Druckschrift 
De veritate catolice fidei c[ontra] errores gentiliu[m]
Einzelbild herunterladen
 

Liber

vt finē totiꝰ generatiōis: vn̄ ⁊ cōpleta generatiōeipſū ſemen īmutatū ⁊ completū eſt ꝓles q̄ naſcit̉:ſed ī generatione humana xp̄i fuit ultimus generationis terminus unio ad perſonā diuinā: nō ātaliqua ꝑſona ſeu hypoſtaſis hūana ꝯſtituēda: utex dictis pꝫ: non igitur ī hac generatiōe potuit eēactiuū pͥncipiū ſemen uiri ſed ſola uirtus diuina:vt ſicut ſemen uiri in generatiōe cōi hoīuꝫ in ſuāſubſtantiā trahit maͣm a mr̄e miniſtrata: ita eādēmaͣm ī generatione xp̄i uerbū dei ad ſuā unioneꝫaſſūpſit. Sil̓r āt manifeſtū ē ꝙ cōueniens erat: utin ipſa generatione hūana uerbi dei aliqua ꝓprietas ſp̄ualis generatiōis uerbi reduceret: verbumāt ẜm ꝙ a dicente ꝓgreditur ſiue interiꝰ cōceptūſiue exterius ꝓlatum corruptionē dicēti nō affertſed magis ꝑfectiōis plenitudo ꝑ uerbū attēdit̉ indicēte: ꝯueniens igitur fuit: vt ſic v̓bū dei ẜm hūanam generationē ꝯciperet̉ ⁊ naſceret̉: vt mr̄is integritas nō corrūpe̓t̉. Aū hoc ēt manifeſtū eſt ꝙ uerbum dei quo oīa conſtituta ſunt ⁊ quo oīaʸ in ſuaintegritate ꝯſeruant̉: ſic naſci decuit ut ꝑ oīa mr̄isintegritatē ſeruaret: ꝯueniens igit̉ fuit hāc generationē fuiſſe ex uirgine. Neqꝫ tn̄ hic generationismodus v̓e et naͣli hūanitati xp̄i derogat: lꝫ al̓r ꝙͣalij hōies generatꝰ ſit: manifeſtū ē āt cū uirtus diuina infinita ſit: vt ſupra ꝓbatum ē: ⁊ per eā oēscāe uirtutē ꝓducendi effectū ſortiātur: qͥcunqꝫ eſfectus ꝑ quacunqꝫ cāꝫ ꝓducitur: pōt ꝑ deū abſqꝫilliꝰ cāe āminiculo ꝓduci eiuſdē ſp̄ei ⁊ naͣe: ſic̄ igit̉virtꝰ naͣlis q̄ eſt in hūano ſemīe ꝓducit hoīem uerū: ſp̄em ⁊ humanā naturā hn̄tem: ita uirtꝰ dīnaq̄ talē uirtutē ſemini d̓dit abſqꝫ hꝰ mōi v̓tute pōteffectum illiꝰ uirtutꝭ ꝓducere ꝯſtituendo ueꝝ hominē ſp̄em ⁊ naturā hūamanā hn̄tem. Si v̓o aliquis dicat: ꝙ cū hō naͣl̓r generatꝰ hēat corpꝰ naͣl̓rꝯſtitutum ex ſemīe maris: ⁊ eo qd̓ femina ſubminiſtrat qͥcqͥd ſit illud: corpus xp̄i nō fuit eiuſdē nature cū nr̄o: ſi non ē ex maris ſemīe generatū. Adhoc manifeſta rn̄ſio ē ẜm Aꝝ. pōneꝫ dicētis ꝙ ſemen maris nō intrat mal̓r in ꝯſtitutionē cōceptiſꝫ eſt ſolū actiuū pͥncipium: ma v̓o corꝑis tota miniſtrat̉ a mr̄e: ⁊ ſic ꝙͣtū ad maꝫ corpꝰ xp̄i n̄ differta corꝑe nr̄o: nā ēt corꝑa nr̄a maͣl̓r ꝯſtituta ſūt: exeo qd̓ eſt ſumptū ex mr̄e. Si v̓o aliqͥs p̄dc̄te poſitioni Aꝝ. repugnet: adhuc p̄dicta obiectio efficatiaꝫ nō hꝫ: ſil̓itudo .n. aliquoꝝ aut diſſil̓itudo ī manō attendit̉ ẜm ſtatū mae in pͥncipio generatiōisſed ſcd̓m cōditionē mat̓ie iā p̄parate ꝓut eſt ī termino generationis: nō .n. differt ſcd̓m māꝫ aer ext̓ra uel ex aqͣ generatꝰ: qꝛ lꝫ aqͣ et terra in pͥncipiogenerationis dr̄ntia ſint: tn̄ ꝑ actionē generātꝭ advnā diſpōnem reducūtur: ſic igr̄ dīna v̓tute maͣ qͣſolū ex muliere ſumit̉: pōt reduci ī fine generationis ad eandē diſpoſitionē quam hꝫ ma: ſi ſumat̉ſil̓ ex mare ⁊ femīa: vn̄ non erit aliqua diſſil̓itudo

