De meditatōne
affectio cognoſci qͣꝫ exꝑimentalit̓ ꝑ euꝫ qͥꝑ eam afficit̉. Quā exꝑimentalis affectōiscognitōem nō p̄t eam habens in aliū verbis qͥbuſlibet fundere/ niſi ſil̓r affectus ſitille alter. Qm̄ ſolꝰ nouit ſicut in Apocal̓.ſcribit̉ qͥ accipit. Propt̓ea vocat̉ mannaabſconditū Exemplū eſt ꝑſpicuū in illo qͥnouit dulcedinē mellis ſolū ꝑ doctrinā. ſicut medicꝰ ſanꝰ noſcit infirmantis dolorēHec autem dulcēdo a guſtāte. ⁊ hic dolorab egrotate/ longe aliter cognoſcunt̉.Conſideratio quitaMeditanti neceſſaria eſt lōganimitas. vtignis deuotōnis ardeatErpendimꝰ ex his qͣꝫ ꝓfunde ſenꝓſerit ꝓpheta naturā meditatōnisdum ait. In meditatōe mea exardeſcet ignis. Utrūqꝫ enī amplexꝰ eſt ⁊ lumen in intellectu ⁊ ardorē in affectu. Quātum ꝟ̓o ſit difficile ꝙ ignis deuotōis ſpūalis exardeſcat flatu meditatōis. fiet notūdeſiderātibꝰ ignē materialē dū q̄ritur a lignis aquoſiſ viridibꝰ aut luto reſꝑſis eliciSuffla quantū potes. iteꝝ atqꝫ iteꝝ multo conatu reſuffla. emergit plurimꝰ ab initio fumus cōturbās ocl̓os/ vix emicabitſcintilla que mox euaneſcit. Diſꝑges forſitan iratus ꝯgeſta pͥus ligna ſi non in longanimitate ꝑſtiteris. quā longanimitateꝫappellamꝰ hic meditatōem aut meditatōni cōiungendā.Cōſideratio ſextaDifficile valde eſt dare regulā certā d̓ modo meditandi.Eminimꝰ aliqͣs nos ſcpͥſiſſe doctm nas vel induſtrias nedū latino ſed⁊ gallico ſermone ſuꝑ habēda meditatōe tali. licꝫ fortaſſis vſi ſimꝰ alijs t̓minis. vtpote in tractatulo de myſtica theologia/ ꝑte ea que praxim huiꝰ docet/ ⁊ ī altero de monte ꝯtemplatōis edito alteroqꝫrurſum de mēdicitate ſpūali ꝯpoſito. Deniqꝫ tanta reꝑit̉ difficultas/ tāta ꝓ diuerſitate hoīm varietas in practicādo doct̓nāvere ſancteqꝫ meditatōis ꝙ an ſilere vl̓ aliqͥd ſcribere ꝯſultiꝰ ſit videor egomet mihiqn̄qꝫ ſub dubio hincinde mēte fluctuareCōſideratio ſeptiaMeditatio eſt vtilis ad contēplatōem. etꝑiculoſa ꝓpter indiſcretōnem.
Um enī recogito ꝙ abſqꝫ meditatōis exercitio nullꝰ ſecluſo mirarūlo dei ſpeciali ad ꝑfectōem ꝯtēplatōis dirigit̉ aūt ꝑuenit nullꝰ ad rectiſſimāxp̄iane religiōis normaꝫ attingit. īmo vixſe cōponit audeo zelans ſctē meditatōnisſtudiū ſuadere. Atuero dū totiens exꝑtusꝑicula ſedulꝰ recogito difficultatē et arduam raritatem ꝑueniēdi qͦ trahere meditatio nitit̉/ ego qͣſi torpens et ſtupidꝰ efficior. Sꝫ q̄ſierit qͥs qͥ pacto ſic eueniat (qd̓nimirū freq̄nter exꝑtū eſt) vicꝫ vt ꝯtingatſtudiū meditatōnis ꝯuertidilabiqꝫ vel inmorbū melancolice paſſionis ꝓpt̓ īmoderatōem / vel ꝓpter ſuꝑbiā dari in reprobūſenſum diabolice illuſiōis. ex meditatiōisabuſu id fieri ſciat.Cōſiderato octauaAbuſus meditatōis cōparat̉ abuſui vinireſpectu febricitantiūAnuducamus id quod dicimus.Scimꝰ vinū in iocūditatē ⁊ hoīsmſalutē ꝯditū eſſe. Sic enī ſcpͥturaſic rō loquit̉. Uidemꝰ tn̄ ex abuſu potātiūp̄ſertim dū febriū diſcraſia laborāt ꝙ potꝰvini al̓s ſalubris/ cauſat vl̓ egritudinē ampliorē vel maniā vel furorē. ⁊ qn̄ꝫ mortē.nos aūt filios adā qͥs egrotos; qͥs febricitantes eſſe peſſimis aīe febribꝰ negauerit.Quibꝰ v̓tunt̉ in nauſeā ⁊ amaritudinē diuinoꝝ eloquiorū verba. quibꝰ in fel ꝯuertitur ſuauiſſimꝰ diuini vbi panis. Heu miſeros nos. heu qͣꝫ ex intima ꝯſideratōe tal̓miſerie ꝯclamauit apl̓s. Infelix ego hō qͥſme liberabit de corꝑe mortis huiꝰ? Et ſubiungit. Gratia dei per ieſum chriſtūCōſideratio nonaIn meditatōe aſſit diſcretio quā parat experti et boni viri conſultatio.Uid agamus ergo qͥd dicimus? ꝓIbimꝰ ne p̄cipites ꝑ abrupta viciorū? Ibimꝰ ne per deſideria cordis nr̄i. et in adinuentōibꝰ peſſimis deſperati/ ſine freno/ ſine lege/ ſine ordine? Nunquid ſufficient nobiſ cogitatōes inutiles/vage īſtabiles/ ſordide fluxū ſomnioqꝫ ſimillime q̄ nō ꝯſolatōeꝫ vel edificatōeꝫ allature ſunt ſꝫ deſolatōem meſtiſſimā ⁊ ruinā oblectātibꝰ ſe in eiſdē. Rn̄debimꝰ neqͣqͣꝫ ita fieri debere/ ſꝫ aſſit diſcretio moderatrix in oībꝰ. quā nō ſecuriꝰ hr̄e poſt diuinā