Liber

vna naͣ diuina perfecta: ⁊ humana natura perfecta ex aīa .ſ. rōnali ⁊ humana carne cōſtituta: ⁊ ꝙhe due naͣe unite ſunt in xp̄o non per ſolā inhītationem neqꝫ accn̄tali mō: vt hō unitur ueſtimētoneqꝫ ī ſola perſonali hītudine et ꝓprietate ſꝫ ſcd̓ꝫvnam hypoſtaſim et ſuppoſitum vnū: hoc .n. ſolum mō ſaluari pn̄t ea que ī ſcripturis circa īcarnationem traūdtur: cū .n. ſcriptura ſacra īdiſtīcteque ſunt dei hōi illi attribuat: ⁊ que ſunt illiꝰ hominis deo ut ex premiſſis pꝫ: oꝫ unum et eundemeſſe: de quo utraqꝫ dicantur: ſꝫ qꝛ oppoſita de eodē ſcd̓m idem dici uere non p̄nt: dīna āt ⁊ humana que de xp̄o dicuntur: oppoſitionē hn̄t: vtpotepaſſum ⁊ īpaſſibile: mortuū ⁊ īmortale ⁊ ceterahꝰ ncc̄e eſt ꝙ ſcd̓m aliud et aliud dīna ēt humanapredicētur de xp̄o: ſic igitur ꝙͣtum ad id de quovtraqꝫ predicantur: non eſt diſtīctio facienda: ſedīuenitur unitas: ꝙͣtum āt ad id ſcd̓m qd̓ predicāt̉diſtinctio eſt facienda: nāles āt ꝓprietates predicātur de unoquoqꝫ ẜm eius naͣm: ſicut de hoc lapide ferri deorſum ẜm naͣm grauitatis: cum igituraliud ⁊ aliud ſit ẜm ꝙ diuina ⁊ humana predicātur de xp̄o: ncc̄e eſt dicere ī xp̄o eſſe duas naͣs īcōfuſas ⁊ īpermixtas: id āt de quo predicātur ꝓprietates naͣles ẜm naͣm ꝓpriam ad genꝰ ſubſtantie ꝑtinentem eſt hypoſtaſis ⁊ ſuppoſitum illius naͣe:qꝛ igitur indiſtinctum eſt ⁊ unū id de quo humana ⁊ dīna predicantur circa xp̄ꝫ: ncc̄e ē dicere xp̄ꝫeſſe unam hypoſtaſim et unū ſuppoſitum humane ⁊ diuine naͣe: ſic .n. uere ⁊ proprie de hoīe illo p̄dicabuntur dīna ẜm hoc ꝙ hō ille īportat ſuppoſitum nō ſolū humane naͣe ſed diuine ⁊ econuerſo de uerbo dei predicantur humana in ꝙͣtuꝫ eſtſuppoſitum humane nature. Ex quo ēt pꝫ ꝙ lꝫ filius ſit incarnatus: non tn̄ oꝫ pr̄em uel ſp̄m ſāctūeſſe incarnatum: cū īcarnatio non ſit facta ſcd̓mvnionem in naͣ: in qua tres perſone diuine conueniūt ſed ẜm hypoſtaſim et ſuppoſitum: ꝓut tresperſone diſtinguntur: ⁊ ſic ſicut in trinitate ſuntplures perſone ſubſiſtentes in una naͣ: ita ī myſterio incarnationis eſt una perſona ſubſiſtens ī pluribus naturis.¶ Obiectiones contra fidem īcarnationis. XL.Ed contra hanccatholice fidei ſn̄iam plures difficularij fidei incarnationem īpugnant. On̄ſum ē .n.tates cōcurrūt: propter quas aduerin primo libro ꝙ deus neqꝫ corpus eſt neqꝫ uirtꝰī corpore: ſi āt carnem aſſupſit: ſequitur ꝙ uel ſitmutatus in corpus: vel ꝙ ſit uirtus in corꝑe poſt īcarnationem: īpoſſibile igitur uidetur deum fuiſſe īcarnatum ¶ Itē ōe qd̓ acquirit nouam naͣmeſt ſubſtantiali mutationi ſubiectum: ẜm hoc .n.

