RateriaUndecima
ſapiēs. d̓r em̄ Ecc̄s. vij. ꝙ cor ſapiētiū vbi triſticia. gͦaccidia ſiue triſticia nō eſt pctm̄ ¶ Pͣ. Illud qd̓ deusremūerat nō ē pctm̄. ſꝫ triſticiā de remunerat. d̓r em̄Malac̄. iij. ex ꝑſona maloꝝ. qd̓ emolimentū habuimꝰ qꝛ cuſtodiuimꝰ p̄cepta eiꝰ. ⁊ ābulauimꝰ triſtescorā eo. gͦ accidia ſiue triſticia nō ē pctm̄¶ Sꝫ ꝯtra ē qd̓ Greg. xxij. mora. accidia īter aliapct̄a ꝯnūerat. ⁊ ſil̓r Iſid. in li. de ſum. bono¶ Rn̄. di. ꝙ ſic̄ Dam̄. d̓t. accidia triſticia q̄dam eſtvn̄ Greg. in mora. loco accidie qn̄qꝫ ponit triſticiamobiectū āt triſticie ē malū pn̄s. vt Dam. d̓t. Sic̄ āteſt duplex bonū. vnū qd̓ eſt ꝟe bonū. ⁊ aliud qd̓ ē apparēs bonū. ꝓpter hͦ ꝙ ē ẜm qͥd bonū. nō em̄ eſt verebonū. qꝛ nō ē ſimpl̓r bonū. Ita etiā ē duplex maluꝫqͦddā qd̓ eſt ꝟe ⁊ ſimpl̓r malū. ⁊ qͦddā qd̓ eſt ẜm qͥdet apparēs malū. ⁊ ſimpl̓r eſt ꝟe bonū Sicut gͦ amoret ꝯcupīa ⁊ delectatio q̄ ſtꝭ de ꝟo bono. ſunt laudabilia. q̄ aūt ſtꝭ de apparēti bono ⁊ nō ꝟe bono ſtꝭ vituperabilia. ita etiā odiū. faſtidiuꝫ. ⁊ triſticia q̄ ſtꝭ de eoqd̓ eſt ꝟe malū ſtꝭ laudabilia. q̄ āt ſtꝭ de eo qd̓ ē ẜm qͥdvel apparēs bonū ⁊ ſimpl̓r malū ſunt vituꝑabilia ⁊pctā. Accidia aūt eſt ⁊ tediū vel triſticia boni ſpūal̓et interni. vt Augꝰ. d̓t ſuꝑ illud pͣs. Oēm eſcā abominata eſt aīa eoꝝ. Et iō cū internū ⁊ ſpūale bonumſit vere bonū. ⁊ nō poſſit eē malū niſi apparēs. inqͣꝫtū ſcꝫ ꝯtrariat̉ carnalibꝰ deſiderijs. manifeſtū ē ꝙ accidia de ſe hꝫ ꝙ ſit pctm̄ ¶ Sꝫ ꝯſiderādū ꝙ accidia cūſit t̓ſticia p̄t dupl̓r ꝯſiderari. vno mō ẜm ꝙ ē actꝰ appetitꝰ ſenſitiui. Alio mō ẜm ꝙ ē actꝰ appetitꝰ intellectiui qͥ eſt volūtas. oīa em̄ hmōi affectionū noīa ẜmqͥdē ꝙ ſunt actꝰ appetitꝰ ſenſitiui paſſiones q̄dā ſuntẜm ꝟo ꝙ ſunt actꝰ appetitꝰ intellectiui ſunt ſimplices motꝰ volūtatꝭ. Pctm̄ aūt ꝑ ſe ⁊ ꝓprie eſt in volūtate. vt d̓t Augꝰ. Et iō ſi accidia noīet actū volūtatis refugiētis internū ⁊ ſpūale bonū p̄t habere ꝑfectārōnem pcc̄i. Si ꝟo accipiat̉ ꝓut eſt actꝰ appetitꝰ ſenſitiui. nō hꝫ rōnē pcc̄i niſi ex volūtate. inqͣꝫtuꝫ ſcꝫ talis motꝰ p̄t a volūtate ꝓhiberi. vn̄ ſi nō ꝓhibet̉ hꝫ aliquā rōnem pcc̄i ſꝫ imꝑfectā.