De MtraculisFoliumlij

ſua inſtituit. gͦ ꝯtra eas nihil facit nec facere p̄t. ſicutnon p̄t eē mutabilis. mutabilitas em̄ voluntatis videtur cū aliqͥs facit ꝯtra id qd̓ pͥus volūtate inſtituit¶ S. Bonū vniuerſi ē bonū ordinis ad quē ꝑtinetcurſus naturaliū reꝝ. ſꝫ deus nō p̄t facere cōtra bonūvniuerſi. qꝛ ex ſua bonitate ſumma ꝓuenit ꝙ omniaſint valde bona ẜm ordinē vniuerſi. gͦ deus non p̄t faS cere ꝯtra curſuꝫ naturaliū reꝝ ¶ Pͣ. Deus nō p̄t̄ eē cāmali. malū aūt ẜm Augꝰ. ē pͥuatio mōdi ſpei ⁊ ordinis. gͦ deus nō p̄t facere ꝯtra curſuꝫ nature qͥ ꝑtinetad ordinē vniuerſi. ¶ Pͣ. Gen̄. ij. d̓t ꝙ deus die ſeptimo reqͥeuit ab om̄i oꝑe qd̓ patrarat. ⁊ hoc ideo ẜmglo. qꝛ ceſſauit a nouis oꝑbꝰ ꝯdēdis. ſed in operibꝰſex dieꝝ nō fecit aliqͥd cōtra curſuꝫ nature. Un̄ Au.guſti. d̓t. ij. ſuꝑ Gen̄. ad lit. ꝙ in oꝑbꝰ ſex dieꝝ nō q̄ritur qͥd deꝰ miraculoſe facere poſſet. ſed qͥd reꝝ natura patiat̉ quā tūc deus inſtituit. gͦ nec poſtea deus aliīo qͥd fecit ꝯtra nature curſuꝫ. ¶ Pͣ. ẜm ph̓m in. vij. meta. natura ē cā ordinatōis in oībꝰ. ſꝫ deꝰ non p̄t facerealiqͥd niſi ordinatū. qꝛ vt d̓r Roma. xiij. Que a deoſunt ordinata ſtꝭ. gͦ nō p̄t facere aliqͥd cōtra naturamii ¶ Sͣ. Sicuti rō hūana a deo eſt ita ⁊ natura. ſꝫ ꝯtrapͥncipia rōnis deꝰ facere nō p̄t. ſicut ꝙ genus de ſpecienō p̄dicet̉. vel ꝙ latꝰ qͣdrati ſit ꝯmēſurabile dyametro. gͦ nec ꝯtra pͥncipia nature deꝰ facere p̄t. ¶ Pͣ. Totus nature curſus a diuina ſapiētia ꝓgredit̉ ſicut artificiata ab arte hūana vt Augꝰ. d̓t ſuꝑ illud Ioā. i.Qd̓ factū ē in ipſo vita erat. ſꝫ artifex nō facit aliqͥdcōtra artē ſuā niſi ꝑ errorē qͥ in deo eē nō p̄t. gͦ nec deꝰiꝫ facit aliqͥd ꝯͣ curſuꝫ nature. ¶ Pͣ. Ph̓s d̓t in. ij. phyẜ.ꝙ ſicut agit vnūqd̓qꝫ ita natū ē agi. ſꝫ qd̓ ita natu eſtagi ſicut agit̉ non fit ꝯͣ curſuꝫ nature. gͦ nihil fit ꝯͣ na14 ture curſuꝫ ¶ Pͣ. Anſel. d̓t ꝙ minimū incōueniēs deoeſt īpoſſibile. Incōueniēs at ē ꝙ curſus nature mutetur. cōueniēs at̄ ē ꝙ ſeruet̉. gͦ īpoſſibile ē ꝙ deus ꝯͣ curi5 ſum nature faceret. ¶ Pͣ. Sicut ſe hꝫ ſcīa ad falſum.ita ſe hꝫ pon̄a ad īpoſſibile. ſꝫ deus nō p̄t ſcire id qd̓ ēfalſum in natura. gͦ deus nō p̄t facere id qd̓ ē ꝯͣ curſūj6 nature. qꝛ hͦ ē impoſſibile in natura. ¶ Gͣ. Magis ēimpoſſibile qd̓ eſt impoſſibile ꝑ ſeqꝫ qd̓ ē īpoſſibile ꝑ accidēs. qꝛ qd̓ ꝑ ſe eſt tale magis eſt tale. ſꝫ id qd̓fuit nō fuiſſe ē īpoſſibile ꝑ accidēs. qd̓ tn̄ deus facerenon p̄t. vt Hiero. d̓t ⁊ etiā ph̓s in. vi. ethy. gͦ nec queſunt ꝯtra curſum nature q̄ ſunt impoſſibilia ꝑ ſe. vt7 cecū videre. facere deus non p̄t ¶ Pͣ. Scd̓m ph̓m intertō ethy. Uiolentū ē cuius pͥncipiū eſt extra nil cōferente vim paſſo. ſꝫ ad ea q̄ ſunt ꝯͣ curſuꝫ nature resnaturales ꝯferre nō pn̄t. gͦ ſi a deo fiāt erūt violenta.et ſic non erūt ꝑmanētia qd̓ videtur inconueniens.Nam cecis illuminatis diuinitus permanet viſus.18 ¶ Pͣ. Cum om̄e genus ꝑ potentiā ⁊ actū diuidaturvt pꝫ in. iij. phyſi. Ad potētiam aūt potētia paſſiuaꝑtineat. ad actu aūt actiua. oꝑtꝫ ꝙ ad illa potentiaſola paſſiua inueniat̉ in natura ad que inuenit̉ potē-

