NonaMateria.
ſuā nō refert ad debitū finē. Quātū gͦ ad pͥma duomanifeſtū ē ꝙ nō oīs inanis gl̓ia ē peccatū mortale.nullꝰ em̄ diceret eū peccare mortal̓r qͥ gl̓iat̉ de cantueſtimās ſe bn̄ cātare cū male cātet. nec eū qͥ gloriat̉ ꝙhabeat equū bn̄ currentē. Sꝫ circa terciū modū vane gl̓ie videt̉ eē dubitatio maior. Nā cū vanū ſit qd̓nō refert̉ ad debitū finē. videt̉ gl̓ia homīs vel nō eēvana ſi referatur in deum vel eſſe peccatum mortale ſinon referat̉ in deū. ſꝫ in ea finis intētōis ponat̉. iamem̄ aliqͥs creatura fruet̉ qd̓ nō fit ſine pctō mortali.Et iō ꝯſiderandū ē ꝙ aliqͥs actꝰ nō referat̉ in deū ſicut in finē p̄t dupl̓r ꝯtingere. Uno mō ex ꝑte actus.ſcꝫ ꝙ ip̄e actꝰ nō ē ordinatꝰ in finē. ⁊ ſic nullꝰ actꝰ inordinatus ē referibilis in finē vltimū. ſiue ſit peccatūmortale ſiue veniale. actꝰ em̄ inordinatꝰ nō ē ꝯueniens mediū qͦ ꝑueniat̉ ad finē bonū. ſicut nec ꝓpō falſa ē ꝯueniēs mediū qͦ ꝑueniat̉ ad ſcīam vera. Aliomō ꝯtingit ex ꝑte agetis. cuiꝰ ſcꝫ mens nō ordinaturactu vel habitū in debitū finē. Ex hͦ em̄ ſequit̉ ꝙ actꝰa tali mēte ꝓcedēs ordinet̉ in aliqͥd aliud ſicut in vltimū finē. ⁊ tūc ſꝑ actꝰ humanꝰ qͥ nō refert̉ in deū ſic̄in finē ē pctm̄ mortale. Dico āt mentē hoīs nō ordinari in deū actu vel habitu. qꝛ ꝯtingit qn̄qꝫ ꝙ hō actu nō ordinet alique actū in deū. cū tn̄ actus ille de ſenō ꝯtineat aliqua inordinatōem rōne cuiꝰ nō ſit indeū referibilis. ⁊ tn̄ qꝛ mens hoīs ē habitu aliter relata in deū ſicut in fine. actꝰ ille nō ſolum nō eſt peccatum. ſed etiam eſt actus meritorius.¶ Sic gͦ dd̓m ē. ꝙ ſi gl̓ia dicat̉ vana ex hoc ꝙ nōrefert in deū ſicut in finē. ꝓpter hoc ꝙ mens hoīs dealiqͦ gloriātis nō ſit ꝯuerſa in deum actu vel habitutūc ſꝑ inanis gl̓ia ē pctm̄ mortale. ſequitur em̄ ꝙ hogloriet̉ de aliqͦ bono creato. nō relato actu vel habituin deū ſicut in finē. Si ꝟo gl̓ia dicat̉ vana ex hͦ ꝙ nōrefert̉ in deū ſicut in finē ex ꝑte ip̄ius actꝰ. qͥ ſcꝫ nō eſtreferibilis in finē ꝓpter hoc ꝙ ē inordinatꝰ. ſic nō ſꝑvana gl̓ia ē pctm̄ mortale. qꝛ q̄libet inordinatio gl̓iefacit gl̓iam nō ordinabilē in deū. puta cū aliqͥs gloriat̉ in eo de qͦ nō dꝫ gloriari. vel vltra qͣꝫ dꝫ. vel p̄termiſſa qͣuis alia circūſtātia debita. cū tn̄ nō ſequaturpctm̄ mortale ex hͦ ꝙ q̄libet debita circūſtātia p̄termittitur. ſꝫ ſolū qn̄ actꝰ inordinatꝰ ē ꝯtra legē dei. Sic gͦdd̓m ē ꝙ nō ſꝑ pctm̄ inanis glorie ē mortale¶ Ad pͥmū gͦ dd̓m. ꝙ dn̄s loquit̉ qn̄ oꝑa iuſticierefert ad humanā gl̓iam ſicut ad vltimū finē. tūc em̄vana gl̓ia ē pctm̄ mortale. ⁊ total̓r excludit a mercede eterna. Poteſt tn̄ dici ꝙ inanis gl̓ia etiā qn̄ ē peccatū veniale excludit a mercede eterna. non qͥdē ſimpl̓r ſꝫ rōe alicuiꝰ actꝰ determinati. inqͣꝫtū ſcꝫ facit ꝙ ille actꝰ qͥ ex inani gloria ꝓcedit. nō ſit remunerabilismercede eterna. ſicut ⁊ veniale peccatū nō eſt remunerabile mercede eterna. nō tn̄ inanis gloria q̄ eſt veniale peccatū excludit hoīem ſimpl̓r a mercede vite eterne. ¶ Ad. ij. dd̓m. ꝙ dupl̓r inanis gloria īteriora hominis bona aufert. Uno mō quātū ad actus interio
