LXVirginis marie
vocatur chriſtꝰ/ nulli dubia relinquit̉ veritas noſtre huiꝰ principalis quarte cōſideratōis. ꝙ ſcꝫ tam ex maria qͣꝫ ex ioſeph nat̉eſt ieſus qͥ vocat̉ chriſtꝰ Ꝙ ſi traducere placuerit verba thematis ad hūc anagogicuꝫintellectū. poterimꝰ cōueniēter aptare ꝙ iacob genuit ioſeph virū marie. Quid enī ꝑiacob (qui ſupplātator appellat̉) rectiꝰ accipitur qͣꝫ lucta et ſupplātatio viciorū qd̓ fitin actiua. in qua primū cōtemplatiuū exerceri neceſſe eſt. Oportꝫ inſuꝑ vt actiuꝰ poſtſe gignet ex ſe meditatōem. ¶ Eſt aūt meditatio vehemēs animi applicatō ad diuinūaliqd̓ inueſtigandū/ cognoſcēdum ⁊ deguſtandū. q̄ meditatio recte ꝑ ioſeph expͥmit̉.quia ioſeph creſcēs interp̄tat̉. Neqꝫ enī pōtaliter aīa melius excreſcere ſpiritualibꝰ augmētis qͣꝫ ꝑ meditationē fortem ⁊ ſalubrē.ꝑ quā aſcendit aīa de virtute in virtutē/ reiecta vel ſuꝑata fluxibilitate inaniū cogitationū. ⁊ volūtabro deſiderioꝝ carnaliū euacuato. Hec inſuꝑ meditatio qꝛ robuſta eſtneqꝫ fluida vel eneruis ſicut eſt ip̄a cogitatio; rectiſſime vir dicit̉. Sed cuiꝰ vir? Uirvtiqꝫ marie ꝑ quā oīs mens illumīata velilluminatrix diuinitꝰ intelligit̉. Audi meditatōem illuminantē. In meditatōe mea (inquit pſalmiſta) exardeſcit ignis. Ecce ſplendor illuſtrans. Ex hac autē maria myſticanaſcit̉ ꝑ cōtemplatiōeꝫ ieſus qͥ vocat̉ chriſtus. nō qͥdem ex cōmixtione viri ſui/ qͥ eſtmeditatio. ſed ꝓut expoſitū eſt/ myſtico ſpiramine dū ſpūſſanctꝰ obumbrat anīam adterrena nō ꝯſpiciēda/ refrigerās ab ardoreillecebraꝝ carnaliū Illuminat aūt ad diuina libero ītuitu. lōge lateqꝫ ꝯtemplāda cūdeguſtatōe qͣꝫ ſuauis eſt dn̄s. ¶ Hec eſt illabeata natiuitas in qua caſtiſſimis amplexibus tenet̉ ⁊ deoſculat̉ puer ieſus. in qͣ paſcitur ⁊ nutrit̉ lacte deuotiōis ⁊ melle cōtemplatōis. in qua dulcor ⁊ ſplēdor eſt. Quīetiam ꝟ̓ſa vice r̄naſcit̉ aīa chriſto. vt ita ſe mutuo ꝯdeceant adoleſcēs ⁊ adoleſcētula ī mētis exceſſu. ⁊ dicat ad dilectū ſuum dilecta.Dilectus meꝰ. ſupple ꝯdecet mihi ⁊ ego illi. ¶ Hec eſt gͣtioſa vere deſiderāda natiuitas. Sic enī naſcens ſuccedit deo patri innobilitate. qꝛ deus efficit̉ ip̄e participatiōediuinitatis. Sic deducit Boeciꝰ. Et propheta ait in ꝑſona dn̄i. Ego dixi dij eſtis ⁊filij excelſi omnes. ¶ Adeo quidē maria fuit diuina. vt ea q̄ de ſapiētia increata ſcribitEccl̓iaſticus; eccleſia trāſferat ad mariaꝫ.
vt eſt illd̓. Ab initio ⁊ ante ſecula creata ſū.¶ Succedit. p̄terea talis deo in dilectōne.Uidete (inquit Ioh̓es) qualē charitatemdedit nobis deꝰ pater vt filij dei noīemur⁊ ſimus. Succedit in ſtrēnuitate. qꝛ omneqd̓ natū eſt ex deo vincit mundū. Et iteꝝ.Omnis qui natꝰ eſt ex deo nō peccat. Nōne tibi magna videt̉ ſtrēnuitas vīcere mūdū ⁊ nō peccare? Succedit demū in hereditate. quia ſi filij et heredes ⁊c̄. ¶ Quo contra niſi qͥs renat̉ fuerit ex aqua ⁊ ſpūſāctonō poteſt intrare in regnū dei. quod ē hereditas patrꝭ noſtri. ¶ Legit̉ Ariſtotelē dixiſſe. Gaudeāt bene nati. gaudeāt plane/ quianō ex ſanguībꝰ neqꝫ ex volūtate carnis. neqꝫ ex voluntate viri/ ſꝫ ex deo nati ſunt modo dicto. Quo cōtra maledicit Iob. maledicit ⁊ Hieremias natiuitati ſue. rep̄ſentātes illd̓ apl̓i. Om̄es naſcimur filij ire. Heceſt natiuitas nature corrupte/ q̄ ſecluſa gr̄amiſerabilis eſt. Iob. homo natꝰ de ml̓ierebreui viuens tꝑe replet̉ multꝭ miſerijs. EtEccl̓iaſtes laudauit magis mortuos qͣꝫ viuentes. ⁊ feliciorē vtroqꝫ qui nōdū natꝰ eſt¶ Qua in re ſtultiſſimū eſt ſolēnizare natiuitatē hominū quemadmodū fecit herodesᶻdiē natalis ſui celebrē in quo ioh̓es occiſuſMyſtice gratia ꝑdita. ¶ Hinc recte tradit̉facere gens tracie que natiuitates hominūdeplorat. ꝯgaudet moriētibꝰ. ¶ Dies ꝟo natiuitatis ſpiritual̓ dum hō regeneratꝰ eſt ꝑgram baptiſmo vel flumīs vel flaminis/ſub intentōe celebrari p̄t. nedū ſine culpabili rep̄henſionē ſed cū laudabili grarū actione apud deū qui talit̓ dedit naſci denuo.Propterea poſt celebritatē natiuitatis beati Iohānis baptiſte ſacratiſſimā ⁊ iocūdāquia ſine peccato natꝰ eſt ꝑ ſanctificatōeꝫinſtituit eccleſia natiuitatē beate ⁊ glorioſeſemꝑqꝫ virgīs marie celebriter fieri admonita prius mira cl̓o. Addidit cōſeq̄nt̓ octauas propter adipiſcēdā (ſicut hyſtorie tradunt) eccleſie pacē. Hinc in oratōne natiuitatis eiuſdē dicit̉. Famulis tuis dn̄e celeſtꝭgratie munus īpartire. vt quibꝰ beate cirginis partꝰ extitit ſalutis exordiū. natiuitatiſeiꝰ votiua ſolēnitas pacis tribuat incremētū. ¶ Si ꝟ̓o ꝓpt̓ finē cōſimilē cōgruat huic ſacroſācte ſynodo laudis aliqͥd vl̓ honoris inſtituere ꝓ virginali ſponſo marie Ioſeph/ cuiꝰ honor redūdat in ip̄am ⁊ in euꝫqͥ de ea natꝰ eſt ieſum chriſtū/ viderit vr̄e heatitudinis ſapiētiſſima d̓uotio. Nō ꝙ mul
gg 2