aliquid generatur: ꝙͣ naturā aliquam acquirit: ſiigitur hypoſtaſis filij dei fiat de nouo ſubſiſtens īnaͣ humana: uidetur ꝙ eſſet ſubſtātialit̓ mutata.¶ Adhuc nulla hypoſtaſis alicuius nature extēditur extra naͣm illa quin potius naͣ inuenitur extra hypoſtaſim: vtpote multas hypoſtaſes ſub ſehn̄s: ſi igitur hypoſtaſis filij dei ſit per incarnationeꝫ facta hypoſtaſis humane nature: ſequitur ꝙfilius dei non ſit ubiqꝫ poſt īcarnationem: cū humana naͣ ubiqꝫ non ſit. ¶ Amp̄. rei unius ⁊ eiuſdem non eſt niſi unū qd̓ quid eſt: hoc enim ſignificat ſubſtantiam rei que vnius vna eſt: ſed natura cuiuſlibet rei eſt quod quid ē eius: naͣ .n. rei eſtquam ſignat diffinitio: īpoſſibile eſt igitur ut vr̄ꝙ una hypoſtaſis ī duabus naturis ſubſiſtat. ¶Pre. in his que ſunt ſine maͣ nō pōt eſſe aliud qͥdditas rei ⁊ aliud res ut ſupra on̄ſum eſt: ⁊ hoc p̄cipue eſt ī deo: qui non eſt ſolum ſua quidditas ſꝫēt ſuum eſſe: ſed humana natura non pōt eē idēqd̓ dīna hypoſtaſis: ergo īpoſſibile eſſe vr̄ ꝙ dīnahypoſtaſis ſubſiſtat in humana naͣ. Itē naͣ eſt ſimplicior et formalior hypoſtaſi: que in ea ſubſiſtit:nam per additionē alicuius maͣlis naͣ cōis indīuiduatur ad hanc hypoſtaſim: ſi igr̄ dīna hypoſtaſis ſubſiſtat ī humana naͣ: vr̄ ſequi ꝙ humana naͣſit ſimꝑlicior ⁊ formalior ꝙͣ diuina hypoſtaſis qd̓eſt oīo īpoſſibile. ¶ Adhuc ī his ſolū que ſūt exmaͣ et forma compoſita differre īuenitur ſingulare et quidditas eius: ex eo ꝙ ſingulare eſt īdiuiduatum per maͣm deſignatā: q̄ in quidditate et natura ſp̄ei non īcluditur: in ſignatiōe .n. ſocratis īcluditur hec maͣ: nō āt in rōne humane naͣe: oīs igit̉hypoſtaſis in naͣ humana ſubſiſtens eſt conſtituta per maͣm ſignatam: qd̓ de dīna hypoſtaſi dicinon pōt: non ē igitur poſſibile ut vr̄: ꝙ hypoſtaſiſverbi dei ſubſiſtat ī hūana naͣ. ¶ Amp̄. aīa ⁊ corpus ī xp̄o nō fuerunt minoris uirtutꝭ ꝙ ī alijs hominibus: ſed in alijs hoībus ex ſua unione conſtituūt ſuppoſitum hypoſtaſim et perſonā: igitur ⁊in xp̄o ex unione aīe ⁊ corporis cōſtituitur ſuppoſitū hypoſtaſis et perſona: nō āt ſuppoſitum hypoſtaſis et perſona uerbi dei que ē eterna: igiturin xp̄o eſt aliud ſuppoſitum hypoſtaſis et perſōapreter ſuppoſitum hypoſtaſiꝫ ⁊ perſonam uerbidei: vt vr̄ ¶ Pre. ſicut ex aīa et corpore cōſtituit̉hūana naͣ in cōi: ita ex hac aīa ⁊ ex hoc corꝑe conſtituitur hic hō: qd̓ eſt hypoſtaſis hoīs: ſed ī xp̄ofuit hec aīa ⁊ hoc corpus: igitur ex eorum unionecōſtituta ē hypoſtaſis: vt vr̄: ⁊ ſic idem qd̓ prius.¶ Itē hic hō qui eſt xp̄s ꝓut cōſideratur ex aīaſolum ⁊ carne cōſiſtens eſt quedā ſubſtātia: nō ātvl̓is ergo particularis: ergo eſt hypoſtaſis. ¶ Adhūc ſi idem eſt ſuppoſitum hūane et diuine naͣe īxp̄o: oꝫ ꝙ de intellectu hoīs qui ē xp̄s ſit hypoſtaſis dīna: non āt eſt de intellectu alioꝝ hoīum: hō