Druckschrift 
Quaestiones disputate de potentia dei, de malo, de unione verbi, de spiritualibus creaturis, de anima, de virtutibus
Entstehung
Seite
IIr
Einzelbild herunterladen
 

De potētia deiFoliumI

Utrum ſit infinitaEtudo qͣritur de potentia dei vtrū ſit infinita. Et videt̉ ꝙ nō. qꝛ vt dicit̉nono metaphy. Fruſtra eſſet in natura aliqͣ potentiaactiua. cui nō reſpōderet aliqͣ paſſiua. ſꝫ potentie infinite diuine nō reſpōdet aliqua paſſiua in natura. er⁊go fruſtra eēt diuina potētia infinita. Pͣ. Ph̓us ꝓbat in. .viij. phyſicoꝝ nō eē potētiam infinita in magnitudine finita. qꝛ ſequeret̉ ꝙ ageret in nō tꝑe. nammaior virtꝰ agit in minori tꝑe. vn̄ qͣꝫto virtus eſt maior tāto tēpus ē minꝰ. ſꝫ potētie infinite ad finitamnulla eſt ꝓportio. gͦ nec tꝑis in quo agit pon̄a infinita ad tēpus in quo agit pona finita. Cuiuſlibet āt tōporis ad qd̓libet tēpus eſt ꝓportō. gͦ cū potētia finitamoueat in tꝑe. potētia infinita mouebit in nō tēpore. eadē rōne ſi pon̄a dei ē infinita. ſemꝑ oꝑabit̉ in nōtꝑe. qd̓ falſuꝫ ē. Sed dicebat ꝙ volūtas diuina determinat quāto tꝑe velit effectū ſuū cōpleri. ⁊ ſic nōoꝑtꝫ ꝙ potētia diuina ſemꝑ agat in nō tꝑe. Sedz cōtra. Uolūtas diuina nō poteſt īmutare eius potētiam. ſed de rōne potētie infinite ē ꝙ agat in nō tēpore. ergo hoc ꝑ volūtateꝫ diuinā īmutari non poteſt.4 Pͣ. Omis potētia manifeſtat̉ per ſuū effectuꝫ. ſꝫ deus nō poteſt facere effectū infinitū. ergo potētia deinō eſt infinita. Pre. Potētia ꝓportionat̉ oꝑationi. ſed oꝑatio dei ē ſimplex. ergo ⁊ potētia. Simplexaūt ⁊ infinitū adinuicē repugnāt. ergo vt pͥus. PͣInfinitū eſt paſſio qͣꝫtitatis. vt ph̓s d̓t in pͥmo phyſicoꝝ. ſed deus ē abſqꝫ qͣꝫtitate ⁊ magnitudine. gͦ eiuspotētia nō poteſt eſſe infinita. Pre. Ome qd̓ ē diſtinctū eſt finitū. ſed potētia dei eſt diſtincta a rebus8 alijs. ergo ē finita. Pre. Infinitū dicit̉ ꝑ remotionem finis. finis aūt eſt triplex. ſcꝫ magnitudinis. vtpūctus. ꝑfectōnis vt forma. intētionis vt cauſa finalis. hec aūt duo vltima cū ſint ꝑfectōnis a deo remoueri nō debēt. ergo diuina pon̄a nō debet dici infinita9 Pre. Si potētia dei eſt infinita. hoc nō poteſt eſſeniſi qꝛ eſt effectiua infinitoꝝ. ſꝫ multa alia ſunt q̄ habent effectus infinitos in pona vt intellectꝰ qui p̄t intelligere infinita in potētia. ⁊ ſol qͥ poteſt ꝓducere eſfectus infinitos. Si ergo potētia dei dicat̉ infinitapari rōne ⁊ multe alie erūt infinite. qd̓ eſt īpoſſibile.jo Pͣ. Finis eſt qd̓dā ad nobilitatē ꝑtinēs. ſꝫ ome qd̓eſt hmōi rebꝰ diuinis debet attribui. ergo pona diuiij nadꝫ dici finita. Pͣ. Infinitū ẜm ph̓m in. iij. ph.ſicoꝝ ē ꝑtis ⁊ materie. q̄ īꝑfectionis ſunt. ⁊ deo nō coN ueniūt. gͦ nec infinita ē pona diuina. Pͣ. ẜm ph̓mpͥmo phyẜ. terminꝰ neqꝫ finitꝰ neqꝫ infinitus eſt. ſꝫ diuina pona ē oīm reꝝ terminus. ergo nō eſt infinita1z Pͣ. Deus agit tota pon̄a ſua. ſi ergo pon̄a eius eſtinfinita. ſemꝑ effectꝰ eius erit infinitꝰ. qd̓ ē īpoſſibile Sed ꝯtra ē qd̓ dicit Damaſ. ꝙ infinitū ē qd̓ neqꝫ tꝑe neqꝫ loco neqꝫ cōprehēſione finit̉. hoc aūt cō-

