Druckschrift 
Quaestiones disputate de potentia dei, de malo, de unione verbi, de spiritualibus creaturis, de anima, de virtutibus
Entstehung
Seite
LXVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Materiaxiij.

dantur ſub hac intentione ne ipſi alijs dare cogātureſt vituperabile.Utrū auaricia ſit viciū capitaleErtio qͣritur. vtrumanaricia ſit viciū capitale Et videt̉ ꝙ nōqꝛ auaricia vno mō lib̓alitati opponit̉. vt dictū ē. ſꝫliberalitas nō eſt ꝟtus pͥncipalis. gͦ nec auaricia ē viciū capitale Pͣ. Uiciū capitale. ſicut ſupra dictū eſtd̓r illud ex quo alia vicia oriūtur ẜm rōnem cauſe finalis. ſed hͦ nō videt̉ auaricie ꝯpetere. qꝛ pecunia q̄ eſtauaricie materia non hꝫ rōnē finis. ſed ſemꝑ appetit̉vt vtile ad finē. vt ph̓s d̓t .i. ethi. gͦ auaricia nō eſt viciū capitale. Pͣ. Uiciū capitale eſt ex quo alia oriūtur. ſed auariciā ex alijs vicijs orit̉. d̓t em̄ Grego. iij.mora. ꝙ aliqn̄ orit̉ ꝑ elatōem. aliqn̄ ꝑ timorē. dū em̄qͥdā deficere ſibi ad ſumptū nccāria timent mentē adauariciā relaxāt. ſunt alij dū potentiores videri appetūt ad alienaꝝ rerū ambitū ſuccendūtur. ergo auaricia nō eſt viciū capitale.cuii Sed ꝯtra eſt qd̓ Greg. xxxi. mora. ꝯputat auaricia inter vicia capitalia.℟20 Rn̄. dd̓m. ꝙ auaricia inter vicia capitalia ꝯpura. 2e. tari debet. Cuiꝰ rō eſt. qꝛ ſicut ſupͣ dictū eſt. viciū caz. ar. 7pitale d̓r qd̓ hꝫ aliquē pͥncipalē finē ad queꝫ nata ſtꝭ.et ⁊º alia multa ordinari. ⁊ ſic ẜm originē cauſe finalis exd. A2 tali vicio multa alia oriūtur. Finis aūt totius humaar. 3º ne vite eſt beatitudo quā oēs appetūt. vn̄ inqͣꝫtuꝫ inrebꝰ humanis eſt aliqͥd ꝑticipās quācūqꝫ beatitudinis ꝯditōem vere vel apparētꝭ hꝫ pͥncipalitatē quādā in genere finiū. Sūt em̄ tres ꝯditiōes felicitatisẜm ph̓m .i. ethi. ſcꝫ ꝙ ſit qͦddā ꝑfectū bonū ⁊ ꝑ ſe ſufficiens ⁊ cū delectatōe. Intātū aūt aliqͦd bonuꝫ videt̉eſſe ꝑfectū inqͣꝫtū excellentiā quādā hꝫ. Et ideo excellentia videt̉ qͦddā pͥncipal̓r appetibile. ⁊ ẜm hoc ſuꝑbia vel inanis gloria ponit̉ viciū capitale. In rebꝰat ſenſibilibꝰ maxīa delectatio ē circa tactū in cibis etvenereis. et ideo gula ⁊ luxuria ponūtur vicia capitalia. Sufficientiā aūt tꝑaliū bonoꝝ maxime ꝓmittūt. vt Boe. d̓t in. ij. et. iij. de ꝯſolatōe. Un̄ etiā auaricia q̄ eſt inordinatus appetitus diuitiaꝝ debꝫ poni viciū capitale. Cuiꝰ ponit Greg. xxxi. mora. ſeptēfilias. q̄ ſunt ꝓditio. fraus. fallaciā ꝑiuria. inqͥetudoviolentie. ⁊ ꝯtra miſericordiā obduratōnes cordis.Quaꝝ diſtinctio ſic p̄t accipi. Ad auariciā em̄ pertinent duo. quoꝝ vnū eſt ſuꝑabūdare in retinēdo. ⁊ exhac ꝑte ex auaricia orit̉ obduratō ꝯtra miſericordiāſiue inhumanitas. qꝛ videlꝫ obdurat cor ſuū auarusne alicui miſericorditer ſubueniat de rebꝰ ſuis Aliudaūt ad auariciā ꝑtinēs ē vt ſuꝑabūdet in accipiēdo.Et ẜm hͦ auaricia dupl̓r ꝯſiderari p̄t. Primo qͥdemẜm ꝙ eſt in cordeauari. et ſic ex ea orit̉ inqͥetudo. qꝛingerit hoī ſollicitudines ⁊ curas ſuꝑfluas. auarꝰ em̄nō implet̉ pecunia. vt d̓r Ecc̄s. v. Scd̓o ꝟo mō ꝯſiderari p̄t ꝓut eſt in executōe oꝑis. ⁊ ſic in acqͥrendo alie

