Druckschrift 
Quaestiones disputate de potentia dei, de malo, de unione verbi, de spiritualibus creaturis, de anima, de virtutibus
Entstehung
Seite
LXr
Einzelbild herunterladen
 

De inani gloriaFolium lx

Ad. viij. dd̓m. ꝙ placere hoībꝰ p̄t ⁊ bn̄ ⁊ male deſiderari. ſi qͥs em̄ velit placere hoībꝰ vt eos in bono edificare poſſit. hͦ ē ꝟtuoſum ⁊ laudabile. Un̄ ⁊ apl̓s d̓ti. Cori. x. Unuſquiſqꝫ ꝓximo ſuo placeat in bonumad edificatōem. ſicut ⁊ ego ꝑ oīa oībꝰ placeo. Uelleaūt placere hoībꝰ ꝓpter ſolā gl̓iam mūdanā ē pctm̄inanis gl̓ie. qn̄qꝫ qͥdē mortale. cū ſcꝫ aliqͥs finē in fauore humano ꝯſtituit. diligēs humanū fauorē plusqͣꝫ obſeruātiā mādatoꝝ dei. ⁊ ẜm hͦ excludit a dei ſeruitio. qn̄qꝫ ꝟo ē pctm̄ veniale. qn̄ aliqͥs īordinate infauore hoīm delectat̉. nō tn̄ ꝯͣ deū ſꝫ ſub deo. Ad. ixdd̓m. ꝙ in moralibꝰ obiectu ꝯſtituit ſpēm. nō ẜm idqd̓ ē materiale ī ip̄o. ſꝫ ẜm formalē rōem obiecti Differt aūt obiectū inanis gl̓ie ꝓut eſt veniale ⁊ mortalepctm̄ ẜm formalē rōnem obiecti .i. ẜm drām finis eteius qd̓ ē ad finē. Nā pctm̄ mortale ē qn̄ finis ī humana gloria ꝯſtituit̉. veniale aūt quādo nō ꝯſtituit̉in ea finis. Utꝝ filie inanis glorie ſint ꝯuenienter poſiteErcio queritur de filiabꝰ inanis gl̓ie. q̄ ſunt inobedientia. iactātia. ypocriſis. cōtentio. ꝑtinacia. diſcordia. nouitatūp̄ſumptio. Et videt̉ ꝙ incōuenienter aſſignenturhec em̄ oīa vident̉ ad ſuꝑbiā ꝑtinere. cuiꝰ filia ē etiaꝫip̄a īanis gl̓ia. gͦ hmōi vicia nō debēt poni filie īanis⁊ gl̓ie. ſꝫ ſil̓ cū īani gl̓ia debēt poni filie ſuꝑbie Pͣ. Generale pctm̄ nō dꝫ deriuari ex alio pct̄ō. Sed inobedientia ē generale pctm̄. Dicit em̄ Amb̓. ꝙ pctm̄ eſttrāſgreſſio legis. ⁊ celeſtiū inobedientia mādatoꝝ. gͦinobedientia nō dꝫ poni filia inanis gl̓ie. Itē iactantia ē tercia ſpēs ſuꝑbie. vt ex ſupͣdictis pꝫ. Si gͦ iactātia ſit filia inanis gl̓ie. ſeqͥtur ꝙ ſuꝑbia ſit filia inanisgl̓ie. qd̓ pꝫ eē falſum. cū ſuꝑbia ſit mr̄ oīm pctōꝝ. vt Grego. d̓t. xxxi. mora. Pͣ. Cōtētiones ⁊ diſcordievident̉ ex ira maxime ꝓuenire. Sꝫ ira ē capitale viciū ꝯtra inanē gloriā diſtinctū. gͦ diſcordia ⁊ ꝯtētioContra nō debēt poni filie inanis glorie. Sꝫ in ꝯͣriū ē auctoritas Gregor. qui. xxxi. moral̓ has filias inanisglorie aſſignat.R Rn̄deo dd̓m ꝙ ẜm eandē rōem aliqd̓ viciū d̓r eēIdē 2o 2ᵉ et caput ⁊ mater. inqͣꝫtū ſcꝫ alia vicia ex eo oriunt̉ orq. ijr. aſ dinata ad finē eiꝰ. hͦ em̄ cōpetit ⁊ rōni capitis ẜm ꝙcaput hꝫ vim regitiuā reſpectu eoꝝ q̄ ſunt ſub capiteoīs āt regiminis rō a fine ſumit̉. Cōpetit etiā ⁊ rōnimatris. nā mr̄ ē q̄ in ſeip̄a ꝯcipit. vn̄ illud viciū d̓r eēalioꝝ mr̄. qd̓ ꝓcedit ex ꝯceptōe ꝓprij finis. Sic gͦ cūꝓprius finis inanis gl̓ie ſit manifeſtatio ꝓprie excellentie. filie inanis gl̓ie dicent̉ illa vicia ꝑͤ qͦ ad manifeſtatōem ꝓprie excellētie tēdit. Propria āt excellētiaꝫhō p̄t manifeſtare dupl̓r. vno mō directe ⁊ alio moindirecte Directe qͥdē aūt ꝑ ꝟ̓ba. ⁊ ſic ē iactātia. aut ꝑfacta ꝟa ⁊ noua. q̄ hn̄t aliquā admiratōem. ⁊ ſic ē preſumptio nouitatū. ea em̄ q̄ de nouo fiunt ſolēt magꝭ

