Materiavnica
tium que ꝑtinent ad intellectuꝫ ⁊ volūtatem. ¶ Adſecūdū dd̓m. ꝙ duplex eſt limitatio forme. vna qͥdeꝫẜm ꝙ forma ſpēi limitat̉ ad indiuiduū. ⁊ talis limitatio forme eſt ꝑ materiā Alio mō ẜm ꝙ forma generis limitat̉ ad naturam ſpēi. ⁊ talis limitatio formenō ſit ꝑ materiā ſed ꝑ formā magis determinatā. a qͣſumitur dēntia. drn̄tia em̄ addita ſupra genus ꝯtrahit ip̄m ad ſpēm. ⁊ talis limitatio eſt in ſubſtantijsſpūalibꝰ ẜm ſcꝫ ꝙ ſunt forme determinataꝝ ſpecierū¶ Ad. iij. dd̓m. ꝙ mutabilitas nō inuenit̉ in ſubſtaꝫtijs ſpūalibꝰ ẜm earū eſſe. ſed ẜm intellectū ⁊ volūtatem. ſed talis mutabilitas nō eſt ex materia. ſed ex potentialitate intellectꝰ ⁊ volūtatis. ¶ Ad. iiij. dd̓m. onō eſt intētio Augu. dicere ꝙ ſit eadē nūero materiaviſibiliū ⁊ inuiſibiliū. cū ipſe dicat duplicē informitatē intelligi ꝑ celū ⁊ terraꝫ q̄ dicūtur pͥmo creata. vtꝑ celū intelligat̉ ſub̓a ſpūalis adhuc informis. ꝑ terram aūt materia rerū corꝑaliū q̄ in ſe ꝯſiderata informis eſt qͣſi om̄i ſpecie carens. Un̄ etiā d̓r inanis ⁊ vacua. vel inuiſibilis ⁊ incōpoſita ẜm aliā litterā. Celuꝫaūt nō deſcribit̉ inane ⁊ vacuū. ꝑ qd̓ manifeſte apparet ꝙ materia q̄ caret om̄i ſpecie nō eſt ꝑs ſubſtantieangelice. ſed informitas ſub̓e ſpūalis eſt ẜm ꝙ nōdūeſt ꝯuerſa ad v̓bū a qͦ illuminat̉ qd̓ ꝑtinet ad potētiā intelligibilē. ſic igit̉ materiā ꝯmunē viſibiliū ⁊ inuiſibiliū noīat vtrūqꝫ ꝓut eſt informe ſuo mō ¶ Adv. dd̓m. ꝙ ph̓us loqͥtur ibi non de cā agente. ſed de cāformali. illa em̄ q̄ ſunt ꝯpoſita ex materia ⁊ forma nōſtatim ſunt ens ⁊ vnū. ſed materia eſt ens in potentiaet fit ens in actu ꝑ aduentū forme. q̄ eſt ei cā eſſendi.ſed forma nō hꝫ eſſe ꝑ aliā formaꝫ. Un̄ ſi aliqͣ formaſubſiſtēs ſtatim eſt ens ⁊ vnū nec hꝫ cām formalemſui eſſe. hꝫ tn̄ cām influentē ei eſſe. nō aūt p̄t eſſe quinhabeat cam mouentē que reducat ip̄am de potētia inactū. ¶ Ad. vi. dd̓m. ꝙ licꝫ aīa ſit ꝑ ſe ſubſiſtens. nontn̄ ſequit̉ ꝙ ſit ꝯpoſita ex materia ⁊ forma. qꝛ ꝑ ſe ſubſiſtere p̄t ꝯuenire forme abſqꝫ materia. cuꝫ em̄ materia habeat eſſe ꝑ formā ⁊ nō ecōuerſo. nihil ꝓhibet aliquā formaꝫ ſine materia ſubſiſtere. licet materia ſineforma eſſe nō poſſꝫ. ¶ Ad. vij. dd̓m. ꝙ eſſe ſuſceptiuūꝯtrarioꝝ eſt ſub̓e in potētia aliqual̓r exiſtētis. ſiue ſitꝯpoſita ex materia ⁊ forma. ſiue ſit ſimplex. ſub̓a aūtſpūalis nō eſt ſubiectu ꝯtrarioꝝ niſi ꝑtinētiū ad voluntatē ⁊ intellectū ẜm q̄ eſt in potētia. vt pꝫ ex dictꝭ¶ Ad. viij. dd̓m. ꝙ nō eſt ideꝫ ꝯponi ex qd̓ eſt ⁊ ex ēeſt. ⁊ ex materia ⁊ forma. licet em̄ forma poſſet dici qͦaliqͥd eſt. tn̄ materia nō ꝓprie p̄t dici qd̓ eſt. cū nō ſitniſi in potētia. ſed qd̓ eſt. eſt id qd̓ ſubſiſtit in eſſe. qd̓qͥdem in ſubſtātijs corꝑeis eſt ipſum ꝯpoſitū ex materia ⁊ forma. in ſubſtātijs aūt incorporeis eſt ip̄a forma ſimplex. quo eſt aūt eſt ip̄m eſſe participatuꝫ. qꝛintantū vnūqd̓qꝫ eſt inqͣꝫtum ipſo eſſe participat. vn̄et Boe. ſic vtitur iſtis vocabulis in li. de ebdo. dicēsꝙ in alijs p̄ter pͥmū nō idē eſt quo eſt ⁊ qd̓ eſt. ¶ Adnonū dd̓ꝫ. ꝙ ſub aliquo ꝯmuni eſt aliqͥd dupliciter.
