Druckschrift 
Quaestiones disputate de potentia dei, de malo, de unione verbi, de spiritualibus creaturis, de anima, de virtutibus
Entstehung
Seite
LXVIIv
Einzelbild herunterladen
 

Materiaxiij

xxxi. mora. diſtinguit auariciā ꝯtra alia vicia capitalia. Gen̄. etiā. iij. in glo. d̓r ꝙ dyabolꝰ tentauit pͥmumhoīem de gula ⁊ ſuꝑbia ⁊ auaricia. ⁊ ſic auaricia ꝯtraalia pctā diuiditur. gͦ auaricia eſt pctm̄ ſpēale. PͣSpeali v̓tuti pctm̄ ſpēale ꝯtrariat̉. ſꝫ auaricia ꝯtrariat̉ iuſticie ẜm ꝙ eſt ꝟtus ſpēalis. vt pꝫ ꝑ autoritatēChryẜ. inductā. gͦ auaricia eſt pctm̄ ſpēale. Pͣ. Radixhꝫ rōnem pͥncipij. ſed pͥncipiū diſtinguit ab hisquoꝝ eſt pͥncipiū. qꝛ nihil eſt pͥnctpiū vel cā ſuipſiuscū gͦ auaricia ſit radix omniū maloꝝ. vt apl̓s dt̄. vi.det̉ ꝙ auaricia ſit pctm̄ diſtinctū ab alijs pcc̄is. ⁊ itanō eſt generale pctm̄ ſed ſpēale Rn̄. dd̓m. ꝙ auariciā ẜm ꝙ eſt ex pͥma ſui noīsimpone ſignat inordinatā cupiditateꝫ pecuniaꝝ. d̓rem̄ auarus qͣſi auidus eris. vt Iſid̓. d̓t in lib̓. ethimo.Et huic ꝯſonat ꝙ auaricia in greco philargia noīat̉qͣſi amor argenti. Un̄ cū pecunia ſit q̄dā materia ſpecialis. auaricia videt̉ ẜm pͥmā noīs imponem ſpeale quoddā viciū eſſe. Sed ẜm quādā ſil̓itudinē ampliatū eſt hoc nomē ad ſignāda inordinatā cupiditatē quorūlibet bonoꝝ. et ẜm hoc auaricia nō eſt ſpeciale pctm̄. qꝛ in om̄i pctō eſt ꝯuerſio ꝑ appetitū inordinatū ad aliqd̓ ꝯmutabile bonū. Et ideo Augꝰ.xi. ſuꝑ Gen̄. ad lr̄am d̓t. ꝙ auaricia generalis eſt quaqͥs appetit aliqͥd plus qͣꝫ oꝑtꝫ. ⁊ eſt auaricia ſpēalisq̄ vſitacius appellat̉ amor pecunie. Et hmōi diſtinctionis rō eſt. qꝛ cū auaricia ſit inordinatꝰ amor habēdi. ſicut habere p̄t ſumi cōiter. ⁊ alio mō ſpēal̓r. ꝓutdicimur habere poſſeſſionē de qͣ poſſumꝰ qd̓ volumfacere. Ita etiā auaricia ſumit̉ general̓r ꝓ inordinato amore hn̄di quācūqꝫ rem. ⁊ ſpēaliter ꝓ amore habendi poſſeſſiones q̄ oēs ſub cōi noīe pecunie intelligūtur. qꝛ eoꝝ precium pecunia mēſurat̉. vt ph̓us d̓tiiij. eth̓. Sꝫ qꝛ pctm̄ virtuti opponit̉. oꝑtꝫ ꝯſiderareꝙ circa poſſeſſiones vel pecunias ꝯſiſtit ⁊ iuſticia ⁊ liberalitas. aliter tn̄ ⁊ aliter. Ad iuſticiā em̄ ꝑtinet mediū eqͣlitatis ꝯſtitute in ipſis rebꝰ poſſeſſis. vt ſcꝫ vnqͥſqꝫ habeat qd̓ ſibi debet̉. Liberalitas ꝟo ꝯſtituit mediu in ipſis affectōibꝰ aīe. vt ſcꝫ vnuſquiſqꝫ nō ſit nimiū amator vel cupidus pecunie. ⁊ ꝙ ſit emiſſiuꝰ earū cū delectatōe vel ſine triſticia qn̄ oꝑtꝫ ⁊ vbi oꝑtetQuidā gͦ loquūtur de auaricia ſicut de oppoſito liberalitatis. ⁊ ẜm hoc auaricia importat quedā defectuꝫcirca emiſſiones pecuniaꝝ. ⁊ quādā ſuꝑfluitatē circaacqͥſitōem ⁊ retentōem earuꝫ ſuꝑfluo amore pecunie.Ph̓us vero. v. ethi. loqͥtur de auaricia ſicut de oppoſito iuſticie. ⁊ ẜm hoc auarus d̓r qͥ recipit vel retinetaliena ꝯtra debituꝫ iuſticie. Liberalitati em̄ opponitnō auariciā. ſed illiberalitatē. vt patꝫ. iiij. eth̓. Et huicetiā ꝯſonat autoritas Chry. inducta. et etiā id qd̓ d̓rEzech̓. xxij. Principes eius in medio eiꝰ qͣſi lupi rapientes predam ad effundenduꝫ ſanguinem ⁊ auarelucra ſectanda. Ad pͥmū gͦ dd̓m. ꝙ Augꝰ. ibi loqͥtur de auaricia⁊z cōiter dicta Et ſil̓r dd̓m eſt ad. ij. Ad. iij. dd̓m. ꝙ

