De cōſeruatōe reꝝ a deo.Foliū.l.
Unde ſi actio vtraqꝫ corꝑis celeſtis ceſſaret. nulla actio in iſtis inferioribꝰ remaneret. ſꝫ ceſſante motu celi ceſſabit pͥma actio. ſꝫ nō ſecūda. ⁊ iō ceſſante motu celi erit quidē actio in iſtis inferioribꝰ illuminationis ⁊ īmutatōis medij a ſenſibilibꝰ. nō āt erit actioꝑ quā trāſmutat̉ natura quā ſeqͥt̉ gnatio ⁊ corruptio¶ Ad pͥmū gͦ dd̓m. ꝙ virtus ignis ſemꝑ eſt determinata ad calefaciendū. p̄ſuppoſitis tn̄ cauſis pͥoribus q̄ ad actōem ignis requirūtur. ¶ Ad. ij. dd̓m. ꝙſil̓itudo ẜm materia ⁊ ꝯtrarietas forme non ſufficitin iſtis inferioribꝰ ad paſſionē ⁊ actōnem niſi motuceli p̄ſuppoſito. in cuius virtute agūt omēs inferiores actiue potentie. ¶ Ad. iij. dd̓m. ꝙ materia nō ſufficit ad actōnem niſi pͥncipiū actiuū ponat̉. vn̄ appetitus materie nō ſufficiēter ꝓbat actōem in elemētiseſſe motu celi ſubtracto. a quo eſt pͥmū pͥncipiū actionis. ¶ Ad. iiij. dd̓m. ꝙ inferiora nunqͣꝫ attinguntad gradū ꝑfectōnis ſuperioꝝ. hoc aūt eſt de rōne ꝑfectionis ſupremi agentis ꝙ ſua perfectio ſibi ſufficiatad agendū omī alio agente remoto. Un̄ hoc inferiId f oribꝰ agentibꝰ attribui nō p̄t. ¶ Ad. v. dd̓m. ꝙ ignisē ꝓpriū calefacere ſuppoſito ꝙ habeat aliqua actōnēſed eius actio dependet ab alio. vt dictū eſt. ¶ Et ſil̓ra ad ſextū dd̓m eſt. ꝙ tactus nō ſufficit in elemētis adagendū niſi motū celi. ſuppoſito. ¶ Alia duo ꝯcedi3mus. nā ꝓcedūt de actōibꝰ quibꝰ natura nō trāſmud d tatur. ſed ſpēs quodāmodo multiplicatur per modum intentionis ſpūalis.¶ Utrū plante ⁊ aīalia bruta ⁊ corpora mineraliapoſt fine mūdi remaneantOuo qͣueritur. vtrūꝑlante ⁊ aīalia bruta ⁊ corpora mineralia remaneat poſt finē mūdi ¶ Et videt̉ ꝙ ſic. habet̉ em̄ ecī cleſiaſtes. iij. Didici ꝙ oīa oꝑadei ꝑſeueret in eternūſed corpora mineralia plante ⁊ bruta ſunt oꝑa dei. gͦin eternū manebūt. ¶ Sed dicebat ꝙ hoc intelligitde iſtis oꝑbus dei q̄ aliquo mō hn̄t ordinē ad incorruptōem. ſicut elemēta q̄ ſunt incorruptibilia ẜm totum. licꝫ ẜm ꝑtes corrupant̉. ¶ Sed ꝯtra. ſicut elementa ſunt incorruptibilia ẜm totū. licet ẜm ꝑtemcorrūpantur. ita p̄dicte res ſunt incorruptibiles ẜmſpēm. licꝫ ẜm indiuidua corrūpant̉. gͦ videt̉ ꝙ p̄dicte etiā res in eternū remaneāt. ¶ Pͣ. Impoſſibile eſtꝙ intentio nature fruſtret̉. cū nature intentio ſit ex hͦꝙ natura a deo in finē dirigit̉. ſed natura intendit ꝑgeneratōem ⁊ corruptōem ꝑpetuitateꝫ ſpēi ſeruare. gͦniſi p̄dicta ẜm ſpēm ꝯſeruent̉. fruſtrabit̉ nature intentio. qd̓ eſt impoſſibile. vt dictū ē. ¶ Pͣ. Decor vniuerſi ꝑtinebit ad gloriā beatoꝝ. vn̄ d̓r a ſanctis ꝙ inmaiorē beatoꝝ gloriā elemēta mūdi in ſtatū meliorem reformabūtur. ſed plante mineralia ⁊ bruta aīalia ꝑtinēt ad decorē vniuerſi. gͦ nō ſubtrahētur in il-
