Materiavnica
¶ Pͣ. pon̄a ē mediū inter ſub̓am ⁊ oꝑatōnem. ſꝫ oꝑatio differt a ſub̓a aīe. gͦ ſub̓a differt ab vtroqꝫ. alioqnnō eēt mediū ſi eēt idē cū extremo. ¶ Pͣ. agēs pͥncipale ⁊ īſtrumētale nō ſtꝭ vnū. ſꝫ pon̄e aīe ꝯꝑant̉ ad eentiā eiꝰ vt agēs īſtrumētale ad pͥncipale. Dicit em̄ Anſel. in li. de ꝯcordia p̄ſcīe ⁊ li. arbi. ꝙ volūtas q̄ ē ponaaīe ē ſicut inſtr̄m. gͦ aīa nō ē ſue pone. ¶ Pͣ. ph̓s d̓t inca. de me. ⁊ re. ꝙ memoria ē paſſio aut habitꝰ ſenſitiui aut phātaſtici. paſſio āt ⁊ habitꝰ ē accn̄s. gͦ memoria ē accidēs. ⁊ eadē rōne alie potentie anime¶ Rn̄. dd̓m. ꝙ qͥdā poſuerūt potētias aīe non eſſealiud qͣꝫ eiꝰ ip̄am eēntiā. ita ꝙ vna ⁊ eadeꝫ eēntia aīeẜm ꝙ ē pͥncipiū ſenſitiue oꝑatōis d̓r ſenſus. ẜm ꝟo ꝙeſt intellectual̓ oꝑatōis pͥncipiū d̓r intellectꝰ. ⁊ ſic dealijs. Et ad hͦ p̄cipue vidēt̉ moti fuiſſe. vt Auicē. d̓t.ꝓpter ſimplicitatē aīe qͣſi nō ꝯpateret̉ tātā diuerſitate qͣꝫta apparet in potētijs aīe. ¶ Sꝫ hec poſitio eſtoīno īpoſſibil̓. Primo ꝗͥdē̄. qꝛ īpoſſibile ē ꝙ alicuiꝰſub̓e create ſua eēntia ſit ſua pona oꝑatiua. Manifeſtū ē em̄ ꝙ diuerſi actꝰ diuerſoꝝ ſunt. Semꝑ etem̄actꝰ ꝓportionat̉ ei cuiꝰ ē actus. ſicut āt ip̄m eē ē actualitas q̄dā eēntie. ita oꝑari ē actualitas oꝑatiue poneſiue ꝟtutis. ẜm em̄ hec vtrūqꝫ eoꝝ ē in actu. eēntia qͥdē ẜm eē. pon̄a ꝟo ẜm oꝑari. vn̄ cū in nulla creatura ſuū oꝑari ſit ſuū eē. ſꝫ hͦ ſit ꝓprium ſoliꝰ dei. ſeqͥt̉ qͥnullius creature oꝑatiua pona ſit eiꝰ eēntia. Sꝫ ſolius dei ꝓpriū ē vt ſua eēntia ſit ſua pon̄a. Scd̓o impoſſibile apparet hͦ ſpēali rōe in aīa ꝓpter tria. Primo qͥdē. qꝛ eēntia vna ē. ī potētijs āt oꝫ ponere multitudinē ꝓpter diuerſitate actuū ⁊ obiectoꝝ. Oꝑtetem̄ potētias ẜm actꝰ diuerſificari. cū pon̄a ad actu dicatur. Scd̓o idē apparet ex potētiaꝝ drn̄a. qͣꝝ q̄daꝫſunt qͣrūdā ꝑtiū corꝑis actus. vt oēs pone ſenſitiueet nutritiue ꝑtis. Quedā ꝟo pone nō ſunt actus alicuius ꝑtis corꝑis vt intellectꝰ ⁊ volūtas. qd̓ nō poſſet eē ſi pon̄e aīe nō eſſent aliud qͣꝫ eius eēntia. nō em̄p̄t dici ꝙ vnū et idē poſſet eē actus corꝑis ⁊ ſeꝑatumniſi ẜm