Summula raymundiSi āt vltra ſnīam diuortij remanſiſſent ⁊ generaſſent illi eēt illegittimi⁊ ſic tūc exꝯn̄ti n̄ dn̄t eē ꝑticeps paterne hereditatꝭ. ¶ Terciꝰ caſus ponat̉in cāu ꝙ aliquis ſit diues ſicut d̓r ſcm̄ fuiſſe d̓ quodā rege frācie qͥ cū ſuavxore gnare pueros n̄ poterat tādē puer pulchre diſpoſitōis a mercatoribus fuit ductꝰ indumētꝭ aureis ⁊ regalibꝰ indutꝰ qͥerat ſibi repn̄tatꝰ ⁊ poſtmodū fecit vxorē ſuā iacere in p̄uerꝑio dicens eā peꝑiſſe eūdem pueꝝ ⁊ ſitunc iſte rex ꝑ diuinā grām poſt octauū annū ſiue aliū nouū filiū ⁊ legiotimū obtinēt. tc qr̄ vtꝝ pͥmꝰ cū ſcd̓o dꝫ eē ꝑticeps hereditatꝭ. Et pōat ꝙiſte pͥmus puer credat ſe eē filiū legittimū ſil̓r volens hr̄e ꝑtē hereditatis⁊ non ſeꝑare ab hereditate. tunc querit̉ qͥd ſit faciendū. Ad hunc caſumdupl̓r rn̄det̉. nā quidā ſic dicunt. ꝙ talis puer pͥmꝰ non p̄t eē ꝑticeps pat̓-ne hereditatis. Et ſi ꝑentes hoc admitterēt tūc peccarent mortal̓r ⁊ facerent rapinā de ꝓprijs bōis ⁊ hereditates ꝓpͥas filijs ſuis legittimis aufer-rent. Ponat̉ ꝙ aliqͣ mulier duceret viꝝ quē crederet eē libeꝝ qͥ tn̄ priusvxore legittimā hret. tūc q̄rit̉ vtꝝ cū pͥma debeat ꝯtrahere vel cū ſcd̓a. ibirn̄det ꝑ diſtinctōem vel ergo iſta mulier ſciuit viꝝ iſtū habuiſſe aliā vl̓ nōſi ſciuit. tunc mr̄imoniū nō ſtabit nec eū obẜuare dꝫ ſi non ſciuit hoc eſtdupl̓r vel ignorat ſimpl̓r vel ꝑ illud tp̄s interim ꝙ eum habuit. ſi 2ªº tuncpͥma mortua dꝫ eā obẜuari. Si aūt pͥmoº ſcꝫ. ꝙ ip̄e ignorauit ſimpl̓r qn̄accepit eā ⁊ poſtea ſciuit ⁊ inſuꝑ illi comanſit. tunc nō p̄t euꝫ ducere poſtmortē pͥme mulieris ¶ Quartꝰ caſus eſt. ponat̉ in cāu ꝙ aliqͥs vir cū muliere aliqͣ diutiꝰ inuicē ꝑmāſiſſent ⁊ poſtea vir vellet ſeꝑari ab ea⁊ ꝓponatcorā iudice eā ancillā ⁊ petit ſeꝑari ab ea. tūc dubitat̉ vtrū illa ſit ſeꝑandaab eo. ibi rn̄det̉. ꝙ ſi talis ꝯgͦuit eā carnal̓r pꝰqͣꝫ ip̄e iudex audiuit eā eē ancillā. tūc nō tenet ſeꝑari ab eo. Si āt n̄ ꝯgͦuiſſet eā carnal̓r ⁊ ip̄e d̓t eā ācil-lā corā iudice. tunc ip̄e vir tenet̉ reſtituere pecuniā quā cepit ꝓ dote. ⁊ ſictunc ſeꝑant̉ in noīe dn̄i. ¶ Quintꝰ caſus. ponat̉ ꝙ aliqͥs diaconꝰ hꝫ vxo-rem legittimā ⁊ ep̄s velit ſeꝑare eū ab ea ꝑ excōicatōem ⁊ ille nihil aduer-tat ſuā excōicatōem. tunc querit̉: vtꝝ Ep̄s dꝫ eū cōpellere ad hͦ ꝙ eam dimittat. rn̄det̉ ꝙ ſi talis voluerit trāſire ad ordines ſacros: tūc ipſe licite p̄teā dimitteret ⁊ tūc poſt eiꝰ laudabilē ꝯuerſionē p̄t ꝓmoueri ad ſacros or-dines īiuncta illi pnīa deſuꝑ. ¶ Sextꝰ caſus. ponat ꝙ aliqͥs faciat ſibi de-ſpōſari vnā puellā vel viduā ꝓpt̓ pecuniā vel diuitias ita ꝙ h̓ ſi vellet eamfraudulent̓ acciꝑe ⁊ haberꝫ t̓rā in calceis ſiue ī ocreis ⁊ dicat īterim ꝙ egotrāſeā ſuꝑ iſtā t̓rā. ego ducā te in vxorē d̓notādo t̓rā quāhꝫ ī calceis ⁊ ambobꝰ ꝯſentiētibꝰ deponat terrā de calceis dicēs ſe nō ambulare ſuꝑ iſtamt̓rā quā denotat. Tunc querit̉ vtꝝ talis ſit ſeꝑandꝰ ſiue non ⁊ videt ꝙ ſicqꝛ ibi mr̄imoᵐ fuit ꝯtractū ꝯditionalit̓: ex eo ꝙ ip̄e ꝓmiſit eā ducere intriꝫꝙ trāſiret ſuꝑ iſtā t̓rrā quā in calceis vel in ocreis haberet: ⁊ gͦ videt̉ ꝙ ibieēt ſolutio r ſeꝑatio. In oppoſitū eſt forma matrimonij vbi d̓r. ꝙ d̓s ꝯiū-xit hō non ſeꝑat niſi mors. ibi rn̄det̉ ꝙ tal̓ non ſit ſeꝑandꝰ ab ea. qꝛ ibi illaꝯditio nō īpedit matrimoniū. qꝛ eccl̓ia non iudicat de occultꝭ ſed ſolumde manifeſt. iō illa fallacia eā nō fallit. ¶ UIltimus caſus. ponat̉ ꝙ aliqͥsducat vnā q̄hꝫ ſtrictā vuluā vt eā non p̄t cogͦſcere carnal̓r ⁊ tn̄ iſta īpregnetur ⁊ ponatur vlterius in cāu ꝙ aliquis cum vna contraxiſſet matrimo-nium. Sed nondum copula carnal̓ fuiſſet ꝯſecuta ille ꝟo exiſtens ī bal-