Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Theologia practicaLXVI

ſingularitate ſcādalū venit. vineamdn̄icā qͥs depaſtꝰ eſt? Tal̓ vtiqꝫ ſingulariſfera. Sunt qͦs adiuuat locꝰ abditus ſubobſcurꝰ. artus. baſſus. et qͦdaꝫ alti ſilentijhorrore tremēdus. habitant hi velut in ſepulcris cauernis terre ſpelūcis. Sūtqͥbus aptior eſt locꝰ patēs. ꝑlucidꝰ. amplaltꝰ. vndiqꝫ celo vl̓ ethere circūfuſus. Habitauerūt tales in deſertis mōtibꝰ. vbi ſiHierony. credit̉ neſcio qͥd ſereniꝰ emicat̉qͣꝫ in fumoſis vrbibꝰ. Inuenies aliqͦs qͦsoffendit oīs ſonitꝰ. alios ꝟo qͥbꝰ nihil obſtat ſed ꝓficit locꝰ ſtrepiduloſuſ vl̓ ex murmure labētis aque vel ſuſurris volitātiūfoliorū/ vel ſonoris cantibꝰ auiū/ vl̓ ſtridulo ventoꝝ ſibilo/ vl̓ fluminū vel mariū alliſione cōfuſa. vel maxime demū ex reſonantia ſuaue ſonātis eccl̓ie in vocibꝰ modulātis. in cāpanis organis choro. Et qd̓alijs ad laſciuiā. his ad modeſtie cedit gͣuitatē. Quīetiā videre eſt ī nōnullis ſꝫ paucis nec paſſim imitādis/ quibꝰ oīs ille nuptialis apparatꝰ in choreis et citharis ingeſticulatōibꝰ/ in venuſtate feminaꝝ. cumveſtitu deaurato circūamictaꝝ varietatevertit̉ in theoricos ſinceriſſimoſqꝫ mentisexceſſus/ vn̄ libidīes ſuas īeptiſſimas necminꝰ fediſſimas īprobi ꝯſectant̉. Sic diligentibꝰ deū oīa cooꝑant̉ in bonuꝫ. ſic inomni re vtilitatē ſuā. ſic mel ſuū velut aperinueniūt. Exaltati qͥppe a terra oīa trahūtad ſeip̄os. Quid ſubinde diffiniēdū eride tēpoꝝ varietate/ qn̄ nūc tꝑus eſt flēdinūc ridēdi/ nūc amplexādi/ nūc fieri lōgeab amplexibꝰ. ita de reliqͥs. Quin p̄tereagl̓iabundꝰ in dn̄o pͣs. ait. Septies in dielaudē dixi tibi ſuꝑ iudicia iuſticie tue. Etalibi. Media nocte ſurgebā ad ꝯfitenduꝫtibi. Et rurſus ait ſe in matutino interfeciſſe oēs pctōres terre. eſt oēs tēptatōes adpeccatū inducētes ſubieciſſe. qd̓ niſi vigilās et orās feciſſe credēdꝰ ē. Rurſus addn̄m. Exitus inqͥt matutini et veſꝑe delectabis. Et qͥs eſt tꝑus audeat p̄uēire d̓o illd̓ bn̄placiti ſui bn̄placēter nec minus vigilāter p̄ſtolet̉. Uiſitas diluculo(dicit afflictus Iob) et ſubito ꝓbas illuꝫ. Nihilominꝰ qͣntū humanā reſpicit induſtriā arbitramur horā cōuenientiorē illaꝫeſſe ad hocip̄m/ poſtqͣꝫ cibꝰ digeſtꝰ ē/ curemūdi ſepoſite inſuꝑ obẜuator adeſt nemo. qui gemitū lugubrē ſuſpiria ex imopectore eruta/ qui rugitus amaros/ plā-

gores interruptos/ ꝓſtratōes humiles/ madentes ocl̓os. qui faciē nunc rubore/nunc pallore ſuffuſam. qui palmas vtraſqꝫ tenſas oculis ad celuꝫ/ qui pectoriscrebras tunſiōes. qui fixas terre vl̓ altaribus oſcula. ſimplices alios geſtꝰ ſignacula mēbris imp̄ſſa notare potuerit. Adextremū vero corꝑalis illa ſituatio ſeu collocatio efficacior eſtimat̉ quieti mētꝭ aptior eſt. Itaqꝫ ſedendo qͥeſcēdo fit anīaprudens. Nec valet animꝰ in ſua pace ſatꝭſtabiliri niſi corpus in eodē ſitu fixuꝫ manere didicerit. Addamꝰ eligibilior eſtceteris paribꝰ locꝰ ſacer quem ꝟtuoſiſſimaxp̄i p̄ſentia. cōſecratioqꝫ ſolēnis et vota fideliū et geſta ſanctoꝝ depicta vel ſculpta. ſepulcra defūctorū reddūt aptiorē Similiter ſacris tꝑibꝰ atqꝫ celebribꝰ qͥs dubitauerit copioſiora ſolere infundi gr̄e diuīefluenta/ ſuꝑ magnū hoſpitale viuentiū. etcarcerē purgandorū mortuorū. Tūc eniꝫī die bona venimꝰ ad deū/ tūc fiducialiusad aliquē ſanctorū dicimus ꝓſpera diemtriūphalē tuū. Tūc copioſiores cariſma reliqͥe velut a menſa ſplēdidiſſima beatorum cōuiuaꝝ decidūt largiēde pauperibus mendicis petentibꝰ querentibuſ etpulſantibꝰ. An canit eccl̓ia ꝯiunctōe nuptijs Heſter. hoc eſt. hūanitatis noſtre diuinitate. hodie totū mundummelliflui facti ſunt celi. Doceāt nos corꝑales mēdici debiles infirmi ſic tēpꝰ obſeruare. doceāt in carcere et tenebriſ clauſi ſica menſa iudicis aliqn̄ ſuauiora ciborū fragmēta ꝓmereri. Eſt inſuꝑ qd̓ de tēpoꝝ varietate dici poſſit. Nam tēpus ē flendi et Ltꝑus ridēdi. tꝑus .ſ. aduerſitatis qd̓ noctē. et tꝑus ꝓſperitatis qd̓ diē ſcripturaſepe ſignificat. Sileamꝰ interim de ꝑfectꝭ vtroqꝫ tꝑe ſciunt vti arma iuſticie a dextris et a ſiniſtris/ velut ambidextri/ dicentes cum apl̓o. Scio abūdare ſcio penuriā pati/ gaudere gaudentibꝰ flere cuꝫflentibꝰ. Quāuis etiā int̓ lachrīas ꝯtīgateis illud virgilianū. Mens īmota manetlachrime voluūt̉ inanes. Mēs qͥppe talium manet fixa ī vno et̓nitatis cētro/ velutaxis circa quā decurrit volubil̓ rota tꝑalitatis. aut ſic̄ acus affecta magnetē ad po ſe dirigit. Atuero de īcipiētibꝰ et ꝓficientibꝰ videt̉ exꝑientia cuꝫ ſcpͥturaꝝ auc̄tedoctrix eſſe plꝰ eis ꝓdeſt tp̄s aduerſitatꝭſiqͥdē ip̄a moderata ſit. tal̓ iudiciū rōis