Folio. lxxxi.niſi ambo intrarent ordinē. Si āt copula carnalis non p̄ceſſit tūc abſqꝫvelle viri ip̄a p̄t intrare ordinem quia tutius ⁊ ſecuriꝰ eſt d̓o ẜuire ī caſtitate qͣꝫmundane viuere. Et iō ſecundū hic ſuſtinet̉ ⁊ non pͥmū. Ttē ſi vireſt vetus ⁊ antiquus ⁊ mulier iuuenis. tunc ip̄e licite p̄t intrare religionēEt hoc eſt m ſi de eo non p̄ſumit̉ incōtinētia. Et ſi tunc vir voluerit p̄tlicentiari ad religionē ſalte mulieri legittima conſentiente.¶ Scd̓o eſt notādū ꝑ modū dubitationis. vtꝝ dn̄s Apl̓icꝰ habeat diſpē-ſare de matrimonio contracto vt ſi vir ſine conſenſu mulieris intraret religionem: vtrum tunc vir poſſet deſponſari cum domino Apoſtolico ſicꝙ in religione permaneret ſine conſenſu vxoris legittime. Rn̄detur ꝙ n̄.quia papa non diſpenſat in illo cāu cum tali ⁊ in qͣꝫpluribus caſibus. vnde domiuus Apoſtolicus pͥmo non habet diſpenzare contra articl̓os fi-dei chriſtiane ⁊ contra generale ſtatutum eccleſie rhomane. ſed ip̄e Apoſtolicus contra ſtatutum qd̓ non eſt om̄ino generale ſicut de continētiaſacerdotum vel aliorum huiuſmodi bene poteſt diſpenzare. Et tamenaliqui dicūt. ꝙ dominus Apoſtolicus poteſt diſpenzare ꝯtra generalemſtatutum eccleſie. Scd̓o dominꝰ Ipoſtolicus non habet diſpenzare cuꝫhis que ſtꝭ contra ſtatutum monachoꝝ niſi ex magna cā. ſicut ſtꝭ Auguſtinenſes minores p̄dicatores qui non dn̄t habere aliqua bōa ꝓpria. quiailla dicunt̉ mendici. ⁊ ergo papa non diſpenſat cum iſtis ⁊ ſi hoc facerꝫ cōtra ſtatuta iuris faceret.¶ Tercio Ipl̓icus non hꝫ diſpenzare in his que in ſua natura ſtꝭ mala.vt jtꝭ illa que ſtꝭ ꝓhibita in ſtatutis rhomane eccleſie. ſicut ē ſymonia ⁊ huiuſmodi. Quarto Ipoſtolicꝰ non diſpenſat cum bigamis. ſed qui ordi-nāt biguū ad ſacros ordines cum iſtis domioꝰ Apoſtolicꝰ p̄t diſpenzare.Ultimo dominꝰ Apoſtolicꝰ non p̄t diſpēzare contra dicta Quagelij ſancti. ſed bn̄ p̄t diſpēzare contra ius naturale.¶ Tercio eſt notandū decaſibus. pͥmus eſt iſte. Ponatur in cāu ꝙ aliqͥ-ꝑnoctans in domo alicuius ciuis ⁊ filia hoſpitis circa eum repereatur ꝙnondum eam cognouit ⁊ cogitur ꝑ violētiam eam obẜuare ⁊ ip̄e facit ꝓ-miſſum ꝙ eam velit obẜuare ⁊ ſequenti die recederꝫ ab ea. tunc queriturvtrum ip̄e ſit coactus eam obẜuare vel non. Ibi reſpondetur. ꝙ ſi taliseſt coactus ad eam per violentiam ⁊ non cognouit eam carnalit̓ poſt ꝓ-miſſum. tunc non tenetur redire ad eam ſiue eam obẜuare. Sed illampuellam bene poteſt matrimonialiter ducere pater vel frater eius vl̓ ip̄epoteſt licite recedere cū diſpenſatione ep̄i. ſi aūt ip̄am cognouit carnalitpoſt ꝑmiſſum. tunc nulla modo poſſet ſeperari ab ea ⁊ ſic tenetur eā obẜuare. Item ꝙ magis eſt. ſi ip̄e ſocius cognouiſſet filiam ciuis per violētiam anteqͣꝫ pater veniſſet. ⁊ tunc poſtea ꝑ violētiā cogeretur eā ducere īſtaret mr̄imonium.Scd̓s caſus ponat̉ in cāu. ꝙ pr̄ ⁊ mr̄ mutuo hrēt filios e poſtmoduꝫeueniat ꝙ vnꝰ illoꝝ hr̄et cām ſeꝑationis: ſic ꝙ ſnīa diuortij diuulgat̉ con-tra ambas ꝑſonas. ⁊ ſi tunc poſtea ſecrete ſe mr̄imonialit̓ cognoſcerent⁊ generarent filios ⁊ filias: tunc dubitat̉ an tunc filij eſſent particeps paterne heredītatis vel vtrum eſſent pueri legittimi: reſpondetur ꝙ non. qꝛprimi pueri fuerunt legittimi anteqͣꝫ ſententia diuortij erat duulgata.