De cōſolatione theologie
finitū apud ſe retinēt. Eos p̄terea qͥ ſe nonſequunt̉ culpant/ vel de negligenti torporecirca ea q̄ dei q̄ reipublice ſunt. aut de diſſimulatōe vl̓ inordīato timore crimināt̉ ⁊ rident. Currūt tāqͣꝫ aſinꝰ indomitꝰ ī oē p̄cipitiū relinq̄nte eoſ ī manu ꝯſilij ſui deo iratoqͥ ſuꝑbis reſiſtit. ¶ Monicus Noui talesaliqn̄ qͣles erāt opinor ſymeon ⁊ leui/ qͦruꝫa pr̄e maledictꝰ furor/ qꝛ ꝑtinax. ⁊ indignatio qꝛ dura. eo ꝙ ſint vaſa iniqͥtatꝭ bellātia.¶ Sꝫ qͦ pacto veri zeli cognitio p̄ſtabit̉ auO dire deſidero. ¶ Uolucer. Ueꝝ zelū eleuate ꝓpͥeqꝫ deſcpͥſit qͥ dixit illū comedit zelusdomꝰ dei qͥ ſcādala q̨̄ videt ī eccl̓ia tollerevult ſi p̄t. ſi nō p̄t tolerat et gemit. vulgataꝟo regula hꝫ. illd̓ poſſumꝰ qd̓ de iure poſſumus vbi nouerimꝰ pl̓imū intereſſe ī eo quizelat ſi fūgit̉ unctoritate iudiciaria. aut ſi caret illa. vtrobiqꝫ tn̄ obẜuāda lex illa. Iuſteqd̓ iuſtū ē exeq̄rꝭ. ¶ Monicꝰ Uellē ſeꝑatus ſuꝑ his ſermo fieret. ⁊ pͥmo de zelo fungētiū publica ptāte. ¶ Uolucer. Fiat ita⁊ qͦt inſidijs expoſitꝰ ē iſte zelꝰ acciꝑe. Inſidiat̉ impotētia ꝓpt̓ quā iubet ſapiēs. Noli velle fieri iudex niſi v̓tute valeas erūpereiniqͥtates. Iudex itaqꝫ qͥd alid̓ agit ꝓferēsſentētiā cuiꝰ executōis nō habꝫ facultatemniſi iuſticiā exponere vel cōtēptui vl̓ diſcrimini? ¶ Inſidiat̉ ignorātia eoꝝ q̄ ſtatꝰ reqͥrit eſſe cognoſcēda hoc in p̄latis pl̓imis reſpectu legis euāgelice. hͦ ī ſeculi iudicibusqͦ ad ciuiles ꝯſtitutōes inuenimꝰ qͣles eſſedānabiles mechanici mōſtrāt. inter qͦs nōrecipit̉ niſi qͥ in arte ſua peritus ē. Turbatetiā ī aliqͥbꝰ lr̄atis hūc zelū defectꝰ experiētie. q̄ circūſpicere facit oīa vt tādē eligat̉ nedū id qd̓ de ſe licꝫ. ſed qd̓ expedit id ē quodexpedite fit. attenta circumſtātiaꝝ qͣlitate.¶ Turbat alios incōſtātia ꝓſecutiōis eorūq̄ bn̄ p̄cōſiliata/ cōcluſa/ inceptaqꝫ ſunt/ qͦsvl̓ ira ſuboriēs/ vl̓ hūanꝰ timor infortuniꝯtra ſe vl̓ affines deijcit a cathedra iudicij¶ Quocōtra ꝑtinaciꝰ obfirmāt̉ alij ī malep̄cōſiliatis et ceptis/ fatuo qͦdā pudore victi/ ne vinci videant̉/ exēplo militū qͦs ī certā vltro mortē vicioſus fuge pudor impellit. ¶ Quid exiſtimes p̄terea de ꝯſiliarijs mēdacibꝰ ⁊ corruptis. a qͦꝝ ſeductōe vix aliqͥſin potētatu ꝯſtitutꝰ ſecurꝰ eſt. Quid de notarijs et ꝓmotoribꝰ. Sed regerit̉ culpa ineos qͥ tales eligūt nec corrigūt. qͥ ſola inſuꝑſibi placētia dici volūt. qͣliſ erat achab. Uerū eſt qͥppe illd̓ ſapientis. Prīceps qͥ liben