uenit diuine potentie. ergo diuina potētia eſt infinita. Pre. Hyl̓. dicit. Deus īmenſe virtutis viuenspoteſtas q̄ nuſqͣꝫ non aſſit. nec nuſqͣꝫ deſit Omne aūtimmenſuꝫ eſt infinitū. ergo potētia dei eſt infinita Reſpondeo dd̓m. ꝙ infinitū d̓r dupl̓r. vno mōpriuatiue. ⁊ ſic d̓r infinitū qd̓ natū eſt habere finem ⁊non habet. tale aūt infinitū nō inuenit̉ niſi in qͣꝫtitatibus. Alio mō d̓r infinitum negatiue .i. qd̓ nō habetfinem. Infinitū pͥmo mō acceptū deo cōuenire nonpoteſt. tū qꝛ deus ē abſqꝫ qͣꝫtitate. tū quia omis pͥuatio imꝑfectionē deſignat q̄ longe a deo eſt. Infinituꝫaūt dictū negatiue ꝯuenit deo qͣꝫtuꝫ ad omīa que inipſo ſunt. qꝛ nec ipſe aliqͦ finit̉. nec eius eēntia. nec ſapientia. nec pona. nec bonitas. vnde omīa in ip̄o ſūtinfinita. Sed de infinitate eius pon̄e ſpecial̓r ſciēdūeſt. ꝙ cū pona actiua ſeqͣtur actum. qͣꝫtitas pone ſeqͥt̉qͣꝫtitatē actꝰ. vnūqd̓qꝫ em̄ tm̄ abūdat virtute agendiqͣꝫtū eſt in actu. Deꝰ aūt eſt actus infinitꝰ. qd̓ pꝫ ex hͦꝙ actus nō finitur niſi dupl̓r. vno mō ex ꝑte agētis.ſicut ex volūtate artificis recipit qͣꝫtitatē et terminuꝫpulchritudo domus. Alio mō ex ꝑte recipiētis. ſicutcalor in lignis terminat̉. ⁊ qͣꝫtitatē recipit ẜm diſpoſitionē lignoꝝ. Ipſe āt diuinꝰ actus nō finitur ex aliquo agēte. qꝛ nō eſt ab alio. ſed ē a ſeipſo. neqꝫ finit̉ex alio recipiēte. qꝛ cū nihil potētie paſſiue ei admiſceatur ipſe ē actus purus nō receptꝰ in aliquo. eſt em̄ deus ip̄m eē ſuū in nullo receptū. Un̄ pꝫ ꝙ deus ē infinitus. qd̓ ſic videri p̄t. Eſſe em̄ hoīs terminatuꝫ ē adhoīs ſpeciē. qꝛ eſt receptū in natura ſpēi humane. ⁊ ſimile ē de eſſe equi vel cuiuſlibet creature. Eſſe autē deicū nō ſit in aliquo receptū. ſed ſit eſſe puꝝ nō limitat̉ad aliquē modū ꝑfectōnis eſſendi. ſed totū eſſe in ſehabet. ⁊ ſicut eſſe in vl̓i acceptum ad infinita ſe p̄t extendere. ita diuinū eſſe infinitū eſt. ⁊ ex hͦ pꝫ ꝙ virtusvel potentia ſua actiua ē infinita. Sed ſciendū ꝙqͣꝫuis potentia habeat infinitatē ex eſſentia. tn̄ ex hocipſo ꝙ ꝯꝑatur ad ea quoꝝ eſt pͥncipiū recipit quedāmodū infinitatis que eſſentia nō habet. na in obiectꝭpone quedā multitudo inuenit̉. In actōne etiā inuenitur q̇dā intēſio ẜm efficaciā agēdi. ⁊ ſic p̄t potentieactiue attribui q̄dā infinitas ẜm ꝯformitatem ad infinitatē qͣꝫtitatis ⁊ ꝯtinue ⁊ diſcrete. Diſcrete qͥdē ẜmqd̓ qͣꝫtitas pone attēditur ẜm multa vel pauca obiecta. ⁊ hec vocatur qͣꝫtitas extēſiua. ꝯtinue vero ẜm ꝙqͣꝫtitas pone attēditur in hͦ ꝙ remiſſe vel intēſe agit.et hec vocat̉ qͣꝫtitas intēſiua. Prima āt qͣꝫtitas cōuenit pone reſpectu obiectoꝝ. ſcd̓a ꝟo reſpectu actōnisIſtoꝝ em̄ duoꝝ actiua pona ē pͥncipiū Utroqꝫ aūtmō diuina pona ē infinita. naꝫ nūqͣꝫ tot effectꝰ facitqͥn plures facere poſſit. nec vnqꝫ ita intēſe oꝑatur qͥnintēſius oꝑari poſſit. Intēſio at in oꝑatione diuinanō eſt attendēda ẜm ꝙ oꝑatio eſt in operāte. quia ſicſemꝑ eſt infinita. cū oꝑatio ſit diuina eſſentia. ſed attendēda eſt ẜm ꝙ attingit effectū. ſic em̄ a deo mouē-

a iij

Contra

Actꝰ dupl̓r finit̉