habere ſpēal̓r dicimur poſſeſſiones quaꝝ oīno dn̄i ſumus. Un̄ cū Tullius d̓t ꝙ auaricia eſt inordinatusamor hn̄di. ꝓprie intelligēdū eſt ẜm ꝙ dicimur habere poſſeſſiones Ad. iiij. dd̓m. ꝙ obiectio illa ꝓceditde auaricia ẜm ꝙ opponit̉ iuſticie. iuſticia em̄ mediūqͥdem eſt inter ſuꝑfluū ⁊ diminutū. ſed nō eſt mediūinter duas malicias. ſicut virtutes. vt d̓t. v. ethi. ſꝫ ꝙͣaliqͥd ſuꝑabūdet in accipiēdo vel retinēdo vltra debitū iuſticie malicia q̄da eſt. ⁊ ad auariciaꝫ ꝑtinet. ꝙaūt aliqͥs minus habeat qͣꝫ ſibi debeat̉ hoc non eſt malum facere. ſed iniuſtū pati qd̓ magis eſt pena qͣꝫ culpa. ⁊ ẜm hͦ auaricia opponit̉ alicui pctō Ad. v. di.ꝙ auaricia ꝑtinet ad oīa pctā nō ſicut genꝰ ſed ſicutradix ⁊ pͥncipiū. et ideo ex hoc nō p̄t ꝯcludi ꝙ auaricia ſit generale pctm̄. ſed ꝙ ſit generalis quedā cā peccatoꝝ. A. vi. dd̓m. ꝙ q̄dā acquirūtur pecunia q̄ ſtꝭẜm eadē rōnem appetibilia. ſicut ⁊ pecunia inqͣꝫtumſcꝫ ſtꝭ vtilia ad ncc̄itatē vite. vt ⁊ oīa iſta q̄ poſſeſſiones dicūtur ſub pecunie noīe includūtur. ⁊ ſunt materia auaricie ſimpl̓r dicte Quedā ꝟo ſunt q̄ poſſuntacqͥri ꝑ pecuniā ⁊ tn̄ hn̄t aliā rōnem appetibilitatis.et iſta ꝑtinent ad alia vicia ſpēalia. ſicut ſublimitashonoꝝ. qd̓ ꝑtinet ad ambitōem. et prauitas laudisque ꝑtinet ad inanē gloriā. ⁊ delectatio ciboꝝ q̄ pertinet ad gulā. ⁊ venereoꝝ q̄ ꝑtinet ad luxuriam. Advij. dd̓ꝫ. ꝙ auaricia opponit̉ iuſticie ⁊ liberalitati ẜmdiuerſas acceptōnes. charitati vero opponit̉ ſicut etqd̓libet pctm̄ mortale inqͣꝫtū ꝯſtituit finē in bono creato. Ad. viij. dd̓m. ꝙ ſpūalia bona nō ſunt retinendā ſed ꝯmunicāda. nō tn̄ eſt idē modus hn̄di aut cōmunicādi ea ſicut habent̉ vel ꝯmunicātur poſſeſſiones. vn̄ nō ꝑtinet ad auariciā ꝓprie dictā Utrū auaricia ſit pctm̄ mortale.Etudo querit. vtrūauaricia ſit pctm̄ mortale Et videt̉ ꝙ ſic īNihil em̄ excludit a regno dei niſi pctm̄ mortale. ſedauaricia excludit a regno dei. d̓r em̄ Eph̓. v. Oīs fornicator aūt īmūdus aut auarus qd̓ eſt ydoloꝝ ſeruitus nō hꝫ hereditatē in regno dei ⁊ chriſti. ergo auaricia eſt pctm̄ mortale. G. Ome pctm̄ qd̓ ꝯtrariat̉ ⁊charitati eſt mortale. qꝛ ꝑ charitate eſt vita aīe. ẜm illud. i. Ioh̓. ij. Si qͥs diligit ſeculū nō eſt ꝑfecta charitas patris in illo. ſed auaricia contrariatur charitati. Dicit em̄ Auguſtinꝰ. li. octuagintatriū. q̄ſti. ꝙ venenū charitatis eſt cupiditas. gͦ auaricia q̄ eſt ide qd̓cupiditas eſt pctm̄ mortale Pͣ. i. Ioh̓. ij. d̓r. Si qͥsdiligit mūdū nō eſt charitas patrꝭ in eo. ſed auariciaex inordinato amore mūdi ꝓcedit. gͦ auaricia excludit ab hoīe charitateꝫ dei. et ita eſt pctm̄ mortale. Pͣ. Id qd̓ ꝯtrariat̉ iuſticie videt̉ eſſe pctm̄ mortale 4eo ꝙ iuſticia hꝫ rōnem debiti qd̓ cadit ſub p̄cepto. ſꝫauaricia ꝯtrariatur iuſticie. reſeruat em̄ aliqͣ que pn̄tcedere in vtilitateꝫ ꝓximoꝝ. Dicit em̄ Baſilius. Eſtpanis famelici que tu tenes. nudi tunica quā conſet

Idē vtsͣarti. 3.

Du. auari

26RęId̓ 2. 2. q.118. ar. 2.

Ad 8

Ad 4