e vniōe vbi incarnatiFouum xxv

9 ¶ Pͣ. Hec ꝓpō xp̄s eſt deꝰ ⁊ hō. ē ꝓpō plures. cū ſitde p̄dicato copulato. Sꝫ oīs talis ꝓpo p̄dicat pluragͦ xp̄s nō ē vnū tm̄ ſed plura. ¶ Pͣ. ẜm ph̓m in. viij.metaph̓. ex pluribꝰ qͦꝝ vnū nō ē in potētia ad alid̓ nōfit aliqͥd vnū. ſꝫ multa. vn̄ cū dico hō ē aīal bipes. predicat̉ de hoīe aliqͥd vnū. nō āt cū d̓r. ſortes ē albꝰ muſicus. Sꝫ humanitas ⁊ diuinitas nō ſe hꝫ vt potentia ⁊ actꝰ. gͦ cū d̓r xp̄s ē deus ⁊ hō nō p̄dicat̉ vnū ſedmulta. ⁊ ita xp̄s nō ē vnū ſꝫ duo. ¶ Pͣ. Suppoſitūd̓r id qd̓ ē ſubſiſtēs. Sꝫ alia rō ſubſiſtēdi ē filij hoīset filij dei. gͦ ē aliud ⁊ aliud ſuppoſitū. ⁊ ita xp̄s nō eſtvnū ſꝫ duo. ¶ Pͣ. Differētia ꝯducit ad pluralitateꝫSꝫ maxima dr̄na ē inter humanā naturā ⁊ diuināgͦ maxime xp̄s eſt duo ¶ Pͣ. Nihil vnū p̄t ꝑticipareincōpoſſibiles ꝓprietates. Sꝫ xp̄o ꝯueniūt incōpoſſibiles ꝓprietates. ſicut eē eternū ⁊ in tꝑe natu. infinitū ⁊ loco circūſcriptū. ⁊ alia hmōi. gͦ xp̄s nō ē vnū ſꝫduo. ¶ Pͣ. Chriſtꝰ ē hō. hō āt ē humanitas. qꝛ eēntiarei ē idē cū eo cuiꝰ ē eēntia. vt d̓r in. vij. metaph̓. ergoxp̄s ē ſua humanitas. ē etiā ſua diuinitas. cum gͦ humanitas n̄ ſit diuinitas. ſeqͥt̉ ꝙ xp̄s nō ſit vnū ſꝫ duo¶ Sꝫ ꝯͣ. xp̄s nō ē due perſone nec due hipoſtaſesnec duo ſuppoſita. vt ex ſupͣdictis pꝫ. nec due nature. qꝛ humana natura nō p̄dicat̉ de xp̄o. gͦ nō eſt duoxp̄s. ¶ Pͣ. ẜm Boetiū. vnūqd̓qꝫ iō ē. qꝛ vnū nūero ēSi gͦ xp̄s nō ē vnū. ſequit̉ ꝙ nō ē ens. ¶ Pͣ. Ea q̄ deſeinuice p̄dicant̉ nō ponūt in numeꝝ. Sꝫ hō ⁊ deusde ſe inuicē p̄dicant̉ in xp̄o. gͦ xp̄us nō ē duo ẜm ꝙ deꝰet hō. ¶ Pͣ. Maior ē vnio diuine ⁊ humane naturein xp̄o qͣꝫ vnio accn̄tis ⁊ ſubiecti. vt ſupra habitū ē.Sꝫ accūs ⁊ ſubiectū ſunt vnū nūero ẜm ph̓m. ergomulto magis xp̄s ē vnū ẜm ꝙ deꝰ ⁊ hō. ¶ Pͣ. Athanaſius d̓t de xp̄o. ꝙ lꝫ deus ſit ⁊ hō. nō duo tn̄ ſꝫ vnꝰeſt xp̄s. ¶ Pͣ. Qd̓ factū ē vnū eſt. ſicut qd̓ factū ē albū eſt albu. Sꝫ ẜm Hugonē in li. de ſacramētis. verbum dei ē factu vnū cū hoīe. gͦ xp̄s deꝰ ⁊ hō exn̄s eſtvnū. ¶ Pͣ. Unitas ē quā vnūqd̓qꝫ ē vnū. Sꝫ poſtvnitatē trinitatis maxima vnitas ē verbi incarnati.ro ergo xp̄s eſt maxime vnumi. p. q. ¶ Rndeo dd̓ꝫ. ꝙ maſculinū genus. qꝛ ē formatūir. pͦ. cōſueuit ad ꝑſonā referri. ⁊ iō manifeſtū ē ꝙ xp̄s nō⁊ ſcpͥ. ē duo maſculine ſꝫ vnus. qꝛ in xp̄o nō ſunt due ꝑſob. q. 2. ne ſꝫ vna. Quidā ꝟo ponētes in xp̄o vnā ꝑſonā poar i. ſuerunt in xp̄o duo ſuppoſita aut duas hipoſtaſes.vnā filij dei. aliā filij hoīs. vn̄ lꝫ nō dicerēt xp̄m eē duos maſculine ꝓpter vnitatē ꝑſone. dicebāt tn̄ ip̄m eēduo neutral̓r ꝓpter dualitate ſuppoſitoꝝ. Sꝫ quiahec etiā opinio repugnat fidei ꝟitati. vt ſuꝑ habitūeſt. Ideo hac opinione p̄termiſſa ꝯſiderandū ē vtꝝſuppoſito ꝙ in xp̄o ſit vna hipoſtaſis ⁊ vnū ſuppoſitu. vtꝝ xp̄s debeat dici duo ſimpl̓r vel vnum Adcuius euidentiā ꝯſiderandū ē. ꝙ vnū denoīatiue d̓rqd̓ hꝫ vnitatē. ſicut albū qd̓ hꝫ albedinē. ſiue quod eiſubijcit̉. Sꝫ eadē rōne multa denoīatiue dicuntur amultitudine. ⁊ duo a dualitate. qꝛ vnū ꝯuertit̉ cum

