Quartus.

verbum dei nō eſt factum ſed genitum. Addit ātapl̓s: āpliori gloria iſte pr̄e Moiſe dignus hītꝰ ē:quanto amplioreꝫ honorem hꝫ domus qui fabricauit illam: homo igitur chriſtus fabricauit domum dei: quod conſequenter apoſtolus probat:ſubdens. Omnis nanqꝫ domus fabricatur ab aliquo. qui autem omnia creauit deus eſt: ſic igiturapoſtolus probat qd̓ homo chriſtꝰ fabricauit domum dei per hoc ꝙ deus creauit oīa: que ꝓbationulla eſſet: niſi chriſtus eſſet deus creans oīa: ſicigitur hōi illi attribuitur creatio vniuerſorū qd̓eſt proprium opus dei: eſt igitur homo chriſtꝰ ipſe deus ẜm Ipoſtaſim ⁊ non ratione inhabitationis tantum. ¶ Amp̄. manifeſtū eſt ꝙ homo chriſtus loquens de ſe: multa diuina dicit ⁊ ſupernaturalia: vt eſt illud Ioā. vi. Ego reſuſcitabo illuꝫin nouiſſimo die: ⁊ Ioan. decimo. Ego vitaꝫ eternam do eis: quod quidem eſſet ſumme ſuperbieſi ille homo loquens non eſſet ſecundum Ipoſtaſim ipſe deus: ſed ſolum haberet deum inhabitātem. hoc autem homini chriſto nō competit quide ſe dicit Mathei. xi. Diſcite a me quia mitꝭ ſū⁊ humilis corde: eſt igitur eadem perſona homīsillius ⁊ dei. ¶ Preterea ſicut legitur in ſcripturisqd̓ homo ille eſt exaltatus. dicitur enim Actꝭ. ij.Dextera igitur dei exaltatus ⁊cͣ. ita legitur ꝙ deꝰſit exinanitus Philip. ſcd̓o. Exinaninit ſemetijſum ⁊cͣ. ſicut igitur ſublimia poſſunt dici de homine illo ratione unionis qd̓ ſit deus ꝙ reſuſcitetmortuos ⁊ alia huiuſmōi. ita de deo poſſunt dicihumilia: vt qd̓ ſit natus de virgine: paſſus: mortuus et ſepultus. ¶ Ad hec relatiua tam verba qͣpronomina idem ſuppoſitum referunt. dicit eniꝫapoſtolus Col̓. primo: loquens de filio dei. In ipſo condita ſunt vniuerſa in celis ⁊ in terra viſibilia et inuiſibilia: ⁊ poſtea ſubdit. Et ipſe eſt caputcorporis eccleſie qui eſt principium primogenituſex mortuis. Manifeſtum eſt autem qd̓ hoc quoddicitur: in ipſo condita ſunt uniuerſa: ad verbuꝫdei pertinet. ꝙ autē dicitur: primogenitus ex mortuis. homini chriſto competit. ſic igitur dei verbū⁊ homo chriſtus ſunt vnum ſuppoſitum: ⁊ ꝑ cōſequens vna perſona. ⁊ oportet qd̓ quicquid dicit̉de homine illo. dicatur de verbo dei et econue̓ſo.¶ Item apoſtolus dicit. i. ad Corin. viij. Unus ēdominus Ieſus chriſtus per quem oīa. manifeſtūeſt autem qd̓ ieſus chriſtus nomen illius hominiſper quem omnia. conuenit verbo dei. ſic igiturverbum dei et homo ille ſunt unus dominus necduo domini nec duo filij ut Neſtorius dicebat: ⁊ex hoc vlterius ſequitur ꝙ verbi dei ⁊ homīs ſitvna perſona. Si quis autem diligenter conſide̓t.hec Reſtorij opinio quantum ad incarnationismyſterij parū differt ab opinione fotini: qꝛ vt̓ohoīem illū deum aſſerebat ſolum ꝓpter īhabita

tionē gr̄e: ꝙͣuis Fotinus dixerit ꝙ ille hō nomē diuinitatꝭ ⁊ gloriā per paſſionē ⁊ bona oꝑa meruitNeſtorius autem cōfeſſus eſt ꝙ a prīcipio ſue cōceptiōis huiuſmodi nomē ⁊ gloriam habuit propter pleniſſimam habitationē dei in ipſo. Circagenerationem autem eternam uerbi multum diſferebant. nam Neſtorius eam confitebatur. Fotinꝰ vero negabat omnino.¶ Contra errorē euticetis. XXXV.Uiaᵇ ergo ſicutmultipliciter on̄ſum eſt. ita oꝫ. myſteriū īcarnationis intelligi ꝙ v̓bi dei ethominis ſit vna eadēque ꝑſona: relinquitur tamē q̄dā circa huius ueritatis conſiderationē difficultas. naturā enim diuinā neceſſe eſt ut ſua ꝑſōalitas conſequatur. ¶ Similiter autem uidetur⁊ de humana natura. Nam omne ꝙ ſubſiſtit inītellectuali uel rationali natura habet rationemperſone. unde nō uidetur eſſe poſſibile ꝙ ſit unaperſona et ſint due nature diuīa et humana. Adhuius autem difficultatis ſolutionē diuerſi diuerſas poſitiones attulerunt. Eutices .n. ut unitatemperſone ꝯtra Neſtoriū ẜuaret in xp̄o: dicit in xp̄oeſſe etiā unā naturā ita ꝙ ꝙͣuis ante unionē eēntdue nature diſtincte diuina et hūana. ī unione tn̄cōierūt in unā naturā. ⁊ ſic dicebat xp̄i ꝑſonamex duabus naturis eſſe nō aūt ex duabus naturisſubſiſtere. ꝓpter quod in Calcedonenſi ſynodo ēꝯdēnatus. Huius aūt poſitionis falſitas ex ml̓tisapparet. on̄ſū .n. eſt ſupra ꝙ in xp̄o Ihū ⁊ corpusfuit ⁊ aīa rational̓ ⁊ dinitas. et maīfeſtū eſt ꝙ corpus xp̄i etiā poſt unionē non fuit ipſa uerbi dītasNā corpꝰ xp̄i etiam poſtunionem paſſibile fuitet corporeis oculis uiſibile et liniamētis membrorum diſtinctum. que omnia aliena ſunt a diuinitate uerbi ut ex ſuperioribus patet ſimilit̓ etiamanima chriſti poſt unioneꝫ aliud fuit a diuinitateuerbi. quia anima chriſti etiam poſt unionē paſſionibus triſticie et doloris et ire affecta fuit queetiam diuinitati uerbi nullo modo conuenirepoſſunt ut ex premiſſis patet. anima autem hūana et corpus conſtituunt humanam naturam. ſicigitur etiam poſt unionem. humana natura inchriſto fuit aliud a diuinitate uerbi que ē naturadiuina. Sunt igitur in chriſto etiam poſt unionēdue nature ¶ Item natura eſt ſecundum quamres aliqua dicitur res naturalis. dicitur autemres naturalis ex hoc quod habet formam ſicutet res artificialis. Non enim dicitur domus antequam habeat formam artis. et ſimiliter non dicitur equus antequā habeat formam nature ſue.forma igitur rei natural̓ eſt eius natura. oportet