Epiſtola de quo quis
plex auiſamentū ad cognoſcendū nominatim ac ſpecialius de quo qͥs ꝑ dies ſinguloscogitare debeat. Bone em̄ cogitatōes inſuper venture ſpūſſancti ſpiramine reꝑte pariter ſtudio lectiones ſancteqꝫ meditationes.Hmōi em̄ nō poſſem neqꝫ ſcirē om̄es in ſcriptū redigere nec opus ē. ¶ Primo igit̉ cū p̄ces veſtras humillime ac reuerēter corā diuina maieſtate funditis aut ſanctoꝝ ſuoꝝ. inuocet̉ vna cum oratione veſtra cuſtos veſterangelus videlicet bonus. necnō ſctī aūt ſancte illius ſuffragiū imploret̉/ cuiꝰ protūc ſolennitas agit̉. Ea de cauſa/ vt .ſ. veſter nuncius puta veſtra oratio/ ſaluū habeat ꝯductūbonāqꝫ ſocietatē. ¶ Die quippe dn̄ico ad benedictā atqꝫ indiuiduā trinitatē ſolitus ſuꝫmeā dirigere precē. vnicuiqꝫ ꝑſonarū appropriata diligētius meditādo. De patris videlicet potentia. filij ſapiētia. ſpūs quoqꝫ ſancti bonitate. conſiderās magnā dei celſitunē admirabilēqꝫ diſpoſitionē ſuꝑ filios hominū. ¶ Die autē lune .ſ. ſecūda feria/ meamordino ꝓceſſionē ad ſanctos angelicos ſpiritus/ bn̄ficia ab eiſdē nobis exhibita omnitꝑe recognoſcēs. ¶ Die ꝟo martis .ſ. tercia feria ad ꝓphetas. patriarchas. apoſtolos/ ceteroſqꝫ diſcipulos dn̄i et euāgeliſtas. ¶ Diemercurij ſcꝫ quarta feria ad beatos athletaſſcꝫ martyres xp̄i. ip̄oꝝ in ſua pugna fortitudinē atqꝫ conſtantiā admirādo. ¶ Die iouisſcꝫ feria quinta ad ſanctos confeſſores. heremitas ⁊ religioſos. ¶ Die veneris .ſ. feria ſexta ad paſſionē amarā dn̄i noſtri Ieſu xp̄iad ſuaqꝫ verba ac facta iſto benedicto die abeodē ꝑacta. ¶ Die inſuꝑ ſabbati/ ad beatamMariā virginē ſpecialius meip̄m cōuerto.⁊ ad electas chriſti ſpōſas ¶ Porro pͥmo dieſcꝫ dn̄ico immoror diutius donū ſanctiſpiritus primū ſuppliciter efflagitādo. donū .ſ.ſancti timoris dei Et beatitudinē humilitatis ⁊ ſpūalis pauꝑtatis. ad expellendū ſuꝑbie viciū cū filiabus ſeu ramis eius. Et dico pariter. dn̄e deus pater om̄ipotēs liberame a malo. que clauſula eſt petitio pͥma ī domīca oratōe ꝯtenta. et hoc ordine p̄poſtero.¶ Die aūt lune deuotius atqꝫ ſpecialius p̄cibus inſiſto/ petens ſcd̓m ſanctiſpūs donū.ſcꝫ donū pietatis ſeu miſcd̓ie. tam ad me qͣꝫad meū proximū. Cū beatitudine alia .ſ. mititate ſeu māſuetudine. Et hoc contra inuidie venenū. Et vt deus in tēptationē ne inducat .i. ne in tēptationibꝰ ſuccūbere et vinciꝑmittat. quod ē ſecunda petitio orationis
dn̄ice ¶ Die ꝟ̓o martis ſingularius ꝓ donoſanctiſpūs tercio ſupplico. ſcꝫ ꝓ dono ſcientie ad cognoſcendū clarius ⁊ melius ꝓpriāfragilitatē ⁊ finem meū. necnō ⁊ ſtatū meūamicoꝝ quoqꝫ meoꝝ. Et dono iſto mediante ad beatitudinē ꝑuenio terciaꝫ que ē luctꝰſancti ac lachrimaꝝ deuotaꝝ. Et hoc ꝯtrapeccatū ire. Conſequēter etiā deū deprecorvt debita mea dimittat/ ſicut ⁊ ego meis ignoſco ſeu dimitto debitoribus. meis .ſ. proximis. que ē tercia dicte dn̄ice oratiōis poſtulatio. ¶ Die ꝟo mercurij/ peto donū fortitudinis mihi largiri ꝯtra omīa tēptamentamundi. carnis ⁊ diaboli. Sil̓r oro fortitudinē mihi dari ꝯtra acediā bonorū operuꝫ.Atqꝫ quartā beatitudinē que poſita ē in bonoruꝫ operū iuſticie deſiderio/ in vehementifame ⁊ ſiti eiuſdeꝫ. Peto nihilominus panēquotidianū tam corꝑis qͣꝫ ſpūs mihi tribuiad fortitudinē habendā. ¶ Ceteꝝ ī die iouisinſtātius dep̄cor pro dono ꝯſilij ad ſciēduꝫin ſingulis caſibꝰ ꝑ quod iter eundū mihi ſitQuē etiā ſtatū tanqͣꝫ ꝯuenientiorē ꝓ dei obſequio tenere debeā Et ꝙ auaricie malū menō retineat. peto beatitudinē quintā dictaꝫmiſericordiā. Et ꝙ dei fiat volūtas ſicut incelo ⁊ in terra. ¶ Die veneris donū intellectꝰſpecialius rogo ad cognoſcendū ī tota ſcripturarū ſerie mihi obiectis in om̄ibꝰ ſil̓r huius mūdi rebꝰ/ occulta ſeu incluſa mihi miſteria. Et vt quelibet viſu ꝑcepta ſciā ad propriū ꝯuertere profectū ſpūalē. quēadmodūſi celū intuitus fuero/ ſciā ꝓtinus cōſiderareqꝛ illic ſit mea patria/ pulcerrima exiſtēs ibidē habitatio. Cū videro canē ceteraqꝫ anīalia bruta/ quāta ſollicitudine ſuis obſequūtur dn̄is. meditabor qͣꝫ iuſto dei iudicio cōdemnant̉ homīes inobediētes ⁊ ingrati deobenefactori liberaliſſimo. Si ſubulcū poſtporcos ꝯſpexero/ recordabor ꝑabole euāgelice de filio ꝓdigo ⁊ miſericordi patre. Uidebo pauperē mendicū vlceroſuꝫ/ memoraborparabole de Lazaro ⁊ diuite. Uidebo diuitē multa ſibi cōquirentē ī annos plurimos.recordabor euāgelice ꝯminatōnis. Stultēhac nocte morierꝭ. ⁊ aīam tuā tollēt. ⁊ q̄ paraſti cuiꝰ erūt? Uidebo filios huiꝰ ſeculi qͥ habent ꝯſolationes ſuas multis modis/ ſciaꝫmemorari quāta ſit ꝯſolatio quaꝫ p̄parauitdeus diligētibꝰ ſe. Sic generaliter ꝑ omīadiſcurrēdo. ſciā ſemꝑ reꝑire amplā ⁊ p̄ſentēdeuote orationis materiā in om̄ībꝰ que ſubaſpectu. auditu aut alio ſenſu ſe p̄ſentauerit.