MateriaNona
hoc nomēhypoſtaſis in greco ex ꝓprietate ſignificationis habet ꝙ ſignificet indiuidua ſubſtantia cuiuſcūqꝫ nature. ſꝫ ex vſu loquētiū hꝫ ꝙ ſignificet indiuiduū rōnalis nature tm̄. ¶ Ad. iij. dd̓m. ꝙ ſicut ſub̓aindiuidua ꝓpriū habet ꝙ ꝑ ſe exiſtat. ita ꝓpriuꝫ hꝫꝑ ſe agat. nihil em̄ agit niſi ens actu. ⁊ ꝓpter hͦ calor ſicut nō ꝑ ſe ē ita nō ꝑ ſe agit. ſꝫ calidū ꝑ caloremcalefacit. hoc at qd̓ eſt ꝑ ſe agere excellentiori mō conuenit ſubſtātijs rōnalis nature qͣꝫ alijs. nā ſole ſub̓erōnales habēt dominiū ſui actus ita ꝙ in eis ē agereet nō agere. Alie ꝟo ſub̓e magis agūtur qͣꝫ agāt. ⁊ iōcōuenies fuit vt ſub̓a indiuidua rōnalis nature ſpeciale nomē haberet. ¶ Ad. iiij. dd̓m. ꝙ qͣꝫuis nihil ſubſiſtat niſi indiuidua ſub̓a q̄ hypoſtaſis d̓r. tn̄ non eadem rōne d̓r ſubſiſtere ⁊ ſubſtare. ſꝫ ſubſiſtere inqͣꝫtuꝫnon ē in alio. ſubſtare ꝟo inqͣꝫtum alia inſunt ei. vn.de ſi aliqͣ ſub̓a eſſet que pͦ ſe exiſteret. nō tn̄ eſſet alicuiꝰaccidētis ſubiectū. poſſet ꝓprie dici ſubſiſtētia. ſꝫ nōſubſtātia. ¶ Ad. v. dd̓m ꝙ Boe. loqͥtur ẜm opinionem Platōnis qͥ poſuit genera ⁊ ſpecies eē qͣſdaꝫ formas ſeꝑatas ſubſiſtētes ab accidētibꝰ denudatas. etẜm hoc poterāt dici ſubſiſtētie. ſꝫ non hypoſtaſes.Uel dd̓m. ꝙ ſubſiſtere attribuit̉ generibꝰ ⁊ ſpeciebꝰ.nō qꝛ ſubſiſtāt. ſed qꝛ indiuidua in eoꝝ naturis ſub⁊ ſiſtunt etiā om̄ibꝰ accidētibꝰ remotis. ¶ Ad. vi. dd̓mꝙ eēntia in ſubſtātijs materialibꝰ ſignificat ꝯpoſitūex materia ⁊ forma. nō tn̄ ex materia indiuiduali. ſedex materia cōi. definitio em̄ hoīs q̄ ſignificat eiꝰ eſſentiam ꝯtinet qͥdem carnes ⁊ oſſa. ſꝫ non has carnes vl̓hec oſſa. Sed materia indiuidualis ꝯprehēdit̉ in ſignificatione hypoſtaſis. ⁊ ſubſiſtētie in rebꝰ materialibus. Et ꝑ hoc pꝫ ſolutio ad. vij. ¶ Ad. viij. dd̓m. oaccidētia nō indiuiduant̉ niſi ex ſuis ſubicetis. ſolaaūt ſub̓a ꝑ ſeip̄am indiuiduat̉ ⁊ ꝑ ꝓpria pͥncipia. etideo ꝯueniēter in ſolo genere ſubſtātie ꝑticulare habet ꝓpriū nomen. ¶ Rationes q̄ ſunt in oppoſitumcōcedimus. Tamen ſciēdum ꝙ Boecius aliter accipit iſta nomīa in ꝯmēto p̄dicamētoꝝ qͣꝫ ſit. communis vſus eoꝝ ꝓut exponit ea in li. de duabꝰ naturis.attribuit em̄ nomē hypoſtaſis materie qͣſi pͥmo pͥncipio ſubſtādi ex qua hꝫ ſub̓a pͥma ꝙ ſubſtet accidētinam forma ſimplex ſubiectū eſſe nō poteſt. vt d̓t idēBoecius in li. de tri. Nomē āt vſioſis vel ſubſiſtētieattribuit forme qͣſi eēndi pͥncipio. ꝑ ip̄am em̄ eſt resin actu. nomē em̄ vſie vel eēntie attribuit ꝯpoſito vtoſtendat ꝙ in ſubſtantijs materialibꝰ tam forma qͣꝫmateria ſunt eſſentialia principia.¶ Queritur quid ſit perſona.Ecūdo querit̉. quidſit ꝑſona. Definit at eā Boe. in li. de duabꝰnaturis dices. ꝙ ꝑſona ē rōnalis nature indiuiduaſub̓a. videt̉ aūt ꝙ incōueniēter definiat. Nullum em̄