in admiratōe hoīm eē. aut ꝑ facta ficta. ⁊ ſic ē ipocriſis. Indirecte at aliqͥs ſuā excellentiā manifeſtat. ꝑ hͦꝙ nitit̉ on̄dere ſe nō eſſe ab alio minoratū. ⁊ hͦ qͣꝫtumad qͣttuor. Primo qͥdē qͣꝫtū ad intellectū. ⁊ ſic ē ꝑtinacia. ꝑ quā hō īnitit̉ ſue ſnr̄e. nolēs cedere ſnīe ſaniori Scd̓o qͣꝫtū ad volūtatē. ⁊ ſic ē diſcordia dū nō cōcordat hō ꝑ ꝓpriā volūtatē volūtati melioꝝ Tercioquātū ad v̓bū. ⁊ ſic ē ꝯtentio dū aliqͥs nō vult ꝟbisab alio ſuꝑari Quarto quātū ad factū. dū aliqͥs nōvult fctā ſua p̄cepto ſuꝑiorꝭ ſb̓ijcere. ⁊ ſic ē īobediētia Ad pͥmū gͦ dd̓m. ꝙ ſuꝑbia. ſicut ſupͣ dictū ē. ponit general̓r mr̄ oīm vicioꝝ. ⁊ ſub ip̄a ponunt̉ ſeptēꝯͣviciā capitalia. inter q̄ īanis gl̓ia ē maxime ei affinis. q.qꝛ excellētia quā ſuꝑbia appetit inanis gl̓ia manifeſtare intēdit. ⁊ ex ip̄a maniteſtatōe qͣndā excellētiā q̄rit ⁊ ꝑ ꝯn̄s oēs filie inanis gl̓ie affinitatē cū ſuꝑbiahn̄t. Ad. ij. dd̓m. ꝙ inobedientia ponit̉ filia inanisgl̓ie ꝓut ē ſpēale pctm̄. ſic em̄ nihil aliud ē inobedientia qͣꝫ ꝯtēptꝰ p̄cepti. inobediētia ꝟo ẜm ꝙ ē pctm̄ generale ẜcat abſolutū receſſum a mādatꝭ dei. qd̓ qn̄qꝫfit nō ex ꝯtēptū. ſꝫ ex īfirmitate vel ignorātia. vt Auguſti. d̓t in li. de natura ⁊ gr̄a. Ad. iij. dd̓ꝫ. ꝙ iactantia ponit̉ eē ſpēs ſuꝑbie qͣꝫtū ad interiorē affectū. qͦ aliqͥs excellentiā appetit vltra ſuā mēſurā. vt ſupͣ dictūē. ſꝫ quātū ad actu exteriorē qͦ aliqͥs manifeſtat excellentiā ſuā ꝟbis ꝑtinet ad inanē gl̓iam. Ad. iiij. dicendū. ꝙ ex ira nūqͣꝫ cauſat̉ ꝯtētio ⁊ diſcordia niſi cūadiunctōe inanis gl̓ie. dū aliqͥs nō vult videri minor in hoc ꝙ volūtatē ſuā ad alteriꝰ volūtatē reducat. vel ꝙ verba ſua minus valida qͣꝫ verba alteriusvideantur.Matertā decima de inuidia. Et circa hoc q̄runt̉ tria. Primo. vtꝝ inuidiaſit peccatū. Scd̓o. vtꝝ inuidia ſit peccatum mortaleTercio. vtꝝ inuidia ſit viciū capitaleBelrio eſt. vtrūinuidia ſit pctm̄ Et videt̉ ꝙ nonqꝛ vt ph̓us dt̄ in. ij. eth̓. Paſſionibꝰᵐnō laudamur nec vituꝑamur. Sꝫinuidia ē paſſio. Dicit em̄ Dam̄. inſcd̓o li. ꝙ īuidia ē triſticia de alienis bonis. gͦ ꝓpt̓ inuidiā nullꝰ vituꝑat̉. ſꝫ ꝓpter oē pctm̄ aliqͥs vituꝑabilis reddit̉. gͦ īuidia nō ē pctm̄. Pͣ. Qd̓ nō ē volūtariū nō ē pctm̄ vt Aug. d̓t. Sꝫ īuidia cū ſit triſticianō ē volūtariū aliqͥd. vt em̄ Aug. d̓t in. xiiij. de ci. deiCriſticia ē de his q̇ nob̓ nolētibꝰ accidūt. gͦ īuidia nōē pctm̄. Pͣ. Cū malo ꝯͣriat̉ bonū. bonū nō mouetad pctm̄ qd̓ ē malū. ſicut nec aliqd̓ ꝯͣrium mouet adſuū ꝯͣriū. Sꝫ motiuū īuidie ē bonū. Dicit em̄ Remigiꝰ ꝙ īuidia ē dolor de alieno bono Pͣ. Aug. d̓t. xiiij.de ci. dei. ꝙ in om̄i pctō ē ꝯuerſio ad bonū cōmutabile. Sed ſi inuidia non eſt cōuerſio ad aliquod bonū

Ad 1

Ad īſcꝫ ma. 8.

Ad 2.

Ad .3.

Ad 4