Quartus.
tas hoī aliquibus velaminibus ocultata ſed oīomanifeſta. vn̄ dominus diſcipulis ſuis dicit Ioh̓.xvj. Uenit hora cum iam nō in ꝓuerbijs lo. vo. ſꝫpalā de pr̄e meo ānuntiabo vobis ſignanter ergodicit tonitruū ad manifeſtationē īſinuādā. Cōpetunt aūt verba p̄miſſa nr̄o propoſito: nam in precedentibꝰ de dīnis ſermo ē habitus ẜꝫ ꝙ ad cognitionē diuinorū naturalis rō per creaturas peruenire pōt: imperfecte tn̄ ⁊ ẜm proprij poſſibilitateꝫingenij: vt ſic poſſimus dicere cuꝫ Iob: Ecce hecex parte dicta ſunt viaꝝ eius. Reſtat autē ſermohabendus de his que nobis reuelata ſunt dīnitusvt credenda excedentia ītellectuꝫ humanū. Circaque qualiter procedendū ſit p̄miſſa verba noſ docent: cum enim veritatem vix audiuerimꝰ ī ſermonibus ſacre ſcripture qͣſi ſtillam paruā ad nos deſcendentē: nec poſſit aliquis in huius vite ſtatu tonitruū magnitudinis ītueri: erit hic modus ſeruādus vt ea que in ſermonibus ſacre ſcripture ſunttradita quaſi pͥncipia ſumātur: ⁊ ſic ea que in ſermonibus predictis oculte nobis tradūtur ſtudeamus vtcūqꝫ mente capere a laceratiōe infideliumdefendendo: vt tn̄ prſumptio ꝑfecte cognoſcendinon aſſit probanda .n. ſunt hꝰ mōi auctoritate ſacre ſcripture nō autem ratione naturali: ſed tamēoſtendendū eſt ꝙ rōni naͣli non ſunt oppoſita vtab impugnatione infidelium defendantur: quietiam modus in principio huius operis predeterminatus eſt. ¶ Quia vero naturalis ratio percreaturas in dei cognitionem aſcendit: fidei verocognitio a deo in nos econuerſo diuina reuelatione deſcendit: eſt aūt eadem via aſcenſus ⁊ deſcenſus: oportet eadem via ꝓcedere in his que ſuprarationem creduntur: qua in ſuperioribus ꝓceſſūeſt circa ea que ratione inueſtigantur de deo vt pͥmo ſcilicet ⁊ ea tractentur que in ipſo deo ſuprarationē credenda proponunt̉: ſicut eſt cōfeſſio trinitatis. ¶ Secundo autem de his que ſupra rationem a deo ſunt facta: ſicut opꝰ incarnationis etque ſequūtur ad ipſaꝫ ¶ Tertio vero ea que ſupra rationem in vltimo hoīum fine expectantur:ſicut reſurectio ⁊ glorificatio corpoꝝ: ꝑpetua beatitudo animarum: ⁊ que his cōnectuntur.¶ Ꝙ ſit generatio: paternitaſ et filiatio in diuinis.I IRincipium autēconſiderationis a ſecreto diuine generationis ſumentes: quid de ea ſecunduꝫ ſacre ſcripture documenta teneri debeatpremittamus: de hinc vero ea que contra veritatem fidei infidelitas adinuenit: argumenta po
namus: quorum ſolutione ſubiecta: huius conſiderationis propoſitum conſequemur ¶ Tradit igitur nobis ſacra ſcriptura in diuinis paternitatis ⁊ filiationis nomina. Ieſum chriſtum filium dei conteſtans: quod in ſcriptura noui teſtīfrequentiſſime inuenitur: dicitur enim Mathei.xj. Nemo nouit filium niſi pater neque patremquis nouit niſi filius. Ad hoc Marcus ſuum euāgelium īcepit dicenſ. Initium euangelij Ihu chriſti filij dei. Iohanes etiam euangeliſta hoc frequēter oſtendit: dicitur enim Ioh. iij. Pater diligit filium ⁊ omnia dedit in manu eiuſ: ⁊ Ioh. v. ¶ Sicpater ſuſcitat mortuos ⁊ viuificat: ſic et filiusquos vult viuificat Paulus etiam apoſtolus hecverba frequenter interſerit: dicit enim Romanoſprimo. Segregatum in euangelium dei quod an̄promiſerat per ꝓphetas ſuos in ſcripturis ſcīs d̓filio ſuo: ⁊ ad Hebreoſ primo Multiphariā multiſqꝫ modis olim deus loquens patribus in ꝓphetis: nouiſſime diebus iſtis locutus eſt nobis in filio. Hoc etiam traditur licet rarius in ſcripturaveteris teſtī dicitur enim pro v̓. xxx. Quod nomēeſt eius: ⁊ quod nomen filij eius ſit noſti? In p̄setiam legitur: dominus dixit ad me: filius meuses tu: ⁊ iterum Ipſe inuocauit me: pater meus estu. Et ꝙͣuis hec duo vltima verba aliqui vellentad ſenſum alium retorquere: vt quod dicitur: dominus dixit ad me filius meus es tu: ad ipſū Dauid referatur: qd̓ v̓o dicitur. Ipſe inuocauit mepater meus es tu. Salamōi attribuatur: tamē eaque coniunguntur vtriqꝫ hoc non oīno ita eſſe oſtendunt: neqꝫ enim Dauid poteſt competere qd̓additur: ego hodie genuite: ⁊ quod ſubditur. Dabo tibi gentes hereditatem tuam ⁊ poſſeſſionemtuam terminos terre: cum eius regnum non vſqꝫad terminos terre fuerit dilatatum vt hiſtoria libri reguꝫ declarat. Neqꝫ etiam Salomōi poteſtomnino competere quod dicitur: ipſe inuocauitme pater meus es tu: cum ſubdatur. Ponaꝫ in ſeculum ſeculi ſe. eiꝰ. ⁊ thro. eius ſi. di. ce. vnde dat̉ ītelligi ꝙ quia quedam premiſſis uerbis annexaDauid uel Salomoni poſſint congruere: quedaꝫvero nequaꝙͣ: ꝙ de Dauid ⁊ Salomone hec v̓badicantur ẜm morem ſcripture in alterius figuraꝫin quo vniuerſa compleatur. Quia vero nomīapatris ⁊ filij generatione aliqua cōſequūtur: ipſūetiā dīuine generationis nomen ſcriptura non tacuit: nam ⁊ in p̄s. ut dictū ē legitur: ego hodie genui te: ⁊ ꝓuer. viij. dicitur. Nonduꝫ erant abyſſi:⁊ ego iam concepta eram: ante colles ego parturiebar: uel ſecundum aliam litteram. Ante omnescolles generauit me dominus: dicit̉ ēt Iſa. vltimoNūquid ego qui alios parere facio: ipſe nō pariādicit dominus: ſi ego qui genātionē ceteris tribuo
t 3