MateriaSecunda

¶ Ad decimū dd̓m. ꝙ in voluptatibꝰ eſt melius fieriqꝫ factū eſſe. vt per melius intelligatur operatio bonihoneſti. qd̓ pertinet ad virtutem. ſed boni delectabilisqd̓ ꝑtinet ad voluptatem. voluptas eſt in fieri. quorum aūt eſſe in fieri quādo facta ſunt nō ſunt. vn̄ bonū voluptatis magis ꝯſiſtit in fieri qͣꝫ in factum eſſeli ¶ Ad. xi. dd̓m. ꝙ nō qd̓cūqꝫ mediū ꝯpetit virtuti. ſꝫmediū rōnis qd̓ quidem mediū nō ꝯtingit inuenirein vicijs que nō ſunt ẜm ꝓpriam rōnem. ⁊ ideo nōoportet ꝙ in vicijs ſit virtus. ¶ Ad. xij. dd̓m. ꝙ iuſticia attingit mediuꝫ in rebꝰ exterioribꝰ in quibꝰ ſi hōplus ſibi accipiat ex inordinatōe volūtatis eſt. vn̄ ⁊vicioſum eſt. ſed ꝙ de rebꝰ ſuis aliquid ab eo auferat̉hoc propter bonitatem eius eſt. vnde inordinatōemvicioſaꝫ in ipſo nō importat. ſed paſſiones anime circa quas ſunt alie virtutes in nobis ſtꝭ. vnde ⁊ earumſuꝑſiuitas ⁊ diminutio non in vnū viciū cadit. ⁊ iōalie virtutes morales ſunt inter duo vicia. nō autemiuſticia que mediū in propria materia tenet. qd̓ per ſehꝫ pertinet ad virtutem. ¶ Ad. xiij. dd̓m. ꝙ mediū virtutis eſt mediuꝫ rōnis. ⁊ nō medium rei. ⁊ ideo nonoportꝫ ꝙ equaliter diſtet ab vtroqꝫ extremo. ſed ẜmꝙ rō habꝫ. vnde in quibꝰ bonuꝫ rōnis p̄cipue ꝯſiſtitin refrenādo paſſionē virtus propinquior eſt diminuto qͣꝫ ſuperfluo. ſicut pꝫ in temperātia ⁊ māſuetudine. in quibꝰ aūt rōnis bonuꝫ eſt inducere ad illudad qd̓ paſſio impellit virtꝰ ſimilior eſt ſuꝑfluo. vt pꝫin fortitudine. ¶ Ad. xiiij. dd̓. ꝙ ſicut d̓t ph̓s. v. phymediū eſt in quod ꝯtinue mutans primū mutat qͣꝫin qd̓ mutat vltimū. vnde ſolum in motu ꝯtinuo requirit̉ ꝙ de extremo in extremū nō tranſeat̉ niſi ꝑ medium. motus autē qui eſt de vicio in viciū nō eſt motus continuus. ſicut nec motus volūtatis aut intellectus ẜm ꝙ fert̉ in diuerſa. vnde nō oportꝫ ꝙ de vicio in viciū tranſeat̉ per virtutem. ¶ Ad. xv. dd̓m. ꝙvirtus ⁊ ſi ſit mediū qͣꝫtum ad materiā in qua medium inuenit. tn̄ ẜm formaꝫ ſuā prout eſt collocata ingenere boni eſt extremū. vt ph̓s dicit in ſecūdo ethi.¶ Ad. xvi. dd̓m. ꝙ licꝫ mediū in quo cōſiſtit virtusſit quodāmodo indiuiſibile. tamen virtus intendi ⁊remitti poteſt ẜm ꝙ homo magis ⁊ minus diſponit̉ad attingendū indiuiſibile. ſicut ⁊ arcus magis velminus extendit̉ ad percutiendū ſignū indiuiſibile¶ Ad. xvij. dd̓m. ꝙ mediū virtutis nō eſt mediū reiſed rōnis. vt dictū eſt. ⁊ hoc quidem mediū ꝯſiſtit inproportione ſiue cōmenſuratōe rerum ⁊ paſſionumad hominē. que quidē ꝯmenſuratio diuerſificat̉ ẜmdiuerſos homines. qꝛ aliquid eſt multuꝫ vni qd̓ eſtparum alteri. ⁊ ideo nō eodem modo ſumit̉ virtuoſum in om̄ibꝰ hominibꝰ. ¶ Ad. xviij. dd̓m. ꝙ cū medium virtutis ſit mediū rōnis. accipienda eſt indiuiſibilitas huius medij ẜm rōnem. accipit̉ aūt indiuiſibile ẜm rōnem id qd̓ imperceptibilem diſtantiamhabꝫ. ⁊ q̄ errorē facere nō poteſt. ſicut totū corpꝰ terre accipit̉ loco pūcti indiuiſibilis ꝑ ꝯparatōnem ad