ꝓpter diuerſitatē materie īter corpꝰ xp̄i: qd̓ dīnavirtute formatum ē ex maͣ a ſola mr̄e aſſūpta: etcorꝑa nr̄a q̄ v̓tute nature formātur ex ma ēt ſi abvtroqꝫ parente aſſumatur: manifeſtū eſt .n. ꝙ pl̓differt a maͣ q̄ ex uiro et muliere ſil̓ aſſumitur: limus terre de quo deus pͥmū hoīeꝫ formauit: quēvtiqꝫ conſtat fuiſſe ueꝝ hoīem ⁊ nobis per oīa ſimilē ꝙͣ maͣ ſūpta ſolum ex femina ex qͣ corpꝰ xp̄iformatum ē. vn̄ natiuitas xp̄i ex v̓gine nihil derogat v̓itati hūanitati ipſius nec ſil̓itudini eius adnos: lꝫ .n. v̓tus naͣlis requirat determinataꝫ maͣmad determinatū effectum ex ea ꝓducendū: v̓tꝰ tn̄dina qͥ pōt ex nihilo cuncta ꝓducere in agēdo admaͣm determinatā nō coartat̉. Sil̓r ēt nec ꝑ hocaliquid deꝑit dignitati matris xp̄i: ꝙ uirgo cōcepit ⁊ peꝑit: qͥn uera ⁊ naͣlis mr̄ filij dei dicatur uirtute .n. dina faciente maͣm naͣlem ad generationēcorꝑis xp̄i mīſtrauit: qd̓ ſolum ex ꝑte mr̄is requiritur: ea uero que in alijs mr̄ibus ad corruptionēv̓ginitatis faciunt: nō ordinātur ad id qd̓ mr̄is ē:ſed ſolum ad id qd̓ pr̄is eſt: vt ſemen maris ad locum generationis perueniat. Ꝙ xp̄s natus eſt de ſp̄u ſancto. XLVI.Uanuis autē oīsOdina oꝑatio qua aliquid in creaturisagit̉: ſit toti trinitati cōis: vt ex ſuprahītis on̄ſum eſt: formatio tn̄ coꝑis xp̄i q̄ dīna virtute ꝑfecta eſt ꝯueniēter ſp̄ui ſc̄o attribuitur lꝫ ſittoti trinitati cōis: hoc .n. cōgruere vr̄ incarnatiōiverbi: nā ſicut verbū nr̄m in mēte conceptū inuiſibile ē: exterius āt voce ꝓlatum ſēſibile fit: ita uerbū dei ſcd̓m generationē eternā in corde pr̄is īuiſibiliter exiſtit: ꝑ incarnationē āt nobis ſēſibile fc̄tꝫē: vn̄ uerbi dei īcarnatio eſt ſicut vocal̓ uerbi nriexpreſſio: expreſſio āt uocalis uerbi noſtri fit perſp̄m nr̄m per quē uox uerbi noſtri formatur: conueniēter igitur ⁊ ꝑ ſp̄m filij dei eius carnis formatio dr̄ fc̄a. Cōuenit ēt hoc et generatiōi hūane:virtus .n. actiua que ē ī ſemīe hūano ad ſe trahēsmaͣm q̄ fuerit a matre ꝑ ſp̄ꝫ oꝑatur: fundat̉ .n. hꝰmodi vtus in ſp̄ū ꝓpter cuius continentiam ſemēſpūmoſū oꝫ eſſe ⁊ albuꝫ: uerbū igitur dei ſibi carnē aſſumens ex v̓gine cōuenienter hoc ꝑ ſp̄m ſc̄mdꝫ carnem aſſumēdo formare. Cōuenit ēt hoc adinſinuandā cām ad īcarnationem uerbi mouentē: q̄ quidē nulla alia eſſe potuit niſi amor dei adhoīeꝫ cuius naturā ſibi uoluit ī unitate ꝑſone copulare: ī dinis āt ſp̄s ſc̄us eſt qui ꝓcedit ut amor:vt ſupra dc̄m eſt: conueniēs igitur fuit: ut īcarnationis opus ſp̄ui ſc̄o attribuatur. Solet ēt in ſacraſcriptura oīs gr̄a ſp̄ui ſc̄o attribui: qꝛ qd̓ gratꝭ dat̉ex amore donātis vr̄ eſſe collatuꝫ: nulla at maiorē gr̄a hōi collata: ꝙͣ ꝙ deo in perſona uniretur: cō