tia actiua naturalis. hoc em̄ eſt eiuſdeꝫ generis. Et hͦetiam dicit Comme. in. ix. meta. ſed ad ea que ſtꝭ cōtra curſum nature non inuenit̉ aliquā potentia actiua naturalis. gͦ nec potētia paſſiua. ſed illa reſpectuquoꝝ nō eſt potētia paſſiua in creaturꝭ dicimus nōpoſſe fieri. qͣꝫus deus ꝑ ſuā om̄ipotētiā oīa facere poſſit. ergo ea que ſunt ꝯtra curſum nature fieri nō poſſunt ꝓpter defectū creature. etſi nō ꝓpter defectuꝫ diuine potētie. ¶ Pͣ. Quicqͥd deus aliqn̄ facit non eēt 19incōueniēs etiam ſi ſemꝑ faceret. eſſet aūt inconueniens ſi deus oēs effectus naturales crearet cauſis naturalibꝰ non mediātibꝰ. qꝛ tunc res naturales ſuisoꝑationibꝰ deſtituerentur. ergo inconueniēs ē ꝙ aliquē effectū in iſtis inferioribꝰ faciat aliqn̄ cauſis naturalibꝰ nō mediantibꝰ. eis aūt mediātibꝰ non facitaliquid ꝯtra curſum nature. gͦ deus nihil facit contracurſum nature. ¶ Pͣ. Cauſa ꝑ ſe eſſentialē ordinē ha­ 39bet ad ſuū effectu. ⁊ ecōuerſo. ſꝫ deus nō p̄t alicui reiauferre qd̓ eſt ſibi eēntiale ea manēte. ſicut ꝙ ſit hō etnō ſit aīal. gͦ nō poteſt effectū aliquē ꝓducere ſine cānaturali que ad hmōi effectū habet eēntialē ordineꝫſicut ꝙ faciat viſuꝫ ſine cauſis naturalibꝰ ex quibꝰ viſus natus eſt cauſari ¶ Pͣ. Incōueniēs ē vt maius bonū dimittat̉ ꝓ minori bono. ſꝫ bonū vniuerſi eſt maius qͣꝫ aliqd̓ bonū ꝑticulare cuiuſcunqꝫ. Un̄ Augꝰdicit ꝙ deus fecit bona etiā ſingula ſimul an oīa valde bona ꝓpter ordinē vniuerſi. gͦ inconueniēs eſt qꝓpter ſalutē alicuius homīs vel alicuius gentis ſcꝫmutet curſuꝫ nature qͥ ꝑtinet ad ordineꝫ vniuerſi inquo bonū eius ꝯſiſtit. nūqͣꝫ gͦ deꝰ facit ꝯͣ curſū nature¶ Sed contra. A priuatione in habitū nō p̄t fieri regreſſus ẜm natura. fit aūt oꝑatione diuina Un̄dicit̉ Math̓. xi. Ceci vidēt. claudi ambulant. ſurdiaudiūt ⁊c̄. gͦ deus facit aliqͥd ꝯtra curſum nature.¶ Pͣ. Poteſtas ſuꝑioris nō depēdet a poteſtate inferioris nec ẜm eā limitat̉. ſꝫ deus ē ſuꝑior qͣꝫ natura. gͦnon limitat̉ eius potētia ẜm potētia nature. ⁊ ſic nihil ꝓhibet ip̄m oꝑari aliquid ꝯtra curſum nature¶ Reſpōdeo dd̓m. ꝙ abſqꝫ om̄i dubio deꝰ in rebꝰcreatis p̄t oꝑari preter cās creatas. ſicꝭ ⁊ ipſe oꝑat̉ inoībꝰ cauſis creatis vt alibi on̄ſuꝫ ē ⁊ oꝑado p̄ter cāscreatas p̄t oꝑari eoſdē effectꝰ qͦs eiſdē mediatibꝰ operat̉ ⁊ eodē ordine. vl̓ etiā alios ⁊ alio ordine. ⁊ ſic p̄taliqͥd facere ꝯͣ cōem ⁊ ſolitū curſū nature. Cuius veritatꝭ manifeſtabit̉ rō ſi ea ꝯſideremꝰ q̄ huic veritatiadu̓ſari vidēt̉. q̄ qͥdē ſtꝭ tria. pͥmū ē qͦrūdā ātiqͦꝝ ph̓orū opinio. qͥ poſuerūt iſtas res corꝑeas nō habere aliam cām ſuꝑiorē q̄ ſit eis cā eēndi. ⁊ ſic poſuerūt eoꝝaliqͥ vt Anaxa. intellectuꝫ cām alicuiꝰ motus in eisvt ſegregationis. Scd̓m āt hāc pōnē a nulla cā ſuꝑnaturali naturales forme q̄ ſtꝭ naturaliū actionū pͥncipia pn̄t īmutari nec eaꝝ oꝑatōes īpediri. ⁊ ſic nihilp̄t fieri ꝯͣ curſuꝫ nature qͥ ex ncc̄itate haꝝ cauſaꝝ corporaliū ordinat̉ Sꝫ hec poſitō ē falſa. qꝛ oꝫ illd̓ qd̓

Opi pͥph̓oꝝ

Contra

Ręo

Reꝓbaº