Liber
gͦ dice̓ ꝙ in chriſto ſint due forme ēt poſt vnioneꝫdicit enim apoſtolus Philip. ſecundo de chriſtoIeſu qd̓ cum in forma dei eſſet formam ſerui accepit. Non autem poteſt dici qd̓ ſit eadem formadei et forma ſerui: nihil enim accipit quod iā hꝫ:⁊ ſic ſi eadeꝫ ē forma dei ⁊ for̄a ſerui cū iam for̄aꝫdei habuiſſet nō accepiſſet for̄aꝫ ſerui: neqꝫ iterūpōt dici ꝙ forma dei ī xp̄o ꝑ vnionē ſit corruptaqꝛ ſic xp̄us poſt vnionē nō eēt deus: neqꝫ iterumpōt dici ꝙ forma ſerui ſit corrupta in vnione qͥaſic nō accepiſſet formā ſerui. Sed nec dici pōt ꝙforma ſerui ſit ꝑmixta for̄e dei: qꝛ que p̄miſce̓t̉ nomanēt ītegra ſed ꝑtim vtrūqꝫ corrumpit̉: vnde n̄diceret ꝙ accepiſſet formā ẜui ſed aliqͥd eius: ⁊ ſicoꝫ dici ẜm uerba apl̓i ꝙ in xp̄o etiam pꝰ vnionemfuerūt due forme: ergo due nature. ¶ Amp̄. nomē nature pͥmo impoſitū ē ad ſignandū ip̄am generationē naſcētium: ⁊ ex inde trāſlatum eſt ad ſignandū pͥncipiū generationis hmōi: ⁊ inde ad ſignandū pͥncipiū motus intrinſecum mobili ⁊ qͥahmōi pͥncipium ē maͣ uel forma: vlterius naͣ dicit̉forma uel maͣ rei nat̉alis hn̄tis in ſe pͥncipiuꝫ motus: ⁊ qꝛ forma ⁊ maͣ ꝯſtituūt eēntiaꝫ rei nat̉a tal̓extenſū eſt nomē nat̉e ad ſignificadū eēntiā cuiuſcūqꝫ rei in nat̉a exiſtētis ut ſic nat̉a alicuius rei dicatur eēntia quā ſignificat diffinitio: ⁊ hoc modoh̓ de natura ē q̄ſtio: ſic .n. dicimꝰ hūanam natureeē in xp̄o ⁊ dīnā: ſi igit̉ ut Eutices poſuit hūananaͣ ⁊ dina fuerunt due ante vnionem ſed ex eis invnione ꝯflata ē vna natura: oꝫ hoc eē aliquo modorum ẜm quos ex multis natū eſt vnuꝫ fieri. Fitaūt vnū ex multis vno qͥdem mō ẜm ordinē tātūſicut ex multis domibꝰ fit ciuitas: ⁊ ex ml̓tis militibus fit exercitꝰ. Alio modo ordīe ⁊ ꝯpōne: ſicutex ꝑtibus domꝰ cōiunctis ⁊ ꝑ tecti colligationemdomus fit ſed hi duo modi nō cōpetunt ad ꝯſtitutionē vnius nature ex pluribus: ea igitur qͦruꝫforma ē ordo uel ꝯpoſitio nō ſūt res naturales utſic eoꝝ vnitas poſſit dici vnitas nature ¶ Tertiomodo ex pluribus fit vnū ꝑ ꝯmixtōnē: ſicut ex qͣttuor elemētis fit corpus mixtū: hic etiā modꝰ nullo modo ꝯpetit ad ꝓpoſitū: primo qͥdē qꝛ mixtionō eſt niſi eorum que cōicant in mat̓ia ⁊ que age̓⁊ pati ad inuicē nata ſūt: quod qͥdeꝫ hic eſſe nonpōt: on̄ſum ē .n. in pͥmo libro ꝙ deus inmaͣlis etoīno impaſſibilis ē. Secūdo qꝛ ex his quoꝝ vnūmultū excedit aliud mixtio fieri nō pōt: ſi quis .n.guttam vini mittat in mille āphoras aqͣ: nō eritmixitio ſed corruptio vini: ꝓpt̓ qd̓ etiā nec lignain fornace ignis miſſa dicimus miſceri igni ſed abigne cōſūmi ꝓpter excellentem ignis v̓tuteꝫ: dīnaaūt natura ī īfinitū hūanam excedit: cum virtusdei ſit infinita ut in pͥmo on̄ſum ē: nullo igit̉ mōpoſſet fieri mixtio vtriuſqꝫ nature. Tertio q̄a dato ꝙ fieret mixtio neutra natura remae̓t ſaluata
