Druckschrift 
Summula Raymundi : brevissimo compendio sacramentorum alta complectens misteria, de sortilegis, symonia, furto, rapina, usura, etquam variis casibus ... resolutiones abunde tradens
Entstehung
Seite
LXXXVIr
Einzelbild herunterladen
 

Folio. lxxxvi..i. deluſumCum ſe deceptum videt atqꝫ ſcienter ad eius.i. vxor§virsᵉ ꝯgͦſcēdo carnal̓rTraſeat amplexus ſemeliſte ſit hec ſua ſponſa ē intelligēdūSic ecōuuerſo ſi nupſit libera ſeruo Hic autor addit alios caſus mr̄imonio dicēs. ſi eēt aliqͥs nobilis li-ber petēs vxorē nobilē liberā daret̉ ſibi ancillā. qͣꝫuis ille liber ꝯgͦſcatcarnalit̓ ꝑceperit ſe deluſum p̄t reuocare mr̄imoniū. ſed duꝫ liber ſci-uerit ancillā eſſe deſuꝑ ꝯgͦſcat carnalit̓. tunc ſtabit mr̄imoniū necp̄t reuocare. Sil̓e eſt. ſi aliqͣ nobilis vel libera ſumeret aliquē ẜuū puta-ret hr̄e libeꝝ. Circa lrām notādū. tale impedimētū d̓r impedimētū ꝯditōis. et hoc cōmittit̉ error ꝑſone. vt patuit ſupra- Scd̓o notādū. ille ē ẜuilis ꝯditōis p̄t petere ſeꝑatōem a liberaꝓpter ꝯditōem. ſi at̄ nobilis vel liber peteret. tūc poſſet fieri ſeꝑatio. Et ſi-militer ſi liber duxerit liberā quā putaret ancillā. tunc talis error nonp̄t dirimere mr̄imoᵐⁿ. Mercio notādū. vir liber duxerit ancillā⁊ cognouerit fore ācil-la. ſi non intēdit retinere ampliꝰ dꝫ ꝯgͦſcere. qꝛ ſi cāꝯgͦſcat poſt htunc repudiare non p̄tQuartonotādū. ꝓpt̓ iſtā ꝯditōem ille qͥꝯtrahit aliqͣ capit cautionē fideiuſſores ſit libera. tn̄ poſtea ꝑcipit ancillā. p̄t iſte liberſtatim ab ea ſeꝑari ſi vult. Quinto notādū ſi vir liber duceret ancillā quā putaret liberā ip̄e liber poſtqͣꝫ ſciuerit fore ācillā ꝯgͦſceret carnal̓r. p̄t repudiare. UIltimo notādū. ꝯditio libertatꝭ plus reſtringit hoīem qͣꝫ aliud accidens: Etiā ꝓceſſus gn̄atōis ꝓpt̓ vtilitatē carnis ſꝑ inclinat ad peſſimum ſi aliqͣ fuerit ẜuilis om̄e gnatum erit ẜuile talis ꝯditio potiꝰ impeditmr̄imoᵐⁿ. Etiā ẜuitutē p̄t impedire finis mr̄imonij. ſcilꝫ ꝓlificatio. qͥaẜuus eſt ſb̓ poteſtate ſui dn̄i. vel ancilla ſb̓ ptāte ſue dn̄e. non p̄t vir hr̄epoteſtatem vxoris ẜuilis ꝯditōis niſi ꝯſentiente dn̄o. Un̄ notandū duobus mōis liber non poteſt repudiare ancillā ſi eam duxerit. Primo qͣndo ſcit ancillā. d̓t lrā. hoc remouēdo (hāc putat ingenuā) Secundo ſi ignoraret ancillā poſtea ciuerit tn̄ eque bn̄ ꝯgſcit ea car-naliter verbis vel factis. tunc tenetur ea iterum ẜuare. qꝛ quod ſemel placuit amplius diſplicere non poteſt. videtur placere ꝓpter carnalem co-pulā ſb̓ſecutāab hebitādū.i. vxor.i. maritꝰSi vir eat rhomā māſurus ibi ſua ſponſa viꝝ .i. tenet̉ ſeqͥſi ꝑegrinat̉Iure ſequatur eum. nuſqͣꝫ ſi ſit peregrinus.i. thoro legittimoSi ſponſum thalamo ſuſceptum deſerit vxorp ij