero vis in ſpōſa audire lamentationē ⁊ planctū. Filie hieruſalē nūciate dilecto/ qꝛ amore langueo. Et iteꝝ. Percuſſerūtme ⁊ vulnerauerunt me. Quid porro totusiſte circūitus inquirēdo dilectū ſonat niſi ſuſpiria gemitus et luctum. Uis ⁊ hoc audirequod amplius mireris in dilecto. Uulneraſti inqͥt cor meū ſoror mea ſpōſa. Ceterū dū