De paſſionibus anime LXXIII
lo ⁊ in terra. Propria defectio. Panē nr̄m qͦtidianū da nobis hodie. Debitoꝝ multiplicatio. Et dimitte nobis debita noſtra. Temptationū inuaſio. Et ne nos inducas ī temptationē. Mali eterni notatio. Sed liberanos a malo ¶ Percute cordā pͥmā digito ſtudioſe ⁊ attēte meditatiōis. illa reddet ſonituꝫamoris dei. Percute cordam ſcd̓am. illa reddet ſonū amoris proximi. Percute cordamterciā. illa reddet ſonū ꝯſtantꝭ audacie Percute cordā quartā. illa reddet ſonuꝫ zeli et irein ꝓphanātes dei nomē. Percute cordā qͥntaꝫ. illa reddet ſonū ſpei ſancte Porro cordaſexta dū tangit̉. ſonat dilectionē atqꝫ leticiā.Corda ſeptima. deſideriū ⁊ ꝓſecutiōꝫ. Octaua dolorē ⁊ odium. Nona fugā ⁊ horroremDecima timorē et de ſuis viribus fidētibusdeſperationē. ¶ Potuerāt hec latiori ſermone deduci/ oſtendēdo ꝙ etiaꝫ corda pͥma queeſt paternalis adoptio ſi tāgat̉ ſapiēter/ digito ſctē meditatōis/ apte reddit ſonū quēlibꝫꝟtuoſe ⁊ ſpūal̓ affectiōis. Sic rurſus ī aliaqualibet (qͣꝫuis nō equa facilitate) reꝑies vtſit ſonꝰ tuꝰ multiplicatꝰ ſuꝑ numeꝝ. Ex qͣ reſonātia fit/ ꝙ cadūt et recedūt maligni ſpūsvicioꝝ tanqͣꝫ cytharizante Dauid deſinat nequā ſpūs exagitare Saul. ita vt cuilibet decē ſonorū principaliuꝫ/ poſſit aptari vna extrāſgreſſionibꝰ decē p̄ceptorū. ¶ Addamꝰ adhec ꝙ dum meditatio noſtra fert̉ ſuꝑ hmōicordas ſentētioſe veritatis. et ad reddenduꝫſonoritatē religioſe affectiōis ſeu paſſionis.Fit hͦ aliqn̄ ꝑ rōnes ſumptas eternas ⁊ ex pͥmis ſapīe pͥncipijs. ⁊ tūc reddit̉ ſonꝰ ī pſalterio tanqͣꝫ de ſuꝑnis. Fit hoc aliqn̄ ꝑ ratōesſumptas ex affectibꝰ ⁊ ſenſualibꝰ exꝑientijs.⁊ ita reſultat ſonꝰ ī cythara tanqͣꝫ ex infimisFit hoc aliqn̄ ꝑ rōnes ſumptas ex deductione ꝯcluſionū ꝑ pͥncipia pͥma. vel ꝑ ratiocinationē ab effectibꝰ ad cauſas ſuas ſumptaꝫ. ⁊ita reddit̉ canticū iocundū velut in gutture⁊ faucibꝰ rōnis. ¶ Sic pſallimꝰ ſpū et mente. cantamus in cordibꝰ noſtris cantica dn̄i.Sic cytharizamꝰ mortificatis qd̓ammō etꝑ diſciplinā deſiccatꝭ. alioqͥn n̄ eēt pſalteriuꝫiocunduꝫ abſqꝫ hac cythara. Sic optabatpſallere. canere et cytharizare qͥ dicebat. Exurge pſalteriū ⁊ cythara/ exurgam diluculo.Sꝫ qͥd p̄cor ē exurgere dilucl̓o? puto ꝙ ē adpͥmos gr̄e ꝯtēplatiue radios ſplēdētes ꝑ aīeregione ꝓtinꝰ erūpere/ ⁊ velut ex ſnīa dicereBonū ē ꝯfiteri dn̄o/ ⁊ pſallere noī tuo altiſſime. myſticis modis dictis. Ad annūcian-
dū mane ꝓſꝑitatis miſcd̓iam tuā / ⁊ veritatētuā ꝑ noctē aduerſitatꝭ. In decacordo pſalterio cū cantico in cithara.Conſideratio. xxii.et vltima.yAſſionales ſermones aſſumi pn̄t vtinducant̉ homīes ad v̓tutē. ꝟitatetn̄ ⁊ diſcretōe ſꝑ obſeruata. ¶ Laudat Ariſt.in rethoricis illa iudicia. apud q̄ ꝓhibent̉ dici ſermones paſſionales/ ⁊ vbi veritas nudaꝓponi iubet̉. Recte id quideꝫ / ſi nulla ex ꝑteiudex quereret̉ aliūde diuerti a tramite rectoiuſticie. quēadmodū ſi nullos vnqͣꝫ fieri ꝯtīgeret paralogiſmos. ars de ſophiſticis ⁊ elēcis fruſtra eēt. Sed cū ꝑſuaſiones paſſionales qͦtidie fieri cernimus aduerſus veritateꝫtā ꝑ noſipſos in quibus habitāt hmōi paſſiones ex corruptela peccati qͣꝫ ꝑ alios/ qͥs ꝓhibuerit (ſicut arguit Augꝭ. iiij. de doctrinaxp̄iana) qͥs inquā ꝓhibuerit eloq̄ntiaꝫ ſeu ꝑſuaſionē rethoricā induci licere ꝓ defenſioneveritatis ⁊ ꝓ ſua ī cordibꝰ humanis plātatione/ vt libenter ⁊ obediēter audiat̉ veritas aduerſus palliatā ⁊ fucatā falſitatē? ¶ Addimꝰin ꝯſideratiōe/ ꝙ veritas tn̄ ⁊ diſcretio ſemꝑobſeruet̉. Male em̄ ꝓ veritate certaret falſitas. qm̄ nō ſunt facienda mala vt bona eueniāt. Sil̓r nec aſſerēda falſa ſunt vt veritasꝯfirmet̉. Proinde ſi mouere queſieris aliquēꝑſermones paſſionales nō obſeruata diſcretiōe/ nihilominus magis effeceriſqͣꝫ ſi equūvelocem ſtimules ad currendū ſine freno. ſicut em̄ diſcretio ſine paſſionali iacet. ſic affectio ſine diſcretiōe p̄cipitat Qua in re placetattēdere quas induſtrias obſeruat diſcretōDiſcretio ꝑmittit ſepe paſſiones aliquas vicioſas ſuccreſcere dū plātandis v̓tutibꝰ curam impēdit. Docet quippe eam parabolaeuāgelica de nō extirpādis ꝓ omni tꝑe zizanijs/ ne ſimul eradicet̉ ⁊ triticū. Raro em̄ vl̓nunqͣꝫ germinat in nobis triticū virtutis ſine zizanijs aut paleis alicuiꝰ vanitatis. p̄ſertim cū primū neceſſe ſit eſſe illud qd̓ animale eſt ẜm apl̓m. deinde illud qd̓ ſpūale Uiderint ergo qͣꝫ indiſcrete ſe habeant eruditorespueroꝝ vel alioꝝ aīaliū hoīm/ qui parū differūt in moribus a pueris/ ſi ꝓtinus eos q̄ſierint exuere ab om̄i paſſione vicioſa. eos velut ad ſpūalem ſenectutē ſubito ꝓuehere cōtēderint. Si demū ſine ordine ⁊ tꝑe zelꝰ eoꝝnō ẜm ſcīam implacabili feruore (īmo furore) paſſioneꝫ omnē ꝑſequi moliat̉. Amplius
xx 5