Materia primaDe potētiā oeī Foltū j.

¶ Incipiūt queſtiones de potētia dei ab angelico doctore Thoma de Aqͥno ordinis p̄dicatoꝝ diſputāte¶ Materia primade potentia dei.Ueltio ē de potentia dei. Et pͥmo q̄rit̉. vtꝝ indeo ſit potentia. Et videt̉ ꝙ nōpotētia em̄ ē oꝑationis pͥncipium. ſꝫ oꝑatio dei q̄ eſt eiꝰ eſſentia non hꝫ principiū. qꝛ neqꝫ ē genita. neqꝫ ꝓcedēs. gͦ⁊ in deo nō eſt potētia. ¶ Pre. Ome ꝑfectiſſimū ē deoattribuendū ẜm Anſel. ergo qd̓ reſpicit aliqͥd ſe perfectius non debet deo attribui. ſed omīs potentia reſpicit ſe ꝑfectius. ſcꝫ paſſiua formā. ⁊ actiua oꝑationeꝫ.ergo potētia deo attribui nō poteſt. ¶ Pre. Potētiaeſt principium tranſmutandi aliud ẜm qd̓ ē aliudẜm ph̓m in. v. metaphy. ſed pͥncipiū relatio q̄dam ēet eſt relatio dei ad creaturas ꝓut ſignificat̉ in potētiacreandi vel mouēdi. nulla aūt talis relatio eſt in deoẜm rem ſed ſolū ẜm rōem. ergo potētia nō eſt in deoẜm rē ¶ Prete. Habitꝰ eſt ꝑfectior potentia. vtpoteoꝑationi ꝓpinquior. ſed habitus nō ponit̉ in deo. gͦnec potētia. ¶ Pre. Nihil debet in deo ſignificari perd̓ derogetur eius pͥmitie vel ſimplicitati. ſꝫ deus inqͣꝫtum ē ſimplex ⁊ primū agēs agit ꝑ eſſentiā ſuam.ergo nō debet ſignificari agere ꝑ potentiā. q̄ ſalteꝫ ẜmmodū ſignificādi ſuꝑ eēntiā addit ¶ Pre. ẜm ph̓min. iij. phyẜ. In ꝑpetuis nō differt eſſe ⁊ poſſe. multominꝰ ergo in diuinis. ſed vbi ē eadē res debet eſſe idēnomē a digniori ſumptū. dignius aūt eſt eſſentia qͣꝫpotētia. qꝛ potentia eſſentie aduenit. ergo in deo debetnoīari eēntia tantū. nō aūt potētia. ¶ Prete. Sicutmateria pͥma eſt pura potētia. ita deus ē purus actꝰ.ſed prima materia ẜm eſſentiā ſuā ꝯſiderata eſt denūdata ab omi actu. gͦ deus in eēntia ſua ꝯſideratus eſt8 abſqꝫ omī potentia. ¶ Pre. Omis pona ab actu ſeparata eſt imꝑfecta. ⁊ ita cū nihil īperfectū deo conueniat. talis potētia in deo eſſe non poteſt. Si ergo indeo eſt potētia oꝑtꝫ ꝙ ſemꝑ ſit actui coniuncta. ⁊ itapotentia creādi eſt ꝯiuncta actui ſemꝑ. ⁊ ſic ſeqͥtur ꝙꝯ ab eterno creauit res. qd̓ eſt hereticū. ¶ Pre. Qn̄ aliquid ſufficit ad aliqͥd agendū. ſuꝑflue aliqͥd ſuꝑadditur. ſed eſſentia dei ſufficit ad hoc ꝙ deus ꝑ eam aliquid agat. gͦ ſuꝑflue ponit̉ in eo potentia ꝑ quā agat¶ Sed dicebat ꝙ potētia non eſt aliud qͣꝫ eſſentiaīo ẜm rem. ſꝫ ſolū ẜm modū intelligēdi. ¶ Sed cōtraOmis intellectꝰ cui nō reſpōdet aliqͥd in re eſt caſſusij et vanꝰ. ¶ Pre. Predicamētū ſubſtātie eſt nobiliusalijs p̄dicamētꝭ. ſꝫ deo illd̓ nō attribuit̉ vt Augꝭ. d̓tmulto ergo minꝰ predicamētū qͣlitatis. ſꝫ potētia eſtin ſcd̓a ſpecie qͣlitatis. gͦ deo attribui nō debet ¶ Seddicebat ꝙ potētia q̄ deo attribuit̉ nō eſt qͣlitas. ſꝫ eſtp ipſa dei centia ſola rōne differens. ¶ Sꝫ contra. aut

