Druckschrift 
De veritate catolice fidei c[ontra] errores gentiliu[m]
Einzelbild herunterladen
 

Liber

ē via qͣ deſcendit̉ ⁊ aſcēdit̉ rōne pͥncipij ⁊ fines diſtincta. Predicti autē deſcenſus ꝑfectionuꝫ a deoduplex eſt ratio. Una quidem ex parte prime rerū originis: nam diuina ſapientia vt perfectio eſſꝫin rebus res ꝓduxit in ordine ut creaturaruꝫ vniuerſitas ex ſūmis rerū ⁊ infimis compleret̉. Aliavero ratio ex ip̄is rebus procedit: nā cū cauſe ſintnobiliores effectibus: pͥmo quidē cāta deficiūt a pͥma cā que deus ē q̄ tn̄ ſuis effectibus p̄eminent: ⁊ſic deinceps quouſqꝫ ad vltīa rerū ꝑueniat̉. Et qꝛin ſūmo rerū vertice deo ꝑfectiſſima vnitas inuenitur: ⁊ vnūquodqꝫ quāto ē magis vnū tanto eſtmagis v̓tuoſū ⁊ dignius: cōſequēs ē vt quātuꝫ a pͥmo principio receditur: tanto maior diuerſitas ⁊variatio inueniat̉ in rebus: oꝫ igitur ꝓceſſuꝫ emanationis a deo vniri: quidē in ipſo principio: multiplicari aūt ẜꝫ res infimas ad quas termīat̉: ⁊ itaſecūdū diuerſitatē rerū apparet viarū diuerſitasquaſi ab vno principio inchoatarū: ⁊ termīatarūad diuerſa. Per has igitur vias intellectus noſterin dei cognitioneꝫ aſcende̓ pōt: ſed ꝓpter debilitatē intellectus noſtri nec ipſas vias ꝑfecte cognoſce̓poſſumus na cū ſenſus vnde noſtra cognitio incipit circa exteriora accidētia v̓ſet̉ que ſut ẜm ſe ſenſibilia: vt color ⁊ odor ⁊ huiuſmodi: ītellectus vixper huiuſmodi exteriora pōt ad ꝑfectā noticiā exterioris nature peruerte̓ etiā illarū rerū quarū accidentia ſenſu ꝑfecte cōprehendit: multo igit̉ minpertingere poterit ad ꝯprehendendū naturas illarū rerū quarū pauca accidentia capimus ſenſu: ⁊adhuc minus illoꝝ quorū accidētia capi non pn̄t⁊ ſi per quoſdā deficientes effectuſ ꝑticipant̉: ſed ⁊ſi ipſe nature rerum eſſent nobis cognite: ordo tamen earum ſecundum ꝙ a diuina ꝓuidētia ⁊ adīuicem diſponunt̉ ⁊ dirigunt̉ in finem tenuit̓ nobiſnotus eſſe poteſt: cū ad cognoſcendā rationem diuine ꝓuidentie non pertingamus: ſi igitur ip̄e vieimperfecte cognoſcutur a nobiſ: quomodo ꝑ easad ꝑfecte cognoſcendum ipſarum viarū pͥncipiūpoterimuſ ꝑuenire: quia ſine proportione exceditvias predictas: etiam ſi vias ipſas cognoſceremusperfecte nondū tamē ꝑfecta principij cognitio nobis adeſſet. Quia igitur debilis erat dei cognitioad quā homo ꝑ vias predictas ītellectuali quodāquaſi intuitu ꝑtingere poterat ex ſuperabūdantibonitate vt firmior eſſet hoīs de deo ꝯgnitio quedam de ſeip̄o hoībus reuelauit que intellectū humanū excedūt: in qua quidē reuelatione ẜm congruentiaꝫ hoīs quidā ordo ſeruat̉ vt paulatim deimperfecto veniat ad ꝑfectuꝫ ſicut in ceteris rebꝰmobilibus accidit: pͥmo igit̉ ſic homini reuelāturvt tn̄ non intelligantur ſed ſoluꝫ quaſi audita credant̉: quia intellectus hoīs ẜm hūc ſtatuꝫ quo ſenſibilibus ē cōnexus ad ea intuenda que oēs ꝓportiones ſenſus excedūt ōnino eleuari nō poteſt: ſed