diuerſa. Tertio apparet idē ex ordine potentiaꝝ aīe ⁊ habitudine eaꝝ adinuicem. Inuenit̉ em̄ q̄vna aliā mouet. ſicut rō iraſcibilē ⁊ ꝯcupiſcibileꝫ etintellectus volūtatē qd̓ eē nō poſſet ſi oēs pone eēntipſa aīe eſſentia. qꝛ idē ẜm ide nō mouet ſeip̄m. vt ꝓbat ph̓s. Relinqͥtur gͦ ꝙ pon̄e aīe non ſunt ip̄a eiuseſſentia. ¶ Qd̓ qͥdā ꝯcedētes dicūt ꝙ nec inſunt aīevt accidēs. ſꝫ ſunt eiꝰ ꝓprietates eſſentiales ſeu naturales. Que qͥdē opinio vno mō ītellecta p̄t ſuſtineri.alio vero mō ē īpoſſibilis. ¶ Ad cuiꝰ euidētiā ſciendū ē. ꝙ accidēs a ph̓o dupl̓r accipit̉. vno mō ẜm ꝙcōdiuidit̉ ſub̓e. ⁊ ꝯtinet ſub ſe nouē reꝝ gn̄a. Sic ataccipiēdo accidēs poſitio ē īpoſſibilis. Nō em̄ īterſubſtātiā ⁊ accn̄s p̄t eſſe aliqͥd mediū cū ſubſtātia etaccn̄s diuidāt ens ꝑ affirmatōem et negatōem. cū ꝓpriū ſubſtātie ſit nō eſſe in ſubiecto. accidētis ꝟo ſitin ſubiecto eē. vn̄ ſi pon̄e aīe nō ſunt ip̄a eſſentia aīe.et manifeſtū ē ꝙ nō ſunt alie ſubſtantie. ſeqͥtur ꝙ ſint
accidētia in aliquo nouē geneꝝ ꝯtenta. Sunt em̄ inſcd̓a ſpecie qͣlitatis q̄ d̓r pona vel īpotētia naturalis.Alio mō accipit̉ accides ẜm ꝙ ponit̉ ab Areſto. vnūde qͣttuor p̄dicatis in pͥmo top. ⁊ ẜm ꝙ a Porphirioponit̉ vnū qͥnqꝫ vl̓iuꝫ. Sic em̄ accn̄s nō ſignat idēqd̓ eſt cōe nouē generibꝰ. ſꝫ habitudinē accidētalemp̄dicati ad ſubiectū. vel cōis ad ea q̄ ſub cōi cōtinent̉Si em̄ hec eēt eadē acceptio cū pͥma cū accn̄s ſic acceptū diuidat̉ ꝯͣ genꝰ ⁊ ſpēm. ſeq̄ret̉ ꝙ nihil qd̓ ſit innouē generibꝰ poſſit dici vel genꝰ vel ſpēs. qd̓ pꝫ eſſefalſuꝫ. cū color ſit genꝰ albedinis ⁊ numerus binarij.Sic gͦ accipiēdo accidēs ē aliqͥd mediū īter ſub̓am ⁊accn̄s .i. inter ſubſtātiale p̄dicatū ⁊ accidētale. ⁊ hͦ eſtꝓpriū. Qd̓ qͥdē ꝯuenit cū ſub̓ali p̄dicato inqͣꝫtū cauſatur ex pͥncipijs eēntialibꝰ ſpēi. Et ideo ꝑ definitōnēſignante eēntia demōſtrat̉ ꝓpͥetas de ſubiecto. cū accidentali ꝟo p̄dicato ꝯuenit in hͦ ꝙ nec ē eēntia rei necꝑs eēntie. ſed aliqͥd p̄ter ip̄am. Differt āt ab accidētali p̄dicato. qꝛ accidetale p̄dicatu nō cauſat̉ ex pͥncipiis eēntialibꝰ ſpēi. ſꝫ accidit indiuiduo ſicut ꝓpriumſpc̄i. qn̄qꝫ tn̄ ſeꝑabil̓r. qn̄qꝫ inſeꝑabil̓r. Sic gͦ poneaīe ſunt mediū īter eēntiā aīe ⁊ accidēs qͣſi ꝓpͥetatesnaturales vel eēntiales .i. eēntiā aīe natural̓r ꝯn̄tes.