Summula RaymundiUlij doctores dicunt ꝙ indulgentie valent ad pn̄iam ⁊ ad penā a canoneinflictā d̓ qͣ dictū eſt in ſnīa p̄cedenti.¶ Tercio notādū. autor d̓t in lr̄a d̓ pn̄ia debiliū ⁊ paupeꝝ ꝙ ip̄i dn̄t ꝓficere ꝓ peccatis eoꝝ inqͣntū valent. Sed talis pn̄ia debilium eſt multū infirma ⁊ inſecura. Et nullo mō eſt firma. nā d̓t ſpeculatōr d̓ infirmis. Quinon p̄t explere pn̄iam non dico ꝙ talis dānatur nec dico ꝙ liberat̉. qͣſi diceret. Si ds vult p̄t ei exhibere miſcd̓iam ⁊ gr̄am ſuā ⁊ iō ſi quis velit eſſeſecurus ille peniteat ad tātum qͣntum peccauit.¶ Quarto notādū. lrā d̓t ꝙ nullꝰ dꝫ peccare ꝓpter ſpem venie ſic ꝙ velitpeccare ⁊ pn̄iam agere. Rōem aſſignat doctores: qꝛ qn̄ aliquis peccat ꝓpt̓ſpem venie tunc illud qd̓ ē conceſſum ad ſalutē cedit in ꝑditōem. Et il-lud qd̓ inſtitutū eſt ꝓpt̓ bonū ꝟtitur ad malū.¶ Quinto notādum ꝙ hō dꝫ confiteri ꝑ confeſſionē oris ⁊ contritōemcordis ⁊ ſatiſfactōem oꝑis vnd̓ triplicia ſtꝭ opera. quedā ſtꝭ oꝑa ſatiſfacto-ria tātum. Et ſtꝭ illa que fiunt in purgatorior talia delent pctā cōmiſſaAlia ſtꝭ oꝑa ſatiſfactoria ⁊ meritoriā ſicut ſtꝭ iſta oꝑa que exercemꝰ in hacvita. Alia ſtꝭ oꝑa que nec ſtꝭ ſatiſfactoria nec meritoria vt ſtꝭ oꝑa dānatoꝝQuia dānatio nō ſatiſfacit ꝓ delictꝭ nec etiā meretur aliquod. Quia inpn̄ti vita eſt tempus gratie. tempus miſcd̓ie. tempus merendi. ⁊ tempusſatiſfaciendi: Et ergo qui non in hac vita penitet in purgatorio non pe-nitebit. ⁊ ſi ē dānatus nunqͣꝫ penitebit.¶ Sexto notandū. vtꝝ pn̄ia ſerotina etiā ꝓſit ⁊ ſit meretoria. Et arguit̉ꝙ non. nā om̄is pn̄ia meritoria dꝫ eē voluntaria. Sed pnīa ſerotina noneſt voluntaria: igit̉. ⁊cͣ. Maior ꝓbat̉. qꝛ nullꝰ coacte dꝫ penitere. ſꝫ Minorꝓbat̉. qꝛ in pnīa ſerotina ſiue ſera pctā dimittūt hoīem ⁊ hō nō ea gͦ ſeqͥt̉ꝙ pn̄ia ſerotina n̄ ē incritoria: In oppoſitū arguit̉ ꝙ ſit meritoria auto-ritate Ezechiel̓ dicētꝭ ī ꝑſona xp̄i ī qͣcūqꝫ hora pctōr īgemuerit ꝓ pctīs ſu-is oīm pctōꝝ ſuoꝝ āpliꝰ n̄ recordabit̉ dn̄s. Pro qͦ notādū ꝙ paīa ſerotinamultū ē difficil̓ fiue inſecura ꝓpt̓ duo pͥmo ex ꝑte hoīs qꝛ tunc hō punitmultꝭ tribulatōibꝰ ⁊ doloribꝰ ꝓpter qd̓ ſuffocat oīs ꝯtritio q̄ dꝫ fieri ꝓ peccatis: nā videmus exemplū ꝙ ſ hō patitur ī vno membro vt in oculis indētibus. tunc ꝓ nimio dolore non p̄t quicqͣꝫ agere qͥd ergo erit qͣndo do-let in omnibꝰ ſimul. Scd̓o pnīa ſerotina eſt difficilis ex parte finis. qꝛ hōꝓpter illum finem debet penitere vt velit ſatiſfacere ꝓ illo ꝙ ſuum crea-torē vnqͣꝫ offendit. qꝛ in hac ſatiſfactōe nec p̄t acquirere gr̄am nec amoredei. Sed hoc nō p̄t facere in pnīa ſera. qꝛ iſta pn̄ia eſt magis ex timore qꝫamore. Et illi qͥ ſero penitēt aſſimilātur nauigātibꝰ qͥ timent ſe ſb̓mergicum rebus ⁊ bonis ne ergo ſimul ſb̓mergātur ꝓijciunt aliquas res d̓ naui vt ip̄a nauis leuius trāſeat ⁊ hoc non faciunt ex amore ſed ex nimio timore. ſic etiā in ꝓpoſito eſt cum hominibus qui ſero penitent. nā ſi noneſſet pena eterna quam omnes timemus nunqͣꝫ forſan peniteremus Etergo dicit beatus Auguſtinus penitentia ſera raro eſt vera. Sꝫ diceretaliqͥs qūo tn̄ eſt d̓ latrone qui pedebat in cruce ⁊ penitebat cū pnīa ſera eiſaluatus eſt. Dicitur ibi ꝙ hoc fuit ex ſpeciali gratia ⁊ pͥuilegio. ſcꝫ ꝙ fu-it ſaluus factus. qꝛ ip̄e pn̄s fuit qui ip̄m ſaluare ⁊ curare potuit.¶ Ad rōem in oppoſitū dicēdum eſt ꝙ peccata poſſunt dimittere hoīem