de AnimaQueſtio xxj

¶ Et iō oꝑtet dicere ꝙ ab ip̄o corꝑali igne patit̉ aīa. ſeꝑata Sꝫ quo patiat videt̉ difficile aſſignare Quidam em̄ dixerunt ꝙ aīa ſeꝑata patit̉ igne hoc ip̄o qd̓videt qd̓ tangit. Quod tangit Grego. in. iiij. dyal̓.dicens. Ignem nāqꝫ eoip̄o patit̉ aīa quo videt. ſedcū videre ſit ꝑfectio videntis. oīs viſio eſt delectabil̓inquantū hmōi. vnde nihil inquantū eſt viſum ē afflictiuū. ſed inquantū apphendit̉ vt nociuū. Et ideoalij dixerunt. ꝙ aīa videns illum ignē ⁊ app̄hendēsvt nociuū ſibi ex hoc affligitur. Quod tagit Greg.in. iiij. dyalo. dicens. ꝙ aīa cōcremari ſe ꝯſpicit cumcremat̉. Sed tunc ꝯſiderandū reſtat. vtꝝ ignis ẜmrei veritate ſit nociuus aīe vel no. Et ſi qͥdem non ſitaīe nociuus ẜm rei veritatē. ſeq̄tur ꝙ aīa decipiat̉ inſua exiſtimatōe qua apprehendit ip̄m vt nociuumEt hoc videt̉ inopinabile p̄cipue qͣꝫtuꝫ ad demonesqͥ acumine intellectꝰ vigent in reꝝ naturis cognoſcēdis. Oportꝫ ergo dicere ꝙ ẜm rei veritatē ille igniscorporeus aīe ſit nociuus. Un̄ Grego. in. iiij. dyalo.cōcludit dicens. Colligere ex dictis euangelicis poſſumus ꝙ incendiū aīa nō ſolū videndo ſed experiendo patiat̉. ¶ Ad inueſtigandū ergo quō ignis corporeus aīe vel demoni nociuus eſſe poſſit Cōſiderādū eſt ꝙ nocumentū alicui nō infert̉ ẜm ꝙ recipit idquo ꝑficitur. ſed ẜm ꝙ a ſuo ꝯtrario impeditur. Un̄paſſio aīe ab igne nō eſt ẜm receptōem tm̄. ſicut patitur intellectus ab intelligibili ⁊ ſenſus a ſenſibili. ſedẜm ꝙ aliquid patit̉ ab altero per viam ꝯtrarietatis ⁊obſtaculi. Hoc aūt ꝯtingit dupl̓r. Impedit̉ em̄ aliqͥd. vno mō a ſuo ꝯtrario qͣꝫtum ad eſſe ſuū qd̓ habet ex aliqua forma inherente. ⁊ ſic patit̉ aliqͥd a ſuoꝯtrario ꝑ alteratōem et corruptōem. ſicut lignuꝫ abigne ꝯburit̉. Alio mō aliqͥd impedit̉ ab aliquo obſtante vel ꝯtrariante qͣꝫtū ad ſua inclinatōnem. ſicutnaturalis inclinatio lapidis eſt vt ferat̉ deorſum Impedit̉ aūt ab aliqͦ obſtante ⁊ vim inferente. vt ꝑ violentiā qͥeſcat vel ꝑ violentiā moueat̉ Neuter at modus paſſionis penalis ē in re cognitōe carente. Naꝫvbi nō p̄t eē dolor ⁊ triſticia nō cōpetit rō afflictōniset pene Sꝫ in habēte cognitōem ex vtroqꝫ mō paſſionis ꝯſequit̉ afflictio ⁊ pena. ſed diuerſimode. Nā talis paſſio q̄ ē ẜm alteratōem a ꝯtrario infert afflictionem ⁊ pena ẜm ſenſibilē dolorē. Sicut cū ſenſibile excellens corrūpit armoniā ſenſus. ⁊ iō excellentie ſenſibiliū ⁊ maxime tāgibiliū dolorē ſenſibilem inferūt.cōtꝑatōes aūt eoꝝ delectāt ꝓpter ꝯuenientiā ad ſenſum. Sꝫ ſcd̓a paſſio nō īfert penā ẜm dolorē ſenſibilem. ſꝫ ẜm interiore triſticia q̄ orit̉ in hoīe vel in aīaliex hͦ ꝙ aliqͥd īteriori aliqͣ vi app̄hendit̉ vt repugnāsvolūtati vel cuicunqꝫ appetitui. vn̄ ea q̄ ſunt ꝯͣrīa voluntati ⁊ appetitui affligūt ⁊ magis interdū qͣꝫ ea q̄ſunt doloroſa ẜm ſenſum. Preeligit etem̄ aliqͥs ꝟberari. ⁊ grauit̉ ẜm ſenſum affligi qꝫ vitupia ſuſtinerevel aliqͣ hmōi q̄ volūtati repugnat. Scd̓m gͦ pͥmuꝫmodū paſſionis aīa nō p̄t pati penā ab igne corꝑeo.

