Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De perfectōne

I eligendꝰ. A Suꝑeſt adhuc ſcrupuluſvehemēs/ ortū habēs ex p̄dictis que vidētur aſſerere nullū eſſe ꝯſiliū vel querenduꝫvel dandū niſi de p̄ceptꝭ. Quod dicere qͥdaliud eſt qͣꝫ cōſilioꝝ ꝑrogatiuā penitꝰ annullare. dimiſſo qͦlibet hoīe in latitudīeceptorū. T Si data eſſꝫ cuilibꝫ homītanta cognitio diuinoꝝ p̄ceptoꝝ. tāta ad illoꝝ cōpletionē dilectio qͣnta requirit̉ ſuificit ad finē btītudīſ acqͥrendū eſſꝫ opampliori ꝯſilio. hec ſententia eſſꝫ ſatis cuilibet. hoc fac̄ et viues. Ueꝝ longe aliter eſtHinc religiōes ꝑticl̓ares ſub xp̄i religione generali. et ſe ſufficiēti ſuꝑaddite mutiplicateqꝫ ſunt. Hinc qͦtidie noua vl̓ incipientiū in via dei/ vl̓ in ea ꝓficiētiū ꝯſiliaHinc porro ml̓tiplex apd̓ pl̓imos ꝯqͥſitio partim verax/ partim fallax ſepiꝰdax. ſuꝑ diſtributōne talēti ꝯmiſſi. qͣle ſibiqͥſqꝫ ſuadet leuibꝰ ex cauſis eſſe datū. Sitilld̓ talentū ſcīa ꝯqͥſita. Sit eloq̄ntia in rebus hūanis. ſit aīaꝝ regendaꝝ ars. ſit zel̓ꝰcaꝝ. Hīc appetitꝰ ille dicā ab initiolaturaꝝ/ magiſteriorū/ officioꝝ/ p̄dicatorūad populū/ que oīa reuelaret vtinā caro etſanguis. Deniqꝫ religionū ingreſſusfeſſio miſcet aliqn̄ ſecū puluerē ſi lutuꝫdenſū ſuſtentatōis habēde carnalit̓ ocioſe lautē. nec ſpūs ī manibꝰ p̄lati ponit̉ autrecipit̉ ſed caro. A Negare neq̄o ſicut dolere valeo miſeriā nr̄am hācmunem / que vt freq̄nt̓ incedit recto nīmaculato calle. Sed nōne veꝝ ē apl̓i dictū. Qui epiſcopatū deſiderat bonū opuſdeſiderat. Qd̓ dictū ꝯp̄hēdit in ſe pͥmatuꝫquorūlibet aliorū regiminū. T Trahis ad materiā diu ml̓tūqꝫ nobis al̓s ventilatā. Sed vnū referre placet ad p̄ſensveluti ꝯcluſerim apl̓ica v̓ba. Si potesliber fieri magꝭ vtere. Scis qm̄ oīs p̄latōſeu dn̄atio veriſſime ẜuitꝰ eſt. Nec fruſtranec ficte nec mēdoſe dicit ſe ſūmꝰ pontifexſeruū ſeruoꝝ/ tāqͣꝫ habens oēs hoīes īpoſitos ſuꝑ caput ſuū redditurꝰ de oībꝰ rationē. Si ꝯſideret igit̉ vehemēter acriter nihil de ſe poſſit hūana induſtriaſalute correctōne eruditōne hominū.Ita vt vbi plꝰ aliqn̄ ꝓficere crediderit ibidem ꝓdeſſe ſꝫ obeſſe freq̄nt̓ reꝑiat. qꝛuerſi difficile corrigunt̉. et ſtultoꝝ infinitꝰeſt numerus. Mirabitur ꝓfecto ſtoliditatem humane p̄ſumptōnis expectantisvt vocet̉. nec vocari ſatis eſſet niſi ſil̓ coge

retur. Quo pacto cogeret̉? Per autoritatē legē vl̓ dei reuelantis. vl̓ p̄lati mittentisvl̓ vrgētis. vel ineuitabil̓ neceſſitatꝭ. Sꝫallegabis Gregoriū ī omel̓. Nēo eſt v̓aciter dicere poſſit. Talentū mīme accepi eſt vnde rōem ponere cogar. O deꝰ eqͥſſime qͦt hoīm temerarios auſus cōſideratio minus intellecta fefellit? Quot inſultatōes inanes/ et noxias ꝓximoꝝ rep̄henſiōes induxit? Teſtis eſt woaldenſiuꝫ ſecta ſuis ꝯplicibꝰ īnumeris. Aduerſusqͦs oꝑtuit decretales ꝯdere. ne qͥſ autoritate ꝓpria p̄ſumeret p̄dicare. Qd̓ ad ceterosactus hierarchicos extendit̉. īmo nec fraterna correctio fieri ſecure p̄t niſi ml̓to diſcretōis ſale ꝯdita ſit. A Qua rōe poterit diuinū p̄ceptū ꝯpleri. dilige ꝓximuꝫtuū ſicut teip̄m. Cui ꝯſonat illd̓ ſapientisMādauit deꝰ vnicuiqꝫ de ꝓximo ſuo. Deniqꝫ de elēoſyna tam corꝑaliter qͣꝫ ſpūaliter largiēda. Et quia maledicit̉ frumētum abſcōdit in ppl̓is. ſapīa abſcōdita theſaurꝰ inuiſus vtilitas in vtriſqꝫ?Et ſeruꝰ piger qꝛ diſſipauit; ſed qꝛ ī ſudario (qd̓ mūdū ē) pecuniā ẜuauit dn̄i; ſeueriſſime damnatꝰ ē. T Mouēt iſta allegant̉. Habēdū ē idcirco ſuꝑ talibꝰꝯſiliū vt ſcire valeat qͥd agendu? Agēdum intelligo ſolā erogatōem ꝯſilijſꝫ neceſſitate p̄cepti. Cōſurgit aūt p̄ceptūaltero triū modoꝝ qͦs tetigimus/ vel a deoreuelāte. vel p̄lato legittime iubēte. vel vrgēte neceſſitate. Addimꝰ qͣrtū. ſi facta eſt obligatio vltronea volūtate. Que ꝟo ſit neceſfitas vrgēs determinari p̄t niſi ꝓut ſapiens iudicabit. qͣꝫuis collatio de obligatiōead elēoſynā corꝑalem ſatꝭ approximat adinueniendū obligatōem elemoſyne ſpūal̓ Tu qui times de abſcōſiōe talenti/tibi vacas dicis. vt qͥd ꝑditio hec? Exercepotiſſimū tui cordis talentū. fac omnibuſde illo ſeruitiū. Sit in eo ꝑegrinatio tua.ſit p̄dicatio. ſit cōmonitio. ſit elemoſyne diſtributio. ſit illud hoſpitale miſeroꝝ omnium. Quo pacto dices? orādo qualibꝫin qualibet aduerſitate ꝓximorū ſua eruditōe. caſtigatōe. cōſolatōe. patientia. cibopotu. veſte. ſanitate. Sciet pater oīm deꝰ.et volet deſideriū pauꝑis exaudire. p̄paratōem eoꝝ audiet auris ſua. A Quātum p̄t colligere attētio mea de p̄miſſisbus circa ꝑfectōnem cordis in dei dilectōne cōquiſitis. Primū et p̄cipuuꝫ eſt ſemꝑ