totum celum. ⁊ ideo mediū virtutis aliquam latitudinem habet ¶ Qd̓ vero in ꝯtrariuꝫ obijcit̉ ꝯcedendum eſt qͣꝫtum ad virtutem moralē ⁊ intellectualeꝫſed nō qͣꝫtum ad theologicā. accidit em̄ fidei ꝙ ſit inmedio duarū hereſum. ⁊ nō eſt ꝑ ſe inqͣꝫtū eſt virtus.Et ſimiliter dd̓m eſt de ſpe ꝙ ē inter duo extrema nōẜm ꝙ ꝯparat̉ ad ſuū obiectum. ſed ẜm diſpoſitiōemſb̓iecti ad ſperandū ſupremaMateriā. ij. de cyaritate. Et circa hāc querūtur tredecim. Primo vtrū charitas ſit aliquid creatū in aīa. vel ſit ipſe ſpūſſanctusSecūdo vtrū ſit virtus. Tercio vtrū ſit forma virtutum. Quarto vtrū ſit vna virtus. Quinto vtruꝫſit ſpecialis virtus. Sexto vtrū poſſit eſſe cū peccato.Septimo vtrū eius obiectū ſit rōnalis natura. Octauo vtrū diligere inimicos ſit de perfectione cōſilij.Nono vtrū ordo aliquis diligendoꝝ ſit in charitate. Decimo vtrū poſſit eſſe charitas perfecta in hac vita. Undecimo vtrū om̄es teneantur ad ꝑfectā charitatem. Duodecimo vtrū charitas ſemel habita poſſit amitti. Tredecimo vtrū ꝑ vnū actuꝫ peccati mortalis charitas amittaturUeſtio ē oēcharitate. Et querit̉ primo vtrū charitas ſit aliquid creatuꝫ in anima.vel ſit ipſe ſpūſſanctus.¶ Et videtur ꝙ charitas non ſit aliquid creatum in aīa. Dicit Augꝰ.ſicut aīa eſt vita corpoMSris. ita deus eſt vita anīeſed aīa eſt vita corporis ſine medio. ergo ⁊ deus eſt vita anime ſine medio. cū autē vita anime ſit ex hoc ꝙeſt in charitate. quia qui nō diligit manet in morte.vt dicit̉ pͥma Ioh̓is. ij. ergo homo nō eſt in charitateper aliquod qd̓ ſit mediū inter deum ⁊ homineꝫ. ſedper ipſum deum. charitas ergo non eſt aliquid creatum in anima. ſed eſt ipſe deus. ¶ Sed dicebat. ꝙ ſimilitudo illa intenditur qͣꝫtum ad hoc ꝙ anima eſtvita corporis hominis vt motor. non qͣꝫtum ad idqd̓ eſt vita corporis vt forma. ¶ Sed ꝯtra. quanto ⁊aliquod agens eſt virtuoſius tanto minorem diſpoſitionem requirit in patiente. ignis em̄ magnus ſufficiens eſt etiā ligna minus deficcata comburere. ſeddeus eſt agens infinite virtutis. ergo ſi eſt vita anime ſicut mouens ipſam ad diligendum. videtur ꝙnon requiratur aliqua diſpoſitio creata ex parte ipſius anime. ¶ Pͣ. Inter ea que ſunt ideꝫ non cadit medium. ſed anima diligens deum eſt idem cum deo. qꝛ

Ad 14

Ad 17

Ad 12Idē 2ª 2º¶ 58. a. io.

Ad 16.

Ad 18

Ad i3

Ad i5

Ad io

Solonesinſtātiaꝝ