la vltima ꝯſummatōne beatoꝝ. ¶ Pͣ. Ro. pͥmo d̓r ꝙ ˢinuiſibilia dei ꝑ ea q̄ facta ſunt intellecta ꝯſpiciūtur.inter que etiā facta. plante ⁊ alia aīalia numerari pn̄tſed in illo ſtatu ꝑfecte beatitudinis neceſſariū eſt homini inuiſibilia dei cognoſcere. gͦ indecens erit ꝙ p̄dicta dei oꝑa de medio ſubtrahātur. ¶ Pͣ. Apoc̄. vlti 6mo d̓r. Ex vtraqꝫ ꝑte fluminis lignū vite afferēs fructus duodecī. gͦ cū ibi loquat̉ de vltima ꝯſummatōebeatitudinis ſctōꝝ videt̉ ꝙ in illo ſtatu plante remaneant. ¶ Pͣ. Ab eſſe diuino oībꝰ entibꝰ ineſt deſideriūꝑpetuitatis inqͣꝫtum aſſil̓ant̉ pͥmo enti. qd̓ eſt ꝑpetuū. qd̓ aūt ineſt rebꝰ ex ſil̓itudine diuini eſſe nō aufertur ab eis in vltima ꝯſummatiōe. gͦ remanebuntplante ⁊ aīalia ꝑpetua ſaltem ẜm ſpēm. ¶ Pͣ. In vltimo ſtatu ꝯſummatōis rerū nō auferet̉ a rebꝰ id qd̓ ᵍad rerū ꝑfectōeꝫ ꝑtinet. ſed opus ornatus eſt ꝯſummatio qͥdam creatōis. cum gͦ aīalia ad opꝰ ornatusꝑtineant. videt̉ ꝙ nō deſināt eſſe in illo vltimo mundi ſtatu. ¶ G. Sicut elemēta ſeruierūt homini in ſtatu vie. ita ⁊ aīalia ⁊ plante. ſed elemēta remunerabūtur. gͦ ⁊ aīalia ⁊ plante. ⁊ ſic nō videt̉ ꝙ ceſſent ¶ GQuāto aliqͥd magis participat de ꝓprietate pͥmi ꝑpetui. qd̓ eſt deus. tanto magis videt eſſe ꝑpetuū. ſedaīalia ⁊ plante plus ꝑticipat de ꝓprietatibꝰ dei qͣꝫ elementa. qꝛ elemēta ſunt tm̄ exiſtentia. plante aūt etiāviuūt. aīalia vero etiaꝫ ſuꝑ hoc cognoſcūt. gͦ magisdebent in ꝑpetuū remanere aīalia ⁊ plante qͣꝫ elemēta¶ G. Effectus diuine ſapiētie eſt. vt d̓t Dyoniſi. vij.capl̓o. de di. no. ꝙ ſupremū inferioris nature ꝯiūgat̉infimo nature ſuꝑioris. hoc aūt nō erit ſi animalia ⁊plante deſināt eſſe. qꝛ elementa in nullo attingūt adꝑfectōem humanā ad quā attingūt quodāmo quedā aīalia. ad aīalia vero appropinquat plāte. ad plātas vero corpora mineralia. que īmediate poſt elemēta ſequūtur. cum gͦ in illo mūdi fine non debeat illudamoueri qd̓ ꝑtinet ad oſtenſionē diuine ſapiētie. videtur ꝙ aīalia ⁊ plante ceſſare nō debeāt. ¶ Pͣ. Si increatione mūdi aīalia ⁊ plante non fuiſſent ꝓducte.nō fuiſſet mūdus ꝑfectus. ſed maior erit ꝑfectio mūdi vltima qͣꝫ pͥma. gͦ videt̉ ꝙ oīno aīalia ⁊ plante remaneāt. ¶ Pͣ. Quedā corꝑa mineralia ⁊ q̇dā aīalia izbruta in penā dānatoꝝ deputant̉. ſic̄ in pͣs. d̓r. Ignisfurfur ⁊ ſpūs ꝓcellarū pars calicis eoꝝ. Et Iſa. vltimo. Uermis eoꝝ nō moriet̉. ⁊ ignis eoꝝ non extinsguet̉. pene autem dānatoꝝ erūt ꝑpetue. gͦ videtur q̄aīalia ⁊ corpora mineralia in eternū remaneāt. ¶ Pͣ.in ipſis elemētis ſunt rōnes ſeminales corpoꝝ mixtoꝝ ⁊ aīaliū ⁊ plantaꝝ. vt Augꝰ. d̓t in. iij. de trini. heaūt rōnes fruſtra eſſent niſi p̄dicta ex eis orirent̉. cuꝫgͦ in illa mūdi ꝯſummatōe elemēta remaneāt. ⁊ ꝑ cōſequēs rōes ſeminales in eis. nec aliqͥd in operibꝰ deiſit fruſtra. videt̉ ꝙ aīalia ⁊ plante in illa mūdi nouitate remaneāt. ¶ Pͣ. Ultima mūdi purgatio erit perfortis cōactōem ignis. ſed quedā mineralia ſunt ita
i iij.
Ad 4
Ad f
Ad 5
Ad j
Ad 3