De demonibusFolium lxxvj
eſt indiuiſibilis. vt d̓r in. i. ph̓i. ⁊ ſic nō poterit ꝑ materie diuiſionē cauſari pluralitas nūeralis. gͦ in angelis ⁊ demonibꝰ ſunt dimēſiones corꝑales. ⁊ ita hn̄tis corꝑa natural̓r ſibi vnita. ¶ Pͣ. Ubicūqꝫ inuenit̉ ꝓprietas corꝑis īuenit̉ ⁊ corpꝰ. ſꝫ egredi ⁊ moueri ē ꝓprie corpoꝝ. quod tamen demonibꝰ ꝯuenit Diciturem̄ Iob .i. ꝙ egreſſus eſt ſathan a facie domini. ergodemones habent corꝑa natural̓r ſibi vnita.¶ Sꝫ ꝯͣ. nihil ꝯpoſitū ex corꝑe ⁊ aīa d̓r ſpūs Un̄ſſa. xxxi. dr Ęgyptꝰ hō ⁊ nō deꝰ. ⁊ equi eoꝝ caro ⁊ nōſpūs. Sꝫ demones dicunt̉ ſpūs. vt ptꝫ Math̓. xij.Cū īmundꝰ ſpūs exierit ⁊c̄. gͦ demones nō hn̄t corꝑa⁊ natural̓r ſibi vnita. ¶ Pͣ. Demones ⁊ āgeli ſunt eiuſdē nature. Dicit em̄ Dyo. iiij. c. de di. no. ꝙ demonesnō ſꝑ nec natural̓r ſunt mali. ſꝫ ꝑ defectu āgelicoꝝ bonoꝝ. ageli āt ſunt incorꝑei. ſic ip̄e ī eod̓. c. d̓t. gͦ etiā demones non hn̄t corpora natural̓r ſibi vnita. ¶ PͣMar. v. d̓r ꝙ dn̄o īterrogāti a demonibꝰ. qd̓ tibi nomen ē. rn̄dit legio. multi em̄ ſumꝰ. Cōtinet aūt legiovt Hiero. d̓t ſuꝑ Mar. ſex milia ſex cētos ſexagintaſex. Nō āt eēt poſſibile tot demones ī vno hoīs corpore eē ſi eēt corꝑei. nō gͦ demones hn̄t corꝑa natural̓r ſibi vnita. ¶ Pͣ. Dam. d̓t ī. ij. li. ꝙ angeli nō circūterminant̉ vel ꝯtinent̉ cū a parietibꝰ ⁊ ianuis ⁊ clauſtris ⁊ ſignacul̓ īdetermīabiles ſtꝭ. Si āt haberēt corpora natural̓r ſibi vnita. poſſent ꝯcludi ianuis ⁊ clauſtris. eo ꝙ plura corꝑa nō pn̄t ſil̓ eē ī eodē loco. vel ſihec per diuiſionem eorum fieret ſequeretur demonūmortalitas. non ergo demones habent corpora naturaliter ſibi vnita.¶ Rn̄deo dd̓ꝫ. ꝙ ſiue demones habeāt corꝑa natural̓r ſibi vnita ſiue nō habeāt. hͦ nō multū refert adſcō. fidei xp̄iane doctrinā. Dicit em̄ Aug. xxi. de ci. dei. c. x.j. i. Sūt q̄dā etiā ſua demonibꝰ corꝑa. ſic̄ doctis hoībꝰpo. viſuꝫ e. ex ip̄o aere craſſo atqꝫ humido. cuiꝰ īpulſus.q. 6 flāte vēto ſentit̉. Si aūt qͥſqͣꝫ nulla habere demonescorꝑa aſſeuerat nō ē laborādū de hac re aut oꝑoſa inqͥſitōe aūt ꝯtētioſa diſputatōe