Druckschrift 
Quaestiones disputate de potentia dei, de malo, de unione verbi, de spiritualibus creaturis, de anima, de virtutibus
Entstehung
Seite
LXIIr
Einzelbild herunterladen
 

De accidiaFoliū lxij.

Rn̄deo dd̓m. ꝙ ſicut dictū eſt vicia capitalia ſtꝭex qͥbꝰ alia vicia nata ſunt oriri ẜm rōnem cauſe finalis. finis hꝫ rōnem boni. Eodē aūt mō tendit apꝑtitus in bonū ⁊ in fruitiōem boni. q̄ eſt delectatio. Etideo ſicut appetitus ex intentōe boni mouet̉ ad aliqͥdagēdū. ita etiā ex intentōe delectatōis Eſt aūt ꝯſiderandū ꝙ ſicut bonuꝫ eſt finis appetitiui motus. qͥ eſtꝓſequutio. ita malū eſt finis appetitiui motus qͥ eſtfuga. Sicut em̄ aliqͥs volens obtinere bonū ꝓſequit̉ip̄m. ita aliqͥs volens carere malo fugit ab ipſo. Et ſicut delectatio eſt fruitio boni. ita triſticia eſt q̄dā malicia ẜm quā animꝰ oppͥmit̉ a malo. Et ideo ex hocꝙ hō repudiat triſticiā inducit̉ ad multa facienda ꝑq̄ triſticiā repellat vel ad q̄ triſticia inclinat. Sic igitur qꝛ inuidia eſt triſticia aliene glorie inqͣꝫtū apprehendit̉ vt quoddā malū. ꝯſequēs eſt vt hō ex īuidiatendat ad aliquā inordinate faciēda ꝯtra ꝓximū. etẜm hoc eſt inuidia viciū capitale. In hoc aūt conatu inuidie eſt aliqͥd tanqͣꝫ pͥncipiū. ⁊ aliqͥd tanqͣꝫ terminus. Principiū qͥdē vt aliqͥs excludat gloriā alterius q̄ eū ꝯtriſtat. qd̓ qͥdē fit diminuēdo bona eiꝰ ſiue malū de eo dicēdo ⁊ latenter qd̓ fit ꝑ ſuſurratōemſiue manifeſte qd̓ fit ꝑ detractōem. Terminꝰ aūt huius conatus p̄t dupl̓r ꝯſiderari. vno qͥdeꝫ mō reſpectu eius cui inuidet. et ſic motus inuidie interdū terminat̉ ad odiū. ſcꝫ vt hō nō ſolū triſtet̉ de ſuꝑexcellētia alteriꝰ. ſed vlterius velit ſimpl̓r mala eiꝰ Alio ꝟomō terminus huiꝰ conatꝰ p̄t accipi ex ꝑte ipſius inuidētis. qͥ ſiqͥdē poſſit ꝯſeqͥ finē intentū vt diminuatgloriā ꝓximi gaudet. ⁊ ſic ponit̉ filia inuidie exultatio in aduerſis. ſic aūt nō poſſit ꝯſeqͥ ſuū ꝓpoſituꝫ vtſcꝫ impediat gloriā ꝓximi triſtat̉. ⁊ ſic ponit̉ filia inuidie afflictio in ꝓſperis Ad pͥmū gͦ dd̓m. ꝙ ſicut Grego. d̓t. xxxi. mora.ſuꝑbia cōis mater eſt omniū vicioꝝ. vn̄ ꝑ hoc ꝙ inuidia eſt filia ſuꝑbie nō excludit̉ qͥn inuidia ſit viciūcapitale. Ad. ij. dd̓m. ꝙ triſticia ⁊ ſi ſit terminus inexequēdo. eſt tn̄ pͥmū in intentōe. inqͣꝫtuꝫ ſcꝫ ex fugatriſticie multi alij motus ꝓcedunt. Ad. iij. dd̓m. ꝙnihil ꝓhibet eadē vicia ex diuerſis vicijs ẜm diuerſas rōnes oriri. odiū gͦ naſcit̉ ex ira ẜm ꝙ ille qͥ ad irāꝓuocauit leſionē intulit. ex inuidia aūt ẜm ꝙ eiꝰ bonū cui inuidet̉ app̄hendit̉ vt impeditiuū ꝓprie excellentie. Sil̓r etiā ſuſurratio ⁊ detractio ⁊ exultatio inaduerſis oriūtur ex odio inqͣꝫtū diminuit om̄e bonūet ꝓcurat om̄e malū ſui inimici. Hec etiā ex inuidiaꝓueniūt ẜm ſolā rōnem remouēdi excellentiā. afflictio aūt in ꝓſperis eſt quodāmō ipſa inuidia ⁊ qͦdāmo filia eius. ẜm em̄ ꝙ aliqͥs triſtat̉ de ꝓſꝑitatibꝰ alicuius inqͣꝫtum aduerſatur ſingulari excellentie alicuiꝰ. ſic eſt ipſa inuidia. ẜm vero ꝙ aliqͥs triſtat̉ de ꝓſperis alicuius ea rōne qꝛ eueniūt ꝯtra ſuū conatu adimpediendū ea ſic eſt filia inuidie.