cū a ſenſibiliū cōnexione fuerit liberatus tunc eleuabitur ad ea que releuant̉ intuenda. Eſt igit̉ triplex cognitio hoīs de dīnis: quarū pͥma ē ſecūduꝫꝙ homo naturali lumine rōnis per creaturas indei cognitionē aſcendit. Secūda ē ꝓut diuina v̓itas intellectū humanū excedenſ per modū reuelationis ī nos deſcendit: nō tamē quaſi demonſtrata ad videnduꝫ ſed quaſi ſermone prolata ad credendū. Tertia eſt ſecundun ꝙ mens humana eleuatur ad ea que ſunt reuelata perfecte intuenda.Hanc igitur triplicem cognitionē Iob in v̓bis ꝓpoſitis inſinuat. Qd̓ enī dicit. Ecce hec ex partedicta ſunt viarū eius: ad illā cognitionē pertinetqua per viā creaturarū in dei cognitionē noſter ītellectus aſcendit: ⁊ qꝛ has vias imperfecte cognoſcimus: recte adiūxit ex parte. Ex parte enī ꝯgnoſcimus: ſicut apl̓us dicit. i. ad Corꝭ. xiij. Quod v̓oſubdit: ⁊ cū vix parua ſtillā ſermonū eius audiuerimus: ad ſecundā cognitionē pertinet ꝓut duīanobis credenda per modū locutiōis reuelant̉ i Fides enī vt dicit̉ Ro. x. eſt ex auditu: auditus auteꝫper verbū dei: de quo etiā dicit̉ Ioh̓. xvij. Sanctifica eos in veritate: ſermo tuus veritas eſt ſic igit̉quia reuelata veritas de diuinis non videnda ſedcredenda preponitur: recte dicit audiuerimus: qꝛvero hec īperfecta cognitio effluit ab illa perfectacognitione qͣ diuina v̓itas in ſeip̄a videt̉ dū a deonobis mediantibus angelis reuelat̉ qui vident facieꝫ patris: recte nomiant ſtillā: vn̄ ⁊ Iohel̓. iij. dr̄.In die illa ſtillabunt montes dulcedinem: ſed qͥanō omnia myſteria que in prima veritate viſa angeli ⁊ a ij beati ꝯgnoſcunt ſed quedam pauca nobis reuelant̉: ſignanter addidit paruā: dicit̉ enimEccl̓i. xliij. Quis magnificabit euꝫ ſicut eſt ab initio; multa abſcondita ſunt maiora his: pauca enīvidimus operum eius: ⁊ dominuſ diſcipulis dicitIohā. xvj. Multa habeo vobis dicere ſed nonpoteſtis portare modo: hec etiam pauca que nobis reuelantur ſub quibuſdā ſimilitudinibꝰ ⁊ obſcuritatibus verborum nobis preponuntur vt adea quoqꝫ capienda ſoli ſtudioſi perueniāt: alij vero quaſi oculta venerentur: ⁊ increduli lacerarenon poſſint: vnde dicit apoſtolus. pͥmo ad Corꝭ.xiij. Uidemus nunc per ſpeculum in enigmate ſignanter igitur addidit vix: vt difficultas oſtenderetur: quod vero ſubdidit. Quis poterit tonitruum magnitudinis eius intueri: ad tertiam cognitionem pertinet qua prima veritas cognoſcetur:non ſicut credita ſed ſicut viſa. Uidebimus enī eūſicuti eſt vt dicitur pͥmo Ioannis tertio: vnde dicit intueri. nec aliqͥd modicū de diuinis myſterijspercipietur ſed ipſa maieſtas diuina videbitur ⁊oīs bonoꝝ perfectio: vnde dn̄s ad Moyſeꝫ dixitExo .xxxiij. Ego oſtendā tibi oē bonum: recte ergo dicit magnitudinis Non autem proponetur

ueri