certādū. Ut tn̄ hmōiq̄ſtionis ꝟitas īnoteſcat. ꝯſiderādū ē qͥd de corꝑeo ⁊incorꝑeo. ⁊ qͥd de demonibꝰ aliqͥ ſenſiſſe inueniantur¶ Aliqͥ em̄ q̄ pͥmitꝰ de rebꝰ ſcrutari ceperūt. nihil niſicorꝑa eē eſtimauerūt. ſic̄ de pͥmis naturalibꝰ ex quoꝝopinione deriuatꝰ ē error manicheoꝝ. qͥ etiā deū luceꝫqͣndā corꝑeā eē poſuerūt. ¶ Qd̓ ꝯtīgit ex hͦ ꝙ imaginatōeꝫ ꝑ ītellectū trāſcendere nō valebāt Probat̉ ātaliqͥd eē īcorporeū manifeſte ex ip̄a oꝑatōe ītellectꝰ q̄nō p̄t eē oꝑatio corꝑis alicuius. vt ꝓbat̉ in. iij. de aīapi. 2. ¶ Hac gͦ opinione excluſa poſuerūt aliqͥ eē qͥdē aliqd īcorporeū. ſꝫ nullū hmōi eē qd̓ nō ſit corꝑi vnitūadeo ꝙ etiā deū ponebat eē aīam mūdi. vt de Uarrone Aug. narrat ī. vij. de ci. dei. ¶ Sꝫ hāc opin. anaxagoras ꝗdē excludit ꝑ vl̓em v̓tutē mouēdi oīa. ponens ītellectū qͥ oīa mouet oꝑtere oībꝰ eē īmixtū Areſto. āt poſuit motꝰ ꝑpetuitate qͥ nō p̄t ꝓcedere niſi abinfinita ꝟ̓tute pͥmi motoris. Infinita āt ꝟtus nō p̄t
eē ī aliqͣ magnitudine. Un̄. viij. ph̓. ꝯcludit. ꝙ pͥmꝰmotor caret oī magnitudīe corꝑali. Plato ꝑ viā abſtractōis poſuit bonū ⁊ vnū. q̄ ſine rōne corꝑis ītelligi pn̄t. ſubſiſtere in pͥmo pͥncipio ſine corꝑe Et iōſuppoſito ꝙ pͥmū pͥncipiū qd̓ ē deꝰ. neqꝫ ſit corpꝰ neqꝫ corꝑi vnitꝰ. poſuerūt aliqͥ hͦ ſoliꝰ dei ꝓpriū eē. ceteras ꝟo ſpūales ſub̓as corꝑibꝰ eē vnitas. Un̄ Origenes d̓t ī pͥmo ꝑiarch̓. ꝙ ſoliꝰ dei ꝓpriū ē. vt ſine ronali ſub̓a ⁊ abſqꝫ vlla corporea abiectōis ſocietate ītelligat̉ exiſtere ¶ Sꝫ hec etiā poſitio euidēti rōne excludit̉. ſꝑ em̄ vbi īuenit̉ aliqͥd ꝯiūctu nō ẜm ꝓpriā rōeꝫſꝫ ẜm aliqͥd alid̓. ſine illo īuenit̉. ſic̄ ignis īuenit̉ ſine ꝑmixtō alioꝝ elemētoꝝ q̄ nō ꝑtinēt ad ꝓpriā eiꝰ rōemnō āt īuenit̉ accūs ſine ſub̓a. qꝛ hͦ ꝑtinet ad ꝓpriā rōeꝫaccn̄tis. Manifeſtū ē āt ꝙ ītellectꝰ nō vnit corꝑi inqͣꝫtū ē ītellectꝰ. ſꝫ ẜm alias vires. Un̄ manifeſtū ē ꝙinueniunt̉ aliqͥ ītellectꝰ a corꝑe ſeꝑati. deꝰ āt ſupͣ ītellectū ē ¶ His gͦ viſis de corꝑeo ⁊ īcorꝑeo circa demones. ꝯſidierādū ē ꝙ ꝑipatetici Areſto. ſectatores nōpoſuerūt demones eē. ſꝫ ea q̄ attribuunt̉ demonibꝰ dicebāt ꝓuenire ex ꝟtute celeſtiū corpoꝝ ⁊ aliaꝝ naturaliū reꝝ. Un̄ Aug. d̓t ī. x. de ci. dei. porphirio viſumfuiſſe. ꝙ herbis ⁊ lapidibꝰ ⁊ animātibꝰ ⁊ ſonis certisqͥbuſdā ac vocibꝰ. ac figuratōibꝰ atqꝫ figmētis. qͥbuſdā etiā obſeruatꝭ ī celi ꝯuerſiōe motibꝰ ſydeꝝ. fabricari īterra ab hoībꝰ ptātes ſydeꝝ idoneas varijs effectibꝰ exequēdas ¶ Sꝫ hͦ apparet manifeſte falſuꝫ ꝑhͦ ꝙ īueniunt̉ aliq̄ oꝑatōes demonū q̄ nullo mō pn̄tex aliqͣ naturali cā ꝓcedere. puta ꝙ aliqͥs arreptus ademone loqͥt̉ lingua ignotā. ⁊ multa alia īueniunturoꝑa demonū tā ī arrepticijs qͣꝫ ī nigromāticꝭ artibꝰ.q̇ nullo mō p̄n̄t niſi ex aliqͦ ītellectū ꝓcedere ¶ Iō coacti ſunt alij etiā ph̓i ponere demones eē. qͦꝝ piotinvt Aug. narrat ī. ix. de ci. dei. c. xi. dixit aīas hoīm demones eē. ⁊ ex hoībꝰ fieri lares laruas ⁊ manes. laresſi meriti boni ſunt. lemures āt ſeu laruas ſi mali. manes āt deos dicūt ſed incertū ē bonoꝝ eos ſeu maloꝝeē meritoꝝ ¶ Sꝫ ſic̄ Criẜ. d̓t ſuꝑ Mat. ꝙ demones demonumētis exibāt. ꝑnicioſuꝫ dogma īponere volentes .i. ꝙ aīe mortuoꝝ demones fiat. vn̄ ⁊ multi aruſpicū occiderūt pueros. vt aīam eoꝝ cooꝑantē haberent. Nō āt hꝫ rōem poſſe vnā ꝟtutē īcorꝑeā in aliātrāſmutari ſub̓am .ſ. aīam in ſub̓am demonis. neqetiā rōnabile ē aīam a corꝑe ſeꝑatā hic oberrare Iuſtoꝝ em̄ aīe in manu dei ſunt. qͥ aūt ſunt pctōꝝ. confeſtim hinc abducunt̉. ¶ Un̄ hac opiniōe remota alijpoſuerūt. vt Aug. narrat. viij. de ci. dei. ꝙ oīm aīaliuꝫin qͥbꝰ ē aīa rōnalis triꝑtita diuiſio ē. ī deos. hoīes etdemones. Deos āt dicebāt habere celeſtia corꝑa. demones aerea. hoīes terrena. ¶ Et ſic Plato in ſubſtātijs intellectualibꝰ oīno a corꝑe ſeꝑatis hos tres ordines ſubſtantiaꝝ corporibꝰ vnitarum ponebat.¶ Sed quātum ad demones videtur hec poſitioimpoſſibilis eſſe. Primo qͥdem. qꝛ cū aer ſit corpusſil̓e in toto ⁊ in ꝑtibꝰ neceſſe ē ſi alique ꝑtes aerꝭ ani-
Reproba.
Idē pͥq. Fi. ar. i.crr ſcpͥ. fdi 8. q. i. Set ī d̓ po.ma. 6. q. 6 f
Inſtātie
Re ꝓbaº
Opiº pͥ.
Re ꝓba.
Opi. 6.
Opi. 5.
Re ꝓba
Opi. 4ꝑipatēti.
Repha.
Re ꝓbaº
Opi. 3.