nō em̄ poſſibile ē ꝙ ab eo alteret̉ ⁊ corrūpat̉. ⁊ iō nōeo mō ab igne affligit̉. vt ex eo dolorē ſenſibilē patiat̉Poteſt āt pati aīa ab igne corꝑeo ſcd̓o mō paſſiōisinqͣꝫtū ꝑ hmōi ignē īpedit̉ a ſua inclinatōe vel volūtate. Qd̓ ſic pꝫ. Aīa em̄ ⁊ q̄libet incorꝑalis ſub̓a inqͣꝫtum eſt de ſui natura nō ē obligata alicui loco. ſedtrāſcēdit totū ordinē corꝑaliū. ꝙ gͦ alliget̉ alicui ⁊ determinet̉ ad aliquē locū ꝑ quādam neceſſitatē ē ꝯtraeius naturā ⁊ ꝯriū appetitui naturali. Et hͦ dico niſiinqͣꝫtū ꝯiungit̉ corꝑi cuiꝰ ē forma naturalis in qͦ aliquā ꝑfectōem ꝯſequit̉. ꝙ āt aliqͣ ſpūalis ſub̓a alicuicorꝑi obliget̉ nō ē ex ꝟtute corꝑis potētis ſub̓am incorporeā detinere. ſꝫ ex v̓tute alicuiꝰ ſuꝑioris ſub̓e alligatis ſpūalē ſub̓am corruptibili corꝑi. ſic̄ etiā ꝑ artes magicas ꝑmiſſione diuina ꝟtute ſuꝑioꝝ demonū aliqͥ ſpūs rebꝰ aliqͥbꝰ alligant̉ vel anulis vel imaginibꝰ vel hmōi rebꝰ. Et ꝑ hūc modū aīe ⁊ demonesalligant̉ ꝟtute diuina in ſui penā corporeo igni. Un̄Aug. d̓t. xxi. de ci. dei. c. x. cur nō dicamꝰ qͣꝫuis miristn̄ veris modis etiā ſpūs incorꝑeos eē. ⁊ pena corꝑalis ignis affligi. ſi ſpūs hoīm etiā ip̄i ꝓfecto īcorꝑeiet nūc potuerint includi corꝑalibꝰ mebris. ⁊ tūc potuerunt corpoꝝ ſuoꝝ vinculis inſolubil̓r alligari. adherebūt gͦ demones lꝫ incorꝑei corꝑalibꝰ ignibꝰ cruciandi recipientes ex ignibꝰ penā nō dātes ignibꝰ vitam. Et ſic veꝝ ē ꝙ ignis ille inqͣꝫtū ꝟ̓tute diuina detinet aīam alligatā agit in aīam vt inſtrumētū diuineiuſticie. ⁊ inqͣꝫtū aīa app̄hendit illū ignem. vt ſic ſibinociuū īteriori triſticia affligit̉. q̄ qͥde maxima ē cumꝯſiderat ſe infimis rebꝰ ſubdi q̄ nata fuit deo ꝑ fruitionē vniri. Maxima gͦ afflictio dānatoꝝ erit ex eoꝙ a deo ſeꝑabunt̉. ſcd̓a ꝟo ex eo ꝙ rebꝰ corꝑalibꝰ ſubdunt̉. ⁊ in infimo ⁊ abiectiſſimo loco. Et ꝑ hͦ ptꝫ ſolutio ad. vij. q̄ pͥmo obijciunt̉. Nō em̄ dicimꝰ ꝙ aīapatit̉ ab igne corꝑeo vel recipiēdo tm̄ vel ẜm alterationē a ꝯͣrio. ꝓut p̄dicte obiectōes ꝓcedūt ¶ Ad. viijdd̓ꝫ. ꝙ īſtrumentū nō agit ꝟtute ſua ſꝫ v̓tute pͥncipalis agētis. ⁊ iō cū ignis agat in aīam vt inſtrumētuꝫdiuine iuſticie. nō ē attēdenda dignitas ignis ſꝫ diuine iuſticie. ¶ Ad. ix. dd̓ꝫ. ꝙ corꝑa ſunt ꝯuenientiainſtrumēta ad puniendū danatos. Conueniens em̄ē vt qͥ ſuo ſuꝑiori .ſ. deo ſubdi noluerūt rebꝰ inferioribus ſubdant̉ ꝑ penam. ¶ Ad. x. dd̓m. ꝙ deus ⁊ ſi nōfaciat ꝯtra naturaꝫ oꝑatur tn̄ ſupra naturā dū facitqd̓ natura nō p̄t. ¶ Ad. xi. dd̓m. ꝙ eſſe impaſſibile are corꝑali ꝑ modū alteratōis anime cōpetit ẜm rōeꝫſue eſſentie. hoc aūt mō n̄ patit̉ diuina virtute. ſed ſicut dictū ē. ¶ Ad. xij. dd̓m. ꝙ ignis nō hꝫ potētiamagendi in aīam vt ꝟtute ꝓpria agat. ſicut ea q̄ naturaliter agūt. ſꝫ inſtrumētal̓r tm̄. ⁊ iō nō ſequit̉ ꝙ īmutetur a ſua natura. ¶ Ad. xiij. dd̓m. ꝙ neutro iſtorimodoꝝ aīa ab igne corꝑeo patit̉. ſꝫ ſic̄ dictū ē. ¶ Adxiiij. dd̓ꝫ. ꝙ ignis corꝑeus ⁊ ſi nō calefaciat aīam. hꝫtn̄ aliā oꝑatōem vel habitudinē ad aīam qͣꝫ corporanata ſunt habere ad ſpm̄. vt ſcꝫ eis aliqualiter vniant̉

Opi. 3. .ſ.Id̓ 4. ſcpͥ dd. 44 q. 3.ar. 3. Etde ꝟi. ma26. q. i.

De qͣlita.paſ. aīe.

Ad i3Ad 14

Ad 8

Ad io

Ad ij

Ad 12