Liber

deo: ⁊ ſic ẜm predicta oportet ꝙ alia ſit perſonaverbi dei et alia perſona illius hoīs qui verbo deicoadorat̉: ⁊ ſi dicatur una perſona vtriuſqꝫ: hocerit ꝓpter vnionē affectualem predictam: vt ſic dicatur homo ille ⁊ dei verbum vna perſona: ſic̄ dr̄de viro et muliere ꝙ iam non ſunt duo ſed vna caro: ⁊ qꝛ talis vnio non facit vt qd̓ de vno dr̄ de altero dici poſſit: non .n. quicquid conuenit viro verū eſt de muliere aut ecōuerſo. ideo in vnione v̓bi⁊ illius hominis hoc obſeruandū putant ꝙ ea q̄ſunt propria illius hoīs ad hūanā naͣm pertinentia: de verbo dei aut de deo conuenienter dici nōpoſſunt ſicut homini illi conuenit ꝙ ſit natus devirgine ꝙ paſſus mortuus ⁊ ſepultus ⁊ huiuſmodi que omnia aſſerunt de deo uel de dei verbo dici non debere: ſed quia ſunt quedam nomina queetſi deo principaliter conueniant: cōicātur tamēhominibus per aliquem modum: ſicut chriſtusdn̄s ſanctus: ⁊ etiaꝫ filius dei: de huiuſmōi nō ibꝰſcd̓m eos nihil prohibet predicta predicari: cōuenienter .n. dicitur ſcd̓m eos ꝙ chriſtus dn̄s gl̓ie vl̓ſanctus ſanctoꝝ vel dei filius ſit natus de virginepaſſus mortuus et ſepultus. vnde et beatam virginem non matrem dei vel verbi dei: ſed matremchriſti nominandam eſſe dicunt ¶ Sed ſi qͥs diligenter conſideret: predicta poſitio veritatē īcarnationis excludit: non .n. ſcd̓m predicta verbumdei fuit homini illi vnitum niſi ẜm inhabitatiōeꝫper gratiam ex qua conſequitur vnio voluntatū:inhabitatio autem verbi dei in homine non eſt v̓bum dei incarnati. habitauit enim verbum deiet deus ip̄e in oībus ſanctis a conſtitutione mundi: ſecundum illud apoſtoli ſcd̓o Corin. vi. Uoseſtis templum dei viui ſicut dicit dominus: qm̄ inhabitabo in illis: que tamen inhabitatio incarnatio dici non poteſt. alioquin frequēnter ab initiomundi deus incarnatus fuiſſet. Nec etiam ad incarnationis rationem ſufficit ſi verbum dei autdeus pleniori gratia habitauit in illo homine: qꝛmagis ⁊ minus ſpeciem non diuerſificant vniōis:cum igitur chriſtiana religio in fide incarnatiōisfundetur: euidenter apparet qd̓ predicta poſitiofundamentuꝫ chriſtiane religionis tollit. ¶ Preterea ex ipſo modo loquendi ſcripturarum falſitas predicte poſitōis apparet: īhabitationem eniꝫverbi dei in ſanctis hominibus conſueuit ſacraſcriptura his modis ſignificare: locutus eſt dominus ad Moiſen vel dicit dominus ad Moiſen:factum eſt verbum domini ad Hieremiam autad aliquem aliorum prophetarum: factum ē verbum dominiⁱ in manu Aggei pre phete. nunquaꝫautem legitur ꝙ verbum domini factum ſit velMoiſes vel Hieremias vel aliquis aliorum. hocautem modo ſingulariter vnionem dei verbi adcarnem chriſti deſignat euangeliſta dicens: Uer

bum caro factum eſt ut ſupra expoſitum eſt: manifeſtum eſt igitur ꝙ non ſolum per modum ihabitationis verbum dei in homine chriſto fuit ẜmtraditiones ſcripture ¶ Item omne quod factuꝫeſt aliquid eſt illud quod factum eſt ſicut quod factum eſt hō: eſt hō. ⁊ qd̓ factum eſt album: eſt albū ſꝫ v̓bū dei factū eſt homo vt ex premiſſis hēt̉:igitur verbum dei eſt homo: impoſſibile eſt auteꝫut duorum differentiū perſona aūt Ipoſtaſi velſuppoſito vnum de altero predicetur: cum enimdicitur: homo eſt animal: id ipſū quod animalē:homo ē: ⁊ cum dicitur: hō eſt albus: ipſe homoalbus eſſe ſignatur lꝫ albedo ſit extra rōeꝫ humanitatis: ⁊ ideo nullo modo dici poteſt ꝙ ſortes ſitPlato vel aliquod aliud ſingularium eiuſdem vl̓alterius ſpecici: ſi igitur verbum caro factum eſt.i. hō vt euangeliſta teſtatur: īpoſſibile ē ꝙ v̓bi d̓i⁊ illiꝰ hoīs ſint due ꝑſone vel due Ipoſtaſes l duoſuppoſita. ¶ Ad hec ꝓnoīa demonſfratiua ad ꝑſona referūtur vel Ipoſtaſim uel ſuppoſitum: nemo enim dice̓t ego curro alio currente niſi forte figurariue vtpote ꝙ alius loco eius curreret: ſed illehō qui dictus eſt Ieſus dicit de ſe: anteꝙͣ Habraāfieret ego ſum: Ioan. viij. et Ioan. x. Ego et patervnum ſumus: et plura alia que manifeſte ad diuinitatem verbi pertinent: ergo manifeſtum eſt qd̓perſona illius hominis loquentis et Ipoſtaſis eſtipſa perſona filij dei. ¶ Amp̄. ex ſuperioribus pꝫꝙ neqꝫ corpus chriſti de celo deſcendit ſecundumerrorem Ualentini: neqꝫ anima ſecundum errorēOrigenis. vnde reſtat ꝙ ad verbum dei pertineatqd̓ dicitur deſcendiſſe non motu locali: ſed ratiōevnionis ad inferiorem naturam ut ſupra dictumeſt: ſed ille homo ex perſona ſua loquens dicit ſedeſcēdiſſe de celo Ioan. vi. Ego ſum panis viuusqui de celo deſcendi: neceſſe eſt igitur perſonam ⁊Ipoſtaſim illius hominis eſſe perſonaꝫ verbi deiItem manifeſtū eſt ꝙ aſcendere in celum chriſto homini conuenit qui videntibus apoſtolis eleuatus eſt: vt dicitur Act. primo. deſcendere auteꝫde celo verbo dei ꝯuenit: ſed apoſtolus dic̄ Ephe.quarto. Qui deſcendit ipſe eſt ⁊ qui aſcendit: ip̄aigitur eſt perſona ⁊ Ipoſtaſis illius hominis queeſt perſona et Ipoſtalis verbi dei. ¶ Ad hec ei qͥoriginem habet ex mundo et ꝙ n̄ fuit antequameſſet in mundo: non conuenit uenire in mundum: ſed homo chriſtus ſecundum carnem originem habet ex mundo: quia verum corpus humanum ⁊ terrenum habuit ut oſtenſum eſt: ẜmanimam vero non fuit anteꝙͣ eſſet in mundo: habuit enim veram aīam humanam de cuius naͣ ē:ut non ſit anteꝙͣ corpori vniatur: relinquitur igi¬̉ꝙ hōi illi ex ſua humanitate non cōueniat venirein mundū. ipſe autem ſe dicit veniſſe in munduꝫ.Exiui inquit a patre ⁊ veni in mundum: Io. xvi.