De relatiue dictꝭ de d̓o ab eterno Foliū lxxiiij.
lationis. que ex neutra parte importat imꝑfectiōemEpiuio quutit. vtru¶ Utrū relatio in deo ſit eius ſubſtātia.i. relatio in deo ſit eius ſub̓a. ¶ Et videt̉ ꝙnō. nulla em̄ ſub̓a eſt relatio. hec eſt q̄dā ꝓpoſitio immediata. ſicut ⁊ hec nulla ſub̓a eſt qͣꝫtitas. gͦ nec diuina ſub̓a eſt relatio. ¶ Sꝫ diceres. ꝙ diuina ſub̓a eſtrelatio ẜm rem. nō tn̄ ẜm rōnem. ¶ Sed ꝯtra. rō cuinihil rn̄det in re eſt caſſa ⁊ vana. ſed nihil vane in deodebet poni. gͦ nō p̄t eſſe ꝙ relatio differat ab eēntia rōzne ⁊ nō re. ¶ Pͣ. Perſone diuine diſtinguūtur relationibꝰ. ſola em̄ relatio ml̓tiplicat trinitatē. vt d̓t Boetius in li. de tri. ſi gͦ ꝑſone diuine ẜm ſub̓am non diſtinguūtur. relatio aūt nihil addit ſupra ſub̓am ẜmrem. ſed ſolū ẜm rōnem. ſeq̄ret̉ ꝙ ꝑſone diuine diſtinA guātur ſolū ẜm rōnem. qd̓ eſt hereſis ſabelliana ¶ Pͣ.Perſone diuine nō diſtinguūtur ẜm aliqͥd abſolutū. qꝛ ſequeret̉ ꝙ diſtinguerētur ẜm eſſentiā. ex hoc ꝙea que de deo dicūtur abſolute ẜcāt eius eēntiā. vt bonitas ſapiētia ⁊ hmōi. ſi gͦ relatōes ſunt idē qd̓ diuina ſub̓a. oportebit ꝙ vel ꝑſone non diſtinguanturẜm relatōes. vel ꝙ diſtinctio ꝑſonaꝝ ſit ẜm eſſentiaꝫc ¶ Pͣ. Si relatio eſt ipſa ſub̓a dei. ſequeret̉ ꝙ ſicut magnitudo ꝑtinet ad p̄dicamentuꝫ ſub̓e in diuinis. exhoc ꝙ deus eſt ſua magnitudo. ita pari rōne ⁊ paternitas ꝑtinebit ad p̄dicamentuꝫ ſube. ⁊ ſic om̄eᶻ qd̓ dedeo drẜm ſub̓am diceret̉. qd̓ eſt ꝯtra Augu. in. v. li.de trini. qͥ d̓t ꝙ nō om̄e qd̓ de deo d̓r. d̓r ẜm ſub̓am. d̓ręem̄ deus ad aliqͥd ſicut pater ad filiuꝫ. ¶ Pͣ. Quicqͥdp̄dicat̉ de p̄dicato p̄dicat̉ deſb̓iecto. ſꝫ ſi relatio ē ipſaeſſentia diuina hec p̄dicatio erit vera. eēntia diuinaeſt paternitas. ⁊ pari rōne iſta filiatio eſt diuina eēntia. gͦ ſequet̉ ꝙ filiatio eſt paternitas. ¶ Pͣ. Quecūqꝫſunt idē ita ſe habēt ꝙ qͥcqͥd p̄dicat̉ de vno p̄dicat̉ dealio. qꝛ ẜm ph̓m pͥmo topi. qͣꝫtācūqꝫ drn̄tiā aſſignauerimꝰ oſtēdentes erimꝰ ꝙ nō idē. ſed de eſſentiā diuina p̄dicat̉ ꝙ ſit ſapiens ꝙ creet mūdū. ⁊ hmōi quenō vident̉ p̄dicari poſſe de paternitate vel filiatiōe.g relatio in diuinis nō eſt eēntia diuina. ¶ Pͣ. Id qd̓facit diſtinctōnem in diuinis ꝑſonis nō eſt idē cū eoqd̓ nō diſtīguit nec diſtinguit̉. ſꝫ relatio in diuinisdiſtinguit. eſſentia aūt nō diſtinguit neqꝫ diſtinguitur. gͦ nō ſunt idē. ¶ Pͣ. Idē ꝑ ſua eſſentiā nō p̄t eſſepͥncipiū ꝯtrarioꝝ niſi ꝑ accn̄s. ſed diſtinctio cuiꝰ eſtpͥncipiuꝫ relatio in diuinis opponit̉ vnitati. cuiꝰ eſtīo pͥncipiū eſſentia. gͦ relatio ⁊ eēntia nō ſtꝭ idē ¶ Pͣ. Eorū q̄ ſtꝭ idē in quocūqꝫ eſt vnū ⁊ aliud. ſi gͦ eēntia diuina ⁊ paternitas ſtꝭ idē in quocūqꝫ eſt eēntia diuina. erit ⁊ paternitas. ſed eēntia diuina eſt in filio. gͦ ⁊ij paternitas. qd̓ pꝫ eſſe falſum. ¶ Pͣ. Relatio ⁊ eēntiadifferūt ſaltē rōne in diuinis. ſed vbi eſt diuerſa rōſiue definitio eſt diuerſum eſſe. qꝛ definitio eſt oratioindicās qͥd eſt eſſe. gͦ aliud erit eſſe relatōis in diuinis