¶ ¶ Ad pͥmū gͦ di. ꝙ amor ē pͥncipiū omniū affectionū. vt pꝫ ꝑ Augu. xiiij. de ci. dei. ⁊ iō cū d̓r ꝙ ꝟtꝰ eſtordo amoris eſt p̄dicatio ꝑ cām nō ꝑ eēntiā. nō em̄oīs ꝟtꝰ eſſential̓r ē amor. ſꝫ oīs affectio v̓tutis deriuatur ex aliqͦ amore ordinato. ⁊ ſimil̓r oīs affectio peccati deriuat̉ ab aliqͦ inordinato amore. ¶ Ad. ij. dd̓mꝙ ille modꝰ argumētādi nō eſt efficax. nō em̄ oꝑtꝫ vtqͥcqͥd p̄dicat̉ de vno diuidentiū aliqd̓ cōe p̄dicer etiāde alijs. Illa em̄ q̄ ꝯtrariātur adinuicē vt diuidentiaaliqd̓ cōe in illo cōi ꝯueniūt. nō aūt neceſſe ē ꝙ in qͦlibet alio. Un̄ licꝫ illa qͣttuor ꝯueniūt in hoc cōi qd̓ eſttentatio. nihil tn̄ ꝓhibet qͥn vnuꝫ eoꝝ ſit pctm̄. ⁊ alianō ſint pctā. ſicut etiā tētatio que ē a carne nō eſt ſinepctō. tetatio an̄t q̄ eſt ab hoſte p̄t eſſe oīno ſine pctō.¶ Ad. iij. dd̓m. ꝙ actꝰ qͥ fiūt ex triſticia vel ex timoreſtꝭ mixti ex volūtario ⁊ inuolūtario. vt d̓r. iij. eth̓. et
inqͣꝫtū hn̄t de inuolūtario nō ſtꝭ ex nobis. nā ip̄e modus triſticie ē ex nob̓. ¶ Ad. iiij. di. ꝙ nihil ꝓhibet aliqd̓ opꝰ ẜm ſe ꝯſideratū eē triſtabile qd̓ nō eſt triſtabile ẜm ꝙ refert̉ ad ſeruitiū dei. vn̄ etiā ⁊ martyres dicūtur in lachrymis ſeminaſſe. vt Aug. exponit. nec illatriſticia paſſiōis ē accidia. qꝛ nō ē de interiori bono ſꝫde exteriori malo. De īteriori em̄ bono martyres gaudebāt. ⁊ tāto illud gaudiū erat magꝭ meritoriū qͣꝫtoexteriꝰ malū erat magꝭ ꝯtriſtās. Et ſil̓r ſi aliqͥs volūtarie īplēs obediētiā vel p̄cepta triſtet̉ de aliqͦ oꝑe afflictiuo vel laborioſo. triſticia talis nō eſt accidia. qꝛnō ē de īteriori bono. ſꝫ de exteriori malo. ¶ Ad. v. di.ꝙ triſticia d̓r eē aggrauās inqͣꝫtū oppͥmit affectū neinſurgat ad operādū. ⁊ ẜm hͦ aggrauatio triſticie inbonis magꝭ hꝫ rōnē culpe qͣꝫ pene. qꝛ eiꝰ pͥncipiū ē exnob̓. ¶ Ad. vi. dd̓m. ꝙ iraſcibilis ⁊ ꝯcupiſcibil̓ nondiſtinguūt̉ ẜm ꝓſecutōem ⁊ fugā. qꝛ eiuſdē pon̄e eſtꝓſeqͥ bonū ⁊ fugere malū oppoſitū. ſꝫ diſtinguūt̉ ẜmhͦ ꝙ ad