Druckschrift 
De veritate catolice fidei c[ontra] errores gentiliu[m]
Einzelbild herunterladen
 

Secūdus.

Rōnes probanteſ animā humanā corrūpi corCAAC.rupto corpore.Idetur autē quibuſdā rōnibus poſſe ꝓbari aīas humanas n̄ poſſe remanere poſt corpꝰ.Si .n. aīe hūane multiplicant̉ ẜm multiplicatiōeꝫcorpoꝝ vt ſupra oſtenſū eſt: deſtructis ergo corꝑbus nō pn̄t aīe in ſua multitudine remanere: vn̄oportet alterū duoꝝ ſeqͥ: aut ꝙ totaliter aīa hūana eſſe deſinat: aut ꝙ remaneat vna tm̄: qd̓ videt̉eſſe ẜm opinionē eorum qͥ ponunt incorruptibileſolum id quod ē vnū in oībus homībus ſiue hocſit intellectus agens tantum vt Alexander dicit:ſiue cum agente etiam poſſibilis vt dicit Auerrois. Amp. rō formalis eſt cauſa diuerſitatis ẜmſpeciē. ſed ſi remanent multe aīe poſt corpoꝝ corruptionē: oꝫ eas eſſe diuerſas: ſicut enī idē ē qd̓ eſtvnū ſecundū ſubſtantiā: ita diuerſa ſunt que ſūtmulta ſecūdū ſubſtantiā: nō pōt aūt eē in aīabusremanentibus poſt corpus diuerſitas niſi formal̓non enī ſunt cōpoſite ex maͣ ⁊ forma vt ſupra probatuꝫ eſt de oī ſubſtātia intellectuali: relinquiturigitur ꝙ ſūt diuerſe ſecūdū ſpēm: nō aūt ꝑ corruptionem corporis mutant̉ aīe ad al ā ſpēm: qꝛ ōnqd̓ mutat̉ de ſpē in ſpēm corrūpit̉: relinquit̉ gͦ ꝙanteꝙͣ eſſent a corporibus ſeꝑate erant ſecunduꝫſpectem diuerſe: cōpoſita aūt ſortiunt̉ ſpēm ſecundū formā: ergo ⁊ indiuidua hominū erat ſecūdūſpēm diuerſa qd̓ ē īcōueniens. gͦ impoſſibile videt̉ꝙ aīe humane multe remaneant poſt corꝑa. Adhec videt̉ oīo eē īpoſſibile ẜm ponētes eternitatēmundi: ponere ꝙ aīe hūane ī ſua multitudine remaneat poſt mortē corporis: ſi enī mūdus eſt abeterno: motus fuit ab eterno: ergo ⁊ generatio eſteterna ſꝫ ſi generatio eſt eterna: īfiniti hoīes mortui ſunt ante nos: ſi ergo aīe mortuoꝝ remanentpoſt mortem in ſua multitudine: oꝫ dicere aīas infinitas eſſe nunc in actu hominū pͥus mortuoruꝫhoc autē eſt impoſſibile: nā infinitū actu non pōteſſe in natura: relinquitur igit̉ ſi mundus eſt eternus ꝙ aīe nō remaneāt multe poſt mortē. Iteꝫqd̓ aduenit alicui ⁊ diſcedit ab eo preter ſui corruptioneꝫ aduenit ei accidētaliter: hec enī eſt diffinitio accidentis: ſi ergo aīa hūana nō corru̓pitur cōbore abſcedente ſequetur ꝙ aīa hūana accidentaliter corpori vniat̉: gͦ homo eſt ens per accidens qͥeſt cōpoſitus ex anima ⁊ corpore: ⁊ ſequet̉ vlteriꝙ non ſit aliqua ſpecies humana: nō enim ex hisque cōiunguntur per accidens fit ſpecies vna: nāhomo albus non eſt aliqua ſpecies. Amp̄. impoſſibile eſt aliquam ſubſtantiam eſſe cuius nonſit aliqua operatio: ſꝫ omnis operatio anime finit̉cum corpore quod quidem patet per inductioneꝫ