na vtit̉ qn̄qꝫ qͥdē vi. ⁊ ſic ſunt violentie. qn̄qꝫ aūt dolo. qui q̄deꝫ ſi fiat ꝟbo erit fallacia in ſimplici v̓bo qͦqͥs decipit aliū ad lucrādū. In v̓bo ꝟo iuramēto ꝯfirmato erit ꝑiuriū. Si aūt dolus ꝯmittat̉ in oꝑe. ſic inrebꝰ qͥdē erit fraus qͣꝫtuꝫ ad ꝑſonas aūt ꝓditio. ſicutpꝫ de Iuda. qͥ ꝓpter auariciā factꝰ eſt ꝓditor xp̄i Ad pͥmū gdi. ꝙ ꝟtus ꝑficit̉ ẜm rōnem. viciumaūt ꝑficit ẜm inclinatōem appetitꝰ ſenſitiui. ⁊ iō nonoꝑtꝫ ꝙ pͥncipale viciū opponatur pͥncipali ꝟtuti. qꝛẜm aliud attenditur pͥncipalitas in vicio ⁊ ꝟtute Ad. ij. dd̓m. ꝙ pecunia ⁊ ſi habeat rōnē vtilis. qꝛ tn̄hꝫ rōne vl̓is. eo ꝙ pecunie obediūt oīa. ſicut d̓r Ecc̄sx. et ex hͦ ipſo hꝫ quādā ſil̓itudineꝫ felicitatis. vn̄ ẜmhoc auaricia eſt viciū capitale. vt dictū eſt. Ad. iij.dd̓m. ꝙ nihil ꝓhibet viciū capitale ex quo multa vicia vtplurimū oriūtur qn̄qꝫ etiā ab alijs vicijs oriri.vt etiam ſupra dictū eſt. Utrū mutuare ad vſurā ſit pctm̄ mortaleUarto querit. vtrūad vſurā mutuare ſit mortale pctm̄ Et vi jdetur ꝙ no. nullū em̄ pctm̄ mortale eſt ꝯceſſum in lege diuina. ſed dare mutuū ad vſurā eſt ꝯceſſum in lege diuina. d̓r em̄ Deute. xxiij Nō fenerabis fratri tuoad vſurā pecuniā nec fruges. nec quālibet aliā rē. ſedalieno. gͦ dare mutuū ad vſurā nō eſt pctm̄ mortale. Sed dice. ꝙ hͦ nō eſt ꝯceſſum illi populo. ſed magis p̄miſſum ꝓpter eius duriciā. ſicut ⁊ libellꝰ repudij. Sed ꝯtra. Illud qd̓ ꝑmittit̉ tanqͣꝫ malū nō re ⁊ꝓmittit̉ vt pͥmiū iuſticie. qd̓ em̄ ꝓmittit̉ vt pͥmiū inducit̉ vt bonū ⁊ deſiderādū. ſed dare mutuū ad vſurā ꝓmittit̉ in lege dei. vt p̄miū iuſticie. d̓r em̄ Deute.xxviij. Fenerabis gentibꝰ multis. ⁊ ip̄e a nullo fenusaccipies. gͦ dare mutuū ad vſurā nō eſt pctm̄ mortale Pͣ. Pretermittere ꝯſiliū nō eſt pctm̄ mortale. qꝛvt d̓r. i. Coꝝ. vij. Mulier non peccat ſi nubat. qͣꝫuisꝯſiliū ꝟginitatꝭ p̄t̓mittat. ſꝫ dare mutuū abſqꝫ vſuraponit̉ īter ꝯſilia Lu. vi. vbi d̓r. diligite inimicos vroset bn̄facite his qͥ oderūt vos. ⁊ date mutuū nihil īdeſperātes. in qͦ ꝓhibet̉ vſura vt multi exponūt. gͦ daremutuū ad vſura nō eſt pctm̄ mortale. Gͣ. Sic̄ hōhꝫ dominiū ſue domꝰ aūt eqͥ. ita etiā hꝫ dn̄ium ſue pecunie. ſꝫ hō p̄t locare domuꝫ ſuā aūt equū ꝓ p̄cio. gͦ ꝑidē p̄t hō acciꝑe p̄miū ꝓ pecunia quā mutuat Pͣnvidet̉ eē pactu illicitū ſi aliqͥs obliget̉ ad qd̓ tenet̉ exiure naturali. ſed ex iure naturali tenet̉ hō vt aliqͥd recōpenſet ei qͥ ſibi bn̄ficiū ꝯtulit. ille āt qͥ pecuniā mutuat aliqd̓ bn̄ficiū ꝯfert. ſubuenit em̄ ncc̄itati indigetis. gͦ ſi ꝓ hͦ bn̄ficio aliqͦ certo pacto obliget eum cuimutuet ad hͦ ꝙ aliqͥd ſibi retribuat nō videt̉ eſſe pactū illicitū. Pͣ. Ius poſitiuū a iure naturali deriuat̉vt Tulliꝰ d̓t̄ in ſua rheto. ſꝫ ius ciuile ꝑmittit vſuraꝫ ºgͦ nō eſt ꝯtra ius naturale dare mutuū ad vſuram. gͦnō eſt pctm̄ Pͣ. Si dare mutuū ad vſurā eſt pctm̄oꝑtꝫ ꝙ alicui ꝟtuti opponat̉. ⁊ cū in ꝯmutatōe qͣdā 7

Filie aua.

Contro

Ad 2

Ad