Materia. xi. de accio taEt circa hāc querūtur quattuor. Prima vtruꝫ accidia ſit pctm̄. Scd̓a vtrū accidia ſit peccatum ſpēaleTercia vtrū ſit pctm̄ mortale. Quarta vtrū accidiaſit peccatum capitale.Beltio ē deaccidia. Et pͥmo q̄riturvtꝝ accidia ſit pctm̄. Et ꝑvidet̉ ꝙ nō. virtus em̄ ⁊pctm̄ cū ſint cōtraria ſtꝭIin eodē genere. ſed ꝟtuseſt in genere amoris. d̓tem̄ Augꝰ. in li. de moribꝰſeccl̓ie. et. xxij. de ci. dei. ꝙPvirtus eſt ordo amoris.rcū gͦ accidia nō ſit in genere amoris. ſꝫ magis ſit triſticia q̄dā. vt Dama. dt. videt̉ ꝙ accidia nō ſit pctm̄ Pͣ. In pͣs. ſuꝑ terciū Confitemī. ponit glo. qͣttuortentatōes. q̄ ſunt error. difficultas vincēdaꝝ ꝯcupiſcētiaꝝ. tediū. ⁊ tēpeſtas ſeculi. ſed error ⁊ difficultaset tēpeſtas nō ſunt pctā. gͦ nec tediū qd̓ eſt accidia eſtpctm̄ Pͣ. Om̄e pctm̄ eſt ab hoīe ẜm illud Ozee. penultꝭ. ꝑditio tua ex te iſrael. ſed accidia cū ſit q̄dā triſticia nō eſt ab hoīe. qꝛ. ij. Coꝝ. ix. ſuꝑ illud. nō ex triſticia aut ncc̄itate d̓t glo. ſi cuꝫ triſticia facie ſit de te.nō tu tn̄ facis. gͦ accidia nō eſt pctm̄. Pͣ. Nō p̄t cōtingere ꝙ actꝰ ſit ſil̓ meritoriꝰ ⁊ pctm̄. ſꝫ aliqͥs actꝰ cūaccidia factꝰ ē meritorius. puta cū aliqͥs ex voto velobediētia ieiunat. ⁊ tn̄ ieiuniū ip̄m ꝯtriſtat. ⁊ ſic ē ibiaccidia. q̄ eſt triſticia de bono ſpūal̓ ꝟtutis. gͦ accidianō ſꝑ eſt pctm̄. Pͣ. Dam̄. d̓t in. ij. li. ꝙ accidia eſt triſticiā aggrauās. ſꝫ aggrauatio magꝭ videt̉ eē pena qͣꝫculpa. gͦ accidia nō eſt pctm̄. ſꝫ magꝭ pena. IDͣ. Accidia videt̉ eē triſticia vel tediū īterni boni. de qͦ d̓r inglo. ſuꝑ illud pͣs. oēm eſcā abomīata eſt aīa eoꝝ. ſi gͦaccidia ſit pctm̄. aut ē pctm̄ qꝛ nō accipit ſpūale bonū. aūt qꝛ eo ſpreto accipit corꝑale bonū. ſꝫ nō p̄t eēpͥmū. qꝛ nō accipit ſpūale bonū. qꝛ nō acciꝑe nō ē actus ſꝫ ꝑ̄uatio q̄dā. oīs aūt laus ⁊ vituꝑiū ſeqͥt̉ aliquēactū. vt ph̓s d̓t .i. eth̓. vituꝑiū aūt pctō debet̉. reſtat gͦꝙ ſi accidia ſit pctm̄. ꝙ ſit veniale. qꝛ ꝓſeqͥt̉ qͦddā corꝑale bonū ſpūali ꝯtēpto. ſꝫ ꝓſecuto boni videt̉ ꝑtinēad ꝯcupiſcibilē. ſicut fuga mali ad iraſcibilē. gͦ videt̉ꝙ accidia ſit ī ꝯcupiſcibili. cū magꝭ videat̉ ad iraſcibilē ꝑtinere Pͣ. Gre. d̓t. xi. mora. ꝙ accidia eſt īterna 7mētis triſticia ꝑ quā qͥs minꝰ deuote orat aūt pſallitſꝫ nō ē in ptāte hoīs vt deuote oret. gͦ nō eſt in ptātehoīs ꝙ accidiā vitet. accidia gͦ nō ē pctm̄. qꝛ nullꝰ peccat in eo qd̓ vitare nō p̄t Pͣ. Dam. in. ij. li. ponit ac gcidiā ſpēm quādā triſticie q̄ ē vna de qͣttuor paſſionibꝰ. ſꝫ paſſiōes nō ſtꝭ pctā. qꝛ ẜm eas nec laudamurnec vituꝑamur. gͦ accidia nō eſt pctm̄. G. illud qd̓ eligit ſapīēs nō eſt pctm̄. ſed accidiā ſiue triſtio

L ij

d̓rꝰ 2c.q. 36. a. 4