Druckschrift 
De veritate catolice fidei c[ontra] errores gentiliu[m]
Einzelbild herunterladen
 

Liber.

ſpū ſancto ⁊ Act̉. viiij. dicitur Eccleſia habebatpacē: ⁊ edificabat̉ ambulās in timore dei ⁊ conſolatione ſpūs ſācti replebatur: ⁊ iō dominus ſp̄mſanctū ꝑaclitū .i. conſolatorē nominat. Ioā. xiiij.Paraclitus aūt ſpiritus ſcūs ⁊c̄. Sil̓r āt ⁊ amicitie propriū eſt conſentire amico in his que uult:uolūtas āt dei nobis ꝑ precepta ipſius explicaturꝑtinet igitur ad amorē quo deū diligimꝰ ut eiusmandata impleamus ẜm illud Io. xiiij. Si diligitis me mandata mea ſeruate: vnde cū per ſp̄m ſāctum dei amatores conſtituamur: per ip̄m etiamquodāmō agimur ut precepta dei impleamus ẜꝫillud apl̓i Ro. viij. Qui ſpiritu dei aguntur: hi filij dei ſūt. Conſiderandū tn̄ ē ꝙ a ſpū ſancto filijdei aguntur nō ſicut ſerui ſed ſicut liberi: cum .n.liber ſit qui ſui cā ē illud libere agimꝰ quod ex nobis ip̄is agimuſ hoc v̓o ē ex uolūtate agimꝰ: qd̓ ātagimus contra uolūtatem nō libere ſed ſeruiliteragimus: ſiue ſit uiolentia abſoluta ut quando totum principiū extra nihil conferentē vim paſſo.puta cum aliquis ui impellitur ad motus ſiue ſituiolentia uolūtario mixta ut cū aliquis uult face̓uel pati quod minꝰ eſt contrariū uolūtati ut euadat quod magis uolūtati ꝯͣriatur. Spūs autē ſāctus ſic nos ad agendū inclinat ut nos uolūtarieage̓ faciat ī ꝙͣtū nos amatores dei ꝯſtituit: filij igit̉dei libere a ipū ſancto agūtur ex amore: nō ſeruiliter ex timore. Unde apl̓s Ro. viij. dicit. Non accepiſtis ſpm̄ ſeruitutis iterū in timore ſed ſpm̄ adoptionis filioꝝ: cum aūt volūtas ordinetur in id qd̓eſt vere bonū: ſiue ꝓpter paſſionem ſiue proptermalum habitū aut diſponem homo ab eo quodeſt vere bonū auertatur ſeruiliter agit in ꝙͣtum aquodam extraneo īclinatur ſi ꝯſideretur ipſe ordo naturalis volūtatis: ſed ſi ꝯſideretur actus volūtatis ut inclinare in apparens bonum: libereagit cum ſequitur paſſionē aut habitum corruptum: ſeruiliter aūt agit ſi tali voluntate manenteꝓpter timorem legis in ꝯtrariuꝫ poſite abſtinetab eo quod vult: cum igr̄ ſpūs ſanctus ꝑ amoremvolūtatem inclinet in verū bonuꝫ in qd̓ naturaliter ordīatur: ⁊ ſeruitutem qͣ ſeruꝰ paſſionis ⁊ peccati effectus ꝯtra ordinem volūtatis agit: ⁊ ſcd̓mv̓tutem qua ꝯtra motum ſue volūtatis ẜm legemagit quaſi legis ſeruus nō amicus: ꝓpter qd̓ apl̓sdicit. ij. Corꝭ. iij. Ubi ſpūs domini: ibi libertas: ⁊Gal̓. v. Si ſpū ducimini nō eſtis ſub lege. Hinc eſtꝙ ſpūs ſanctus facta carnis mortificare dicitur ſecundum qd̓ per paſſionem carnis a vero bono n̄auertimur in quod ſpūs ſanctus ꝑ amorem nosordinat: ẜm illud Ro. viij. Si ſpiritu facta carnismortificaueritis: viuetis. Solutio rationum ſupra inductarum contradiuinitatem ſpiritus ſancti. .XXIII.