miſcibilia .n. in mixto nō ſaluant̉ ſi ſit v̓a mixtio:facta igitur ꝑmixtiōe vtriuſqꝫ nature diuine .ſ. ⁊humāe: neutra nat̉a remanet ſed aliqͥd t̓tiū: et ſicxp̄us nō eſſet deꝰ neqꝫ hō. nō igit̉ ſic pōt intelligiquod Eutices dixit ante vnione fuiſſe duas nat̉aſpoſt vnionē v̓o vnā ī dn̄o Ieſo xp̄o qͣi ex duabusnaͣis ſit ꝯſtituta una naͣ. relinquit̉ gͦ ꝙ h̓ ītelligaturhoc mō ꝙ altera tm̄ earū pꝰ vnione remāẜit: autigitur fuit in xp̄o ſoīa naͣ dīna: ⁊ id qd̓ videbaturin eo hūanū: fuit fantaſticū ut Manicheꝰ dixit:aut dīna naͣ cōuerſa ē in hūanā nāꝫ: ut Apollinaris dixit ꝯͣ qͦs ſupra diſputauimꝰ. relīqͥt̉ igit̉ hoc eēimpoſſibile an̄ unione fuiſſe duas naͣs in xp̄o: pꝰvnionē v̓o vnā. ¶ Amp̄. nūꝙͣ īuenit̉ ex duabꝰ naͣismanētibꝰ fieri unā eo ꝙ quelibet naͣ ē qd̓dā totū.ea v̓o ex quibꝰ aliquid ꝯſtituit̉ cadunt in rōeꝫ partis. vn̄ cū ex aīa ⁊ corꝑe fiat unū: neqꝫ corpꝰ neqꝫaīa naͣ dici pōt ſicut nunc loquimur de naͣ: qꝛ neutrū hꝫ ſpēm cōpletā: ſꝫ vtrūqꝫ ē os vniꝰ naͣe: cū igr̄naͣ hūana ſit qͥdā naͣ cōpleta ⁊ ſil̓r naͣ dīna: īpoſſibile ē ꝙ ꝯcurrat ī unā naturā niſi vel utraqꝫ l̓ aliacorrūpat̉ qd̓ eē n̄ pōt cū ex ſupra dictiſ pateat unūxp̄m ⁊ ueꝝ deū et veꝝ hoīeꝫ eē: īpoſſibile ē igit̉ inxp̄o vnā eē tm̄ nat̉aꝫ ¶ Itē ex duobꝰ manentibus:una natura cōſtituit̉ ul̓ ſicut ꝑtibꝰ corꝑalibꝰ ſicutex membris ꝯſtituit̉ aīal: qd̓ hic dici non pōt cumdīna nat̉a n̄ ſit aliqͥd corporeū ul̓ ſicut ex materia⁊ for̄a ꝯſtituit̉ aliqͥd vnū: ſicut ex aīa ⁊ corꝑe aīal:qd̓ ēt n̄ pōt ī ꝓpoſito dici: on̄ſū ē .n. ī prīo libr. qd̓deus neqꝫ materia eſt neqꝫ alicuius for̄a eſſe pōt:ſi igitur chriſtus eſt verus deus et uerus homo utoſtenſum eſt: impoſſibile eſt qd̓ in eo ſit una natura tantum. ¶ Ad hec ſubtractio uel additio alicuius eſſentialis principij variat ſpeciem rei: ⁊ ꝑconſequenſ mutat naturam: que nihil eſt aliud ꝙeſſentia quam ſignificat diffinitio ut dictum eſt: ⁊propter hoc videmus qd̓ differentiaꝫ ſpecifica addita uel ſubtracta diffinitioni facit differre ſcd̓mſpeciem: ſicut animal rationale ⁊ ratione carensſpecie differunt: ſicut ⁊ in numeris vnitas addita uel ſubtracta facit aliam: ⁊ aliam ſpeciem numeri. forma autem eſt eſſentiale principium: omnis igitur forme additio facit aliam ſpeciem ⁊ aliam naturam: ſicut nunc loquimur de natura: ſiigitur diuinitas v̓bi addat̉ hūane nature ſicut forma faciet aliā naturā: ⁊ ſic xp̄s n̄ erit hūane nat̉e:ſed cuiuſdam alterius ſicut corpus animatum eſtalterius nature ꝙͣ id quod eſt corpus tm̄. ¶ Adhec ea que non cōueniunt in natura non ſūt ſil̓ia:ẜm ſpēm ut hō ⁊ equꝰ. ſi āt natura chriſti ſit compoſita ex diuina ⁊ humana: manifeſtum eſt ꝙ nōerit natura chriſti in alijs hominibꝰ: ergo nō eritſil̓is nobis ẜm ſpēm: qd̓ eſt ꝯͣ apoſtolum dicētem:Hebre. ij. ꝙ debuit per omnia fratribus aſſimilari. ¶ Preterea ex for̄a ⁊ maͣ ſēꝑ cōſtituit̉ una ſpes