iſti rationi aliqͥd rn̄det in re. aūt nihil. Si nihil ratōvana ē. Si aūt aliqͥd in re ei reſpōdet. ſeqͥtur ꝙ aliqͥdin deo ſit potētia p̄ter eſſentiā. ſicut ratio potētie eſt ꝑter rōem eſſentie. ¶ Pre. ẜm ph̓m. omis poteſtas et īꝫom̄e effectiuū ē ꝓpter aliud eligendū. nullū āt hmōideo ꝯuenit. qꝛ ipſe nō ē ꝓpter aliud. gͦ potētia deo nocōuenit ¶ Pre. Uirtus a Dyoniſio in. xi. ca. celeſtis j4hierar. ponit̉ media inter ſubſtātiā ⁊ oꝑationē. ſꝫ denon agit ꝑ aliqd̓ mediū. gͦ non agit ꝑ virtutē. ita necꝑ potentia. ⁊ ſic potētia nō ē in deo. ¶ Pre. ẜm ph̓m jͣin. xi. metaphyẜ. potētia actiua q̄ ſoli deo p̄t cōpetereeſt principiū trāſmutatōnis in aliud ẜm qd̓ eſt aliudſꝫ deus agit ſine trāſmutatōne. ſicut pꝫ in creatōne. gͦdeo potētia actiua attribui non p̄t. ¶ Pre. Ph̓s ibi j6dem d̓t ꝙ cuiꝰ eſt potētia actionis ⁊ paſſionis. ſꝫ potetia paſſionis deo nō conuenit. gͦ nec potētia actōnis¶ Pre. Ph̓s ibidē d̓t ꝙ potētie actiue ē ꝯtraria pͥua I7tio. ſed cōtraria nata ſtꝭ fieri circa idē. cū ergo in deonullo mō ſit priuatio. nō erit ibi potētia ¶ Preterea i8Magiſter dt pͥma di. ij. li. ꝙ agere non ꝓprie cōpetitdeo. ſed vbi non eſt actio. ibi non poteſt eſſe potētiaactiua. gͦ deo non ꝯpetit potentia actiua. nec paſſiuavt patet. ergo nulla.¶ Sed contra eſt quod dicitur in pſal. potens Coneees dn̄e ⁊c̄. ¶ Pre. math. iij. potēs ē deus de lapidibꝰiſtis ⁊c̄. ¶ Pre. Omis oꝑatio ab aliqͣ potētia ꝓcodit. ſꝫ deo maxime cōuenit oꝑari. gͦ deo maxime pototia conuenit.¶ Reſponſio. ad huius queſtionis euidentiam Ręſciendū. ꝙ potētia d̓r ab actu. actus āt eſt duplex. ſcꝫprimus qͥ eſt forma. ⁊ ſcd̓s qͥ eſt oꝑatio. ⁊ ſic videt̉ excōi hoīm intellectu. nomē actus pͥmo fuit attributūoꝑationi. ſic em̄ qͣſi oēs intelligūt actuꝫ. Scd̓o āt exinde fuit tranſlatū ad formā inqͣꝫtū forma ē pͥncipiūoꝑationis ⁊ finis. Un̄ ⁊ ſil̓r duplex ē potētiā. vnaactiua cui reſpōdet actus qͥ eſt oꝑatio. ⁊ huic primonomē potētie videt̉ fuiſſe attributuꝫ. alia ē potentiapaſſiua. cui reſpōdet actꝰ primꝰ qui ē forma. ad quāſil̓r videt̉ ſcd̓ario nomē potētie deuolutū Sicꝭ āt nihil patit̉ niſi rōne potētie paſſiue. ita nihil agit niſiratione actus pͥmi qͥ eſt forma. Dictū ē em̄ ꝙ ad ip̄mpͥmo nomē actus ex actione deuenit. deo āt ꝯuenit eēactū puꝝ ⁊ primū. vnde ipſi ꝯuenit maxime agere. ⁊ſuā ſil̓itudinē in alia ꝓfundere. ⁊ ideo ei maxime ꝯuenit potētia actiua. nā potētia actiua d̓r ẜm qd̓ ē pͥnciSpiū actionis. Sed eſt ſciendū ꝙ intellectꝰ noſter deūexpͥmere nitit̉ ſicut aliqͥd ꝑfectiſſimū. ⁊ qꝛ in ip̄m deuenire nō p̄t niſi ex effectuū ſil̓itudine. nec in creaturꝭinuenit aliqͥd ſumme ꝑfectū. qd̓ omino imꝑfectōnecareat. ideo ex diuerſis ꝑfectionibꝰ in creaturis repertis ip̄m nitit̉ deſignare. qͣꝫuis cuilibet illaꝝ ꝑfectionūaliqͥd deſit. ita tn̄ ꝙ qͥcqͥd alicui iſtaꝝ ꝑfectionū imꝑfectionis adiūgit totū a deo amoueat̉ Uerbi gratiāeſſe ſignificat aliqͥd ꝯpletum ⁊ ſimplex ſed nō ſubſi-

a ij

S

Conexj