naꝫ virtutes anime nutritiue operantur per qualitates corporeas ⁊ per inſtrumentum corporeum⁊ in ipſum corpus quod perficitur per animamquod nutritur ⁊ auget̉ ⁊ ex quo deciditur ſemenad generationem: operationes etiam omnes potentiarum que pertinent ad animam ſenſitiuamcomplentur per organa corporalia: ⁊ quedaꝫ earum complentur cum aliqua tranſmutatiōe corporali: ſic̄ que dicuntur anime paſſiones vt amorgaudium ⁊ huiuſmodi intelligere aūt etſi non ſitaliquod organū corporale exercita tamē obiectaeius ſunt fantaſmata que ita ſe habent ad ipſamvt colores ad viſum: vnde ſicut viſus nō poteſt videre ſine coloribus: ita aīa intellectiua nō pōt ītelligere ſine fantaſmatibus: indiget etiam aīa ad intelligendum virtutibus preparantibus fantaſmata ad hoc ꝙ fiant intelligibilia actu .ſ. virtute cogitatiua ⁊ memoratiua de quibus conſtat ꝙ cū ſintactus quorundam organorum corꝑis per que oꝑantur ꝙ nō poſſunt remanere poſt corpus. vnde⁊ Arꝭ dicit ꝙ nequaꝙͣ ſine fantaſmate intelligitaīa: ⁊ ꝙ nihil intelligit ſine ītellectu paſſiuo queꝫvocat v̓tuteꝫ cogitatiuā que eſt corruptibilis ⁊ ꝓpter hoc dicit in primo de aīa ꝙ intelligere hoīscorrumpitur quodaꝫ īterrius corrupto .ſ. fantaſmate vel paſſiuo intellectu: ⁊ in. iij. de aīa dr̄ qd̓non remīſcimur poſt mortē eoꝝ q̄ ſciuimꝰ in vitaſic igitur pꝫ ꝙ nulla oꝑatio aīe pōt remanere poſtmortem: neqꝫ igit̉ ſubſtātia eius manet: cum nulla ſubſtātia poſſit eē abſqꝫ operatione. Improbatio p̄dictaꝝ rōnum. LXXXI.As at rōnes quiafalſum cōcludūt vt ex premiſſis on̄ſūꝘ eſt: temptanduꝫ ē ſoluere: ac pͥmo ſciēdum eſt quecūqꝫ oportet eſſe īuicem coaptata etꝓportionata ſil̓ recipiūt multitudinē vel vnitateꝫvnūqd̓qꝫ ex ſua cā: ſi igitur eē vnius depēdeat abaltero: vnitas vel multiplicatio eius etiam ex illodependet aliqͥn ex alia cā ītrinſeca: formā igitur ⁊materiā ſꝑ oportet eē ad inuicē ꝓportionata ⁊ qͣinaturalit coaptata: quia proprius actus in ꝓpriamateria fit: vnde ſꝑ oportet ꝙ materia ⁊ forma ꝯͣſequantur ſe inuicem in multitudine ⁊ vnitate: ſiigitur eē forme d̓pendet a materia: multiplicatioipſius a materia dependet: ⁊ ſi inter vnitas: ſi aūtnō erit quidem nccͣiū multiplicari formā ſecūdūmultiplicationē materie .i. ſil̓ cum materia: ⁊ proportionē ipſiꝰ: nō aūt ita ꝙ dependeat vnitas velmultitudo ipſius forme a materia: on̄ſum eſt aūtquod anima humana eſt for̄a ſecundum ſuuꝫ eēa materia non dependēs: vnde ſequitur ꝙ multiplicantur quidē anime ſecundum ꝙ multiplicant̉corpora non tn̄ multiplicatio corpoꝝ erit cā multiplicatōis aīaꝝ: ⁊ ideo non oportet ꝙ deſtructisi 4