ente. ſicut eſt eſſe accn̄tale ⁊ ſub̓ale. ita d̓r aliqͥd eē vnūvel multa. vel ẜm formam accn̄talē vel ẜm ſub̓alemScd̓m qͥdē formā accn̄talē d̓r aliqͥd multa qd̓ ē ſubiectū diuerſis formis accn̄talibꝰ vel ſucceſſiue vel ſil̓.ſucceſſiue qͥdē ſicut ſortes ſedēs eſt alter a ſe ſtāte. vn̄ſortes inqͣꝫtū eſt pͥus ſtans ⁊ poſtea ſedēs eſt multaſucceſſiue. Siml̓ aūt ſicut ſortes inqͣꝫtū ē albꝰ ⁊ muſicus eſt multa. ꝙ em̄ aīal bipes qd̓ p̄dicat̉ de ſorte ſitvnū ⁊ nō multa. ex hoc ꝯtingit ꝙ vnū eoꝝ cōꝑat̉ adalteꝝ vt potētia ad actu. vt dr̄ in. viij. metaph̓. Albuaūt ⁊ muſicū nō ſic ſe hn̄t ad inuicē. ⁊ iō ſortes inqͣꝫtum ē albꝰ ⁊ muſicus eſt multa. nō qͥdē ſimpl̓r ſꝫ ẜmqͥd. Sicut ⁊ ẜm accidētia d̓r aliqͥd eē ẜm qͥd ⁊ nō ſimpl̓r. Scd̓m ſub̓am aūt dicunt̉ aliqua vnū ⁊ multaſimpl̓r ſicut ens. Sꝫ ẜm ph̓m in. v. metaph̓. ſubſtātia ẜm duos modos d̓r .ſ. ſuppoſitū qd̓ de alio nonp̄dicat̉. ⁊ forma vel natura ſpei q̄ de ſuppoſito p̄dicatur. ⁊ hoc qͥdē in creaturis puris. Sil̓r aūt vnum etmulta. nō em̄ ē vna numero eſſentia diuerſoꝝ ſuppoſitoꝝ. Nec iteꝝ inuenit̉ in creaturis puris aliqd̓ vnūſuppoſitū hn̄s duas naturales ſub̓as. ſꝫ hoc ſingulare eſt in xp̄o. pͥmū aūt eſt ſingulare in tribꝰ ꝑſonis diuinis. manifeſtū ē gͦ ꝙ xp̄s p̄t dici aliqͣliter vnū. qꝛ ēvnū ſuppoſito ⁊ aliqualiter multa vel duo. qꝛ eſt habens duas naturas multo amplius qͣꝫ ſortes. p̄dicatur vnū inqͣꝫtū ē vnū ſubiecto. ⁊ multa inqͣꝫtū ē albuet muſicū. ¶ Sed ꝯſiderandū eſt qͥd hoꝝ dicat̉ ſimpl̓r ⁊ qͥd ẜm qͥd. ¶ Sciendū eſt ergo ꝙ ſimpl̓r ⁊ ꝓprie d̓r aliqͥd eē tale qd̓ ē ẜm ſeip̄m tale. Dicit̉ aliqͥdaūt eē ẜm ſeip̄m qd̓ eſt ẜm totū magis qͣꝫ qd̓ ẜm ꝑtē.qꝛ ꝑs nō eſt ſimpl̓r idē toti. Ip̄e aūt cū ſit reciprocū ērelatiuū idētitatis. ⁊ ideo qd̓ ꝯuenit alicui ẜm totuꝫmagis ꝯuenit ei ſimpl̓r qͣꝫ qd̓ ꝯuenit ei ẜm ꝑtē. vndeſi aliqͥd natū ſit ꝯuenire alicui ẜm totū ⁊ partē. ſi conueniat ſolū ẜm partem dr̄ ꝯuenire ẜm qͥd ⁊ nō ſimpliciter. Sicut ſi dicatur ethiops albus dente. ſecusaūt eſt de eo qd̓ non eſt natum ineſſe niſi ẜm partemſicut aliqͥs d̓r criſpus ſi habeat capillos criſpos Manifeſtū eſt aūt ꝙ ſuppoſitū ſignat̉ ꝑ modū totiꝰ. natura aūt ꝑ modū partis formalis. vt ex ſupradictisptꝫ. Et ideo cū vnū ⁊ multa p̄nt referri ⁊ ad ſuppoſitū ⁊ ad naturā. manifeſtū ē ſi aliqd̓ vnū ſuppoſituꝫhabeat plures naturas ſuſtātiales erit vnū ſimpl̓r ⁊multa ẜm qͥd. cuius ſignū ē ꝙ ea q̄ differūt ſuppoſito ⁊ ſunt vnū in eo qd̓ ꝑ ſe ꝑtinet ad naturā ſunt plura qͥdē ſimpl̓r ſed vnū genere vel ſpecie. ⁊ iō econtrario ſi vnū ſuppoſitū habeat multas naturas erit vnūſimpl̓r ⁊ multa ẜm qͥd. qꝛ gͦ xp̄s ē vnū ſuppoſitū hn̄sduas naturas. ſeqͥtur ꝙ ſit vnū ſimpl̓r ⁊ duo ẜm qͥd¶ Ad pͥmū gͦ dd̓ꝫ. ꝙ hͦ qd̓ Aug. d̓t vtrūqꝫ deus ⁊vtrūqꝫ hō nō eſt referendum ad dualitatē ſuppoſitiẜm quam xp̄s ſimpl̓r duo eſſe diceretur. ſed ad dualitate naturaꝝ ꝑ duo noīa ſignataꝝ. q̄ ſunt deꝰ ⁊ hōqꝛ ſcꝫ de deo p̄dicant̉ humana ⁊ diuina. ⁊ de hoīe p̄dicantur hec diuina ⁊ humana.

Contra

Ad. I.

Nota