¶ Ad pͥmū gͦ dd̓m. ꝙ qͥcqͥd dicat̉ de potētijs aīe. tn̄nullus vnqͣꝫ opinatꝰ ē niſi inſanꝰ ꝙ habitus ⁊ actusaīe ſint ipſa eius eēntia. Manifeſtū ē āt ꝙ noticia etamor de qͥbꝰ ibi Aug. loqͥt̉. nō noīant ponas ſꝫ actꝰaut habitꝰ. vn̄ nō intendit Aug. dicere ꝙ noticia etamor ſint ip̄a eſſentia aīe. ſed ꝙ inſint ei ſub̓aliter veleſſential̓r. ¶ Ad cuius intellectū ſciendū ē. ꝙ Aug.ibi loquit̉ de mēte ẜm ꝙ nouit ſe ⁊ amat ſe. Sic ergonoticia ⁊ amor p̄n̄t ꝯꝑari ad mentē aūt ſicut ad amātem ⁊ ꝯgnoſcentē. aut ſicut ad amatā ⁊ ꝯgnitaꝫ. Ethoc ſcd̓o mō loqͥtur hic Aug. Ea em̄ rōne d̓t noticiāet amorē ſub̓aliter vel eſſential̓r in mente vel in aīmaexiſtere. qꝛ mēs amat eēntiā vel ſub̓am nouit. vn̄ poſtea li. ix. ca. iiij. ſubdit. qūo āt illa tria nō ſtꝭ eiuſdemſub̓e non video cū mens ſe amat atqꝫ ip̄a ſe nouerit.¶ Ad. ij. dd̓m. ꝙ liber de ſpū ⁊ aīa eſt apocrifus. cumem̄ autor eius ignoret̉. ⁊ ſint ibi multa vel falſe velimpropͥe dicta. qꝛ ille qͥ libꝝ ꝯpoſuit nō intellexit dicta ſanctoꝝ a qͥbꝰ acciꝑe conatꝰ fuit. ſi tn̄ ſuſtineri debeat. ¶ Sciēdū eſt ꝙ triplex ē totū. qd̓dam eſt totuꝫvl̓e qd̓ ẜm ſuā totā eēntia ⁊ virtutē adeſt oībꝰ ſuis ꝑtibꝰ. Un̄ ꝓprie p̄dicat̉ deſuis ꝑtibꝰ. vt cū d̓r hō ē aīaſAliud vero ē totū integrale qd̓ nō ineſt alicui ſue ꝑti. neqꝫ ẜm totā eēntiā. neqꝫ ẜm totā ſuā ꝟ̓tutē. ⁊ ideonullo mō p̄dicat̉ de ꝑte. vt dicatur. paries eſt domus.Tertiū eſt totū potētiale qd̓ eſt mediū inter hec duoadeſt em̄ ſue ꝑti ẜm totā ſuā eēntiā. ſed nō ẜm totamſuam virtute. vnde medio modo ſe habet in p̄dicando. p̄dicatur em̄ qn̄qꝫ de ꝑtibꝰ ſed non ꝓprie. ⁊ hͦ modo qn̄qꝫ dicit̉ ꝙ aīa eſt ſue pone vel econuerſo. ¶ Adiij. dd̓m. ꝙ qꝛ forme ſubſtātiales ꝑ ſeip̄as ſunt ignote. ſed innoteſcunt nobis per accidentia propria. fre-
Accidēsdur̄. capli
Re ꝓbaºId̓ pͥª ꝑ. q7. ar. i. ⁊ lpͥº ſcpͥ. d. ī3. q. 4 a. 2
Opi. ⁊
42ºOpīo pͥª
Triplextotum.