Secūdus.
¶ Rōnes probanteſ animā humanā corrūpi corCAAC.rupto corpore.Idetur autē quibuſdā rōnibus poſſe ꝓbari aīas humanas n̄ poſſe remanere poſt corpꝰ.Si .n. aīe hūane multiplicant̉ ẜm multiplicatiōeꝫcorpoꝝ vt ſupra oſtenſū eſt: deſtructis ergo corꝑbus nō pn̄t aīe in ſua multitudine remanere: vn̄oportet alterū duoꝝ ſeqͥ: aut ꝙ totaliter aīa hūana eſſe deſinat: aut ꝙ remaneat vna tm̄: qd̓ videt̉eſſe ẜm opinionē eorum qͥ ponunt incorruptibileſolum id quod ē vnū in oībus homībus ſiue hocſit intellectus agens tantum vt Alexander dicit:ſiue cum agente etiam poſſibilis vt dicit Auerrois. ¶ Amp. rō formalis eſt cauſa diuerſitatis ẜmſpeciē. ſed ſi remanent multe aīe poſt corpoꝝ corruptionē: oꝫ eas eſſe diuerſas: ſicut enī idē ē qd̓ eſtvnū ſecundū ſubſtantiā: ita diuerſa ſunt que ſūtmulta ſecūdū ſubſtantiā: nō pōt aūt eē in aīabusremanentibus poſt corpus diuerſitas niſi formal̓non enī ſunt cōpoſite ex maͣ ⁊ forma vt ſupra probatuꝫ eſt de oī ſubſtātia intellectuali: relinquiturigitur ꝙ ſūt diuerſe ſecūdū ſpēm: nō aūt ꝑ corruptionem corporis mutant̉ aīe ad al ā ſpēm: qꝛ ōnqd̓ mutat̉ de ſpē in ſpēm corrūpit̉: relinquit̉ gͦ ꝙanteꝙͣ eſſent a corporibus ſeꝑate erant ſecunduꝫſpectem diuerſe: cōpoſita aūt ſortiunt̉ ſpēm ſecundū formā: ergo ⁊ indiuidua hominū erat ſecūdūſpēm diuerſa qd̓ ē īcōueniens. gͦ impoſſibile videt̉ꝙ aīe humane multe remaneant poſt corꝑa. Adhec videt̉ oīo eē īpoſſibile ẜm ponētes eternitatēmundi: ponere ꝙ aīe hūane ī ſua multitudine remaneat poſt mortē corporis: ſi enī mūdus eſt abeterno: motus fuit ab eterno: ergo ⁊ generatio eſteterna ſꝫ ſi generatio eſt eterna: īfiniti hoīes mortui ſunt ante nos: ſi ergo aīe mortuoꝝ remanentpoſt mortem in ſua multitudine: oꝫ dicere aīas infinitas eſſe nunc in actu hominū pͥus mortuoruꝫhoc autē eſt impoſſibile: nā infinitū actu non pōteſſe in natura: relinquitur igit̉ ſi mundus eſt eternus ꝙ aīe nō remaneāt multe poſt mortē. ¶ Iteꝫqd̓ aduenit alicui ⁊ diſcedit ab eo preter ſui corruptioneꝫ aduenit ei accidētaliter: hec enī eſt diffinitio accidentis: ſi ergo aīa hūana nō corru̓pitur cōbore abſcedente ſequetur ꝙ aīa hūana accidentaliter corpori vniat̉: gͦ homo eſt ens per accidens qͥeſt cōpoſitus ex anima ⁊ corpore: ⁊ ſequet̉ vlteriꝙ non ſit aliqua ſpecies humana: nō enim ex hisque cōiunguntur per accidens fit ſpecies vna: nāhomo albus non eſt aliqua ſpecies. ¶ Amp̄. impoſſibile eſt aliquam ſubſtantiam eſſe cuius nonſit aliqua operatio: ſꝫ omnis operatio anime finit̉cum corpore quod quidem patet per inductioneꝫ