ter audit verba mendacij/ oēs mīſtros habet impios. ¶ Efficaciſſimū inſuꝑ corruptiuū zeli boni ⁊ debiti notat ſcriptura cumexꝑientia eſſe muneꝝ receptōem a manu līgua vl̓ obſequio. vnde ſeqͥt̉ acceptio ꝑſonarū/ ſil̓i ꝓ reatu damnās vnū abſoluēs alterū/ que oīa ꝓhibuiſſe legit̉ cognatꝰ moyſi.dum eidē optime policie formā deſcriberet¶ Sunt qͥ ſe ſufficiēter exiſtimāt rēpublicāregere ſi ꝯſtitutōnū onera multiplicauerītSi ſentētias penales vt excōicatōnes fulminauerīt. maneāt aūt ip̄i negligētes/ ſimiles facti pedagogis reprobis qͥ negligētiāſuā et ignauiā purgare ſe putāt/ ſi puerꝭ ſuis ꝯminatōnes crebras indixerint. ſi v̓beribus eoſdē affecerint. ¶ Inuenies alios ſuiſita ꝯſtitutōibꝰ poſitiuis inherētes vt nullāepikeie v̓tutē admittere velīt/ ſciāt aut poſſint/ apud qͦs ſummū ius ſepe ſūma iniuſticia fit. ¶ Alij paſſim hac epikeie vl̓ eqͥtatis regl̓a ſic abutunt̉ ꝙ nihil in legibꝰ/ nihilin cōſtitutōnibꝰ ⁊ regul̓ ſuis manet ſtabile.cū tn̄ p̄cipuū cuiuſlibꝫ policie/ etiā in monaſterijs regimen/ ex ratōnabili legum ſuarū ſtabilitate reſultet. ¶ Ampliꝰ quid de ꝑuerſis ſcandaloſiſqꝫ moribꝰ cenſendū eſt exquibꝰ redditur cōtemptibilis tā vita qͣꝫ auctoritas regitiua. vnde cōſequenter inobedientia ſubditorū ꝓuenit iuſte prorſus. vtin eo domini puniant̉ in quo delinquunt.Adam in exemplo eſt. cui in deuꝫ peccantifacta ſunt oīa prius ſubdita rebellia ſimul⁊ aduerſa. ita etiā vt caro ꝓpria. ¶ Quid ꝙaliquādo peccata ſubditoꝝ redūdant in p̄ſidentes? nec mirū/ dū cōſortes ſunt ī malicia cōmittendo vl̓ omittendo. Sicut helylegimꝰ ad filios. Illud v̓o magis ſtupendum. exempli gratia in moyſe/ qui rector ꝟtuoſiſſimus extitit cuiꝰ hec verba ſūt. Necmiranda ait indignatio in populū cū mihi qͦꝫ iratus dn̄s ꝓpter vos dixit. Nec tu īgredieris illuc (nō dubiū) in terrā ꝓmiſſionis. ¶ Monicus. Durus eſt hic ſermo ꝓ Pregentibus o volucer. ¶ Uolucer. Duruifateor adeo ꝙ beatos p̄dicare compellor illos qui ſolitudine ſua cōtenti ſunt. qͣles papa Gregorius ſuſpirauit. habentes hanc adeo gratiā ꝙ abſoluti ſunt a vinculis publici regiminis. ¶ Preconiū itaqꝫ ſuū canamus placet.Secundū metrumtercij dactilicuꝫ archilochiū tetrametꝝ. vt