Eſtat autē ſoluereſupra poſitas rōnes qͥbus concludi viAV debatur ꝙ ſpūs ſanctus ſit creatura⁊ nō deus. Circa quod ꝯſiderandum eſt primo ꝙnomen ſpūs a reſpiratione aīaliuꝫ ſūptū videturin quo aer cuꝫ quodā motu infertur ⁊ emittiturvnde nomē ſpūs ad omnem īpulſū ⁊ motū vel cuiuſcūqꝫ aerei corꝑis trahitur: ⁊ ſic ventus diciturſpirituſ ẜm illud p̄s. Ignis grādo nix glacies ⁊ ſpiritus ꝓcellarum qͥ faciunt uerbum eius: ſic etiamvapor tenuis diffuſus per mēbra ad eorum motꝰſpūs vocatur. Rurſus: qꝛ aer īuiſibilis eſt: tranſlatum ē vlterius ſpūs nomen ad omēs v̓tutes ⁊ ſubſtantias ⁊ inuiſibiles ⁊ motiuas: ⁊ propter hoc ⁊anima ſēſibilis ⁊ aīa rationalis ⁊ angeli ⁊ deꝰ ſpiritus dicūtur: ⁊ ꝓprie deus ꝑ moduꝫ amoris ꝓcedens: qꝛ̄ amor v̓tutem quandā motiuaꝫ inſinuatſic igitur ꝙ Amos dicit: ⁊ creans ſpm̄: de uēto intelligit ut noſtra tranſlatio exp̄ſſius habet: quodetiam ꝯſonat ei qd̓ p̄mittitur: formans montes.Quod v̓o Iach̓. de deo dicit ꝙ ē creans uel fugiēſſpm̄ hominis in eo: de aīa hūana intelligit: vndeꝯcludi nō poteſt qd̓ ſpūs ſanctus ſit creatura. Similiter aūt nec ex hoc qd̓ dn̄s dicit de ſpū ſancto:nō loquitur a ſemet ipſo ſed qͥcūqꝫ audiet loqueỉconcludi pōt qd̓ ſit creatura: on̄ſum ē .n. qd̓ ſpūsſanctus eſt deus de deo ꝓcedēs: vnd̓ oportet ꝙ eſſentiam ſuā ab alio habeat ſicut ⁊ de filio dei dictum ē ſupra: ⁊ ſic cū in deo ⁊ ſcīa ⁊ virtus ⁊ oꝑatio dei ſit eius eēntia: omīs filij ⁊ ſpūs ſancti ſcientia ⁊ virtus et operatio ē ab alio: ſed filij a patretantum: ſpūs aūt ſancti a pr̄e et filio: quia igiturvna de oꝑationibus ſpūs ſancti eſt qd̓ loquaturin ſanctis viris ut on̄ſum ē: ꝓpter hoc dicitur qd̓nō loquitur a ſemet ip̄o qꝛ a ſe nō oꝑatur. Audire aūt ipſius eſt accipere ſcīam ſicut et eſſentiama patre et filio eo qd̓ nos ꝑ audituꝫ ſcīaꝫ accipimꝰeſt .n. ꝯſuetum in ſcriptura ut diuina ꝑ modumhumanorum tradantur: nec mouē oportet ꝙ dicit: audiet: quaſi de futuro loquens: cuꝫ accipere:ſpm̄ ſanctum ſit eternum: nam eterno verba cuiuſlibet temporis aptari poſſunt: eo qd̓ eternitastotum tempus complectitur. Secundum eadem etiam apparet ꝙ miſſio qua ſpiritus ſanctus mitti dicitur a patre ⁊ filio: non pōt concludēeum eſſe creaturam: dictum eſt enim ſupra ꝙ filiꝰdei ſecundum hoc miſſus fuiſſe dicitur ꝙ in carne viſibili hominibus apparuit: ⁊ ſic nouo a quodam modo fuit in mundo quo prius non fueratt. viſibiliter: in quo tamen ſemper fuerat inuiſibiſer ut deus: ꝙ autem hoc filius ageret: ei apatrefuit: vnde et ſecundum hoc a patre dicitur miſſꝰ:ſic autem et ſpiritus ſanctus viſibiliter apparuitet in ſpē columbe ſuper xp̄m in baptiſmo: uel in