iraſcibileꝫ ꝑtinet ꝓſecutio vel fuga boni. velmali ardui. ad ꝯcupiſcibilē ꝟo ꝓſecutio vel fuga boni abſolute Et ẜm hͦ ſic̄ ſpes ⁊ timor ꝑtinēt ad iraſcibilē. ita gaudiū ⁊ triſticia ꝑtinēt ad ꝯcupiſcibilē. vn̄accidia ẜm ꝙ ē in appetitu ſenſitiuo ē in ꝯcupiſcibiliNec tn̄ oꝫ ꝙ accidia nō ſit pctm̄. ex eo ꝙ refugit bonū ſpūale. tu qꝛ ip̄a fuga ē qͥdā motꝰ appetitiuꝰ. ⁊ nōeſt pͥuatio ſola. tū qꝛ etiā ſi eſſꝫ pͥuatio ſola q̄ ē nō acciꝑe ſpūale bonū. hͦ etiā poſſet hr̄e rōnē culpe. ⁊ ſic d̓rcirca pctm̄ omiſſiōis. ¶ Ad. vij. di. ꝙ deuotio hoīs ēa deo. ſꝫ qꝛ hō p̄t ſe diſponere ad deuotōem hn̄dā veletiā deuotōem īpedire. ẜm hͦ indeuotio eſt pctm̄. licꝫin autoritate īducta nō dicat̉ ꝙ accidia ſit īdeuotioſꝫ ꝙ ex ea ꝓcedat. ¶ Ad. viij. di. ꝙ Dam̄. non loqͥt̉ deaccidia ẜm ꝙ ē pctm̄. ꝓut ſcꝫ ē triſticia de bono ſpūali interno. ſꝫ vl̓iter ꝓut ē de qͦcūqꝫ malo. ⁊ loqͥt̉ de accidia ẜm ꝙ ē ſpēs paſſiōis. ⁊ ẜm ꝙ ē pctm̄. ¶ Ad. ix. di.ꝙ rōnes ille ꝓcedūt de triſticia eius qd̓ eſt malū ſimpliciter que laudabilis eſt.¶ Utꝝ accidia ſit ſpēale peccatū.Ecūdo q̄ritur. vtruꝫaccidia ſit ſpēale pctm̄ ¶ Et videt̉ ꝙ nō. ac īcidia em̄ cū ſit triſticia delectatiōi opponit̉. ſꝫ delectatio nō ē ſpēal̓ ꝟtꝰ. qͥlibet em̄ ꝟtuoſus delectat̉ in actuꝓpͥe ꝟtutꝭ. vt pꝫ .i. ethi. gͦ triſticia de bono ſpūali nōeſt pctm̄ ſpēale. ¶ Pͣ. Id qd̓ ꝯſeqͥt̉ ad oē pctm̄ nō eſt ⁊ſpēale pctm̄. ſꝫ triſticia ſpūal̓ boni ꝯſeqͥt̉ ad oē pctm̄vnicuiqꝫ em̄ ē triſtabile qd̓ ē ſibi ꝯtrariū. cuilibꝫ em̄pctō ꝯͣriat̉ aliqd̓ ſpūale bonū v̓tutꝭ. gͦ accidia nō eſtſpēale pctm̄ ¶ Sꝫ di. ꝙ accidia triſtat̉ de bono ſpūali ſub ſpēali rōne inqͣꝫtū ſcꝫ ē īpeditiuū corꝑalis qͥetis. ¶ Sed ꝯͣ. appetere corꝑalē qͣeteꝫ ꝑtinet ad vicia 3carnalia. eiuſdē aūt rōnis ē appetere de aliqͦ ⁊ triſtaride eius īpedimēto. ſi gͦ accidia nō ſit ſpēale pctm̄ niſiqꝛ ē īpeditiua corꝑalis qͥetis. ſeqͥt̉ ꝙ accidia ſit pctm̄carnale. cū tn̄ Greg. ponat accidia inter pctā ſpūalia
Acci. dur̄.capit̉
Id̓ 2. 2. q.F5. ar. pͥ.
Du. maᵐ
Du. boᵐ
Contra
Ad
Ad 3
Rę30
Ad 9
Ad 8
Ad 4