Uno mō ſicut indiuiduū ſub ſpecie. Alio mō ſicutſpēs ſub genere. quādocūqꝫ gͦ ſub vna ꝯmuni ſpecieſunt multa indiuidua. diſtinctio multoꝝ indiuiduorū eſt ꝑ materiā indiuidualē que eſt p̄ter naturā ſpecici. ⁊ hoc in rebꝰ creatis. quādo vero ſunt multe ſpecies ſub vno genere. nō oportꝫ ꝙ forme quibꝰ diſtinguūtur ſpēs adinuicē ſint aliud ẜm rem a forma cōmuni generis. Per vnā em̄ ⁊ eandem formā hoc indiuiduū collocat̉ in genere ſubſtātie ⁊ in genere corporis. ⁊ ſic vſqꝫ ad ſpēaliſſimā ſpēm. Si em̄ ẜm aliquā aliaꝫ formā hoc indiuiduū habeat ꝙ ſit ſub̓a. deneceſſitate oportꝫ ꝙ alie forme ſuꝑuenientes ẜm qͣscollocat̉ in inferioribꝰ generibꝰ ⁊ ſpēbꝰ ſint forme accidentales. Qd̓ ex hoc patꝫ. forma em̄ accidētalis aſubſtātiali differt. qꝛ forma ſub̓alis facit hoc aliqͥd.forma aūt accn̄talis aduenit rei iam hoc aliqͥd exiſtēti. Si igit̉ pͥma forma per quā collocat̉ in genere faciet indiuiduū eſſe hoc aliqͥd. om̄es alie forme aduenient indiuiduo ſubſiſtenti in actu. ⁊ ita erūt formeaccidentales. Seqͥtur etiā ꝙ per aduentū poſteriorūformarū quibꝰ collocat̉ aliqͥd in ſpecie ſpecialiſſimavel ſubalterna nō ſit generatio neqꝫ ꝑ ſubtractōnemcorruptio ſimpl̓r. ſed ẜm quid. Cum gͦ generatio ſittrāſmutatio ad eſſe rei. id ſimpl̓r generari d̓r qd̓ ſimpliciter fit ens de nō ente in actu. ſed de ente in potentia tm̄. ſi igit̉ aliqͥd fiat de p̄exiſtenti in actu. nō generabit̉ ſimpl̓r ens. ſed hoc ens. Et eadē rō eſt de corruptione. Eſt gͦ dd̓m ꝙ forme reruꝫ ſunt ordinate. ⁊ vnaaddit ſuꝑ alterā ꝑfectōnem vnā. et hoc patꝫ ꝑ ph̓mviij. metaph̓. qui d̓t̄ ꝙ definitōes ⁊ ſpēs rerū ſunt ſicut numeri in quibꝰ ſpēs multiplicatur ꝑ additiōeꝫvnitatis. cū etiā ꝑ hoc qd̓ ꝑ inductōem apparet gradatim ſpes rerum multiplicari ẜm ꝑfectu ⁊ imꝑfectum. Sic igit̉ ꝑ hoc excludit̉ poſitio Auicebron inlibro fontis vite. ꝙ materia prima que oīno ſine forma ꝯſiderat̉ pͥmo recipit formā ſubſtātie. qua qͥdemſuppoſita in aliqua ſui parte ſuꝑ formā ſubſtātie recipiat aliā forma per quam fit corpus. ⁊ ſic deincepsvſqꝫ ad vltimā ſpēm. ⁊ in illa parte in qua nō recipitformā corporeā eſt ſubſtātia incorporea. cuius materiā nō ſubiectā qͣꝫtitati aliqͥ nomināt materiā ſpūalēIpſam aūt materiā iam ꝑfectā ꝑ formā ſub̓e que eſtſubiectū quātitatis ⁊ alioꝝ accidentiū dicit eſſe clauem ad intelligendū ſub̓as corꝑeas. nō em̄ ex hoc cōtingit ꝙ aliqd̓ indiuiduū ſit corpꝰ inaīatuꝫ. ⁊ aliqd̓corpus aīatū ꝑ hoc ꝙ indiuiduū hꝫ forma aliquaꝫcui ſubſternat̉ forma ſub̓alis corꝑis. Sed qꝛ hoc indiuiduū aīatum habet formā ꝑfectiorē per quā habꝫnō ſolū ſubſiſtere ⁊ corpus eſſe. ſed etiā viuere. aliudaūt hꝫ ꝑ formā imꝑfectiorem ꝑ quā attingit ad vitāſed ſolum ad ſubſiſtere corporaliter. ¶ Ad. x. dd̓m. ꝙforma generis de cuiꝰ rōne eſt materia nō poteſt eē extra intellectū niſi in materia. vt forma plante aut metalli. ſed hoc genus ſubſtātia nō eſt tale de cuius rōne ſit materia. alioquin nō eſſet metaphyſicū ſed va-
Ad 9
Ad 17
Ad
Ad 4
Ad ⁊
Ad 8
Ad
Ad 3