ſingulare definit̉ vt pꝫ ꝑ ph̓m in .vij. meta. ſꝫ perſonaſignificat ſingulare in genere ſub̓e vt dictū ē. gͦ nō p̄tdefiniri. ¶ Sꝫ dice. ꝙ licet id qd̓ ē ꝑſona ſit quoddāſingulare. tn̄ rō ꝑſone cōis ē. ⁊ ꝓ tāto ꝑſona in cōi definiri p̄t. ¶ Sed ꝯtra Id qd̓ ē cōe om̄ibꝰ ſubſtantijs ⁊indiuiduis rōnalis nature ē intētio ſingularitatis. q̄qͥdem nō ē in genere ſubſtātie. gͦ nō debet in definitione ꝑſone poni ſub̓a qͣſi genus. ¶ Sꝫ dice. ꝙ hoc nomen ꝑſona nō ſignificat tm̄ intētione. ſꝫ intētionē ſimul cū ſubiecto intētionis. ¶ Sꝫ ꝯtra ē qd̓ ph̓us ꝓbat in .vij. metaphyſi. ꝙ ꝯpoſitū ex ſubiecto ⁊ ex accidente nō p̄t definiri. ſequeret̉ em̄ nugatio in definitione. cū em̄ in definitōne accidētis ponat̉ ſubiectum ſicut naſus in definitōne ſymi. oꝑtebit ꝙ in definitōnecōpoſiti ex ſubiecto ⁊ accidēte ponat̉ bis ſubiectū ſel̓ꝓ ſe ⁊ ſemel ꝓ accidēte. Si gͦ ꝑſona ſignificat intētōnem ⁊ ſubiectū incōueniēs eſt qd̓ definit̉. ¶ Pͣ. Sub 4iectū huius intētionis cōis ē aliqͥd ſingulare. ſi gͦ perſona ſignificat ſimul intentionē ⁊ ſubiectū intētonisadhuc ſequeret̉ ꝙ definita ꝑſona definiatur ſingulareqd̓ eſt incōueniēs. ¶ Pͣ. Intētio nō ponit̉ in definitō.ne rei. nec accidēs in definitione ſubſtātie. ꝑſona aūteſt nomē rei ⁊ ſubſtātie. incōueniēter igit̉ in definitione ꝑſone ponitur indiuiduū. qd̓ ē nomē intētioniset accidētis ¶ Pͣ. Illud in cuius definitione ponitur oſub̓a ꝓ genere oꝑtet ꝙ ſit ſpēs ſubſtātie. ſꝫ ꝑſona nōeſt ſpēs ſubſtātie. qꝛ tūc diuideret̉ ꝯtra alias ſubſtantie ſpēs. gͦ incōueniēter ponit̉ ſub̓a in definitione ꝑſone quaſi genus. ¶ Gͣ. Sub̓a diuidit̉ ꝑ pͥmā ⁊ ſecun7dā. ſꝫ ſub̓a ſcd̓a non p̄t poni in definitione ꝑſone. eētem̄ oppoſitio in adiecto cū d̓r ſub̓a indiuidua. namſub̓a ſcd̓a ē ſubſtātia vl̓is. Sil̓r āt neqꝫ ſubſtātia prima. nā ſubſtātia pͥma ē ſub̓a indiuidua. ⁊ ſic eſſet nugatio cū addit̉ indiuidua ſupra ſub̓am in definitione ꝑſone. incōueniēter gͦ ſubſtātia ponit̉ in definitione ꝑſone. ¶ Pͣ. Nomen ſubſiſtentie ꝓpinqͥus eſſe vi gdetur ꝑſone qͣꝫ ſubſtātia. dicimus em̄ in deo tres ſubſiſtentias ſicut ⁊ tres ꝑſonas. non āt dicimꝰ tres ſubſtātias ſed vnā. magis gͦ debuit ꝑſona ꝑ ſubſiſtentiāqͣꝫ ꝑ ſubſtātiam definiri ¶ Pͣ. Quod ponit̉ in defini 3tione tanqͣꝫ genus multiplicato definito multiplicatur. plures em̄ hoīes ſunt plura aīalia. ſꝫ in deo ſtꝭtres ꝑſone. nō āt tres ſubſtātie. gͦ ſubſtātia nō dꝫ poni in definitione ꝑſone qͣſi genus. ¶ Pͣ. Rōnale ē dif joferētia aīalis. ſꝫ ꝑſona inuenit̉ in his q̄ non ſunt aīalia ſcꝫ in āgelis ⁊ in deo. gͦ rōnale non debuit poni indefinitione ꝑſone. ¶ Pͣ. Natura ē tm̄ in rebꝰ mobili 11bus. eſt em̄ principiū motus. vt d̓r in. ij. phyſi. ſꝫ eēntia ē tam in rebꝰ mobilibꝰ qͣꝫ īmobilibꝰ. gͦ ꝯuenientius fuit in definitione ꝑſone ponere eſſentiā qͣꝫ naturam. cū etiā ꝑſona inueniat̉ tam in rebꝰ mobilibꝰqꝫimmobilibꝰ. eſt em̄ in hoībꝰ ⁊ āgelis. ¶ D. Definito ſidebet ꝯuerti cū definito. nō āt omē qd̓ eſt rōnalis nature indiuidua ſubſtātia eſt ꝑſona. eēntia em̄ diuina
Solutioinſtātiaꝝ
Ad 4
Ad 7Ad 8
Ad 5