naꝫ virtutes anime nutritiue operantur per qualitates corporeas ⁊ per inſtrumentum corporeum⁊ in ipſum corpus quod perficitur per animamquod nutritur ⁊ auget̉ ⁊ ex quo deciditur ſemenad generationem: operationes etiam omnes potentiarum que pertinent ad animam ſenſitiuamcomplentur per organa corporalia: ⁊ quedaꝫ earum complentur cum aliqua tranſmutatiōe corporali: ſic̄ que dicuntur anime paſſiones vt amorgaudium ⁊ huiuſmodi intelligere aūt etſi non ſitaliquod organū corporale exercita tamē obiectaeius ſunt fantaſmata que ita ſe habent ad ipſamvt colores ad viſum: vnde ſicut viſus nō poteſt videre ſine coloribus: ita aīa intellectiua nō pōt ītelligere ſine fantaſmatibus: indiget etiam aīa ad intelligendum virtutibus preparantibus fantaſmata ad hoc ꝙ fiant intelligibilia actu .ſ. virtute cogitatiua ⁊ memoratiua de quibus conſtat ꝙ cū ſintactus quorundam organorum corꝑis per que oꝑantur ꝙ nō poſſunt remanere poſt corpus. vnde⁊ Arꝭ dicit ꝙ nequaꝙͣ ſine fantaſmate intelligitaīa: ⁊ ꝙ nihil intelligit ſine ītellectu paſſiuo queꝫvocat v̓tuteꝫ cogitatiuā que eſt corruptibilis ⁊ ꝓpter hoc dicit in primo de aīa ꝙ intelligere hoīscorrumpitur quodaꝫ īterrius corrupto .ſ. fantaſmate vel paſſiuo intellectu: ⁊ in. iij. de aīa dr̄ qd̓non remīſcimur poſt mortē eoꝝ q̄ ſciuimꝰ in vitaſic igitur pꝫ ꝙ nulla oꝑatio aīe pōt remanere poſtmortem: neqꝫ igit̉ ſubſtātia eius manet: cum nulla ſubſtātia poſſit eē abſqꝫ operatione.¶ Improbatio p̄dictaꝝ rōnum. LXXXI.As at rōnes quiafalſum cōcludūt vt ex premiſſis on̄ſūꝘ eſt: temptanduꝫ ē ſoluere: ac pͥmo ſciēdum eſt quecūqꝫ oportet eſſe īuicem coaptata etꝓportionata ſil̓ recipiūt multitudinē vel vnitateꝫvnūqd̓qꝫ ex ſua cā: ſi igitur eē vnius depēdeat abaltero: vnitas vel multiplicatio eius etiam ex illodependet aliqͥn ex alia cā ītrinſeca: formā igitur ⁊materiā ſꝑ oportet eē ad inuicē ꝓportionata ⁊ qͣinaturalit coaptata: quia proprius actus in ꝓpriamateria fit: vnde ſꝑ oportet ꝙ materia ⁊ forma ꝯͣſequantur ſe inuicem in multitudine ⁊ vnitate: ſiigitur eē forme d̓pendet a materia: multiplicatioipſius a materia dependet: ⁊ ſi inter vnitas: ſi aūtnō erit quidem nccͣiū multiplicari formā ſecūdūmultiplicationē materie .i. ſil̓ cum materia: ⁊ proportionē ipſiꝰ: nō aūt ita ꝙ dependeat vnitas velmultitudo ipſius forme a materia: on̄ſum eſt aūtquod anima humana eſt for̄a ſecundum ſuuꝫ eēa materia non dependēs: vnde ſequitur ꝙ multiplicantur quidē anime ſecundum ꝙ multiplicant̉corpora non tn̄ multiplicatio corpoꝝ erit cā multiplicatōis aīaꝝ: ⁊ ideo non oportet ꝙ deſtructisi 4