rum virtutū. inquātū nō merētur p̄mium vite eterne. ſi eos ꝓpter inanē gl̓iam faciat. etiā ſi inanis gloria ſit peccatū veniale. Alio mō quātum ad ip̄os interiores habitus ꝓut ſcꝫ pͥuat hoīem interioribꝰ virtutibus. ſed hoc nō facit inanis gloria niſi ẜm ꝙ eſtpeccatū mortale. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ ratio illa proceditde inani gloria ẜm ꝙ hō de bonis ſuis gloriat̉ in ſeipſo. nullo mō ea referendo in deū vel actu vel habitu.ꝓut eſt pctm̄ mortale. ¶ Ad. iiij. dd̓m ꝙ illud d̓r eſſepericuloſum qd̓ de facili inducit alique ad pereundūinanis aūt gloria inducit de facili hoīem ad pereundū. inquātū facit ip̄m de ſe ꝯfidere. Un̄ d̓r eſſe periculoſiſſimū pctm̄. nō tam ꝓpter grauitatē ſui qͣꝫ ꝓpterhoc ꝙ eſt diſpoſitio ad grauius peccandū. ¶ Ad. v.dd̓m. ꝙ nō eſt eſtimandū ꝙ oīa peccata q̄ dicūtur capitalia. ſint ex genere ſuo peccata mortalia. alioquinſequeret̉ ꝙ om̄e peccatū gule ⁊ ire eſſet pctm̄ mortaleqd̓ ptꝫ eſſe falſum. vn̄ nec oꝑtet ꝙ oīs inanis gloriaſit pctm̄ mortale. licet inanis gloria ſit viciū capitaleſed qꝛ viciū capitale d̓r ex quo alia peccata oriunturſiue ſint venialia ſiue mortalia. dici p̄t ꝙ om̄e peccatum qd̓ eſt capitale reſpectu aliquoꝝ peccatoꝝ mortaliū eſt mortale pctm̄. ſi tn̄ capitale pctm̄ accipiaturẜm ꝙ vnū pctm̄ oritur ex alio quaſi ordinatū in finēilliꝰ. manifeſtū ē em̄ ꝙ qͥcunqꝫ intantū afficit̉ aliqͦ peccato vt ad finē illius ꝯſequendū peccare velit mortaliter. ꝙ etiā in pͥmo pctō mortaliter peccat. ſicut ſi aliquis intantū afficit̉ ad delectatōem guſtus ꝙ ꝓpterhoc velit mortal̓r peccare. ip̄a etiam gula erit ei pctm̄mortale. ⁊ ſic etiā inanis gloria pctm̄ mortale eſt qn̄aliqͥs ꝓpter inanē gl̓iam aliud pctm̄ mortale cōmittit. Aliter dd̓m. ꝙ ſicut in regno aliter debet̉ gloria ⁊honor regi. aliter duci vel militi. ita etiā in vniuerſitate reꝝ aliqͣ gloria ⁊ honor ſoli deo debet̉. quā cū qͥsvſurpare vellet attribueret ſibi qd̓ eſt dei. ſicut etiā ſimiles in aliquo regno appeteret gloriā q̄ regi debet̉.ex hoc ip̄o ſibi regiaꝫ dignitatē exoptaret. nō āt oēsqͥ inaniter gloriā ꝯcupiſcunt appetunt honorem velgloriā debitā ſoli deo. ſed q̄ debetur homini ꝓpter aliquā excellentiā. In hoc tn̄ ꝯtra deum peccant ꝙ nonreferūt hmōi gloriā ad debitū finem. ⁊ ſic licet nonvſurpent ſibi gloriam dei ẜm ſubſtantiā. vſurpant tn̄ſibi gloriā dei quātum ad modum habendi. ſoli em̄deo cōpetit vt eius gloria in alium fineꝫ nō referatur¶ Ad. vi. dd̓m. ꝙ quicūqꝫ vſurparet ſibi diuinitatꝭgloriam ⁊ honorē. eſſet vere idolatra ſicut multi tyranni feciſſe leguntur. nō aūt om̄es qui inaniter gloriantur vſurpant hoc modo diuina gloriā. vnde nōom̄es ſunt idolatre. ¶ Ad. vij. dd̓m. ꝙ vitare minora peccata eſt abūdantioris virtutis. vt patet per idqd̓ dn̄s dicit Mat. v. abundātiorē iuſticiā eſſe. quevitat non ſolum homicidium ſed etiam iram. qͣꝫ ſitiuſticia veteris legis que ꝓhibet homicidiuꝫ. vndeper hoc ꝙ cōtēnere inanē gloriam eſt magne virtutisnō poteſt ꝯcludi ꝙ inanis gloria ſit graue peccatum
Idē 2ª 2ᵉq. 132. a. 3.
Ad 2.
Ad. i.
Rę
Aa 7
Ad 6
Ad 4