et alud ſub̓e. gͦ relatio ⁊ ſubſtātia differūt ẜm eē. ⁊ itarealiter. ¶ Pͣ. Ad aliqͥd dicūtur quoꝝ eſſe eſt ad aliud ſe habere. vt d̓r in p̄dicamētis. eſſe gͦ relatōis eſt reſpectu ad aliud. nō aūt eſſe ſubſtātie. gͦ relatio ⁊ ſub̓anō ſunt idē ẜm eſſe. ⁊ ſic ideꝫ qd̓ pͥus. ¶ Pͣ. Augꝰ. d̓t īv. de trini. ꝙ adaliqͥd d̓r in deo nō ſubſtatiue ſed relatiue. qd̓ aūt ſub̓am diuinaꝫ ẜcat d̓r ſub̓aliter. gͦ relatio in diuinis nō ẜcat ſubſtātiā diuinā. ⁊ ſic idē qd̓pͥus. ¶ Pͣ. Augꝰ d̓t ꝙ deus nō eo deus eſt quo patereſt. ſed eēntia diuina eſt deꝰ. paternitate aūt eſt paterergo eēntia nō eſt paternitas. ⁊ ſic relatōes in deo nōſunt diuina ſubſtantia¶ Sed ꝯtra. qͥcqͥd eſt in deo deus eſt. vt Augꝰ d̓tſed relatio ē in deo ſicut paternitas in patre. gͦ relatioeſt ipſe deus ⁊ diuina ſub̓a. ¶ Pͣ. Ome ſuppoſitū inquo ſunt diuerſe res eſt ꝯpoſitū. ſed in ꝑſona patriseſt paternitas ⁊ eſſentia diuina. ſi igit̉ paternitas eteſſentia diuina ſunt due res. ſequeret̉ ꝙ ꝑſona patrisſit ꝯpoſita. qd̓ pꝫ eē falſum. oportꝫ ergo ꝙ relatio indiuinis ſit ipſa ſubſtātia diuina¶ Rū̄deo dd̓m. ſuppoſito ꝙ relatiōes in diuinisſint de ncc̄itate. oꝑtꝫ dicere ꝙ ſint eſſentia diuina. al̓soporteret ponere ꝯpōnem in deo. ⁊ ꝙ relatōnes in diuinis eſſent accn̄tia. qꝛ oīs res inheres alicui p̄ter ſuāſubſtātiā eſt accn̄s. oporteret etiā ꝙ aliqͣ res eſſet eterna q̄ nō erat ſub̓a diuina. q̄ oīa ſunt heretica. ¶ Adhuiꝰ gͦ euidentiā ſciēdū. ꝙ inter. ix. genera q̄ ꝯtinent̉ſub accn̄te. q̄dā ẜcant̉ ẜm rōnem accn̄tis. rō em̄ accidentis eſt ineſſe. ⁊ ideo illa dico ẜcari ꝑ modū accidētis q̄ ẜcant̉ vt inherētia alteri. ſicut quātitas ⁊ qͣlitasqͣꝫtitas em̄ ẜcat̉ vt alicuius in quo eſt. ⁊ ſil̓iter qͣlitasAd aliqͥd ꝟ̓o nō ẜcat̉ ẜm rōnem accn̄tis. nō em̄ ẜcat̉vt aliqͥd eius in quo eſt. ſed vt ad id qd̓ extra eſt. etꝓpter hoc etiā d̓t ph̓us. v. metaph̓. ꝙ ſcīa inqͣꝫtū eſtrelatio nō eſt ſciētis ſed ſcibilis. Un̄ qͥdā attēdentesmodū ẜcandi in relatiuis dixerūt ea nō eſſe inherentia ſubſtātijs ſꝫ qͣſi eis aſſiſtentia. qꝛ ẜcant̉ vt qͦddaꝫmediū inter ſb̓am q̄ refert̉. ⁊ id ad qd̓ refert̉. ⁊ ex hocſequebat̉ ꝙ in rebꝰ creatis relatiōes nō ſunt accn̄tiaqꝛ accn̄tis eſſe eſt ineſſe. ¶ Un̄ etiā qͥdā theologi. ſcꝫporretani hmōi opinione vſqꝫ ad diuinā relatiōemextenderūt dicentes relatiōes nō eſſe in ꝑſonis. ſꝫ eisqͣſi aſſiſtere. ⁊ qꝛ eſſentia diuina eſt in ꝑſonis. ſeq̄bat̉ꝙ relatōes nō ſtꝭ eēntia diuina. ⁊ qꝛ om̄e accn̄s inheret ſequebat̉ ꝙ nō eēt accidētia. ⁊ ẜm hoc ſoluebātvbū Augu. inductū. ꝙ ſcꝫ relatōes nō predicant̉ dedeo ẜm ſub̓am nec ẜm accn̄s. ¶ Sed ad hāc opinionē ſeqͥtur ꝙ relatio nō ſit res aliqua. ſed ſolū ẜm rationē. om̄is em̄ res vel eſt ſubſtātia vel accn̄s ¶ Un̄etiā qͥdā antiqͥ poſuerūt relatōes eſſe de ſecūdis intellectis. vt cōmen. d̓t. xi. metaph̓. ⁊ ideo oꝑtꝫ hoc etiaꝫporretanos dicere. ꝙ relatiōes diuine nō ſint niſi ẜmrōnem. ⁊ ſic ſequet̉ ꝙ diſtinctio ꝑſonaꝝ nō erit real̓.qd̓ eſt hereticū ¶ Un̄ dd̓m eſt. ꝙ nihil ꝓhil
n iij.
Opio pͥi
Opi. 2ª
Opio ꝟa
Contra
o
Re pbal